Eren Kurt

Eren Kurt 1981 yılında Çorum da dünyaya geldi. Tüm öğretim hayatı İzmir’de geçti. 2008 yılında Dokuz Eylül Üniversitesi İşletme Fakültesi’nde henüz öğrenciyken girdiği ve yarı-zamanlı çalıştığı Türkiye’nin önde gelen kongre firmasında, mezun olur olmaz tam zamanlı çalışmaya başladı.

Çalıştığı şirket 2010 yılında Expo 2010 Şanghay projesinin ihalesini kazandı. Şanghay’da Türkiye’yi tanıtan bir pavyon inşa edip onu 6 ay işletmeleri, bu proje içerisinde bir restoran açmaları gerekiyordu. Bu restoranın tüm organizasyonu kendisine verildi; kurulumundan işletmesine oldukça başarılı bir süreç yönetmesi sonucunda şirketi Türkiye’de de bir restoran açmasını istedi. 2011 yılında ilk restoranlarını Ankara’da açtılar. Sonrasında farklı marka yatırımları da yaparak; 4 yıl içinde 3 farklı markayla 7 şubeye ulaştılar. Tek başına yönetmekte zorlandığı ve şirketin enerjisini ana faaliyet konusundan farklı bir kulvarda çok kullandığı için, 2015 yılında şirketi yeme içme sektöründen çıkmaya ve sadece kongre turizmine yönelmeye karar verdi. Sektörün o dönemde altın çağlarını yaşadığını düşünüyordu ve kendinde yeni şeyler yapma potansiyelini görüyordu. Bu sebeple şirketten ayrılarak kendi başına gıda yatırımı yapmaya karar verdi. Yatırımı, memleketi olan İzmir’de yapacaktı, pazarı araştırıp bizzat katkı vereceği bir konsept üzerine araştırma yaptı ve fast casual (fast food ile gündelik yemek arasında yemek ve sunum hizmeti veren gıda alt sektörü) bir pizza dükkanı açmaya karar verdi. Pizza Locale hikayesi böyle başladı.

Pizza Locale iyi ve bol malzemelerle nitelikli bir pizza hazırlayıp, bunu ulaşılabilir fiyata satma stratejisi ile yoğun talep gördü ve 5 yıl içerisinde 35 şubeye ulaştı. Hali hazırda Azerbaycan’da da şubesi bulunan Pizza Locale, 2021 itibari ile de Avrupa’da ilk şubesini Rotterdam’da açarak yurt dışında büyüme stratejisini hayata geçirmeye başladı. Hollanda’da bir ofis açarak 2021-2022 yılları arasında agresif bir büyüme planlıyor.

Pizza Locale dışında Müdavim Pide, Emektar Kebap ve Pop-Up Burger Store gıda girişimleri de bulunuyor. Eren Kurt’a göre son girişimi Atmosphere ise tıpkı kendi girişimci kafasının içi gibi dünyadaki en karmaşık yapılardan biri. Atmosphere’in ana faaliyet alanı yemek ve tamamı kendi yatırımları olan 10’dan fazla mutfağı ile bir yemek pazar yeri (food market), arka planda çalışan mutfakları ile bir hayalet mutfak (ghost kitchen), ofis ve toplantı alanları ile bir ortak çalışma alanı, girişimcileri destekleyen ve onlara ev sahipliği yapan bir kuluçka merkezi, yemek, çiçek, manav ve market siparişleri verilebilen bir mobil uygulama ve de büyük küçük bir çok etkinliğe ev sahipliği yapan bir etkinlik salonu.

Çok sayıda girişime imza atan seri girişimci; girişimcilerin öncelikle akla gelen bir fikrin ve ya projenin tüketici tarafında bir karşılığı var mı? sorusunu objektif bir şekilde sorgulamalarının, duygusallığa kapılmadan ve projeye bağlanmadan mümkün olduğunca fazla paydaşın fikrini alarak hayata geçirme kararını almalarının gerektiğini vurguluyor. Ona göre, birçok girişimci projesine çok inandığı ve ona çok bağlandığı için doğru kararlar veremiyor. Fakat eğer girişim yapmayı düşündükleri konuda ikna olmuşlarsa, o zaman öncelikle Ar-Ge sürecine bütçe ve zaman ayırarak çok deneme yapmaları, doğru ekip arkadaşları seçmeleri ve projenin tüketicilerin dikkatini çekmesi için mutlaka bir pazarlama ve promosyon bütçesi ayırmaları gerektiğini unutmadan bütçeleme yapmaları gerekiyor.

Tüm dünyada olduğu gibi girişimcilik ekosisteminin teknoloji, yazılım ve oyun alanlarında yoğunlaştığını görüyor ve bunu doğru bulmuyor. Çünkü bu alanlarda girişimci olmak ya da bu girişimin bir parçası olmak için mutlaka bu alanlarda eğitim almış olmak veya büyük bir sermayeyi yönetiyor olmak gerekiyor. Bu şansa sahip insan sayısının azlığına bakıldığında da girişimler sınırlı sayıda kalıyor. Oysa girişimcilik sadece teknolojiden ibaret değil. Gıda ve tarım gibi daha fazla insanın katma değer yaratma sürecine dahil olabileceği, memleketimizin en büyük potansiyellerinden biri olan tarım madeninin doğru işlendiği girişimcilik kanalı desteklenebilir ve daha fazla katma değer eklenmiş ürünler ortaya çıkarılabilir diye düşünüyor. Ama yeni bir uygulama yazana “girişimci” topraktan katma değerli bir ürün üreten ve bir ürünü işleyerek çok daha değerli hale getiren kişiye “çiftçi” denildiğinde, yeni nesilden daha fazla girişimci çıkarılamıyor. Girişimcilik ekosisteminde sanal da olsa böyle duvarlar örüldüğünü, teknoloji dışı departmanlardan gelen girişimlere ve girişimcilere yeterince değer verilmediğini düşünüyor. Dünyadaki en büyük ihtiyaç gıda, yarın bugünden daha zor ulaşılacak ve daha değerli olacak. Bu sebeple artık yatırımlarını sürdürülebilir kaynaklara aktararak yeni ve katma değerli ürünler üzerinde çalışıyor.

Uzmanlığı gıda perakendeciliği olduğu ve bu konuda hislerine güvenilebilir hale geldiği için bu alanda bazı yatırımları destekliyor. Bu alanlarda fikirleri olan girişimcileri seve seve dinliyor, potansiyel görürse yatırım yapıyor, gelişmesi gerektiğine inandığı yerler varsa açık kalplilikle paylaşıyor, umut vadetmeyen bir yatırım olduğunu düşünürse de gerekçeleri ile anlatıyor.

Mikro ölçekte bir melek yatırımcı olmayı düşünüyor 😊 Yatırımcıların, finansal güce sahip oldukları için her şeyin en doğrusunu bildiklerini düşünmeyip yeni fikirlere fırsat gözüyle bakmalarını, o fikri onlara taşıyan insanlara empati ile yaklaşmalarını, eleştirirken kullanacakları bir cümlenin girişimcilerin hayatında onarması zaman alan yaralar bırakacağını düşünmelerini istiyor. Ülkemizdeki girişimcilik ekosisteminin önemli problemlerinden birinin girişimci ve yatırımcı arasındaki diyalog olduğunu, doğru frekans bulunamadığı için başarılı olabilecek bir çok projenin ya hayata geçemediğini ve ya potansiyelinin çok altında bir başarıya ulaştığını düşünüyor.
Ona göre; girişimci gece gündüz demeden projesini geliştirmek için çabaladığından duygusal olarak projeye çok bağlanıyor, onun lehine olan bazı yönlendirmeleri bile hazmetmekte zorlanıyor, buna bir de yatırımcının doğru üslubu seçememesi eklenince masadan çoğu zaman anlaşılamadan kalkılıyor. Türkiye gibi duygusallığın çok yoğun yaşandığı bir yerde; araya işi bu olan bir dengeleyici yapı gerekli ve belki bu da yeni bir girişim olabilir 😊