Kathryn Larsen'in Deniz Yosunundan İlhamı

Kathryn Larsen mimari eğitimini,  malzeme deneyleri içeren tasarım süreciyle birleştiriyor. Amerikalı tasarımcı Hollanda ve Danimarka’da yaşıyor. TU Delft Architecture’da yüksek lisansını tamamlarken aynı zamanda deneysel malzeme üzerine olan araştırma stüdyosunu sürdürüyor. Kathryn, kişisel stüdyo çalışmalarının yanı sıra, mimari ve proje yönetimi gibi alanlarda da faaliyetlerini hem Hollanda hem de Danimarka’da gösteriyor.

Kathryn, Dutch Design Week 2019 Antenna konferansı, 2020 Design Indaba konferansı ve Biobaserede Byggematerialer 2021 konferansı da dahil olmak üzere birçok önemli tasarım etkinliğine katıldı.

Kathryn, geleneksel yapım tekniklerinden etkilenmiş olup doğal yapı malzemeleri konusunda ustalaşmıştır. En önemlisi, araştırmalarını deniz yosunu ve deniz yosununun mimaride nasıl kullanılabileceği üzerine oluşuyor. Seaweed Thatch Reimagined adlı 2018 tezi, başta 2020 SDG Kopenhag Teknoloji Ödülü Halkın Seçimi olmak üzere birçok ödül için finalist olarak aday gösterildi. 2021'de yosundan oluşturduğu kolektif tasarım ve mimari çalışması, 2021 Yeşil Konsept Ödülü için finalist oldu.

Günümüzde çoğu biyoplastik uygulama, sürdürülebilir ambalaj, moda veya endüstriyel tasarım üzerine odaklanmıştır. Kathryn,  farklı bir alan olan iç vitray uygulamasına çalışmalarını yöneltmiştir. Hollanda'daki birçok bina, hem iç hem de dış mekanlarda 20. ve 19. yüzyıldan kalma vitray tasarımlarına sahiptir. 21. yüzyıl versiyonu nasıl görünürdü? Nasıl uygulanabilirdi? gibi sorular tasarımcı Kathryn'ın, araştırmalarını genişletmesine sebep oldu.

Biyoplastik hemen hemen her zaman bir yapıştırıcı veya nişasta bazından (bu durumda deniz yosunu), artı bir plastikleştiriciden ve sudan oluşuyor. Plastikleştiricilerin örnekleri arasında gliserol veya bal bulunuyor. Daha fazla plastikleştirici kullanmak malzemeyi daha esnek ancak daha zayıf hale getirecektiyor. Daha az kullanmak, karışımı daha güçlü ve daha sert hale getirecektiyor. Karışım, birleştirmek için genellikle kaynama noktasına kadar ısıtılır ve daha sonra tercih edilen bir kalıba dökülüyor. Zerdeçal (sarı) ve spirulina yosununu (mavi ve yeşil) tamamen doğal renklendirme oluşturmasına sebep oluyor. Kullandığı yosun da biyoplastiğe kırmızımsı bir renk veriyor. Biyoplastiği dökmek için silikon bir fırın matı üzerine ahşap bir çerçeve kullanıyor. Plastik, silikonlu pişirme matından nazikçe soymak için yeterince sertleşene kadar beklemeniz gerekiyor. Oda sıcaklığınıza veya neme büyük ölçüde bağlıdır.