<a fr-original-style="" href="https://twitter.com/erenbuyukyavuz" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">EREN BÜYÜKYAVUZ</a>Hayatta bazen işler yolunda gitmez. Bazı şeylerin değişmesi gerekir. Değişim ise zorludur. Oluşan çok bilinmeyenli denklemde yolu yine kaybetmek olasıdır. Tekrar denemek, tekrar değişmek gerekebilir. Anadolu Efes’in yolu da biraz böyleydi, ta ki son dört yıla kadar.&nbsp;Türk basketbolunun lokomotiflerinden Anadolu Efes, 1996’daki Koraç Kupası zaferi ve 2000’lerin başındaki fena sayılmayacak Euroleague sezonlarından sonra uzun bir sessizlik ve arayış dönemine girmişti. Yolun sonu ise eski bir dosta çıktı.&nbsp;2017’nin Aralık ayında takımın başına geçen Ergin Ataman ertesi sezon kendi isteği doğrultusunda kurulan takımıyla yıllar sonra Anadolu Efes’i Final Four’a ulaştırmayı başardı. Larkin-Micic-Simon üçgeninden oluşan iskelet sofraya hız, çeşitlilik ve oyun aklı koyarken, Dunston ve Pleiss boyalı alandaki hakimiyeti sağlıyordu. Anderson, Beaubois, Moerman gibi parçalar yan rollerini sonuna kadar üstlenmiş görünüyordu.&nbsp;Kısacası doğru denklem kurulmuş gibiydi. Bundan sonra gerekli olan şey ise istikrardı. Evet, değişim zordur demiştik ama istikrarı sağlamak daha da zordur. Anadolu Efes’in üç senedir devam eden başarısı geçen sezon Euroleague şampiyonluğu ile taçlandığında bu başarının şifresi de istikrar oldu.&nbsp;Bu sezona başlarken Efes adına en önemli soru işareti, şampiyon kadronun korunup korunamayacağıydı. Gitmesi en muhtemel isimse Vasilije Micic’ti. Geçen sezonun Euroleague Normal Sezon ve Final Four MVP’si Micic’i takımda tutmayı başardılar. Şampiyon kadrodan ayrılan en önemli parça Sertaç Şanlı oldu.&nbsp;Üç sezondur tırnaklarıyla kazıyarak aldığı dakikaların sonunda Barcelona’ya transfer olarak yeni bir maceraya atıldı Sertaç. Yerine kadroya eklenen tek parça ise geçtiğimiz sezonun Adriyatik Ligi MVP’si Filip Petrusev oldu. Euroleague’de çaylak sezonunu geçirecek Petrusev, ligde en merakla beklenen potansiyellerden birisi.Pandemi nedeniyle yarıda kesilen bir önceki sezonda şampiyonluğa çok yakın olduğunu hissediyordu Anadolu Efes. Ortada yarım kalan bir hikâye vardı. Bu motivasyonla başladıkları geçtiğimiz sezon mutlu sonla tamamlandı. Bugüne döndüğümüzde son şampiyonun yeni sezondan beklentisi farklı yönde değil.&nbsp;Ergin Ataman’ın ne kadar hırslı bir koç olduğunu çok iyi biliyoruz. Şimdiden ortaya konan hedef; arka arkaya ikinci şampiyonluğu elde etmek. Bunu başaracak kapasitede olduklarını da çok iyi biliyoruz. Çünkü sahip oldukları çok önemli bir güç var: İstikrar!<h2 fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">SHANE LARKIN</h2>2019/20 Euroleague Sezonu tam anlamıyla bir “Shane Larkin Sezonu” olarak ilerliyordu. Nihai hedefine son sürat giden takıma olağanüstü bir liderlik ediyordu Larkin. Ancak 2020 yılının Mart ayında hayatımızın orta yerine düşen koronavirüs salgını herkesi olduğu gibi Anadolu Efes’i ve Larkin’i de olumsuz yönde etkiledi. Ligin en değerli oyuncusu ödülü ve olası bir şampiyonluk ellerinden kayıp gitti Larkin’in.Geçtiğimiz sezonun başlangıcı ise tam bir belirsizlik haliydi. Bir önceki sezon taraftar desteğiyle müthiş bir hava yakalayan takım yeni sezona seyircisiz başladı. Üstüne bir de sezon başı yaşadığı sakatlık ve geçirdiği ameliyat önceki sezonki hızını kaybetmiş bir Larkin ortaya çıkardı. Geç girdiği sezonda bu kez farklı bir rolde, oyuna ilk beş dışında kalarak başladı Larkin.&nbsp;Zamanla bu rolü de benimseyip, oyuna sonradan girdiği ve rakip üzerinde kontrolü sağladığı anları sıkça gördük. Maçı kapatan beşte rakibe son yumruğu indiren de genelde Larkin oldu.&nbsp;Geçen sezonki şampiyonlukta aslan payını Micic’e vermek gerek. Ancak çok hak ettiği MVP ödülünü havaya kaldırırken bu başarının Larkin’siz gelemeyeceğinin farkındaydı mutlaka. Zaferi kazandıklarında sımsıkı sarıldıkları an ise Efes’in üç sezonluk hikayesinin özeti gibiydi. Belki de önümüzdeki sezonun bir fragmanı.

ANADOLU EFES

<a fr-original-style="" href="https://twitter.com/erenbuyukyavuz" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">EREN BÜYÜKYAVUZ</a>Önceleri Nisan ayında düzenlenen İspanya Bisiklet Turu “La Vuelta” daha çok yerel bisikletçilerin ilgisini çekiyor, diğer pek çok bisikletçi tarafından İtalya ve Fransa Turları öncesi antrenman turu niteliğinde görülüyordu.&nbsp;1995 yılında doğru bir hamle ile yarışın takvimdeki yeri değiştirildi. Böylece hem üç haftalık turlarda adını duyurmaya çalışan yeni isimlerin yer aldığı, hem de Giro’da, Le Tour’da hayal kırıklığı yaşayanların sezonu kurtarmak adına son bir umutla sarıldığı bir yarışa dönüştü La Vuelta. Sezonu kurtarmak derken öyle kolayca, altın tepside verilmiyor tabii ki şampiyonluk. Bana inanmıyorsanız, son iki yılın şampiyonu Roglic’e sorun.<img src="https://images.aposto.com/2021/7/6/1628931110920.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.00" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Son iki edisyonun şampiyonu Roglic. Fotoğraf: Kiko Huesca/EPAEtaplarLa Vuelta için en zorlu tur dememizin sebeplerinden birisi; sıcak! Hem de bir hayli sıcak havada yarış koşulacak. Bir diğer konu ise zorlu yokuşlar olacak. Bilirsiniz ki La Vuelta’da yarışıyorsanız iki gün üst üste düz bir parkurda yer almazsınız.&nbsp;Bu yıl da yarışın üç haftasına yayılmış zorlu yokuşlar bisikletçileri bekliyor olacak. Parkurda toplam yedi dağ etabı yer alırken, dört de orta düzeyde yokuşlara sahip etap bulunuyor. Düz gibi görünen iki etabın ise finali yokuşla tamamlanacak. Açılış ve kapanış etapları ise zamana karşı yarışları ile yapılacak. Bu sene 2014'ten beri ilk kez kapanışı Madrid’de yapmıyor La Vuelta.Yarışa startı veren şehir Burgos olurken, kapanış aynı 2014'teki gibi Santiago de Compostela’da. Son gün koşulan zamana karşı demek, genel klasmanı kazananın da son gün belirlenmesi demek olabilir. Yine de genel klasman için en belirleyici günler yarışın 17 ve 18. Etapları olacak gibi duruyor.&nbsp;17. Etapta ikonik Covadonga yokuşu çıkılacak. Ama esas 18. Etap her türlü sürprize açık. İlk defa bir La Vuelta etap finaline ev sahipliği yapacak Altu d’El Gamoniteiru aynı zamanda yarışın en yüksek zirvesine sahip. Mont Ventoux benzeri çıplak tepeleri, %10-12 civarı eğim ortalamasıyla yaklaşık 15 km sürecek bu yokuş, bisikletçilerin iç dünyalarına doğru bir yolculuk yapmalarını sağlayacak. Bu yolculukta zaferi kazanacak ilhamı bulan isim, muhtemelen yarışın da zirvesinde yer alacak.<img src="https://images.aposto.com/2021/7/6/1628931200278.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="2.83" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Yeni bölüm sonu canavarı: Altu d’El Gamoniteiru.&nbsp;Fotoğraf: lenadestinociclista.es/gamoniteiruGenel KlasmancılarÖncelikle şunu söylemek gerekir ki herkesin içi rahat olsun, Tadej Pogacar La Vuelta’ya gelmiyor. La Vuelta 2019’da, henüz 20 yaşındayken adını dosta düşmana duyuran Pogacar, aldığı üç etap ve genel klasman üçüncülüğü ile nasıl bir canavara dönüşeceğinin sinyallerini vermişti.&nbsp;Hikâyesinin devamını hepimiz biliyoruz. O yıl ve ertesi sezon La Vuelta’yı kazanan Primoz Roglic ise unvanını korumak için yine burada olacak. Geçtiğimiz sezon dramatik bir şekilde Fransa Turu’nu kaybeden Roglic teselliyi İspanya’da bulmuştu. Bu yıl ise Tokyo 2020’de kazandığı Bireysel Zamana Karşı altın madalyası ile daha mutlu şekilde İspanya’ya geliyor.Burada yer alacak eski şampiyonlardan bir diğeri ise Fabio Aru. Daha büyük haber ise bu yarışın Aru adına kariyerindeki son yarış olacağı. Henüz 31 yaşında olmasına karşın, yaşadığı sakatlıklar Aru’nun yarışırken yüzündeki gülümsemesini yok etmiş, kendi sözlerine göre.&nbsp;Doğrusu o ki Aru adına 2015’teki zaferden sonra beklentiler hep yüksek oldu ancak sakatlıklar kariyerine hep birer engeldi. Bu yarışta da en azından eski bir şampiyonu selamlayarak emeklilik günlerine uğurlayacağız.Bu arada eski şampiyon demişken asla unutulmaması gereken birisi daha var. O isim tabii ki Alejandro Valverde. Her yıl “Bu son” diyerek geldiği yarışlarda 41 yaşında tüm ağırlığıyla yer almayı sürdürüyor Valverde. Takımı Movistar’da ise kazan fokurdamaya devam ediyor. Adeta Netflix’e her sezon yeni bir hikâye yaratmak ister gibi, bu sene de tam La Vuelta öncesi beklenmedik bir ayrılık yaşandı.&nbsp;Takım içindeki rolü liderlere süper domestiklik yapmakla yarış lideri olmak arasında gidip gelen Marc Soler, sonunda Movistar’dan ayrılıp UAE-Emirates takımına transfer oldu. Geriye ise Enric Mas-Miguel Angel Lopez-Valverde üçgeninden oluşan gerçek lider kim sorusu kaldı.Movistar evreninden daha evvel kopan yıldızlardan Mikel Landa da Bahrain-Victorious takımı ile ve güçlü bir ekiple yarışa geliyor. Bu yıl Giro d’Italia’da sürpriz bir ikincilik elde eden Damiano Caruso ve Le Tour’da geçirdiği kazaya kadar formda bir sezon yaşayan Jack Haig kadrodalar.&nbsp;Team DSM’de Romain Bardet formda ve onun etrafında da iyi bir ekip olacak. Yıllarca Fransa’da aradığını bulamayan Bardet için yeni takımıyla yeni bir başlangıç zamanı geldi diyebilir miyiz acaba? EF Education-Nippo’dan Hugh Carthy, Cofidis’ten Guillaume Martin, BORA-hansgrohe’den Max Schachmann diğer genel klasman adayları.Genel klasman adına yarışacak takımlardan biri daha var ki onlara ayrı parantez açmak gerekiyor. INEOS Grenadiers topuyla tüfeğiyle La Vuelta’ya geliyor. Baştan şunu söylemek gerek; sekiz kişilik kadroda iki tane Tokyo 2020 altın madalyası var. Richard Carapaz Fuji’deki yol bisikleti parkurunda, Thomas Pidcock ise dağ bisikletinde altın madalyaları boyunlarına taktılar.&nbsp;Daha da önemlisi, bu ikilinin yanında 2019 Tour ve 2021 Giro şampiyonu Egan Bernal var. INEOS'un yarış lideri olması beklenen Bernal genel klasmanı kazandığı takdirde henüz 24 yaşında üç büyük turda da şampiyonluk yaşayacak ve tarihte bu başarıya ulaşan en genç bisikletçi olacak.&nbsp;Takımın diğer yokuş uzmanları Adam Yates ve Pavel Sivakov da başka herhangi bir takımda pekâlâ liderlik yapabilirdi. Anlaşılan Primoz Roglic’e en büyük zorluk çıkaracak ekip yine INEOS olacak.SprinterlerTamam, bolca yokuş geçilecek La Vuelta’da ama sprinterlere de her zaman yer var. Öncelikle buraya gelemeyecek olanla başlayalım. Giro’da sezonun en formda sprinteri görüntüsü veren Caleb Ewan, bu sene bütün Büyük Turlara gelip etap kazanmak niyetindeydi. Ancak Fransa’da yaşadığı kaza Ewan’ı bu amacından saptırdı.La Vuelta, İtalya ve Fransa’da hayal kırıklığı yaşayanlar için bir teselli imkânı demiştim. Davide Cimolai, Arnaud Demare ve Michael Matthews bu amaçla buradalar. Bu yıl Türkiye Turu’nda izlediğimiz Jasper Philipsen, geçen yılki korkunç kazadan sonra pelotona dönüşünü Türkiye’de yapan Fabio Jakobsen, La Vuelta 2017 edisyonunda dört etap kazanmış Matteo Trentin burada yine iddialı olacak isimler.<img src="https://images.aposto.com/2021/7/6/1628931270845.png" style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.67" fr-original-style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Trentin, La Vuelta 2017'de dört etap zaferinden ilkini kucaklarken. Fotoğraf: Jaime Reina/AFP/Getty ImagesLa Vuelta sürprizlere her zaman açıktır. Bu yarışı güzel yapan da bu tahmin edilemezlik oluyor haliyle. Bu sene INEOS, Le Tour’dan alışık olduğumuz kendi kurallarını burada da uygulayabilecek mi, yoksa bu kadar lider karakterli sporcunun olduğu bir ortamda ego çatışmaları mı yaşanacak göreceğiz.

Ağustos ortasında öğlen vakti bisiklet sürmek mi? Hem de İspanya topraklarında! Pek akıllıca durmuyor, değil mi? Eh, profesyonel yol bisikletçisi olmak da biraz bunu gerektirir. O halde ne yapıyoruz? Rotamızı İber Yarımadası’na çevirip Büyük Turların belki de en zorlusuna üç hafta boyunca konuk oluyoruz.

EREN BÜYÜKYAVUZ ile ilgili hikayeler