<span fr-original-class="customBullet" fr-original-style="font-size: 24px; line-height: 12px; vertical-align: middle; display: inline-block;" style="font-size: 24px; line-height: 12px; vertical-align: middle; display: inline-block; box-sizing: border-box;">•&nbsp;&nbsp; <a fr-original-style="" href="https://twitter.com/tufancomert/status/1766426917580747251" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Tufan Cömert</a>: "Uzunca bir süredir Londra’da yatırımcılarla Türkiye hakkındaki görüşlerimi paylaşıyorum. Bugün benden ziyade onların Türkiye hakkında ne düşündüklerinden bahsetmek istiyorum.Öncelikle seçim sonrasına yönelik kafaları oldukça karışık; seçim sonuçlarına bağlı olarak Sn. Mehmet Şimşek’in görevine devam edip etmeyeceğine yönelik hala çok soru geliyor. Bunlar kabaca &nbsp;AK Parti seçimlerden galip çıkarsa, yani İstanbul’u ve/veya Ankara’yı da alırsa “artık bu kadar sıkı politika yeter eski düşük faizli sisteme dönelim” deyip Mehmet Şimşek’in görevine son verilir mi ya da 'AK Parti seçimleri kaybederse bunun faturası Mehmet Şimşek’e kesilir mi' gibi sorular üzerine yoğunlaşıyor.&nbsp;Daha önce de burada bahsettiğim üzere, kendilerine seçim sonuçlarının Türkiye’nin ekonomisi ile doğrudan bir alakası olmadığını, yani Türkiye’nin mevcut girmiş olduğu yoldan geriye dönmesinin maliyetinin çok yüksek olacağının devletin her katında kabul gördüğünden bahsettiğimde buna da bir itiraz gelmiyor. Fakat gene de gelişmeleri görmek istiyorlar. Keza yabancıların Türkiye’deki portföy yatırımlarına &nbsp;baktığımızda şu anda zaten aynı tavrın geçerli olduğunu görüyoruz."

EXANTE

10'lu yaşlarımın başında tanıştığım ve çarpıldığım bu hazineyle, tüm yaşamım boyunca öyle çok haşır neşir oldum ki... 40'lı yaşlarımı sürerken böyle bir atölye içeriği hazırlamanın benim için ne anlama geldiğini tahmin edersiniz. İki soruşturmalık bir atölye yapmaya karar verdiğimde, haliyle iki şarkı seçme hakkım vardı. Bunlardan birincisi zihnimde hemen belirdi. Defalarca dinlemekten kendimi alamadığım ve Bohemian Rhapsody'nin görkemli gölgesinin altında sakince bekleyen ve gören gözleri büyüleyen Prophet's Song'da karar kıldım.Şarkının ilginç bir hikayesi var. Grubun efsanevi gitaristi Brian May, bu şarkıyı bir gece rüyasında görüyor. Bir röportajında şöyle diyor May: Çoklukla, gördüğüm rüyaları sabah uyandığımda unutmuş olurum, ama bu rüya aklımdan hiç çıkmadı. Kulaklarımda sürekli “people of the earth” sözleri çınlıyordu.Şarkı, Queen'in erken dönem albümlerinden ve benim en sevdiklerimden biri olan A Night At The Opera albümünde yer alıyor. Deneysel rock müziğin eşsiz örneklerinden biri olmasının yanı sıra, bir Queen şaheseri. Sekiz dakikayı aşan süresiyle, aynı zamanda Queen'in en uzun şarkısı.May, niyetim dini içerikli bir şarkı yapmak değildi, diyor, ama bu gönderme kaçınılmaz olarak gerçekleşiyor. Şarkının Nuh Tufanı'nı anlattığını söylememek elde değil. Tufan, semavi dinlerde anlatılan bir kıssa olmasının yanı sıra, dünyanın farklı zaman ve coğrafyalarının da en gözde hikayesi. İnsanlık tarihi ağız birliği yapmışçasına bu hikâyeyi anlatıyor. Hikâyeyi Atlantis'e atfeder misiniz bilmem, ama Platon'un hayalleri süsleyen Atlantis'i sayesinde bugün muazzam sanat eserlerine sahiplik ettiğimiz aşikar.Ayetlerin, mitlerin, hikayelerin ötesinde, dünyanın anlatıldığı ölçekte bir tufan yaşamış olabileceğine dair bilimsel kanıtlar var. Mezopotamya'dan Akdeniz'in batısına kadar olan geniş çaplı bir bölgeyi etkilediği kesin olarak kabul ediliyor. Söz konusu bölgenin muhtelif yerlerinde çok yüksek rakımda natilus fosilleri bulunmuş; dehidrasyon sonucu ölüm haline özgü büzüşmüş yılan balığı fosilleri keşfedilmiş. Bu da dağları aşan bir tufanın ardından suların çekildiğini gösteriyor. Güney Amerika'nın kadim uygarlıklarından günümüze ulaşan kaynaklar da bize tufanı işaret ediyor. Ancak dünyanın tamamını yıkıma uğratan tek bir tufanın mı, yoksa bölgesel yıkımların mı yaşandığını henüz kesin olarak bilemiyoruz.***Bu kadim hikâyeyi anlatan Prophet's Song, Japonya ile özdeşleşmiş bir enstrümanla, kotonun mistik sesiyle başlıyor. Şarkıda duyduğumuz sesin, Japonya'dayken May'a hediye edilmiş oyuncak bir kotoya ait olduğunu söyleyeyim:) Şarkıdaki geçişler muazzam. Şarkıyı felsefi açıdan çalışırken, geçişlerin nasıl bir mahirlikle işlendiğini seneler sonra bambaşka bir gözle gördüm.Şarkının sözlerinde, kâhin, bilge adam, peygamber ve deli adam isimlerini görüyoruz. Bunların aynı kişiler olmadığı ve şarkının bu kişiler üzerinden aktarılan bir çatışmayı anlattığı düşünülebilir, ama ben bu kişilerin farklı kişiler olmadıklarını, bu sıfatların, insanlığın bakış açılarını yansıttığını düşünüyorum.Şarkının etkileyici bir kanon bölümü var. Bu kısım, Freddie'nin kendi sesini, delay'leri duyarak, canlı canlı söylediği bir bölüm ve çok da çarpıcı. Bu bölüm de farklı şekillerde yorumlanabilir. Ben insanlığa ilahi uyarıyı duyurmaya çabalayan, ama sesi sürekli yankılanan ve kendisine geri dönen Tanrı'nın habercisini duyuyorum, ama ses çağladıkça çağlıyor. Yükseliyor. Uyarının dozu artıyor. Derken müthiş bir geçiş daha. Adeta dünyada kendilerine dokunulmaz bir alan bahşedilmiş çocukların anlamaz, dinlemez ve bu yönüyle dünyaya, acıya, gerçeğe kafa tutan tavrıyla söylediği ezgiler gibi. "La la lalala ...." Ya da acıyı duymamaya, korkuyu görmemeye çalışan, kulaklarını kapatıp anlamsız melodiler mırıldanan yetişkinler gibi. Bu peygamberin çağrısına umursamaz, lakayıt bir tavır mı? Yoksa çağrıyı hiç duymayan insanlığın her şeyden bi' haber sürdürdüğü yaşamı mı?Ardından fısıldaşmalar başlıyor şarkıda. “Dinleyin, bilge adamı dinleyin...” Bu kısım da bana kulaktan kulağa yayılan çağrıyı düşündürüyor, ama pek çok kişi için artık çok geç. Çünkü bir anda büyük bir gümbürtüyle gitar solo başlıyor ve tufan kopuyor. Ardından insanlığa yapılan çağrıyı işitiyorum. İlahi bir cevap, bir nasihat.Şarkının son kısmında, rüyasından uyanan May'in iç sesini duyuyorum. Şüpheyle dolu bir iç ses. Korkuyorum ve deli adama gülmeye cesaret edemiyorum, diyor.Tufan diniyor ve her şey yeniden başlıyor. Şarkının başındaki gibi kotonun sesini duyuyoruz ve sesler gitarın tınılarına dönüşerek usul usul “love of my life” ile devam ediyor. Bu geçişin, müzikal bir geçişin ötesinde, özel bir anlam taşıdığını düşünüyorum. Çünkü şarkıdaki ilahi öğüt, tufandan sağ kurtulanlar için sevgiyi işaret ediyor:)Şimdi şarkıyı dinleme zamanı:) Dinlemeden devam etmeyin:)<a fr-original-style="" href="https://www.youtube.com/watch?v=MUY6b4hB3-I" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">https://www.youtube.com/watch?v=MUY6b4hB3-I</a>***Şarkıyı felsefi açıdan ele alırken, gayrı ihtiyari zihnimde önce Platon, ardından Moore'nin Ütopya'sı canlandı. Şarkıda vaad edilen barış, yeryüzünün insanları için sadece bir ütopya mı olabilirdi?Sonra, şarkıdaki Nietzche'yle karşılaştım. Fark ettiğim göndermeler beni gülümsetti. Queen... İnanılmaz, bize bıraktığı ama ne hazine.Şarkıda Nietzche'nin sonsuz döngüsünü gördüm. Zamanın düz bir çemberden ibaret olduğunu söyleyen Nietzche'yi. “Yaşadığın ve yaşamakta olduğun hayatı yeniden ve sayısız kere yaşamak zorunda kalacaksın. İçinde yeni hiçbir şey olmayacak. Varoluşun sonsuz kum saati içinde toz lekesi olan sen ile yeniden ve yeniden baş aşağı çevrileceksin.” diyen Nietzche'yi.<img src="https://images.aposto.com/2021/10/0/1638106801794.jpeg" style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.32" width="550" fr-original-style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Görsel: Erkin GörenFreddie'nin insanın içini titreten haykırışındaki çağrıyı; iki taraftakilerin trajik dikotomisini gördüm. “Dünya sarsılacak ve ikiye ayrılacak!” diyen ilahi uyarının insanlarını. Tanrı onlara “hayvan kralları diye” seslenirken, insanı, hayvan ile üst insan arasına gerilmiş bir ipe benzeten Nietzche'yi.Tanrı sesleniyor; “by two by two my human zoo”, kurtuluşun kapıları sadece siz bana koşa koşa gelenler, dünyanın hazinesine yüz çevirenler için!Kim bu insanlar? Nietzche'nin üst insanları mı? Tufandan geriye kalanlar, yeni dünyaya ulaşacak olanlar onlar mı? Mümkün mü? Gerçekten bu, insan için yeni dünya mı? İnsanlık için gerçekten bu yeni bir yaşam mı? Biz bu soruyla yola koyulduk.Düşünün ki, insan, nedeni olduğu felaketin görgü tanığı. Her şey yerle yeksan olmuşken, hayatta kalan o. Bu gerçekten sıfır noktası mı? Her şey farklı olabilir mi? Yoksa, Nietzche'nin dediği gibi, tekrar ve tekrar aynı şey mi yaşanacak olan? Peki neden?Prophet's Song ile, bu zor sorunun arkasından daha onlarca zor soru türetilebilir.İnsanın doğası üzerinde düşündüğümüzde, ahlak kurallarının kökenini merak ediyoruz. İnsan neden bir ahlak tanımlamasına ihtiyaç duyuyor? İnsanın neden ahlaklı olması isteniyor? İnsan neden ahlaklı olmak istiyor? Nietzche'nin dediği gibi, yoksa bu kurallar insanlığın ayağına çelme mi takıyor? Peki, çatışma kaçınılmaz olan mı? Bu bizim kaderimiz mi?Öyle olsa bile, boşa kürek çekiyor olamayız. Şarkıda tanrı insanın eline anahtarı bırakıyor. “Sevgi”.Nietzche, sevgiyle yapılan daima iyinin ve kötünün ötesinde bir yerde, diyorsa, güç istencini bile alt eden şey değil mi sevgi?Queen'in bize gösterdiği yeni dünyanın yeri galiba belli:)*Nazlo Gören-Ülkü'nün felsefe atölyelerinden haberdar olmak için <a fr-original-style="" href="https://www.minikminikfelsefe.com/blog/page/2" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">buraya</a> tıklayabilirsiniz.&nbsp;

Müzikli Mevzular

*Nazlı Gören-Ülkü

Queen ve Felsefe

Akdenizli zeytinin kendisine mi aşıktır yoksa yağına mı? Bilinmez. Bildiğim tek şey, meyvenin suyunu çıkarıp onu lezzetlendirmek için tekrar üstüne dökecek kadar şaşkın bir âşık olduğu. Fransız şair George Duhamel’in “Akdeniz, zeytin ağaçlarının bittiği yerde sona erer,” sözü de bu sevdanın bir dizesi olsa gerek.<h2 dir="ltr" fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Ölmez ağacın hikâyesi</h2>Athena’nın mızrağını yeryüzünün ilk zeytin ağacı kabul eden mitler bir yana, Santorini Adası’ndaki kalıntılara göre zeytin 39 bin yıldır nefes alıyor. İnsanlarla dostluğu, MÖ 5000’lerde Filistin ve Suriye topraklarında başlıyor. MÖ 3500’de önce Anadolu'ya, ardından da Yunanistan’a uğrayıp buradaki kolonicilerin sayesinde Sicilya’ya, Güney Fransa’ya ve İspanya’ya yelken açıyor.&nbsp;Ağacından mobilya, yaprağından ilaç, çiçeğinden kolonya, meyvesinden yemek, atığından sabun, posasından yem, yağından bin türlü şifa dağıtan doğa hayratı, kutsal kitapların hepsinde yer alıyor. Eski Ahit’teki Tufan hikâyesinde Nuh’un yolladığı güvercinin zeytin dalıyla gemiye dönüp suların çekildiğini, dünyaya barışın hâkim olduğunu müjdelemesi de bu kutsal profili güçlendiriyor.<h2 dir="ltr" fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Kara suların aktığı aylar</h2>Halk takviminde zeytinin altın sıvıya dönüşürken rengini saldığı kasım, aralık ve ocak aylarına, yani “kara suların aktığı” dönemlere girdik. Kışın meyve veren nadir ağaçlardan biri zeytin, hasadı takiben tüketilmesini engelleyen acılığı hurma, sele, kuru sele, kırma, salamura gibi yöntemlerle atarken ekim sonu toplanan “erkence” yağlık ailesine katılmaya, lentisel benekleriyle kaplı “çilli”yle ucu şişkin “memeli” diğer tüm kardeşleriyle sofraya kurulmaya başlıyor.Bu noktada Türkiye’nin Zeytin Gen Bankası, 92 çeşit zeytinle sürdürülebilirlik adımları<a fr-original-style="" href="https://www.aa.com.tr/tr/bilim-teknoloji/zeytin-cesitlerine-gen-bankasi-guvencesi/1125871" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">&nbsp;atsa da</a> Coğrafi İşaret tescilimiz maalesef 9 adetle sınırlı: Gönlünü bibere açan etli Akhisar domatı; çekirdeği kolay ayrılan, adı gibi zahmetsiz Akhisar uslusu; ters yapraklı eti bol sofralık Antalya tavşan yüreği; ülkemizdeki ağaçların neredeyse yarısını oluşturan memeciğin yağlı Ege temsilcisi Aydın memecik; yörenin en erken olgunlaşan yeşil sofralığı Aydın yamalak sarısı; yağ bakımından bonkör olsa da pembesiyle sofraya yakıştırılan Edremit körfezi yeşil çizik; Memecik ve Ayvalık cinsinden sonra en yoğun üçüncü ağacın meyvesi Gemlik zeytini; zeytinyağına da tescil kazandıran Milas yağlı zeytini ve koca çekirdekli silindir sofralık Tarsus sarıulak.Tabii batıda yoğunlaşan bu tescillerin yanı sıra 90’larda MEB müfredatına gururlu bir giriş yapan GAP’ın Nizip ve Kilis’teki meyvelerinden&nbsp;kan çelebi&nbsp;ve&nbsp;eğriburun&nbsp;gibi isimleri de unutmamak gerek.<h2 dir="ltr" fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Avrupa’nın zeytin gözlüsü</h2>Zeytin üretiminde önümüzde bayrak taşıyan Avrupa ülkeleri İspanya, İtalya ve Yunanistan. Yalnız ülke içi tüketimi Türkiye’nin üretimine denk düşen İspanya, erken olgunlaşan yeşil sofralığı manzanilla liderliğinde tek başına gezegenin yarısına zeytin yetiştiren bir yıldız. Ürettiğinin yarısını natürel sızma zeytinyağı olarak değerlendirip mutfağına değer katan İtalya, Sicilya’nın meyvemsi ve yakıcı zeytinyağlarına da konu olan, parlak yeşiliyle iştah kabartan misket zeytini nocellara’sıyla adından söz ettiriyor.&nbsp;MÖ 600’de zeytin dışındaki ürünlerin ihracatını yasaklayan ve 150 yıl içinde yarımadadaki tüm ağaçları zeytine çevirerek talihini baştan yazan Yunanistan, koca çekirdeğin sivri ve kavisli şekil bahşettiği kalamata'yla Aralık sofralarına solgun kırmızı bir lezzet katıyor. &nbsp;<h2 dir="ltr" fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Her yiğidin zeytin yiyişi farklı</h2>Evliya Çelebi, Seyahatnâme’sinde zeytine ve zeytinyağına pek az mürekkep harcasa da Osmanlı, ölmez ağacın hakkını ancak gayrimüslim nüfusun perhiz dönemlerinde geliştirdiği zeytinyağlıları bağrına bastığı 17. ve 18. yüzyıllarda verse de biz bugün her güneşi zeytinle doğuruyoruz.Zeytin dendi mi zihnimiz hemen birkaç dilim beyaz peyniri, sıcacık ekmeği, mevsiminde domatesi ve ince belli çayı bir araya getirip kahvaltıyı hazırlıyor. Anadolu’da bilhassa yeşil zeytinin soğanla, baharatla zenginleştirilip piyaz ya da salata adıyla sunulduğu senaryolar mevcut. Yine de bu tabakların repliği hep kahvaltıda. Buna zeytin reçeli de dâhil.&nbsp;Zeytinin hava kararınca buzdolabından çıkabildiği ender zamanlardan biri, oruç açılırken hurmanın yanında saf tuttuğu Ramazan Ayı. Tabii börek, poğaça, kurabiye gibi işlerimizin hamuruna katılıp akşam çayını görmüşlüğü de yok değil.Sabah “Ziyade olsun,” deyip Anadolu sofrasından kalkan zeytin, akşama varacağı ülkelerde güveçte, fırında, tencerede ağırlanıyor. Çoğu kez salatalarda, ekmek üstü lezzetlerde ve içki atıştırmalıklarında başrolü kapıyor. Ancak tavuklu ve balıklı tariflerdeki varlığıyla beyaz ete düşkünlüğünü de kanıtlıyor.&nbsp;İtalya'dakiler bol zeytinli puttanesca sosuyla spagettisine davetkâr kokular yüklüyor. Fransız mutfağı severler, zeytin ezmesini biraz kapari ve ançüezle zenginleştirip baget ekmeğine tapenade konduruyor. Fas'ta limonlu tavuk, zeytin yeşiliyle süsleniyor. Meksika'da konuşlananlar da karides, yengeç, avokado, domates ve yeşil zeytini kadehe doldurup ikonik kokteyli campechana'yla okyanusu kucaklıyorlar. Jilet gibi smokini ve kendi tabiriyle “Shaken, not stirred,” ("Karıştırılmamış, çalkalanmış,") martinisini içen James Bond hayranı da son yudumda kadehin dibindeki yeşil Akdeniz öpücüğünü almak için sabırsızlanıyor.İnsanı en uzun tanıyan meyvelerden biri bu. Lezzetiyle, şifasıyla dalını uzatıyor, dünyanın neresinde olursa olsun damağı fethetmenin bir yolunu buluyor.&nbsp;<h2 dir="ltr" fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Kaynaklar</h2><ol fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; list-style-position: inside; box-sizing: border-box;"><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Ahmet Nedim Atilla. (2003). Batı Anadolu Zeytinyağı Kültürü. İzmir: Tariş Zeytin Kitaplığı.</li><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Artun Ünsal.&nbsp;(2007).&nbsp;Ölmez Ağacın Peşinde Türkiye’de Zeytin ve Zeytinyağı, 6. Baskı. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.</li><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Deniz Gezgin.&nbsp;(2017). Kara Suların Aktığı Aylar,&nbsp;Metro Gastro, 84, 60-63.</li><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Deniz Gürsoy.&nbsp;(2014).&nbsp;Deniz Gürsoy’un Gastronomi Tarihi, 1. Baskı. İstanbul: Oğlak Yayınları.</li><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Mariana Yerasimos.&nbsp;(2019).&nbsp;Evliyâ Çelebi Seyahatnamesi’nde Yemek Kültürü - Yorumlar ve Sistematik Dizin, 1. Baskı. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.</li><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Linda Civitello.&nbsp;(2019).&nbsp;Mutfak ve Kültür: İnsanın Beslenme Tarihi, 1. Baskı, (çev. Z. Nilüfer Nahya ve Saim Örnek). Ankara: Bilim ve Sanat Yayınları.</li><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Priscilla Mary Işın.&nbsp;(2020).&nbsp;Avcılıktan Gurmeliğe Yemeğin Kültürel Tarihi, 3. Baskı. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.</li><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Tuğrul Şavkay.&nbsp;(2008).&nbsp;Osmanlı Mutfağı. İstanbul: Şekerbank Yayınları.</li><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Yavuz Tekelioğlu. (2015). 3. Uluslararası Antalya Coğrafi İşaretler Semineri’nin Ardından – 2, Metro Gastro, 79, 60-71.&nbsp;</li><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Zeki Tez.&nbsp;(2015).&nbsp;Lezzetin Tarihi: Geçmişten bugüne yiyecek, içecek ve keyif vericiler, 3. Baskı. İstanbul: Hayykitap.</li><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;"><a fr-original-style="" href="https://ci.turkpatent.gov.tr/" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">ci.turkpatent.gov.tr/</a></li><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;"><a fr-original-style="" href="http://www.tarimorman.gov.tr/" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">www.tarimorman.gov.tr</a></li></ol>

Tufan ile ilgili hikayeler