
‘Şöyle güzel kokan domatesler, biraz peynir, kaliteli zeytinyağı, belki fırından yeni çıkmış, dışı çıtır içi yumuşacık bir ekmek. Daha ne olsun?’
Masa etrafında bu cümle çok söylenir. En azından benim çevremde. Oda arkadaşım Mina ile sanırım günde bir kere domatese olan sevgimizden bahsederiz. Ahh domates. Mozarella’nın yandaşı, çorbaların sultanı domates… Aşk şiiri yazabilirim bu güzel meyveye. Evet meyve… Kişiliği sebze, genetiği meyve olan bu harika bitki, Amerika’nın 1893 yılında onu sebze kategorisine koymasından dolayı çok kişilik bozukluğu çekti… Her haliyle seviyorum ben onu. Domatesli pilav, zeytinyağlı fasulye, barbunya, şakşuka, tepsi kebabı, SALÇALI TOST!







