Sen Hiç Bir Kızılgerdanla Yemişini Bölüştün mü?

Sima Özkan

Kış, bu yıl gelmek bilmese de ve  iklim krizinin en şiddetli etkilerini ensemizde hissettiğimiz bu yağmursuz, doğanın beyaz örtüsünü hasretle andığımız zamanlarda, onlar yine de aramızda. Serin iklimlerin kuşu kızılgerdanları şehrin içinde, belki bahçemizde, parklarda yakından gözlemlemek bu aylarda çok daha mümkün. Havalar ısınınca onlar kuzey ülkelere ya da dağlara kaçarken kış aylarında şehrin içinde, insanlara biraz daha yakın, kolay besinin peşinde ve en çok daha merakla daha sık karşımıza çıkıyorlar. Gözümüze neşe kaçırıyor sanki o turuncu göğüsleri.

Kızılgerdanlar meraklarıyla ünlü. 

İnsanlara bu kadar yakın olmalarının nedeni de bu. Her birinin kendi bölgesi var ve evet, tıpkı benim bahçemi her sabah ziyarete gelen ve her zaman artık tek bir yaprağı bile kalmayan nar ağacıma konan kızılgerdan gibi her birey, o bölgeyi devamlı tarıyor, kedi mi var, başka cinsten bir kızılgerdan mı var, insan mı var, yoksa hareketli bir çocuk mu diye ortamı yakından izliyor. O küçük bir nar tanesi. Diğer ismini de nar bülbülü. Çünkü o neşeli ötüşü kendine has ve oyunbaz. Onları belki fotoğraflamak, belki de bahçemizde misafir ederken bu benzersiz deneyimi çocuklarla paylaşmak için bir önerim var: Evdeki yemişleri bahçene misafir gelen bu güzellikle paylaşmaya ne dersin? Üstelik ara tatilde, ailecek, birkaç saati bolca kuş gözlemi yaparak keyifle, merakla ve sabırla bekleyerek, yürüyüş yaparak geçirmek de cabası. Kışın yiyecek bulmak zorlaştığında, kızılgerdanlara mahallemize, bahçemize “Hoş geldin!” demek için işte yapabileceklerin:

Nelere ihtiyacımız var?

• Tuvalet kâğıdı rulosu ya da çam kozalağı
• Mümkünse doğada çözünebilecek bir ip
• Tuzsuz/şekersiz/katkı maddesiz fıstık ezmesi ya da Hindistan cevizi yağı/ezmesi
• Yer fıstığı, fındık, ceviz, badem gibi tuzsuz yemişler
• Kuru üzüm
• Kaşık
• Kâse
• Makas
• Havan ya da rondo (Bu etkinliği benim gibi çocuklarla ormanda yapacaksanız, bir iri ve düz zeminli, bir de avuçlarına oturan bir taş bulmalarını, en ilkel ama en eğlenceli yöntemle de yemişleri kırmalarını önerebilirsiniz.) 

Nasıl yapıyoruz?

• 1,5 metre ip kesip tuvalet kâğıdı rulosunun içinden geçiriyor ve üst kısmından düğüm atıyoruz. Ya da 1 metre ip kesip çam kozalağının tepesinden sıkıca bağlıyoruz.
• Bir kaşık yardımıyla fıstık ezmesini ya da Hindistan cevizi yağı yağını/ezmesini kozalağa ya da tuvalet kâğıdı rulosuna sürüyoruz.
• Yer fıstığı, fındık, ceviz gibi yemişleri bir havan/rondo/taşlar yardımıyla kıyıyoruz ve kuru üzümleri minik minik kesiyoruz. Arada birer ikişer tane ağzımıza da atabiliriz. Tüm bu besinler bizim kadar kuşlara da enerji ve vitamin verecek. Vücutlarına yağ depolamalarını sağlayacak. Üstelik bu mevsimde doğada bulmaları mümkün değil. 
• Fıstık ezmesi ya Hindistan cevizi yağıyla/ezmesiyle kaplı kozalağı ya da ruloyu bu yemişleri karıştırdığın kâseye batırıp içinde gezdiriyoruz. İyice her yerine bulansın. 
• Mümkünse hazırladığımız yemliği, evimizin bir penceresinden rahatlıkla görebileceğimiz bir dala ya da evimizin yakınındaki, sık sık ziyaret edebileceğimiz bir parktaki ya da korulukta, hatta ormandaki boyumuzun ulaşabileceği en uzun dala asıyoruz. Mümkünse yapraklarını dökmemiş bir ağaç olabilir. Kızılgerdanlar saklanmayı da iyi bilir.  
• Alçak bir dal olmamasına dikkat edelim. Kedileri de oraya çekmek, kızılgerdanları ürkütmek istemeyiz bence. 
• Belki yemişini onunla bölüştüğün o özel âna tanıklık edebilirsin. Doğaya çıkmazsan, doğaya bakmazsan, doğayı göremezsin. Kızılgerdanları fotoğraflamaya ne dersin? Belki mavi baştankara gibi farklı türler de yemliğinin müdavimi olabilir.

Afiyet olsun kızılgerdanlar!