Çocukluğumun unutulmaz tadı: Salep

Kışın hepimizin keyifle tükettiği salep; bizim deyişimizle “sahlep otu tabanı”, toptancıların ve toplayıcıların deyişiyle yumrusunun adı “sahlep”, içeceğin adı ise “salep” olarak kullanılıyor. Günümüzde her iki kelime de içeceği için kullanılır. Arap komşu ülkelerimizde ise “sahlep” ya da “zahlep” diye bilinir. Doğup büyüdüğüm Antep’in Nizip ilçesinde mevsiminde çok farklı salep türleri vardı. Birkaç arkadaşımla beraber dağlık ve tepe bölgelere salep toplamaya giderdik. Salep bitkisinin on beş yirmi santim uzağından bitkinin yanına doğru uzunlamasına eşerek dibine ulaşırdık. Bitkinin damarlarını incitmeden dibinde oluşan yumrudan kopartıp tekrar açtığımız yeri sıkıca kapatıp, yumruları toplamaya devam ederdik. Öyle keyifli toplama teknikleri geliştirmiştik ki her birimiz yaptığımız tekniklerle birbirimize hava atardık. Kimin daha hızlı olduğu bu teknikler sayesinde ortaya çıkardı. Topladığımız salepleri aktarlar çarşısında satardık. Bu parayla ilkbaharda bakkallarda satılan renkli haşlanmış yumurtalardan alır, yumurta kırma yarışı yapar kim yumurtaları kırarsa o yumurtalar onun olurdu. İki eğlenceyi bir arada yaşardık. İlkbahar sadece doğanın canlanmasını değil bizlerin de bir şekilde yenilenmesini sağlıyordu. Diğer bir anımsa, topladığımız salep yumrularını küçük şekerci dükkânı olan Ahmet Amca’ya götürürdük. Ahmet Amca’nın gözleri görmüyordu, bu yüzden Kör Ahmet’ın Dükkânı olarak bilinirdi. Bunun karşılığında salepten yapılmış kalem şekeri alır, yalayarak yerdik, şekerdeki tarçın, salep ve bal karışımı çocukluğumun yegâne tatları arasındaki yerini koruyor.

Kışın sabah erkenden fırına çalışmaya giderken sıcak kâhke ile (memlekette simide kâhke derler) salepçiden salep alıp içmek damağımda unutulmaz tat bıraktı. Sıcak süt satanlar aynı zamanda salep de satarlardı. Yaz aylarında sabah kış aylarındaysa gün boyu sıcak salep bulunurdu. Ayrıca Adana’nın Tekir Yaylası’nda da çok güzel salep toplamışlığım vardır. Salepçilerden salep içip simit yemem hep süregelmiştir. Benim için salep gerçekten de bir tür eğlence kaynağı diyebilirim. Kiminin simit ve çayla ebedi bir ilişkisi varken benim çocukluk ve gençliğimin olmazsa olmaz tadı simit ve salepti, özellikle sabah yiyeceği olarak çok severdim. Kış aylarında dışarda yazınsa kapalı mekânda içmesi güzel olur.