Korunma yöntemlerine erişimin tarihsel arka planına baktığımızda, örneğin minik bir doğum kontrol hapının belki de kendinden beklenmeyecek kadar büyük, devrim niteliğinde toplumsal değişimlere alan açabileceğini biliyoruz. Özellikle 1960’lardan bu yana doğum kontrol yöntemleri -dünya gündemini etkileyen birçok başka gelişmeyle birlikte- cinsel, romantik, aile ve toplum içi ilişkilerin yapısını etkiledi.&nbsp;Doğum kontrol hapı dedik oradan gidelim: Korunma yöntemlerinin mevcut olmadığı ya da erişilemediği zamanlarda, penis-vajina birleşmesi içeren cinsel ilişkiler gebelik ihtimalini de barındırıyor. Gebelikler ise -istenmediği durumlarda sonlandırılamıyorsa- gebe insanın hayatını yeniden düzenlemesini gerektiren bedensel, psikolojik ve sosyal, uzun soluklu bir süreci başlatıyor. Korunmasız vajinal ilişkilerin devam etmesi gebelik ihtimalini sürdürüyor ve bu sürecin tekrar etmesiyle sonuçlanabiliyor. Tekrarlayan plansız gebelikler ve (doğumun gerçekleşmesi halinde) ortaya çıkan bakım ihtiyaçları, sürece yönelik hizmetler, sosyal destekler ve toplumsal cinsiyet eşitliği politikaları da yetersizse, geleneksel toplumsal cinsiyet rollerinin ekmeğine bal süren bir durum oluşturabiliyor.&nbsp;Doğum kontrol hapı, tam da bu döngüye çomak sokarak gebeliğin seçilebilen ve istenen bir deneyim olmasına destek veriyor. Böylece, cinsel birleşme yoluyla ebeveyn olmak isteyen insanlar bu kararlarını ev, eğitim, çalışma ve özel hayatlarına paralel şekilde planlayabiliyor. Feminist hareketinin hakkında mücadele verdiği konulardan biri de bu değil miydi zaten: gebeliği bir seçim olarak yeniden kurgulayarak kadın+’ların partner seçimleri, cinsel ilişkileri ve bedenleri üzerinde kontrol kazanmasını sağlamak.&nbsp;Elbette korunma yöntemleri yalnızca penis-vajina ilişkileri için değil, tüm ilişkiler için gerekli. Ve yine tüm ilişkiler için özgürleştirici bir etkiye sahip olabiliyor. Cinsel yolla aktarılabilen enfeksiyonların stigma, cinsiyet kimliği ve cinsel yönelim temelli ayrımcılık ve dışlama üzerinden yazılan yakın dönem tarihinin, cinsel muafiyeti, tek eşliliği, hatta heteroseksüelliği bir “korunma yöntemi” olarak sunabildiğini gördük. Oysa korunma yöntemlerinin amacı belli bir cinsel yaşamı ya da kimliği dayatmak değil, herkesin cinsel seçimleri (sevişip sevişmemek, sevişecekse nasıl sevişeceği), yönelimleri ve kimlikleriyle güvenli ve rahat ilişkiler yaşamasını sağlamak.&nbsp;Günümüzde, bundan 50-60 yıl öncesine kıyasla çok çeşitli korunma yöntemleri mevcut. Fakat bunların ne kadarına, nerelerde ve kimlerin, adil ve insana yaraşır şekilde erişebildiği sorusunun cevabı ne yazık ki geçmişten günümüze pek de değişmemiş gibi duruyor…&nbsp;

doğum kontrol hapı ile ilgili hikayeler