Duraklamayı bilmek: Kendini tanımak neden bu kadar önemli?

Paretoİş dünyasından içgörü, sektör analizleri ve gelecek öngörüleri her pazartesi ve perşembe e-posta kutunuzda.
Gerçek bilgelik kendini tanımakla başlıyor. Pek çok kültürde köklü geçmişi olan, kitaplara yazılan, tapınak girişlerine kazınan ve “gerçek bilgeliğin başlangıcı” olarak anılan bir kavram kendini bilmek… Ve açılacak tüm kapıların anahtarı da o olabilir.
İş dünyasının önemli kriterlerinden biridir. Çalışanınıza verdiğiniz değer, ona sunduğunuz eğitim ve gelişim fırsatlarıyla ölçülür. Bu fırsatların günlük iş yapma şekline hizmet edecek araç eğitimlerinden, sunum becerileri ve odaklanma gibi daha genel konulardaki eğitimlere, dil eğitimlerinden deneyim odaklı fuar katılımlarına kadar pek çok farklı dalı vardır.
- Eğitimi okullardan çok, çalıştığı şirketlerde aldığını söyleyen biri olarak ben de bu fırsatların sunulmasını destekliyorum. Fakat bunun çok kritik bir ön koşulu olduğuna da inanıyorum.
Bir bina inşa etmeye başlayacaksanız önce zeminin, sonra da temelin sağlam olduğundan emin olmalısınız. Bana göre bu, kişinin duygusal zekasıyla ve kendini ne kadar tanıdığıyla eşdeğer. Bir kişiye sıradan işleyişin dışında farklı alanlar açacak ve ona yatırım yapacaksanız ilk zorlukta karşınıza farklı problemler çıkmayacağını bilmek gerekir diye düşünüyorum.
Kişi kendini tanıyorsa ve kendini yönetebilme becerisini geliştirdiyse üzerine koyduğunuz her şey zarifçe yükselmesini sağlayacaktır. Ama eğer öyle değilse önce temel problemi çözmeniz gerekir. Aksi takdirde yaptığınız yatırımlar boşa gider. Temeli sağlam olmayan bir binayı istediğiniz kadar yükseltemezsiniz.
Kendini tanımak ve kendini bilmek neden bu kadar önemli?
Pek çok kültürde köklü geçmişi olan, kitaplara yazılan, tapınak girişlerine kazınan ve “gerçek bilgeliğin başlangıcı” olarak anılan bu kavram, kimi zaman sadece “haddini bilmek” anlamında, fakat çoğu zaman “potansiyelini, yapabileceklerini ve yapamayacaklarını fark etmek” bağlamında içsel bir keşif için kullanılmış.
- Seneca, insanın en iyi yanının “kendi derinliklerinde” olduğunu söyler ve kendi özüne uygun hareket etmenin önemini vurgular. Ona göre kendisini, niyetini ve gidişatını kontrol edenlerin sayısı pek azdır. Geri kalanlarsa nehirde sürüklenen nesneler gibi önlerine geleni süpürüp dururlar.
Seneca, söylemlerinde sıklıkla insanın kendi başına kalmasının zorluğuna da işaret eder. Sahiden biraz dikkatli bakarsanız çevrenizdeki kişilerin çoğunun kendiyle baş başa kalmamak için her yolu denediğini göreceksiniz. Duraklamak ve kendi kendine kalabilmek zordur ama dengeli bir ruhun da ilk belirtisidir.
Kendinize dürüst bir şekilde bakabildiğinizde gördükleriniz, kişisel gelişimin de kapılarını açar. Bu bir an, bir gün ya da bir haftalık bir deneyim değildir. Gelişimin sürmesi için aynayı düzenli olarak içinize tutabilmeyi öğrenmeniz gerekir.
- Bunu yapabildiğiniz zaman kendi değerlerinizi, önyargılarınızı, kör noktalarınızı, korku ve endişelerinizi, nelere nasıl tepkiler verdiğinizi, kırmızı çizgilerinizi fark edersiniz. Böylece hem kendi adımlarınızı daha bilinçli atar hem de başkalarıyla olan ilişkilerinizde iç sesiniz ile gerçekte olması gerekeni ayırt edebilirsiniz.
Basketbol dünyasının efsane koçlarından John Wooden, başarıyı iç huzuruyla tanımlar. Ve iç huzur, yapabileceğinin en iyisini yaparak olabileceğinin en iyisi olduğunu bilmekten gelir.
İnsanı; gücünü, zayıflığını, dünyadaki yerini ve ruhunu bilmek değiştirir. Herkes bir şeyleri değiştirmek ister: Eşini, dostunu, iş arkadaşlarını… Peki ya kendini değiştirmeye cesareti olan var mıdır? Kendini bilmek ve değiştirebilmek, egodan arınmayı ve önyargıları silmeyi sağlar. Kendini tanıyan ve olaylar karşısında neden, nasıl davrandığını bilen biri, daha sağlıklı ilişkiler kurar. Bu da kişisel gelişim sağlamak isteyen biri için bulunmaz bir fırsattır.
Bir insana yatırım yapmadan önce onun sürüklenmediğine, kararlı bir şekilde hedefe ilerlediğine emin olmak istemez misiniz?
Bence kendini tanımak, bir insanın kendisi için yapabileceği en büyük yatırım. Bunun için gerekli duraklama anlarını kendimize tanımamız lazım. Günlük akış, gittikçe daha da hızlanırken bu farkındalığın önemi de artıyor. Biraz durup düşünün: Sürükleniyor musunuz, yoksa yavaş yavaş da olsa kendi özünüze uygun şekilde ilerleyebiliyor musunuz?










