2 Ocak tarihinde Elland Road’da Leeds United’a yenilen Burnley için işler umutsuz görünüyordu.COVID-19 nedeniyle lig maçlarının sürekli ertelenmesiyle ritim kaybolmuştu ve Manchester United’a iki defa 3-1’lik skorla mağlup olduktan sonra Leeds mağlubiyetiyle birlikte küme düşmek, daha bir muhtemelleşmeye başlamıştı. Birkaç gün sonra FA Cup’ta evinde konuk ettiği Championship ekibi Huddersfield Town’a 2-1 yenilmek de hiçbir şeyi iyileştirmedi. &nbsp;Kulüp, patlak veren bir COVID-19 krizinin ortasındaydı, oyuncular ve teknik ekip üyelerinin test sonuçları her gün pozitif çıkıyordu.Üzerine sonraki hafta, en istikrarlı golcüleri Chris Wood, kümede kalma yarışındaki en dişli rakiplerinden Newcastle United’a transfer oldu.&nbsp;“Şafak sökmeden önceki bir saat en karanlık olandır.”, bize konuşan isimlerden biri o dönemi böyle açıklıyordu.Yeniden başlamak gerekiyordu. Burnley’nın yeniden Burnley olma zamanıydı.Bu süreci takip edense bu sezonki en iyi ve komple performanslarıydı – Brighton karşısında rahat elde edilmiş 3-0’lık galibiyet, onlar için taptaze bir soluk demekti.Leeds mağlubiyetinden sonra oynanan oyun genel itibariyle kötü olmasa da maçlardan netice çıkarmak konusunda sıkıntılar olduğu ve işleri sil baştan ele almak gerektiği gerçeğinin teknik ekip tarafında kabulü vardı. Leicester City ve Watford maçlarının takımın yaşadığı COVID-19 krizi nedeniyle ertelenmesi ve Sean Dyche’ın takımın başında yer alamaması gibi durumların yarattığı iki haftalık periyot, Burnley yönetimine “yeniden başlat” düğmesine basma imkânı verdi.Sonraki maçları 23 Ocak’ta Arsenal deplasmanındaydı ve verilen genel mesaj belliydi: Oyunculara Dyche’ın temel prensiplerini hatırlatmak. Burnley o haftaya sadece 10 as takım oyuncusuyla girdi ve antrenmanlara 23 yaş altı takımının oyuncuları davet edildi. Takım çalışmasını gerçekleştirmek artık bir mecburiyetti, as takım oyuncularının yokluğunda takım şablonunun ve sisteminin yeniden keşfedilmesi gerekiyordu.Oyuncular takıma geri döndükçe iletilen mesajlar antrenman rutinlerinde kendini göstermeye başlamıştı. O hafta, Burnley’nin ilk defa takım şablonu hususunda özellikle eğildiği zamandı – savunma, orta saha ve hücum arasındaki mesafeleri doğru bir şekilde koruyarak kompakt kalmak ve rakibi sınamak temel hedefti.Sahnenin ardında, oyuncular ve teknik ekip açık toplantılar sayesinde fikir alışverişlerinde bulundu. Dyche her daim başkalarının fikirlerine ve dönütlerine önem veren bir isim olmuştu, bu toplantılarda oyuncular yanlış giden şeyleri ve geliştirilmesi gereken noktaları belirtmek konusunda teşvik ediliyordu.Arsenal’la olan 0-0’lık beraberlik inşaattaki ilk tuğlaydı.Sahada oynanan oyun pek tatmin edici değildi: 90 dakikada sadece bir defa kaleyi bulan şutları olmuştu ve topla oynama oranları %24’le sınırlı kalmıştı. Fakat defansif olarak Burnley’nin yenilendiğini ve güçlendiğini gösteren bir maç olmuştu.Kadro değişiklikleri de olmuştu. Matt Lowton’In sezonun ilk yarısındaki performansı iyi olsa da Dyche onu yeni transfer Connor Roberts’la değiştirme kararı almıştı.Galli oyuncu için ilk birkaç ay zor olmuştu. Yazın takıma dahil olmuştu ama EURO2020’deki sakatlığından iyileşmeye çabalıyordu. Bütün bunların üstüne Aralık’ta geçirdiği zatürre yüzünden hastaneye kaldırılmıştı. Tam onun için 2021-2022 sezonu rafa kalkmış gibi görünürken sadece iki ay sonra, mükemmel bir Aaron Lenon pası sonrasında Wout Weghorst’un ilk Premier Lig golüne ilk Premier Lig asistini yapıyordu.Deadline gününde Chris Wood’un yerine transfer edilen &nbsp;Weghourst’un takıma nüfuzu abartılamayacak kadar büyük. Weghorst takıma çok rahat uyum sağladı ve tıpkı Cornet gibi takıma çabuk ve büyük bir katkı sundu. Profesyonelliği, arzusu ve azmi dikkat çekti.Weghorst, Burnley’nin stiline daha çok uyum sağladıkça kabiliyetlerini daha çok sergilemeye başladı. Fizikselliği, bağlantı oyunu, çalışma etiği ve teknik kabiliyeti 1-1’lik Manchester United galibiyetinde Jay Rodriguez’e yaptığı asistte belli oluyordu.The Athletic'te yayınlanan Andy Jones imzalı yazının tamamını&nbsp;<a fr-original-style="" href="https://theathletic.com/3139336/2022/02/20/weghorsts-impact-honest-meetings-and-the-darkest-hour-just-before-dawn-how-burnley-are-fighting-back/?article_source=search&search_query=burnley" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">buradan</a> okuyabilirsiniz.

This Is England

Weghorst’un etkisi, dürüstçe yapılan toplantılar ve şafak sökmeden önceki en karanlık saat. Burnley nasıl savaşıyor?

Örnek Öğrenci

Sean Dyche yönetiminde, Premier Lig’in nevi şahsına münhasır takımlarından olan Burnley, oynadığı oyun ve kadro yapısıyla eski usul bir İngiliz takımı görüntüsünü her saniyede hissettiriyor. Bu artık klişe bir laf olsa da Burnley’i en iyi tanımlayan ifade bundan başkası değil. Uzun bir aradan sonra yükseldikleri Premier Lig’deki ilk dönemlerinde bunu fazlasıyla hissettirirken zaman içinde Dyche’ın oyunun da bazı kırılmalar yaşandı.Bu sezona yine alt sıraların daimî adayı olarak başlasalar da son düzlükte rakiplerine göre daha tecrübeli olmaları da avantaj sağladı ve Burnley, sezonu bir kez daha kurtarmış oldu. Lige yeni yükselen takımları hesaba katmazsak, kalan takımlar arasında en tecrübeli olduklarını rahatlıkla söyleyebiliriz.Ancak bu tecrübeyi ligde kalmaya harcamak da ayrı bir sorunu oluşturuyor. Burnley’nin geride bıraktığı Premier Lig sezonlarında neredeyse kadronun aynı kalması ve transfer dönemlerinin boş geçilmesi Sean Dyche’ın eline güçlendirmezken takımın da işini bir hayli zorlaştırıyordu. Oyuncuların her sene ister istemez küme düşmeme mücadelesine adapte olmaları belki büyük bir sorun değil ama uzun vadede sürdürülebilir bir motivasyon kaynağı değil. Ligdeki 20 takımı baz alırsak Burnley’nin artık ligin elit olmasa da demirbaşları arasına girdiğini söylemek mümkün.Geçtiğimiz sezon ligi tamamladıkları yer ise bunun tam tersini gösteriyor. Sean Dyche ile birlikte başlattıkları projenin bittiğini söylemek doğru değil ancak eskidiğini söylemek yanlış olmaz. Takımın el değiştirmesiyle birlikte Burnley’nin bazı şeyleri değiştirmesi gerekiyor.<img src="https://images.aposto.com/2021/5/2021-06-04T14:07:45.471Z_sm.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="Infinity" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"> Kadronun genişlemesi ve artık farklı bir düzenin oturması daha sürdürülebilir bir performansı için gerekli duruyor.Takım sahiplerinin açıklamalarına baktığımızda bu yıl takıma hatırı sayılır miktarda transfer bütçesi vereceklerini görüyoruz. Bu olumlu bir gelişme ancak bu konuda pratiği olmayan bir takımın bocalaması da farklı sorunları beraberinde getirebilir. Burnley’nin yeri artık küme düşme mücadelesi veren takımların yanı değil. Biraz daha üstü. Ancak mevcut mentalite değişmediği sürece ligde kalma başarı mı başarısızlık mı sorusu her daim takımın üzerine kara bir bulut olarak kalmaya devam edecek.Sezonun Oyuncusu: Nick PopeSavunma kimlikli takımların bir numaralı olmazsa olmazı iyi bir kalecidir. Tom Heaton'ın başarıyla sürdürdüğü görevi iki sezondur devralan Pope, seviyeyi daha da yükseltmiş gözüküyor. Sakatlığından dolayı Euro 2020'de olmayacak olması, Gareth Southgate'in tadını kaçıran gelişmelerden birisiydi. Keza Southgate, turnuva öncesi son 1 yılda kaleyi tamamen kendisine emanet etmişti.Hayal Kırıklığı: Johann Berg GudmundssonBurnley veya İzlanda gibi 'kolektif' yapıda takımlarda bir isim çok fazla sivrilemez veyahut bir isim çok fazla göze batmaz. Önemli olan sistemdir. Herkesin standart performans verdiği bir sezon daha geride kalırken 2016'dan beri kulüpte olan ve seneler içindeki yükselişe katkıda bulunan isimlerin başında gelen Gudmundsson'dan Dyche'ın bekledikleri şüphesiz daha fazla. Sakatlıklarla boğuştuğu bir sezonu geride bırakan İzlandalı, sezonu yalnızca 2 gol ile kapattı.Sezonun Kırılma Maçı: Wolves 0-4 BurnleyMolineux gibi zor bir atmosferden gelen 4 farklı galibiyet, Crystal Palace'ın tartıştığı 'acaba daha fazlasını yapabilir miyiz?' düşüncesinin enjekte edildiği maç oldu. Chris Wood'un hattrick ile tamamladığı maçın etkilerini kısa ve uzun vadede göreceğiz.

Premier Lig’e yükseldikleri sezondan bu yana bir sezon hariç neredeyse her sezon küme düşmeme mücadelesi veren Burnley, bu yıl da savaştan galip çıkmayı başardı. Ancak bu sürdürülebilir bir proje mi?

Sean Dyche ile ilgili hikayeler