Gerçek bilgelik&nbsp;kendini tanımakla başlıyor. Pek çok kültürde köklü geçmişi olan, kitaplara yazılan, tapınak girişlerine kazınan ve “gerçek bilgeliğin başlangıcı” olarak anılan bir kavram kendini bilmek… Ve açılacak tüm kapıların anahtarı da o olabilir.&nbsp;İş dünyasının önemli kriterlerinden biridir. Çalışanınıza verdiğiniz değer, ona sunduğunuz eğitim ve gelişim fırsatlarıyla ölçülür. Bu fırsatların günlük iş yapma şekline hizmet edecek araç eğitimlerinden, sunum becerileri ve odaklanma gibi daha genel konulardaki eğitimlere, dil eğitimlerinden deneyim odaklı fuar katılımlarına kadar pek çok farklı dalı vardır.&nbsp;<ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; box-sizing: border-box;"><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Eğitimi okullardan çok, çalıştığı şirketlerde aldığını&nbsp;söyleyen biri olarak ben de bu fırsatların sunulmasını destekliyorum. Fakat bunun çok kritik bir ön koşulu olduğuna da inanıyorum.</li></ul>Bir bina inşa etmeye başlayacaksanız önce zeminin, sonra da temelin sağlam olduğundan emin olmalısınız. Bana göre bu, kişinin duygusal zekasıyla ve kendini ne kadar tanıdığıyla eşdeğer. Bir kişiye sıradan işleyişin dışında farklı alanlar açacak ve ona yatırım yapacaksanız ilk zorlukta karşınıza farklı problemler çıkmayacağını bilmek gerekir diye düşünüyorum.&nbsp;Kişi kendini tanıyorsa ve kendini yönetebilme becerisini geliştirdiyse üzerine koyduğunuz her şey zarifçe yükselmesini sağlayacaktır. Ama eğer öyle değilse önce temel problemi çözmeniz gerekir. Aksi takdirde yaptığınız yatırımlar boşa gider. Temeli sağlam olmayan bir binayı istediğiniz kadar yükseltemezsiniz.&nbsp;<h2 dir="ltr" fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Kendini tanımak ve kendini bilmek neden bu kadar önemli?&nbsp;</h2>Pek çok kültürde köklü geçmişi olan, kitaplara yazılan, tapınak girişlerine kazınan ve&nbsp;“gerçek bilgeliğin başlangıcı”&nbsp;olarak anılan bu kavram, kimi zaman sadece “haddini bilmek” anlamında, fakat çoğu zaman “potansiyelini, yapabileceklerini ve yapamayacaklarını fark etmek” bağlamında içsel bir keşif için kullanılmış.<ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; box-sizing: border-box;"><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Seneca, insanın en iyi yanının “kendi derinliklerinde”&nbsp;olduğunu söyler ve kendi özüne uygun hareket etmenin önemini vurgular. Ona göre kendisini, niyetini ve gidişatını kontrol edenlerin sayısı pek azdır. Geri kalanlarsa nehirde sürüklenen nesneler gibi önlerine geleni süpürüp dururlar.</li></ul>Seneca, söylemlerinde sıklıkla insanın kendi başına kalmasının zorluğuna da işaret eder. Sahiden biraz dikkatli bakarsanız çevrenizdeki kişilerin çoğunun kendiyle baş başa kalmamak için her yolu denediğini göreceksiniz. Duraklamak ve kendi kendine kalabilmek zordur ama dengeli bir ruhun da ilk belirtisidir.&nbsp;Kendinize dürüst bir şekilde bakabildiğinizde gördükleriniz, kişisel gelişimin de kapılarını açar. Bu bir an, bir gün ya da bir haftalık bir deneyim değildir. Gelişimin sürmesi için aynayı düzenli olarak içinize tutabilmeyi öğrenmeniz gerekir.&nbsp;<ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; box-sizing: border-box;"><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Bunu yapabildiğiniz zaman kendi değerlerinizi, önyargılarınızı, kör noktalarınızı, korku ve endişelerinizi, nelere nasıl tepkiler verdiğinizi, kırmızı çizgilerinizi fark edersiniz. Böylece hem kendi adımlarınızı daha bilinçli atar hem de başkalarıyla olan ilişkilerinizde iç sesiniz ile gerçekte olması gerekeni ayırt edebilirsiniz.</li></ul>Basketbol dünyasının efsane koçlarından John Wooden, başarıyı iç huzuruyla tanımlar. Ve iç huzur, yapabileceğinin en iyisini yaparak olabileceğinin en iyisi olduğunu bilmekten gelir.İnsanı; gücünü, zayıflığını, dünyadaki yerini ve ruhunu bilmek değiştirir. Herkes bir şeyleri değiştirmek ister: Eşini, dostunu, iş arkadaşlarını… Peki ya kendini değiştirmeye cesareti olan var mıdır? Kendini bilmek ve değiştirebilmek, egodan arınmayı ve önyargıları silmeyi sağlar. Kendini tanıyan ve olaylar karşısında neden, nasıl davrandığını bilen biri, daha sağlıklı ilişkiler kurar. Bu da kişisel gelişim sağlamak isteyen biri için bulunmaz bir fırsattır.&nbsp;Bir insana yatırım yapmadan önce onun&nbsp;sürüklenmediğine,&nbsp;kararlı bir şekilde hedefe ilerlediğine&nbsp;emin olmak istemez misiniz?&nbsp;Bence kendini tanımak,&nbsp;bir insanın kendisi için yapabileceği en büyük yatırım. Bunun için gerekli duraklama anlarını kendimize tanımamız lazım. Günlük akış, gittikçe daha da hızlanırken bu farkındalığın önemi de artıyor. Biraz durup düşünün: Sürükleniyor musunuz, yoksa yavaş yavaş da olsa kendi özünüze uygun şekilde ilerleyebiliyor musunuz?&nbsp;

İş dünyasından içgörü, sektör analizleri ve gelecek öngörüleri her pazartesi ve perşembe e-posta kutunuzda.

İş dünyasındaki en önemli gelişmeler.

Pareto

Kendini bilmek, pek çok kültürde köklü geçmişi olan, kitaplara yazılan, tapınak girişlerine kazınan ve “gerçek bilgeliğin başlangıcı” olarak anılan bir kavram. Aynı zamanda iş dünyasının da önemli kriterlerinden biri. Peki kendini tanımak neden bu kadar önemli? 

Duraklamayı bilmek: Kendini tanımak neden bu kadar önemli? 

İnsanı insan yapan en temel ve en gerekli özelliğimizi müthiş bir hızda kaybettiğimizi hissediyorum. Ve bence bu özellik, yakın geleceğin en önemli becerisi; bir insanda aranan en temel yetkinlik olacak.Hayır, büyük bir sırrı açıklamak üzere değilim. Hepimizin bildiği, her gün “yapıyormuş gibi” gözüktüğümüz ve aslında insanın olduğu her yerde temel ihtiyaç olan bir kavramdan bahsediyorum: Dinlemek.Son zamanlarda karşınızdakini gerçekten dinlediğiniz bir an var mı? Sıra size geldiğinde ne söyleyeceğinizi düşünmeden, sadece onun söylediklerine, anlatmak istediklerine odaklandığınız… Bir podcasti kendi düşüncelerinize kapılmadan ya da bir bildirimle bölünmeden tamamlayabilmeniz mümkün mü mesela? Haftalık ajandanızı dolduran toplantıların kaç tanesinde konuya kendinizi gerçekten verebiliyorsunuz? Gözlerinizi odakladığınız, kafanızı salladığınız ama aslında aklınızın bambaşka bir yerde olduğu anları ne sıklıkta yaşıyorsunuz?Söylenenler kulağınızdan içeri giriyor belki ama bu dinlemek için tek başına yeterli değil. Çünkü dinlemek aslında sadece duymak anlamına gelmiyor. Kulağınızın, beyninizin, odağınızın karşınızdaki seste olmasını ifade ediyor. Bunu yapabildiğiniz zaman bir şeyleri anlama ve değiştirme gücünü kendinizde bulmaya başlıyorsunuz. Bunu yapabildiğiniz zaman karşınızdaki ile üretme imkanı buluyorsunuz…&nbsp;Değişimin çoğu zaman söylediklerimizle başlayacağını düşünüyoruz, oysa genelde duyduklarımızla başlıyor.<h2 fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Gerçek yapaya, yapay gerçeğe dönüşürken </h2>Bir gün bir kitap yazmaya karar verdiğimde, düşüncelerimi nasıl anlatacağım konusunda aklımda net bir yol haritası yoktu. Yazmaya başladım ve “dinlemek” için kocaman bir bölüm ayırdığımı fark ettim. Çünkü bugüne kadarki hayatımda “dinlemenin” neden önemli olduğuna dair çok fazla farkındalık anı yaşadım. Ve dinlemek bu kadar önemliyken, gerçekten dinleyenlerin sayısı gün geçtikçe azalıyordu...Dinleyenler her geçen gün azalırken, onlara olan farkındalığımız ve ihtiyacımız için bir vaha benzetmesi yapmak bile abartı olmaz, emin olun. Çünkü inovasyonların ışığında değişen insan davranışlarının her dönem bir yenilik getirmesi gibi, “dinlemek” dönemsel bir yok oluşta.&nbsp;<ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; box-sizing: border-box;"><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Birkaç kişinin dikkatsizliği, özensizliği değil; toplumların kayıtsızlığı, umursamazlığı söz konusu… Kimsenin kimseyi can kulağıyla dinlemediği günlerde, pek çok yazı yapay zekanın hazırlığıyla doğrudan sosyal medya hesaplarını doldururken, anlatma isteğinin de yavaş yavaş azaldığı bir eşik bu.</li></ul>Elbette geçici… “Bundan sonra kimse kimseyi dinlemeyecek” gibi karamsar bir tablo değil. Yeni bir dönüşüme kadar… Bir dönem herkes her şeyi sosyal medyada paylaşırken, herkes “herkesin olduğu yerlerde” bulunmaya çalışırken şimdi daha içe dönmeye başlaması, paylaşımlarını kapalı Whatsapp gruplarında yapması, doğada kendi hâlinde olmaya daha çok ihtiyaç duyması, sosyal medyadaki yapaylıktan uzaklaşmak istemesi gibi…Gerçekten yapaya, yapaydan gerçeğe böyle bir dönüşüm sürecinde “gerçek dinleyenler” bence hem özel hayatta hem iş dünyasında en kıymetli kişiler olarak konumlanıyor. Bugün ve gelecekte “başarıya” ulaşmanın yolu da iyi bir dinleyici olmaktan geçiyor. Kuşak kalıplarından, yaş bariyerlerinden uzakta; iyi dinleyiciler modern çağın bilgeleri&nbsp;hâline geliyor…Evet, günümüzdeki çılgın akış dinlemeyi neredeyse imkansız hale getiriyor fakat dinlemenin önemi çağımıza sıkışmış değil. Geçmiş yıllarda da herkesin yapabildiği bir şey değildi iyi bir dinleyici olmak. İlk beyitine her şeyden önce “Dinle…” diyerek başlarken Mevlânâ’nın bir bildiği vardı elbette. Dinlemek sözün arkasındaki anlamı görebilmekle, söylenmeyeni duyabilmekle de ilgiliydi… Dinlerken sakinleşiyordu insan. Ve dinlemek, aslında karşımızdakinden önce kendimiz için bir ihtiyaçtı.Öyleyse dünün, bugünün ve geleceğin ihtiyacı olan bu beceriyi geliştirmek için emek verebiliriz. Önce kendimiz sonra da çevremiz için “iyi bir dinleyici olmayı” en azından deneyebiliriz.

İnsanı insan yapan en temel ve en gerekli özelliğimizi müthiş bir hızda kaybediyoruz. Hepimizin bildiği, her gün “yapıyormuş gibi” gözüktüğümüz ve aslında insanın olduğu her yerde temel ihtiyaç olan bir kavramdan bahsediyoruz: Dinlemek.

Mert Karaibrahimoğlu