giriş
ne?
nasıl?
öğretmenin kaleminden
son

#27 afet döneminde öğretmenlerin hâli

eğitimde yirmi yedinci hâlimiz: afet döneminde öğretmenlerin hâli.
#27 afet döneminde öğretmenlerin hâli

Afetler döneminde dayanışmayı, umudu, sözü birlikle çoğaltmak için psikolojik ilk yardım hâli, çocuk merkezli afet yönetimi, afet sonrası çocuklarla iletişim hâli, afetlerde kadın ve kız çocukları odaklı yardım hâli, afetlerde LGBTİ+ yetişkin ve çocuk hakları hâli, afetlerde engelli hakları hâli ve afet döneminde köyde eğitim hâli ile sizlerleydik. Bu sayımızda ise afet döneminde öğretmenlerin hâline yer vereceğiz.

giriş

6 Şubat depreminin üzerinden tam 2 ay geçti. Hala en önemli konulardan biri öğretmenlerin güvenliği, temel ihtiyaçları ve iyi olma hâli. Önümüzde ise daha uzun bir yol var. Bu bültenimizde;

  • Afet döneminde öğretmenlerin durumu ne?
  • Afet döneminde öğretmenler nasıl hissediyor?
  • Öğretmenin kalemi: Dayanışma Deneyimi, Dilan Özdemir, Matematik Öğretmeni

başlıklarıyla rotamızı çizeceğiz. Bültenimizde görüşlerini paylaşan tüm öğretmenlere ve deneyimlerini bize yazan Matematik Öğretmeni Dilan Özdemir’e çok teşekkür ederiz.

ne?

Afet döneminde öğretmenlerin durumu ne?

Afet döneminde öğretmenlerin durumu ne?

Afet döneminde öğretmenlerin durumu ne?

Eğitim Reformu Girişimi tarafından hazırlanan Afet Döneminde Eğitim sayfası eğitime dair birçok veri ve haberin kaynağını bir araya derliyor. Yer verilen verilerden biri de deprem bölgesindeki öğretmen sayısı. Grafikte, 2021-22 eğitim-öğretim yılında deprem bölgesindeki illerde resmi ve özel kurumlarda görev yapan toplam öğretmen sayısı var. Buna göre en fazla öğretmen Şanlıurfa’da (34 bin 761), en az öğretmen ise Kilis’te. (3 bin 379).

Bölgede hayatını kaybeden öğretmen sayısına dair ise bir veriye ulaşamıyoruz. Depremde 500'ün üzerinde öğretmenin hayatını kaybettiği düşünülürken, yalnızca Şanlıurfa ve Adıyaman MEB ölen öğretmen sayısını açıkladı. İlk 10 günün verilerine göre; Adıyaman'da 106 öğretmen, 1 ilçe milli eğitim müdürü, 10 okul idarecisi ve 33 personelle birlikte 150 kişi hayatını kaybetti. Şanlıurfa'da ise 16 öğretmen hayatını kaybetti. Hem bu illerde hem de diğer illerde güncel veriye ulaşamıyoruz.

Bir diğer önemli veri ise deprem sonrasında kendi yaşadığı ilden diğer illere nakil olan öğrencilerin sayısı: 217.346. Bu durum bize afet döneminde öğretmenlerin durumundan bahsederken, bunun yalnızca deprem bölgesinde yaşayan öğretmenleri değil tüm öğretmenleri de ilgilendiren ulusal bir konu olduğunu yeniden hatırlatıyor. Millî Eğitim Bakanı Mahmut Özer, nakil talebinde bulunan öğrencilerin 71 ile nakil yaptırdıklarına dikkati çekerek şu bilgileri paylaştı: "Ankara 29 bin 738 öğrenciyle en fazla nakil yapılan il oldu. Antalya 20 bin 149, Mersin 20 bin 67, İstanbul 16 bin 186, Konya ise 11 bin 985 öğrenci ile en fazla nakil yapılan iller arasında. İzmir'e 8 bin 685, Kayseri'ye 7 bin 312, Bursa'ya 6 bin 537, Muğla'ya 6 bin 133 Aydın'a da 4 bin 863 öğrencinin nakli yapıldı.”

“Bizim İlçe Milli Eğitim Müdürlüğümüzün aldığı karara göre 10 yaşından küçük çocuğu olan veya kronik rahatsızlığı olan öğretmenler 6 Nisan'a kadar idari izinli sayılabiliyor. Onun dışında evi yıkılan, akrabalarını kaybeden, travma yaşayan hocalarımız için herhangi bir önlem alınmadı. Tek söyledikleri, 'Biz servis ve burada 300 kişilik yurtla barınma imkanı sağladık' oluyor. Biz eğitimden kaçmaya çalışmıyoruz. Aksine okulların açılması gerektiğini ilk günden beri vurguluyoruz. Ancak öncelikle okulun açıldığı yerlerde, hiçbir öğretmen açıkta bırakılmadan barınma ihtiyacının güvenli şekilde başlatılmasını talep ediyoruz. Eğitim öğretime de prefabrik ve çelik örme okullarda başlanmalı.” - Ali Dolgun, Hatay Eğitim Sen İşyeri Temsilcisi 

"Öncelikle deprem bölgesine çağırılan öğretmenlerin barınma, hijyen gibi ihtiyaçlarını karşılamadan çağırmak büyük bir eksiklik. Bunun bir an önce giderilmesi lazım. Özellikle 10 yaşından küçük çocuğu olan kadın meslektaşlarımızın, sağlık problemi olan çocuğu olan meslektaşlarımızın bir de,birinci dereceden akrabasını kaybetmiş meslektaşlarımızın idari izinli sayılmasını talep ediyoruz. Bu şartlar sağlanmazsa, öğretmenlerimiz kendilerini fiziken ve psikolojik olarak iyi hissetmedikleri takdirde vereceği eğitimin de sağlıklı olmayacağını görüyoruz." - Eğitim Sen Adıyaman Şube Başkanı Abdullah Demir

Hikâyeyi paylaşmak için:
nasıl?

Afet döneminde öğretmenler nasıl hissediyor?

Afet döneminde öğretmenler nasıl hissediyor?

Afet döneminde öğretmenler nasıl hissediyor?

Konuştuğumuz öğretmenlerin hem farklılaşan hem de ortak duyguları var: Endişe, üzüntü, öfke, korku, yalnızlık, beraberlik, dayanışma. Biliyoruz ki bu dönemi herkes farklı yaşıyor ve deneyimliyor. 

“Ailesini kaybeden, öğretmenlerini kaybeden, evi yıkılan, şehir değiştiren, birçok travma yaşayan öğrencilerim var. Hem onların mevcut durumu için hem de onlara psikososyal anlamda faydalı olup olamayacağım konusunda endişe duyuyorum.” - 

“Biz böyle bir felakete öğretmenler olarak da hiç hazır değiliz. Hangi ihtiyaca yönelik ne yapmalıyız, ne yapmamalıyız, bunlara dair öğrenmemiz ve birbirimizle paylaşmamız gereken hala çok şey var.” 

“Bir yandan çok üzgünüm. Bir yandan içimde bir şeyler koptu. Bir yandansa öfke duyuyorum ve güçleniyorum. Hazırlık, bilgilendirme ve farkındalık çalışmalarında oldukça, yardım edebildikçe iyileşiyoruz.”

“Zaman tanımak da oldukça önemli. Öğrencilere, ailelere, öğretmenlere, kendimize. Herkes bu süreci farklı deneyimleyecek ve yaşayacak. Duygularımızı konuşmamız gerek. Rutinimize dönebildiğimizde müdahale yollarını keşfetmemiz ve uygulamamız gerek.”

Öğretmenin iyi olma hâli’ne en çok eğilen kurumlardan biri olan Öğretmen Ağı da artık Aposto’da. Bir aradalığın iyileştirici gücünü konu aldıkları bültenlerden birinde paylaştıkları bir alıntı, duygu ve deneyim paylaşımının, dayanışma topluluklarının önemini vurguluyor:

“Hissettiklerimi paylaşmak, birbirimizi duymak, dinlemek iyi olma halimi destekledi. Aynı zamanda ihtiyaç ve kaynak buluşması içerisinde nasıl yer alıp neler yapabilirim sorusuna örgütlenerek bir cevap bulabilmem beni ayağa kaldıran en önemli durum oldu. Bu tür durumlarda en önemli olgu birliktelik, dayanışma, örgütlü ve koordine hareket edebilmek.” -Yusuf Sarıçam, Sosyal Bilgiler Öğretmen ve Öğretmem Ağı Değişim Elçisi, İzmir

Hikâyeyi paylaşmak için:
öğretmenin kaleminden

Dayanışma Deneyimi

Matematik Öğretmeni Dilan Özdemir'in kaleminden dayanışma deneyimini paylaşıyoruz.

Dayanışma Deneyimi

Adana’da bir ortaokulda ilköğretim matematik öğretmeni olarak çalışıyorum. Öğretmen Ağı’nın Matematik Öğretimi Topluluğu’nda, Adana, Mersin, Hatay Değişim Elçilerinden oluşan adını Lezzet Ağı koyduğumuz bir toplulukta yer alıyorum ve işbirlikli çalışmalara dahil oluyorum. Lezzet Ağı, 2020 yazından beri, başta Burası Tamamen Bizim Kampı adını verdiğimiz kamp organizasyonu olmak üzere, senelerdir bi arada çalışmalar yapan bir tpluluk. Yani beraber iş yapma, organize olma deneyimini çokça yaşamış öğretmenlerden oluşuyor. Bu deneyimler depremin ilk gününden bize destek oldu.  Adana, Hatay yaşanan yıkımlarla, Mersin ise aldığı göç ile depremden doğrudan etkilendi. Depremden doğrudan etkilenen iller olmasına rağmen bu illerdeki Değişim Elçileri olarak ilk günden inanılmaz bir dayanışmanın içerisinde bulduk kendimizi. Lezzet Ağı diye adlandırdığımız grubumuz kocaman bir Hızır Ağı’na dönüştü. İlk 10 gün acil insani ihtiyaçlar için hepimiz sahadaydık. Sonrasında asıl işimiz olan kısma dönmeliyiz dedik ve psikososyal destek kılavuzunu yazıp uygulamak üzere harekete geçtik. Henüz depremin 1 ayı dolmamışken İskenderun’da yaklaşık 150 çocuk, 750 yetişkinin yer aldığı gemide hem çocuklara hem yetişkinlere yönelik ilk psikososyal destek çalışmamızı yapmış olduk. Elbette duygusal yükü olan şeylerle karşılaştık. İyi geldiğimiz insanlar bize de iyi gelen kişiler oldu aynı zamanda. İyi gelmeler  bi rezonansa binerek kocaman bi iyi gelme haline dönüştü. Mobil Psikososyal Destek ekibi aktif olarak Hatay’a gidip gelerek varlığını sürdürüyor ve başka illere gitmeye, kılavuzunu revize etmeye dair planlar yapıyor. 

Bir de öğretmenlerin okula dönüşü var. Adana ve Mersin’deki öğretmenler başladı. Okula başlayınca öğretmenlere uygulamaları için çokça psikososyal destek programları gönderildi. Fakat okullara başlayınca hiç göz önüne alınmayan bir ihtiyaçla karşılaştık. Önce öğretmenin psikososyal olarak desteklenmesi ihtiyacı. Öğretmenler olarak okula başlayacak hazırbulunuşlukta değildik. Adana, Hatay, Mersin illeri arasında akrabalık ve ahbaplık ilişkileri çok yoğun. Bu sebeple okullarımızda yakınlarından kaybı olan, ailesinin evi yıkılan dolayısıyla psikolojik anlamda epey yıpranmış, hazır olmayan meslektaşlarımız vardı. Psikolojik desteğin haricinde barınma ihtiyacını karşılayamayan meslektaşlarımız da var. Evi hasarlı olduğu için başka ailelerin yanına yerleşenler, çadırdan okula gidip gelenler, KYK yurtlarında kalanlar… Dolayısıyla sağlıklı bir okula dönüş süreci yaşanmadı. En azından Adana adına öyle. Tabi süreç sağlıklı da devam edemedi. Kendi okulumda öğrencilerin okula gelme oranı %1-%5 arası değişiyor. Bunun da anlamı Adana’da okullar açık ama eğitim-öğretim faaliyetleri neredeyse yok.

Bu süreç hepimiz için yeni ihtiyaçlar doğurmaya devam edecek. Birlikteliğe, dayanışmaya, gündemi taze tutmaya ise devamlı ihtiyacımız var.

Hikâyeyi paylaşmak için:
son

Bu sürecin hepimiz için oldukça zor olduğunu biliyoruz. Umuyoruz ki bu bülten, tüm okuyucularımız için faydalı olmuştur. eğitim hâli ekibi olarak yanınızda olduğumuzu bilmenizi istiyoruz. Öğrencilerin, çocukların, duygusal zorluklarla başa çıkmalarına yardım etme, güvenli ve destekleyici bir öğrenme ortamı yaratma çabanız ve emeğiniz için teşekkür ederiz. Bir sonraki bültende görüşmek üzere!

Bizi takip etmeyi unutmayın.  

Kaydet

Okuma listesine ekle

Paylaş

İLGİLİ OKUMALAR

Bağlantıyı kopyala

Paylaş

Yayına git

Geri bildirim ver

Hata bildir