Filistin devletini kurma girişimi ve Mazlum Abdi’nin kıskaçtan kurtulma manevrası

Ortadoğu gündeminde bu hafta Fransa'dan başlayarak Batı ülkelerinden gelen Filistin devletini tanıma açıklamaları ve SDG Genel Komutanı Mazlum Abdi’nin Fransa’nın başkenti Paris’te HTŞ yetkilileriyle yaptığı görüşmenin boşa çıkması vardı. Bu iki olayın perde arkası.
Filistin devletini kurma girişimi ve Mazlum Abdi’nin kıskaçtan kurtulma manevrası

Fransa Dışişleri Bakanı Jean-Noel Barrot ve Suudi Arabistanlı mevkidaşı Prens Faysal bin Ferhan’ın katılımıyla, Suudi Arabistan’ın ev sahipliğinde 28-29 Temmuz 2025’te düzenlenen iki günlük konferansın ardından, Jean-Noel Barrot’a yakın bir kaynak Şarku’l Avsat gazetesine şunları söyledi: 

“Konferans, iki devletli çözümün her zamankinden daha fazla tehdit altında olduğu kritik bir dönemde düzenlenmiştir. Birkaç gün önce İsrail parlamentosu, Knesset bölgenin ilhak edilmesini onaylayan bir karar aldı. Gazze’de süren savaşın yol açtığı yıkım ve bunun siviller üzerindeki etkisi ise hâlâ devam ediyor. Batı Şeria’da kaçak ve kanunsuz Yahudi yerleşim konutları kurma faaliyeti hızlandı. Fanatik (dinci-ırkçı Siyonist-FB) yerleşimcilerin Filistinlilerin can ve mallarına yönelik şiddeti yükseliyor. İsrail’deki (aşırı sağcı) iktidar koalisyonu içinde iki devletli çözümü tanımamayı ve Batı Şeria’yı ilhak etmeyi savunanların sayısı giderek artıyor.”

Birleşmiş Milletler (BM) teşkilatının ev sahipliğinde düzenlenen “Filistin sorununun barışçıl ve iki devletli çözümünün uygulanması” konulu uluslararası konferansa katılan ülkeler şu hususlarda anlaştılar: Gazze’deki savaşı ve insani felaketi durdurmak; İsrail’in Batı Şeria’daki Filistin topraklarını işgaline son vermek için diplomatik çabaları artırmak; Filistin devletinin daha fazla ülke tarafından tanınmasını sağlamak.

Konferansın sonuç bildirgesinde, BM’nin Filistin meselesinde kesintisiz sorumluluğunun altı çizildi; İsrail’in 1967’de işgal toprakları işgaline son vermesi gerektiği belirtildi; insani ve insan hakları hukuku dahil olmak üzere uluslararası hukuka saygı gösterilmesi gerektiği vurgulandı; Filistinli sivillerin canlarının korunması için gerekli önlemlerin alınması çağrısı yapıldı.

Fransa’nın barış girişiminin anlamı nedir?

Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron’un Eylül ayında New York’ta düzenlenecek Birleşmiş Milletler Genel Kurulu’nda ülkesinin Filistin devletini tanıma niyetini açıklamasının ertesi günü, edebiyata hâkim birçok siyasi gözlemci, İtalyan yazar Tomasi di Lampedusa’nın meşhur “Cambiare tutto per non cambiare niente” (Hiçbir şeyi değiştirmemek için her şeyi değiştir) sözünü alıntıladı. Böylelikle Macron’un tek bir gönderi ile hem her şeyi değiştirdiğini hem de hiçbir şeyi değiştirmediğini söylemiş oldular.

  • Küçümsemeden veya abartmadan akla gelen ilk soru şu: Macron’un kararı önemli mi? İşgal altındaki Filistin topraklarının durumunu veya doğasını değiştirebilir mi?

2. Dünya Savaşı’ndan sonra Fransız lider Charles de Gaulle, Filistin halkını destekleme konusunda Fransa’yı seferber etmeyi başarmıştı. 1967’de altı gün süren Arap-İsrail savaşının ardından Paris yönetimi, Filistin topraklarında şiddet eylemleri-saldırıları düzenleyen Filistin Kurtuluş Örgütü (FKÖ) ile onlarca yıl boyunca işbirliğini sürdürebilmişti.

Fransa’nın rolü bununla da sınırlı kalmadı. 1993 Oslo Anlaşmaları'nın iç yüzünü bilenler, barış startını veren ülkenin Fransa olduğunu da hatırlayacaklardır. Paris, o sırada “Amerikalılardan uzakta, birbirinizle görüşün” tavsiyesini veriyordu. Nitekim bu tavsiyeye uyuldu ve o dönemde bu iş başarıyla sonuçlandı. 

Cumhurbaşkanı Macron’un kararı da sürpriz değildi; aksine, Fransız dış politikasının metodolojisine göre beklenen bir karardı. Kendisine geri adım attırmayı amaçlayan karşı baskılara rağmen Fransa’nın iki devletli çözüm fikriyle ilgili çabalarıyla tutarlıydı.

İngiltere’nin sert uyarısı

Tarihsel açıdan İsrail devletinin Filistin toprakları üzerinde kurulmasına büyük katkısı olan ve günümüzde İsrail’deki iktidarları desteklemekte tereddüt etmeyen İngiltere’nin mevcut Başbakanı Keir Starmer da Netanyahu hükümetine hayli sert bir uyarıda bulundu: 

“Son günlerde zayıf düşmüş çocukların Gazze Şeridi’ndeki görüntüsü dünyayı şoke etti. Bir küresel açlık gözlemevi dün, Gazze Şeridi’nde kıtlığın baş gösterdiğini söyledi ve ölümlerin yayılmasını önlemek için acil tedbir alınması gerektiği konusunda uyarıda bulundu. İsrail, Gazze Şeridi’ndeki durumu iyileştirmek ve barışı sağlamak için adımlar atmadığı takdirde Birleşik Krallık, Eylül ayı içinde Filistin devletini tanıma adımları atacaktır.”

İsrail Dışişleri Bakanlığı ise artık klişe hâline gelmiş bir suçlamayla bu uyarıya karşılık verdi:

“İngiltere’nin tavrı, terör örgütü Hamas’ın amacına hizmet etmektedir. Onu ödüllendirmektedir.”

İsrail, Batı Şeria’yı ilhak etme kararı aldı

Fransa’nın başını çektiği bu girişim, İsrail hükümetinin büyük tepkisine neden oldu. İsrailli yetkililer Fransa Başkanı Macron’a ağır ve sert eleştirilerde bulundular. Yetmedi, aşırı sağcı ve dinci Siyonistlerin koalisyonu, 23 Temmuz 2025’te Filistin topraklarının en büyük parçası sayılan ve yaklaşık 4 milyon insanı barındıran Batı Şeria bölgesinin ilhak edilmesi için parlamentoya (Knesset) önerge sundu.

120 kişiden oluşan milletvekillerinin 71’i bölgenin ilhak edilmesine karar verdi. Devlet partisi sayılan iki muhalif parti (Benny Gantz ve Yair Lapid) liderliğindeki milletvekilleri ise hayır oyu verdiler. Eski başbakanlardan Ehud Barak, Netanyahu’nun Gazze’de yürüttüğü operasyonları “toplu imha” olarak niteleyip “ilhak kararının ülkeye hayır getirmeyeceğini” açıkladı. 

Demokratlar Partisi ile 1948 bölgesi Arapları temsil eden iki parti de ilhak kararına tepki gösterdiler. Yıllardır iki halkın barışması ve Filistin devletinin kurulmasından yana tavır alan Şalom Ahşav (Şimdi Barış) hareketi de “İsrail hükümetiyle halkı arasındaki uçurumun derinleştiğini” söyledi ve Yahudi yerleşimcilerin Batı Şeria’yı yeniden işgal ederek bu bölgede köy-kent kurmalarını kınadı.

Filistin devletini tanımanın amacı nedir?

Fransa ile Suudi Arabistan girişiminin esas amacı şudur: Netanyahu hükümetinin, Filistinlileri siyasi haritadan silmeye, 1993 yılında Filistinli ve İsrailli önderlerin imzaladıkları Oslo Barış Anlaşması'nı yok saymaya ve 1967 yılında işgal ettiği Filistin topraklarını döne döne işgal etmeye yönelik siyasetine karşı yeni bir inisiyatif geliştirmek.

Bu gayeyle toplanan uluslararası konferansa katılan Arap ve Batı Avrupa ülkeleri birkaç ortak paydada buluştular: 

  • Kurulacak bir Filistin devletinin sadece kabul edilmesi değil aynı zamanda onun uluslararası düzeyde tanınıp varlığının meşrulaştırılması hakkında görüş birliğine varıldı. (Zira BM kararlarını göre daha önce de ilan edilmesi duyurulan bu devleti 193 BM üyesi ülkeden yaklaşık 142’si tanımayı kabul etmişti.) 
  • Filistin halkının meşru hakkı olan böyle bir devletin acilen inşa edilmesi kararı alındı. Bu hususta Avrupa Birliği’nin önemli üyesi sayılan ve BM Güvenlik Kurulu’nda veto ve söz hakkı olan Fransa hemen harekete geçerek Filistin devletini önümüzdeki Eylül ayında tanıyacağını resmen açıkladı. Filistin yönetimi Başkanı Mahmud Abbas’a bu konuda resmî bir mektup yazdı. 
  • Suudi Arabistan bir Filistin devletini tanıması şartıyla İsrail ile ilişkilerini normalleştireceğini söyledi.
  • Konferans sonrasında 145 BM üyesi ülke, kurulması planlanan Filistin devletini (BM teşkilatında gözlemci üye olarak) tanıyacağını beyan etti. 

Yukarıda alınan kararlar; Filistinlilerin siyasi ve demokratik haklarını inkar etmenin yanı sıra bu halkın fizikî varlığını ortadan kaldırmaya, ötekileştirmeye ve imha operasyonlarına yönelik bir tepkidir. Trajik olayların ve yanlış politikaların baş sorumlusu sayılan Netanyahu’ya topluca karşı çıkışın işaretidir. Bu kararlar, İsrail’e destek veren Amerikan yönetimine de ciddi bir mesajdır. 

Hangi ülkeler Filistin devletini tanıdı?

İlk elde kurulması planlanan Filistin devletini tanıyan ülkeler şunlardır: Andorra, Avustralya, Kanada, Finlandiya, Fransa, İzlanda, İrlanda, Lüksemburg, Malta, Yeni Zelanda, Norveç, Portekiz, San Marino, Slovenya ve İspanya. 

Adı geçen ülkelerin dışişleri bakanları “New York Çağrısı” adı altında ortak açıklama da yaptılar. Sadece farklı devlet yetkililerine mesaj vermekle yetinmeyen söz konusu ülkelerin dışişleri bakanları, İsrail’e sempati duyan veya duymayan Batı ve uluslararası kamuoyunu da etkileyip harekete geçirmeyi de hedeflediler. 

  • Nitekim Avustralya, Kanada, Fransa ve İspanya’nın da aralarında bulunduğu 15 ülke yaptıkları ortak açıklamada, İsrail-Filistin meselesinde iki devletli çözüme olan “sarsılmaz bağlılıklarını” vurguladılar.

Çağrının özü şuydu: 

“İki devletli çözüm yönünde atılması gereken temel bir adım olarak, Filistin Devleti’ni hâlihazırda tanımış olan ya da tanımaya yönelik iradesini veya olumlu değerlendirmesini beyan etmiş bulunan ülkeler, bu yönde henüz adım atmamış olan tüm devletleri, söz konusu çağrıya katılmaya davet etmektedir.” 

Ayrıca açıklamada, Filistin Yönetimi Başkanı Mahmud Abbas’ın 10 Haziran’da iki devletli çözüm için somut taahhütlerde bulunmasının memnuniyetle karşılandığını belirttiler.

Niçin Filistin devleti?

Bütün engellere ve zorluklara rağmen yeni bir Filistin devletinin kurulması şu amaçlara hizmet edecektir: Öncelikle devletin kurulması bazı sorunların ortadan kalkmasına yarayacaktır. Filistin halkına sahip çıkacak olan devlet, onların meselelerini merkezî düzeyde ele alacaktır. Söz gelimi Gazze ile Batı Şeria’nın siyasi, ekonomik idaresini yöneterek sahipsiz bir halkın savaştan, açlıktan, yokluktan ve tehcir tehlikesinden kurtulmasını sağlamış olacaktır. 

Merkezî devlet olması hâlinde ortalıkta başıboş dolaşıp duran milisler, silahlı gruplar ve denetimden uzak silahlı birimler ortadan kalkmış olacak; dirlik düzenlik sağlanacaktır. Batı Şeria bölgesini adeta siyasi-iktisadi-iskan sömürgeciliğin alanı (Yahudi yerleşimcilerin köy-kentler kurmaları) olmaktan kurtaracaktır.  Keza 1948 yılındaki işgal sırasında İsrail denetimi altında kalıp vatandaşlık alan Arapların dışlanıp ötekileştirmesinin de önüne geçecektir. 

Ek olarak komşu Arap ülkelerinde göçmen/mülteci konumunda olan Filistinlilerin anayurtlarına dönmelerinin zeminini hazırlayacaktır. Böylelikle Batı Şeria veya komşu ülkelerdeki Filistinli mülteciler, kampların veya gecekonduların bilinen mahrumiyetlerine katlanmak zorumda kalmayacak; temel ihtiyaçlarla elektrik, su, enerji, iletişim ve benzeri altyapı imkanlarından yararlanabilecekler; sınır kapılarından veya kontrol noktalarından aşağılanmadan, insan muamelesi görerek geçebileceklerdir. 

Her durumda bu devlet, bilinen anlamda bir devlet niteliği kazanamayabilir. Zira İsrail tam egemenlik hakkını kullanıp tümüyle bağımsız olabilecek bir devleti asla istemeyecektir.

Devlet kurma fikri nereden çıktı?

Yeri gelmişken belirtmekte yarar var: Filistin halkı oldum olası bir devlete kavuşmanın rüyasını görüp onun uğruna mücadele etti. İlk kez 1974 yılında BM teşkilatı tarafından alınan 181 nolu karar gereğince, bu halkın devlet kurma hakkı tanınmış oldu. Bundan sonra devlet kurma ideali Filistin Kurtuluş Örgütü'nün (FKÖ) esas gayesi haline geldi. 

FKÖ, Filistin halkının biricik meşru temsilcisi olarak tanınmıştı.1988 yılında “Bağımsız Filistin” duyurusu yapıldı. Bu yüzden de FKÖ ismi yerine “Filistin” kelimesi kullanıldı. FKÖ, 2012 yılında BM bünyesinde gözlemci üye konumunu elde etti. 

En büyük engel nedir?

Şu an BM üyesi 145 ülke İsrail’in 1967 yılında işgal ettiği topraklar üzerinde bir Filistin devleti inşa edilmesini kabul etmektedir. Kurulması düşünülen Filistin devletinin önündeki en büyük engel İsrail’i alabildiğine destekleyen ABD yönetimidir. Buna rağmen Trump’ın başkanlığı döneminde sürpriz gelişmeler olabilir.

Sürpriz sayılabilecek bir tavır değişikliği, Trump yönetiminin son aylarda Filistin halkına duyulan küresel ölçekteki sempatinin kitlesel bir nitelik kazanmış olmasını dikkate alma ihtimalidir. Trump’ın kamuoyu diye bir derdi olmayacağı ise kesine yakın görünmektedir. 

Yine de jeopolitik ve ekonomik nedenlerle Körfez’deki petrol-doğalgaz zengini Arap ülkeleriyle olan parasal ilişkilere ilaveten AB ile jeopolitik bağları da göz önüne alınırsa mevcut durum Amerikan yönetimini Filistin devletini tanımaya itebilir. Nitekim ABD, BM Güvenlik Kurulu’nun 1397 sayılı kararını Filistinliler lehine desteklemiştir.

Esas engel ise kurulması tasarlanan bir Filistin devletinin kaçınılmaz olarak güçsüz ve zayıf olacağıdır. Bir yığın sorunla baş edebilmesi mümkün olmayabilir ve “yitik barışa” ağırlık veremeyebilir.

Mazlum Abdi’nin kıskaçtan kurtulma taktikleri

SDG (Suriye Demokratik Güçleri) Genel Komutanı Mazlum Abdi’nin Fransa’nın başkenti Paris’te HTŞ yetkilileriyle yaptığı görüşmenin boşa çıkması, Türkiye’nin fanatik bir tarzda HTŞ lideri Colani yanlısı bir tavır takınması ve Suriyeli Kürt temsilcilerini açıkça tehdit edip silah bırakma şartını dayatması üzerine planlanan oyun bozuldu. Süreç şöyle gelişti:

  • Türk yetkililer, bilhassa Dışişleri Bakanı Hakan Fidan “çizme” giymekten bahsedip askerî operasyona başlayabileceğini duyurdu. Devamında Suriyeli Kürt yöneticilerin (PYD ve SDG yetkililerinin) derhal Şam ile uzlaşmasını, silahlı milislerini bireysel tarzda Suriye ordusunun emrine vermesini ve silahları bırakmasını istedi.

Yetmedi, Fransa’nın insiyatifiyle Paris’te düzenlenen HTŞ-SDG görüşmelerini engelledi ve normalde Mazlum Abdi ile görüşmesi gereken Colani’nin Paris’e gitmesini önledi. Colani yerine SDG ile görüşmesi gereken Şam hükümeti Dışişleri Bakanı Hasan Esad Şeybani de Colani ve Türkiye’nin uyarısı üzerine bu buluşmadan vazgeçti. Türkiye, Amerikalı ve Fransız temsilcilere SDG-HTŞ buluşmasının ertelenmesi konusunda kulis de yaptı.

Bunlara rağmen Paris’teki genel konferansta ciddi kararlar da alındı: Şam’daki Colani rejimi azınlıklara dokunmayacak; herkesi kucaklayıp hakkını teslim edecek; Dürzilerin âdemi merkeziyetçilik temelinde kendi bölgesini idare etmesi sağlanacak; 10 Mart 2025 tarihinde Ahmed Şera (Colani) ile Mazlum Abdi arasında imzalanan 8 maddelik mutabakatın gerekleri yerine getirilecek.

Son zamanlarda Dürziler, HTŞ cihatçıları tarafından silahlandırılıp kışkırtılan Bedeviler ile diğer Arap aşiretlerinin saldırılarını göğüslerken toplamda 1.300 Dürzi hayatını kaybetti. Bu trajik olaylar Trump’ın Suriye ve Lübnan’daki Özel Temsilcisi ve Türkiye’deki Büyükelçisi Thomas Barrack’ın Colani’ye olan inancını sarstı. Karizması çizilen Colani’nin “Suriye’yi derleyip toparlayacak olan lider” figürünün yerini “Güçsüz, hesapsız, kaypak, sinsi ve güvenilmez HTŞ komutanı” algısı aldı.

  • Hayal kırıklığına uğrayan Barrack, “Dediklerimizi yapmazsan, iktidara getiren güçler seni o tahttan düşürürler” mealinde bir uyarıda bulundu ve kendini ispat etmesi için Colani’ye yaklaşık altı aylık bir mühlet verdi.

Gerek Türkiye’nin tehditleri gerekse Ankara’ya sırtını dayayan Colani’nin SDG’ye yönelik sert tavrı karşısında Kürt temsilciler geri adım atmadılar ve şu tutumu ön plana çıkardılar: 

“Sizin anladığınız anlamda entegrasyona evet demeyeceğiz. Bu şartlar altında yani IŞİD cihatçılarının cirit attığı bir ortamda silahlarımızı bırakmayacağız. Görüşmeler yoluyla bu işi halletmeye bakacağız.” 

18 Temmuz’da Suriye’deki duruma dair demeç veren PKK’li Helin Ümit, SDG ve YPG’nin “kendini feshedemeyeceğini, silahlarını bırakmayacağını; silahsızlanma sürecinin demokratik bir meclis kurulmadan grup hakları, toplumsal haklar, birey haklarının anayasadaki yerlerinin belirlenmesi sonrası mümkün olabileceğini” belirtti.

Gelgelelim oyun bitmedi: Bu kez Dürzilere saldıran Bedevi ve Arap aşiretlerine benzer bir plan devreye sokuldu: Deyrizor ve Rakka bölgesinde bazı Arap aşiretlerinin gösterileri ve itirazları abartılarak kamuoyuna duyuruldu. Derken ne idüğü belirsiz bazı aşiret temsilcilerinin “nereden çıktığı bilinmeyen” düşmanca bildirileri ortalıkta dolaştı. Bunun üzerine Mazlum Abdi ve diğer yetkililer, Haseke-Kamışlo bölgesindeki aşiret ileri gelenleriyle görüştüler. Ortak paydada buluşup anlaştılar.

Bu aşiret reisleri SDG ile ittifaklarının devam edeceğini ilan ettiler. Ardından Mazlum Abdi, bu kez daha büyük bir alana yayılmış bazı aşiret reisleri ve temsilcileriyle görüştü. Aşiretlerin bir kısmı SDG ve PYD yönetimine bazı eleştiriler yöneltmekle birlikte esas olarak bu dönemde fitne (karışıklık) çıkarmama hususunda anlaştılar.

Buluşmada dikkati çeken en önemli nokta şuydu: Aşiret reisleri, Mazlum Abdi Şam’daki iktidar koltuğundaymış gibi çok sayıda talepte bulundular. Abdi, bunları not alarak aşiretlere yönelik bazı eksik ve kusurların telafi edilmesi, temel ihtiyaçlarının giderilmesi ve sorunların çözülmesi hususunda söz verdi. Arap-Kürt kardeşliğinin sahada güçlendirilmesi çağrısında bulundu ve karşılığını da aldı.

Başka mıntıkalardaki farklı etnik ve inanç topluluklarıyla da görüşen Abdi, “Mevcut idari yapımızın kitle tabanını genişletip sağlamlaştırıyoruz” diyerek dosta düşmana yönelik ciddi mesajlar verdi.

  • Son günlerde “Abdi’nin Şam’daki iktidarın baş ortağı olacağı” yönünde birçok söylenti var. Yerli ve yabancı medya, bu konuda farklı ve zıt değerlendirmeler de yapıyor. Daha önemlisi SDG, etrafındaki kuşatmayı kitleler sayesinde yarmaya yönelik girişimlerde bulunuyor. 

Nitekim Türkiye destekli Suriye Millî Ordusu (SMO), bir baskı unsuru olarak Tabka denilen baraj bölgesinde SDG milisleriyle çatıştı ancak zayiat vererek geri çekildi. Bunu gören engelleyiciler de tutum değişikliği içine girmek zorunda kaldılar. Mesela bir Kürt yetkilisi, ilk defa Şam’daki resmî Suriye televizyonunda bir konuşma yaptı.

Türkiye ile sıkı ilişkilerinden ötürü Ankara’nın arzusu doğrultusunda beyanatlar verip SDG’yi dışlayan Thomas Barrack bile, son gelişmeler karşısında ağız değiştirip Mazlum Abdi’ye aşırı iltifatta bulundu:

“Mazlum Abdi, liderliğiniz ve SDG’nin azimli çabaları, Suriye hükümetinin Cumhurbaşkanı Ahmed Şara yönetiminde kapsayıcılığa olan kararlı bağlılığıyla birlikte, ‘tek ordu, tek hükümet, tek devletten oluşan istikrarlı bir Suriye’ için hayati önem taşıyor. Entegrasyon ve birliği ilerletmek için yapıcı diyaloğunuzu takdir ediyoruz. Güvenli bir gelecek için görüşmelerin devam etmesini bekliyoruz!”

"Tek ordu, tek bayrak" yaklaşımını desteklediklerini söyleyen Abdi, bununla birlikte bazı konularda yerel yönetimlerin söz sahibi olduğu adem-i merkeziyetçi bir sistem istediklerini vurguladı.

Habertürk'e konuşan ABD'nin Ankara Büyükelçisi ve Suriye Özel Temsilcisi Tom Barrack, Abdi için "Bu süreci son derece sorumlu ve akıllıca yürütüyor" dedi.

SDG-PYD yetkilileri de ABD, Fransa ve Türkiye ile sürekli temas hâlinde olduklarını açıkladılar. Tatlı-sert diplomasi yöntemini belirleyerek kendileri için kurulan kıskaçtan bir kez daha başarıyla kurtulabildiler. Bu tür engelleme ve sabotaj hadiselerinin her an meydana gelme ihtimalinin yüksek olduğunun bilincinde olduklarını gösterdiler.

İki önemli husus

Bitirmeden önce birkaç noktaya değinmeliyim:

  • Colani’nin İsrail ile görüşmesine hiç ses çıkarmayan Türkiye'den bazı yetkililerin SDG-HTŞ buluşmalarının yolunu tıkama çabaları veya “Kürtler İsrail ile iş tutuyor” diyerek kamuoyunu yanıltmaları eskisi kadar etkili olamıyor.
  • Ankara ve İmralı’da barış sürecini yürütmekte olan AKP iktidarının Kürtlerin küçük kardeşi sayılan Rojavalıları ortadan kaldırmaya kalkışmaları Türkiye politikasının hâlâ asayiş-güvenlik sendromundan kurtulamadığını gösteriyor.
  • ABD Başkanı Özel Temsilcisi Tom Barrack’ın tutumu ve açıklamaları bize Lübnanlı gazeteci Mişel Ebu Cude’nin tartışmalar şiddetlenip karamsar bir hâl aldığı zamanlarda kullandığı şu sözleri hatırlatıyor: “Gelin, çeyrek saatlik karamsarlıktan çeyrek saatlik iyimserliğe geçelim.” 
  • Thomas Barrack’ın misyonu tek bir cümleyle özetlenebilir: Kriz yönetimi. Barrack kapsamlı bir barış girişimi yürütmüyor. Aksine bölgesel sahnenin, özellikle de Suriye sahnesinin netleşmesini bekleyen bir geçiş döneminin önünü açmak için gerilimi azaltmayı amaçlıyor. Bu anlamda uygulamada zorluklar ortaya çıktıkça, her “çeyrek saatlik iyimserlik” hızla “çeyrek saatlik kötümserlik” tarafından siliniyor.
Hikâyeyi paylaşmak için:

Kaydet

Okuma listesine ekle

Paylaş

YAZARLAR

Faik Bulut

Faik Bulut

Araştırmacı gazeteci, yazar

Spektrum

Spektrum

Her perşembe yerel ve ulusal politikadan en kritik meseleleri ele alarak derinlemesine inceliyor, bağımsız bir tutumla alanında uzman akademisyenlere mikrofon uzatıyoruz.

İLGİLİ OKUMALAR