Sac üstünde veya tandırlarda yapılan hamur işleri Yakın Doğu ve Anadolu’da binyıllardır yapılan yemeklerdir. Bugün fırınlarda yapılan, ancak eskilerde hep tandırlarda yapılan ekmekler bir sürü coğrafyada görülür

Sac üstünde veya tandırlarda yapılan hamur işleri Yakın Doğu ve Anadolu’da binyıllardır yapılan yemeklerdir. Bugün fırınlarda yapılan, ancak eskilerde hep tandırlarda yapılan ekmekler bir sürü coğrafyada görülür: naan, lavaş, şoti, ve diğerleri...

Lahmacun da bu ekmek kültüründen çıkmadır, taş fırınların yaygınlaşması ile malzemelerle beraber pişirilmeye başlanmıştır.

İsmi de ne olduğunu gayet iyi anlatmakta, şayet lahmacun, Arapça “etli ekmek (hamur)” ifadesinden gelir.

Evet, tıpkı Konya’nın coğrafi işaret tescilli etli ekmeği gibi, laḥm لحم “et” ve ˁacīn عجين “yoğurulmuş (şey), hamur” kelimelerinin birleşmesinden gelir.

Arapça “yoğurulmak” ifadesi, aynı zamanda dilimize macun kelimesini de katmış. Arapça maˁcūn معجون, “yoğurulmuş, hamur kıvamında” anlamında.