Siyasi partiler mi? Yok, yok partici siyasetçiler.

Görsel: Patrick Blower, The Telegraph

Duydunuz mu? Londra’nın en ünlü gece kulübü artık Electric Brixton, Ministry of Sound ya da Fabric değil. St. James parkının yakınlarında, Downing Street üzerinde, siyah kapılı bir mekan. Aman dikkat hemen heyecanlanmayın, girmesi çok zor —inanılmaz derecede seçiciler. Mekanın adı mı ne? 10 Downing Street. 

Müsteşar Sue Gray, İngiltere Başbakanı Boris Johnson’un COVID-19 nedeni ile yürürlüğe soktuğu kısıtlamalar sırasında başbakanlık konutu 10 Downing Street’te düzenlenen parti ve etkinlik iddialarına yönelik 12 sayfalık bir rapor hazırladı. Bu rapor geçtiğimiz pazartesi yayımlandı. Yaklaşık iki senelik sürede , 17 içkili toplantı ve parti düzenlendiği öne sürüldü.  “Partygate” olarak adlandırılan bu olay ardından, istifa talepleri olmuştu. Haberin ayrıntıları için Bartu’nun Aposto Gündem’deki yazısına ya da Planör ekibinin haberine bakabilirsiniz. 

İngiltere’de ve dünyanın genelinde kurallara uymaya çalışanlar, yıllardır ailelerini görmeyenler, doğum günlerini beraber kutlayamayanlar ve noeli tek başına geçirenler varken, Partygate gerçekten tokat gibi geliyor. Bu hafta derslerimden biri için devlet ve güç başlıkları altında çok yazı okudum.  Devletin sadece içselleştirilmiş ve kabul edilmiş bir konsept olduğundan bahseden Emma Goldman’ı, devletin çok daha iyi bir yapı olması gerektiğini öne süren Henry David Thoreau' yu ve ‘gardiyanların gardiyanı kimdir?’ sorusunu tekrardan soran Murray Rothbard'ı okurken devletin üstlendiği görevin tam ne olduğunu düşündüm. 

İdeal bir dünyada devlet, bireylerin hayatını kolaylaştıran, insanların hayatlarını belli bir düzende yaşamalarına yardımcı olan, düzeni sağlayan, sorunları çözen bir yapı olmalı. Şu an devlet yapısını ve devlet anlayışını sorgulayıp kafa ütülemeyeceğim ama kurallar koyup sonra bu kuralların kendilerine işlemediğini varsayan liderler insanların güvenini sarsıyor. İçinde bulunduğumuz sisteme olan inancı yok ediyor. Böyle durumlarda tam da ‘gardiyanların gardiyanı kimdir?’ sorusunun işaret ettiği gibi, hatalı veya etikten uzak davranışlarda bulunan liderlerin sorumlu tutulması gerekiyor. Herkes için zor olan ve ‘hepimiz beraberiz’ mesajlarının paylaşıldığı bu dönemde, takipçisi olan ve sözü geçen insanların üzerine daha büyük bir sorumluluk düşüyor; sözleri ve eylemleri ile doğru olanı yapmak zorundalar. Eylül 2020’de Birleşmiş Milletler Genel Kurulu’nda konuşan Johnson’un kendi ağzından çıkan kelimeleri tekrarlamak istiyorum: 

“Biz kendimizi toparlamadıkça, güçlerimizi birleştirip ortak düşmana karşı gelmedikçe, herkes kaybedecek. Kaçınılmaz sonuç, bu felaketin uzamasına ve bir başka felaketin olma riskini artıracak.”

Doğru söylemişsin, keşke kendini dinleseymişsin sevgili Johnson. Doğum gününü de bir sene kutlamayıver Boris. Ya da eşinle evinde kutla, biz zoomdan katılırız, üzülme.