Bisiklet meraklıları arasında bir anket yapılsa, Ronde van Vlaanderen en sevilen tek günlük klasikler arasında muhtemelen bir veya ikinci sırada kendine yer bulur. Bisikletçiler, rota ve yarıştaki çekişme tabii ki çok önemli faktörler. Sonuçta bunlar olmadan yarış olmuyor. Ancak De Ronde’yi özel kılan faktör izleyiciler. Çünkü onların yarattığı atmosfer olmadan belki yarış oluyor ama De Ronde olmuyor.<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;">Belçika’da koşulan bir yarıştan farklı bir şey de beklememeliyiz aslında. Bisiklet denilince akla ilk gelen ülke Belçika ve bunu fazlasıyla hak ediyor. Tarih boyunca ve günümüzde yetiştirdiği onlarca şampiyon bisikletçinin ötesinde, sıradan Belçikalılar için bile bisiklet bir tutku, bir yaşam biçimi hatta bir din.Belçikalılar için bisiklet bir yaşam biçimi derken bunu somut verilerle desteklemekte fayda var. Bir uçtan bir uca 280 kilometre uzunluğundaki bu küçük ülkede bisiklet yollarının toplam uzunluğu yaklaşık 14.500 kilometre. Yola çıktığınızda arabadan fazla bisiklet görmeniz bir hayli olası.Quick-Step Alpha Vinyl takımının Belçikalı klasik uzmanlarından Yves Lampaert, ülkesinde bisikletin bu kadar sevilmesinin başlıca nedenini her jenerasyonda yıldız bir bisikletçi yetiştirmelerine bağlıyor. Bu yıldızların bir numarası, tabii ki bisiklet tarihinin de en iyisi olan Eddy Merckx. Toplam 11 büyük tur zaferi ve beş anıtsal klasiğin tamamını en az iki kez kazandı. Eğer bisiklet Belçika’da gerçekten bir dinse, Merckx tartışmasız şekilde bu dinin tanrısı.<img src="https://images.aposto.com/2022/2/4/1648753166681.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.51" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Het NieuwsbladBelçikalılar için bisikletin bir din olduğunu söylemek belki biraz abartılı olabilir; ancak Flandreliler için bunu söylemek kesinlikle abartılı değil.Türkiye’de nasıl sporu seven küçük çocukların hepsi futbolcu olmak isterse, Belçika’da da bisiklet için aynı durum söz konusu. 2021’in Milano-Sanremo şampiyonu Jasper Stuyven, bisikletin Flandre tarihinin bir parçası olduğunu ve bu yüzden çocukları ailelerine bisiklet yarışçısı olmak istediklerini söylediğinde ailelerinin bunu anladığını söylüyor. Sistem de bu çocuklar içinden profesyonel olma potansiyeli taşıyanları bulma konusunda neredeyse kusursuz işliyor. Zaten sistem bu kadar iyi çalışmasa 7 milyonun altında nüfusa sahip bir bölgenin dünyanın en büyük bisikletçi yatağı olması açıklanamazdı. Bugün herhangi bir World Tour veya Pro-Continental takımının kadrosuna göz gezdirdiğinizde, en az bir Flandreli bisikletçiyle karşılaşma ihtimaliniz karşılaşmama ihtimalinizden çok daha yüksek.&nbsp;Her şeyin başladığı yer, Gent’teki Eddy Merckx Velodromu. Burası yılın büyük bölümünde yetenek tespit kampları ve antrenman seanslarıyla dolup taşıyor. Tesisin Flandre hükümeti destekli takımının sportif direktörü Koen Beeckman, en büyük şanslarının çok sayıda genç çocuğun bu sporu yapmaya hevesli olması olduğunu söylüyor ve bunun da en büyük nedenini, sanki Lampaert’la söz birliği yapmışçasına, yerel kahramanların popülaritesine bağlıyor.<img src="https://images.aposto.com/2022/2/4/1648753332542.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.50" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">FlickrHer yıl 8-15 yaşlarında yaklaşık 2.500 çocuk kermes yarışlarında, dağ bisikletinde, kros bisikletinde veya BMX’te yarışmak için Flandre Bisiklet Federasyonu’ndan lisans çıkartıyor. Beeckman’ın görevlerinden biri de bu çocuklar arasında profesyonel olma potansiyeli taşıyanları tespit etmek.Beeckman’ın listesine girmeyi başaran çocuklar yetenek tespit kamplarına davet ediliyor. Senede beş kez yapılan bu kamplarda federasyon yetkilileri yaklaşık 600 çocukla çalışıyor. Ancak tabii ki her genç bisikletçi adayı federasyonun tedrisatından geçmiyor. Çoğunlukla en yetenekli gençler küçük yaşlardan itibaren World Tour takımlarıyla bağlantıları olan junior ve U23 takımları tarafından kontrat altına alınıyor. Aslında federasyonun programının en önemli özelliği en üst seviye bisikletçileri yetiştirmesi değil, en üst seviyenin altında olanları da hükümet ödemeleri sayesinde bisikletin içinde tutması.Bu çok katmanlı sistem olmasaydı Flandre bisikletinin yetiştiricilik konusunda bugün dünyanın en iyisi olması mümkün olmazdı. Eddy Merckx’ler, Roger de Vlaeminck’ler, Rick van Looy’lar, Johan Museeuw’ler, Tom Boonen’lar, Wout van Aert’lar kolay yetişmiyor.Bisiklete ilginin bu kadar büyük olduğu bir yerde bir de ödül verilmese olmazdı değil mi? Het Nieuwsblad gazetesi 2008 yılından beri o senenin en iyi Belçikalı bisikletçisine bir ödül veriyor. Ama bu ödülün adı biraz gazetenin Flandre çıkışlı olmasından, biraz da aslında bölgenin bisiklet kültürüne uygun olarak Yılın Belçikalısı değil Yılın Flandrelisi Ödülü. Belki de Het Nieuwsblad yöneticileri bu ödülü bir Flandreli’den başkasının kazanamayacağını düşünerek bu ismi verdiler. Gerçekten de şimdiye kadar 14 kez verilen ödülü 11 kez Flandreli bisikletçiler kazandı. Ancak bir Valonyalı, Philippe Gilbert, 2009-2011 arasında üç kez üst üste ödülü kazanarak Yılın Flandrelisi olmayı başardı. Her ne kadar iki bölge arasında ciddi husumet olsa da Gilbert herkes tarafından o kadar çok sevilen ve o kadar başarılı bir bisikletçi ki, çoğu kişi onun bu ödülü kazanmasından pek rahatsızlık duymadı.Duvara KarşıBu büyük bisiklet sevgisinin zirveye çıktığı bir zaman da olmalı herhalde. İşte o zaman, her sene Nisan ayının ilk pazar gününe denk geliyor. Ronde van Vlaanderen, sadece Belçika’nın bir numaralı yarışı değil, bisiklet tarihinin de en önemli yarışlarından bir tanesi. Belçika’da bisiklete gösterilen ilgiyi birebir ve doruk noktasında görebileceğiniz De Ronde’de özellikle taşlı ve yokuş sektörlerde her sene yerlerini alan binlerce izleyici, muhteşem bir seyirlik vadediyor. Üstelik, büyük çoğunluğu bu sene iki yıllık pandemi arasının ardından yol kenarına geri dönecek. Coşkunun birkaç kat daha fazla olmasını bekleyebiliriz.De Ronde, her şeyden öne duvara karşı koşulan bir yarış. Bu sene Muur van Geraardsbergen’e (Geraardsbergen Duvarı) uğramayacak olsak da Oude Kwaremont, Patterberg, Koppenberg ve Taaienberg duvarları yine bisikletçilere zor anlar yaşatacak.<img src="https://images.aposto.com/2022/2/4/1648753391714.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.48" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Pinterest273 kilometrelik yarışın ilk 130 kilometresi nispeten rahat geçecek. Ancak finiş kenti Oudenaarde’ye yaklaşırken işler sarpa saracak. Oudenaarde etrafındaki tali yolları bir sarmal gibi dönüp duracak bisikletçilerin ilk durağı Oude Kwaremont. De Ronde burada bisikletçileri ilk defa selamlayacak, ancak hiç de hoş olmayan bir şekilde. Hem arnavut kaldırımıyla döşeli hem de zaman zaman %10’un üstünde eğime sahip bu sektörü bitirip kurtulduğunu sananlar yanılacak. Yarış bitmeden iki kez daha geçilecek Kwaremont’un üçüncü geçişi finişe yaklaşık 20 kilometre kala ve son derece belirleyici olacak.İkinci Kwaremont sektörüne kadar bisikletçiler irili ufaklı dokuz tırmanış ve üç taşlı sektörden daha geçecek. Bu sektörlerden sonra Kwaremont ikinci kez geçilecek geçilmesine ama yanında bir bonusla birlikte. Kwaremont’tan hemen birkaç kilometre sonra geçilecek Patterberg farklı bir canavar. Sadece 400 metre uzunluğunda olmasına rağmen %25’in üzerine çıkan eğimler söz konusu. Ve tabii ki arnavut kaldırımı döşeli. Burada yarışın gerçek anlamda patlamaya başladığını göreceğiz. &nbsp;İlk Kwaremont-Patterberg kombinasyonundan sonra finişe 60 kilometreden az bir yol kalacak. Burada artık kimin güçlü olduğunu, kimin yolla başa çıkamadığını anlamamız bir hayli olası. Sonrasında Koppenberg ve Taaienberg yokuşları bisikletçilerin çilesinin bitmediğini gösterecek. Koppenberg, Patterberg gibi kısa ve dik bir yokuşken, Taaienberg biraz daha uzun ve daha yumuşak. Ancak ikisi de oldukça yıpratıcı.<img src="https://images.aposto.com/2022/2/4/1648753575468.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.50" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Het NieuwsbladKwaremont-Patterberg kombinasyonuna ikinci kez gelmeden önce Kruisberg/Hotond sektörüne dikkat etmekte fayda var. Finişe yaklaşık 30 kilometre kala geçilecek bu sektör uzun kaçışlara girmeye muktedir yarışçıların atak yapmayı sevdiği bir nokta. Örneğin geçen sene Kasper Asgreen burada yaptığı atakla birçok rakibini geride bırakmayı başarmış ve sonunda yarışı kazanmıştı.Son Kwaremont-Patterberg ikilisi, artık önde kimler kaldıysa son yumruğuyla onları indirmek için hazır bekliyor olacak. Bundan sonraysa finişe kadar bisikletçilerin 14 kilometrelik düz bir yolu var. Yarışı önde götüren en güçlüler bir sprint finişi için hazırlanacak, arkada kalan daha az güçlüler ise eğer kaldıysa son nefesleriyle onlara yetişmeye çalışacak.De Ronde yine biz bisiklet severlere muhteşem bir gün yaşatmaya hazırlanıyor. Yarışı kim kazanırsa kazansın, yarış içinde ne olursa olsun sadece seyircilerin coşkusu için bile Ronde van Vlaanderen izlenmeye değer. Çünkü bu, bisikleti en çok seven ülkenin en büyük yarışı.

İKİ TEKER ÜSTÜNDE BİR ÜLKE

La Classicissima, la Primavera, la Gara di San Giuseppe. Sezonun ilk anıtsal klasiği yaklaşıyor. Milano-Sanremo, her bisiklet severin favori tek günlük klasiği olmasa da kendine has özellikleriyle anıtsal klasikler arasında kesinlikle özel bir yere sahip.Bisiklet, her şeyden önce bir dayanıklılık sporudur. Bu özelliği en iyi yansıtan yarış hangisidir diye soracak olursanız, alacağınız yanıtlardan ilki muhakkak Milano-Sanremo olacaktır. 300 km’ye yaklaşan uzunluğuyla sadece beş anıtsal klasik içinde değil, tüm tek günlük bisiklet yarışları arasında Milano-Sanremo’dan daha uzununu bulamazsınız. Sadece bu özelliğiyle La Clasicissima bisikletin en zorlu yarışlarından biri olma özelliğine sahip.Aslında uzunluğu dışında Milano-Sanremo’yu diğer yarışlardan ayıran çok temel bir özelliği yok. Yarış, ortalarında geçilen Passo del Turchino dışında neredeyse dümdüz, adeta bir büyük tur geçiş etabını andıran profile sahip. Ancak ne oluyorsa finalde oluyor.Poggio Küçüktür Ama Mide BulandırırBu sene yarışın 266’ncı kilometresinde başlayacak Cipressa yokuşuyla her zamanki gibi heyecan büyüyecek. Cipressa’dan yaklaşık 10 kilometre sonraysa Milano-Sanremo’nun belirleyici yokuşuna geleceğiz: Poggio di Sanremo.Cipressa, iki yokuş arasında biraz daha sert olanı. 5,6 km uzunluğa ve %4,1 eğime sahip. Fakat finişe olan yakınlığı sebebiyle Poggio çok daha kritik. 3,7 km uzunluğa ve ortalama %3,7 eğime sahip yokuşa bisiklet şartlarında “yokuş” demek bile aslında abes. Bir büyük tur etabında muhtemelen dördüncü kategori olarak değerlendirilecek bir tırmanış.Ancak bu yokuşu çıkmanın kolay olduğunu düşünüyorsanız yanılıyorsunuz. Poggio’yu özel hale getiren etmen, tırmanış başladığında bacaklarda 281 yarış kilometresinin olacak olması. 281 kilometre pedal çevirdikten sonra burayı ön grupta tırmanacak kadar bacaklarınızda ve ciğerlerinizde güç varsa, yarışı kazanamasanız da kazanmayı hak ediyorsunuz demektir.<img src="https://images.aposto.com/2022/2/5/1646984937489.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.50" width="550" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Bicycling MagazineSprinterlerin KlasiğiMilano-Sanremo’nun profili, özellikle de final kilometreleri sprinterler için son derece uygun. Nitekim geçmişte Arnaud Demare, Mark Cavendish, Erik Zabel, Mario Cipollini ve Alessandro Pettacchi gibi pek çok saf sprinter bu yarışı kazandı. Ne var ki bu gerçek, yarışı en hızlı sprinterin hatta bir sprinterin kazanacağı anlamına gelmiyor. Milano-Sanremo, yarışın son bölümüne önde girecek kadar kuvvetli olan bisikletçilerden o gün en güçlü sprinte sahip olanın kazandığı bir klasik. Yani bir büyük tur etabındaki gibi sprint trenlerinden bahsetmemiz mümkün değil.Milano-Sanremo’nun, genelde sprinterlerin veya sprinti kuvvetli klasikçilerin kazandığı bir yarış olduğu kesinlikle doğru. İstisnalar kaideyi bozar mı bilinmez ama 2018’de bu yarışın herkese bir şans verdiğini görmüştük. Poggio’nun tırmanışında yaptığı cüretkâr atak ve inişinde gösterdiği harika performansla ana grupla arasındaki farkı açan Vincenzo Nibali, son metrelerde de önde kalarak yarışı kazanmıştı. Yani doğru stratejiyle tırmanışçı bir genel klasmancının bile Milano-Sanremo’yu kazanma şansı var.<a data-type="embed" fr-original-style="" href="https://www.youtube.com/watch?v=XAvPe7huItI&ab_channel=Girod%27Italia" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank"><img src="https://embed.apos.to/assets/2022/2/2022-03-11T07:50:18.307Z.png" style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" fr-original-style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"></a> &nbsp;Sanremo Efsaneleri1907’de düzenlenmeye başlanan Milano-Sanremo’nun ilk edisyonunu kazanan isim, o sene ve bir sonraki sene Fransa Turu’nu da kazanacak Lucien Petit-Breton’dan başkası değildi. Petit-Breton’dan üç sene sonraysa, bir başka Fransız Eugene Christophe benzerine bir daha asla rastlayamayacağımız şekilde yarışı kazandı. 63 bisikletçinin katıldığı 1910 edisyonu, müthiş bir kar fırtınası altında devam ederken pek çok bisikletçi yol üstündeki evlere sığınmak zorunda kaldı ve yarışı sadece dört sporcu tamamlayabildi. Yanlış yoldan gittiğini sanan ve yarış başladıktan tam 12 saat sonra Sanremo’ya ulaşan Christophe, finişe geldiğinde yarışı kazandığından haberdar bile değildi.Milano-Sanremo’da hakimiyet kuran isimlere gelecek olursak, ilk bahsetmemiz gereken isim şüphesiz Costante Girardengo’dur. Girardengo, 1917 ve 1928 arasındaki 12 yarıştan 11’inde podyum görürken, altı şampiyonluk kazandı.1940’lar, tabii ki girdikleri her yarışta olduğu gibi Milano-Sanremo’da da Gino Bartali-Fausto Coppi çekişmesine sahne oldu. 1939’dan 1950’ye kadarki 10 edisyonda (1944 ve 1945’te savaş sebebiyle yarış düzenlenmedi) Bartali dört, Coppi ise üç zafer kazandı.Coppi-Bartali çekişmesiyle ününe ün katan La Primavera’nın bir sonraki efsanesi, bisikletin de en büyük efsanesi olan Eddy Merckx’ti. Belçikalı Cannibal, 1966-1976 arasında tam yedi kez Milano-Sanremo’yu kazanırken hala kırılamayan ve belki de hiç kırılamayacak bir rekora imza attı. Sadece la Primavera’yı değil, herhangi başka bir tek günlük klasiği de yedi kez kazanan bir bisikletçi bulunmuyor.1976’dan sonra Roger de Vlaeminck, Laurent Fignon ve Sean Kelly gibi isimler ikişer kez Milano-Sanremo’yu kazansa da, 1997’de Erik Zabel’e kadar yarışı domine eden bir bisikletçi çıkmadı. Alman bisikletçi, 1997’den 2001’e kadar beş yarışın dördünü kazanırken, 1999’da birinciliği Belçikalı Andrei Tchmil’e kaptırmasa, Eddy Merckx’in bile yapamadığını yapıp belki de üst üste beş kez zafere ulaşacaktı.Erik Zabel 2001’de zafere ulaştığından beri bu yarışı iki kez kazanan tek sporcu Oscar Freire oldu. Ancak yeni Milano-Sanremo efsanesi olmaya aday isimler tabii ki bulunuyor.<img src="https://images.aposto.com/2022/2/5/1646985060349.png" style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.51" width="550" fr-original-style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">SportViterboOlağan ŞüphelilerBu seneki yarışa geldiğimizde, her ne kadar kesin listeler henüz belli olmasa da, çok fazla sayıda favori olacağını şimdiden söyleyebiliriz. 2014’ten beri bu yarışı kazanan bisikletçilerden Nibali hariç tamamının 2022 edisyonunda da olması bekleniyor. Aslında Nibali’nin de sezon başında burada olacağı takımı tarafından açıklanmıştı. Fakat 37 yaşındaki sporcu geçtiğimiz günlerde henüz hazır olmadığı için yarışta olmayacağını söyledi. İyi hazırlanamayan bir bisikletçi için 300 km’lik Milano-Sanremo deneme yapmak için pek de uygun bir yarış değil.2019 şampiyonu Julian Alaphilippe, 2020 şampiyonu Wout van Aert ve 2021 şampiyonu Jasper Stuyven bir değişiklik olmadığı takdirde yarışta olacaklar ve yine en önemli favoriler arasındalar. 2017 şampiyonu Michal Kwiatkowski de tabii ki dikkat edilmesi gereken bir diğer isim.Geçtiğimiz sene harika bir yarış çıkarıp Stuyven’in arkasından ikinci gelen süper sprinter Caleb Ewan, bu yarışı hala nasıl kazanamadığına akıl sır erdiremediğim Peter Sagan, 2021’de kariyer sezonunu geçiren Alpecin-Fenix sprinteri Jasper Philipsen, 2016 şampiyonu Arnaud Demare, Tom Pidcock, Sonny Colbrelli, Michael Matthews. Favori listesi uzayıp gidiyor. Şimdilik katılması beklenen isimlerden kazanması sürpriz olmayacak 20’den fazla bisikletçi var.<img src="https://images.aposto.com/2022/2/5/1646985093376.jpeg" style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.34" width="550" fr-original-style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Corriere della SeraAlpecin-Fenix demişken, yarışla ilgili merak edilen konuların başında Mathieu van der Poel’un katılıp katılmayacağı geliyor. Hollandalı süper yetenek, Tokyo 2020’deki dağ bisikleti yarışında düştüğünden beri sırtındaki sakatlığı tam olarak atlatamadı ve geçen hafta, en az iki hafta daha yarışamayacağını açıklamıştı. 19 Mart’a yetişip yetişemeyeceği bıçak sırtında gibi görünüyor.İki Sloven Primoz Roglic ve Tadej Pogacar’ın da Milano-Sanremo’da olması bekleniyor. Her iki bisikletçi de son derece formda. Pogacar, geçtiğimiz hafta Strade Bianche’yi 50 km’lik müthiş bir solo atakla kazanmıştı ve girdiği her yarışı daha güzel hale getiriyor. Vatandaşı Roglic de şu sıralar devam eden sezonun en önemli tek haftalık yarışlarından Paris-Nice’te genel klasman liderliğini elinde bulunduruyor. Her iki bisikletçi de “a la Nibali” bir galibiyet peşinde olacak. Kendisine pek uygun bir yarış gibi görünmese de Pogacar’ın neler yapacağı büyük merak konusu. Aslına bakarsanız geçen haftaki Strade Bianche zaferinden sonra kendisine uygun olmayan bir yarış olup olmadığı da tartışmalı.300 km uzunluğa ve 6 saatin üstünde bir yarışa hazırsanız, 19 Mart’ta Lombardia ve Liguria toprakları sizi bekliyor. Değilseniz, belki Piazza del Duomo’yu, Lombardia düzlüklerini, muhteşem Liguria kıyılarını ve son kilometrelerdeki canhıraş mücadeleyi izlemek için biz bisiklet delilerine katılırsınız. Ne için izliyor olursanız olun; arkanıza yaslanın, ayaklarınızı uzatın ve Kuzey İtalya’nın tadını çıkarın.

Milano-Sanremo ile ilgili hikayeler