Merhaba, ben... Selin Osmanoğlu

Veraison'un yaratıcısı Selin Osmanoğlu'nu tanıyoruz.

Editörün Seçkisi

Seni tanıyarak başlayalım. Veraison nedir, ne anlama gelir ve kim yapar? Veraison yayın hayatına ne zaman başladı ve yaratıcısı kimdir?

Véraison Fransızca bir bağcılık terimi. Asmanın yıllık hayat döngüsünde üzüm tanelerinin benek benek olup renk değiştirdiği dönem. Bu sebeple de véraison Türkçe’ye “ben düşme” ve “beneklenme” olarak çevrilmiş. Yayının adının veraison olmasının sebebi de bu kelimenin bana dönüşümü çağrıştırması. Çünkü şarap ve şarap kültürü bizim sofralarımızda biraz erişilemez bir yere koyuluyor. Anlaşılması zor ve “snob” bir içki olarak görülüyor. Veraison bu algıyı kırmak ve dönüştürmek istiyor. Şarabın sadece beyaz örtülü masalarda içilmediğine inanıyor, ve her sofrada yer arıyor. Bu yüzden de adındaki o renkli cümbüşü ve değişimi taşıyor. “Ben düşme” sadece renk değişimi değil. Bu dönem üzümler kimyasal reaksiyonların büyüsüyle olgunlaşmaya başlıyor. O her bir asmada neredeyse aynı renk ve tatta olan üzümler kendileri olmaya başlıyorlar. Öküzgözünü Öküzgözü yapan o rengi, Tokat’ın medarı iftiharı Narince’nin o beyaz çiçeksi notları, Shiraz’ın o baharatları işte tam olarak da bu dönemde yerini almaya başlıyor. Yani o üzümler “ben” oluyor. Kişinin kendini bulması, keşfetmesi gibi “ben olma” dönemi olarak anlıyorum ben. Bu yüzden asmanın yaşam döngüsünün en büyüleyici dönemi olduğunu düşünüyorum.

Verasion’un yaratıcısı ben, Selin Osmanoğlu. Kendimi “1989 rekolte; meraklı, burnunu o kadehten bu kadehe sokan, koku hafızasını pek zorlayan bir kimya mühendisi ve WSET3 sertifikalı şarap uzmanı” olarak tanıtıyorum. Şarabı hikayeler ile, anlaşılır, sade ve eğlenceli bir dilde anlatıyorum. Bir yandan da duyusal deneyimler tasarlıyorum. Verasion yayın hayatına Aposto’da tam da şarap ayında Eylül’de başladı. Yaratıcısının şaraba olan ilgisini soracak olursanız; çocukken babamın neden yatay durduğunu anlayamadığım şaraplarını karıştırırken başladı.

Türkiye'de yeme-içme yayıncılığıyla ilgili neler düşünüyorsun? Avrupa ve ABD'yle kıyasladığında ne gibi farklar ortaya çıkıyor?

Türkiye’de yeme-içme yayıncılığının son yıllarda keyfili bir değişim ve dönüşüm halinde olduğunu düşünüyorum. Yemek ve içmek aslında duyusal deneyimin ötesinde bir yolculuk. Lezzetin ötesinde farklı kültürleri, alışkanlıkları, renkleri barındırıyor. Yayınların yemek ve içki tarifleri, restoran önerileri ve yorumları ile sınırlı kalmadığını görmek çok güzel. Çok güzel çünkü ancak paylaştıkça büyüyebiliyoruz ve üretebiliyoruz. Tükettiğimiz gıdaların hikayelerini okumak, tarihteki yerlerini öğrenmek, topraktan tabağımıza doğru gelen yolculuğu anlamak yeme-içme dünyasını duyusal bir deneyimden öteye, yaşamın tam da ortasına taşıyor. Aposto’da Apéro buna verebileceğim en güzel örnek.

Avrupa ve ABD’de bu dönüşüm Türkiye’ye kıyasla daha önce başladı. Yakından takip ettiğim yayınların içeriklerinde insan, tarih, anılar, farklı kültürler ve hikaye anlatıcılığı hep ilham vermiştir bana. Son yıllarda yeni çıkan yayınlar bunu daha da ileri taşıyor. Örneğin 2019 yılında ilk sayısı çıkan “Sumac” defalarca okuduğum bir sayı oldu, hala durur masamda. İlk cümlesi “Food is more than survival, more than art, and more than a social catalyst. It's the core of the human experience.” Whetstone Magazine de takip ettiğim yeme-içme yayınlarından. Dijital sayıları ve podcastleri tabağımızdakileri ve kadehimizdekileri hikayeler üzerinden anlatıyor. Geleneksel yeme-içme yayıncılığının ötesinde; insan ve kültür etrafında anlatılan hikayeler yeme-içme yayıncılığını başka bir alana taşıyor. Artık masada sadece tabaktaki yemek ve size eşlik eden kişi değil; tabaktakinin tarihi de, geldiği yer de, toprağına dokunanlar da oturuyor. Bu da müthiş zengin bir deneyim!

Bir diğer konu da Türkiye'de içki kültürü. Veraison kendini, şarap özelinde bir kültür temsilcisi, yaygınlaştırıcısı olarak görüyor mu? Veraison'u neden takip etmeliyiz?

Veraison kendini bir şarap kültür elçisi olarak görüyor. Şarabı keşfetmenin onu sadece içmekten; yani duyusal bir deneyim yaşamaktan çok daha derin bir yolculuk olduğunu düşünüyor. Şarabı içme eyleminin ötesinde; hikayesini didikliyor, sorular soruyor. Burundaki meyve, damaktaki tanenin ötesinde; gözlerinizi kapattığınızda nereye gittiğinizi soruyor. Bir yolculukta farklı rotalar hayal edin. Size detaylı, ama sade ve anlaşılır bir harita veriliyor. Ama hangi yoldan gideceğinize, nerede mola vereceğinize, hangi müziği çalıp nerede ne yemek yiyeceğinize siz karar veriyorsunuz. Ama harita elinizde. Veraison’u takip etmek renkli bir harita almak gibi olabilir. Her hafta hikayeler ile kadehinizi keşfedeceğiniz bir harita.

Bunu sormasak olmazdı... Favori üzümlerini öğrenebilir miyiz?

Gamay: Burgonya’da Pinot Noir’ın biraz gölgesinde kaldığından mıdır bilmem; bana keşfe çok açık bir üzüm gibi geliyor. Çok bilinmeyenli denklem gibi. Denklem dışarıdan kısa görünse de oldukça kompleks ama henüz pek üzerine kafa patlatan yok gibi sanki. İleride bu üzümü çok daha fazla konuşacağız diye düşünüyorum. Bu yüzden de favorilerimden.

Sauvignon Blanc: Bana hep yazı anlatır bu üzüm, alıp bir anda tropik bir yere götürebilir sizi. Çok canlı, “Ne içiyorum ben?” dedirtir bazıları. Damağı hoplatan asiditesi ve yaz gibi rengarenk bir burnu var.

Cabernet Franc: En çok bilinen üzümlerden olan Cabernet Sauvignon ve Merlot’nun ebeveyni olur kendileri. Kendine has dolmalık biber, hafif kırmızı biber notaları var ki benim güçlü kırmızılarda en keyif aldığım notalar. En favori üzümüm, sona sakladım.

Aposto!'da takip ettiğin başka yayınlar var mı?

Apéro, Soli ve Duende her hafta mutlaka okuduğum 3 yayın.

Çağrışımları seviyoruz. Üç kelimeye, üç kısa çağrışım yanıtı bekliyoruz.