Arnavut kaldırımları, hafif dik bir yokuş sonrası sağda Delicatessen. 10 küsür yıldır, ilk günkü gibi. 3 basamak sonra orada, dışarıda yer bulmanın sevinciyle soluklanma molasındayız. Gülen yüzüyle Elif&nbsp;(Yalın)&nbsp;geliyor yanımıza.“10 sene, Nişantaşı için bir asır peki ya Delicatessen için?” diye soruyoruz dayanamayıp. Elif, “İstanbul çok farklı büyüklükte ve kalabalıkta bir şehir olma yolunda hızlıca ilerlerken Nişantaşı da tabii ki bundan nasibini aldı. Başka semtlerden gelen insanlar için daha zor ulaşılır oldu. Bu konuda, bölgede düzenlenen toplantılar, resmî kongre ve konferansların da büyük etkisi var. Bazı organizasyonlardan önce belli başlı yolların kapatılması, apartman önlerine koruma kulübeleri konulması gibi abartılı uygulamalar bölgeyi sıkıştırdı. Ama ne olursa olsun; Nişantaşı Nişantaşı’dır…” diyor. E hak veriyoruz biz de. Nişantaşı yıllar geçse de kendinden bir şey kaybetmiyor. Yollar zorlaşsa da geleni eksilmiyor.<img src="https://images.aposto.com/2022/7/6/1660409853822.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="0.90" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Delicatessen Etiler'de öğle molasıFotoğraf: Delicatessen<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;">İnsanın kök saldığı yerden başka bir yere geçmesi, orada da kendini yeşertmesi zordur, özellikle bu dönemde diye düşünüyoruz. Hâl böyleyken şimdilerde Etiler sakinlerinin de durağı, nefes alanı olacak Delicatessen. Neden? Nasıl? diye sormaktan alıkoyamıyoruz kendimizi. “Özellikle ortağımın ‘Etiler’de olmalıyız’ gibi bir düşüncesi vardı uzun zamandır. Pandemide restoranların kapalı olduğu dönemde, moralimizin oldukça bozuk olduğu bir gün, bu binayı bulduk. Kocaman bahçesi, yıllanmış ağaçları, eski İstanbul havası ile çok hoşumuza gitti. Çok beğendik ve bugünlere geldik…”&nbsp;diyerek merakımızı gideriyor hemen. Ağaçlar, doğa, bahçe, temiz hava, İstanbul’da hasret kaldığımız ne varsa sıralıyor Elif ardı ardına.İyi ki de anlatıyor, o konuştukça biz acıkıyoruz, etrafa bakıp kendimize tabak seçiyoruz. Sahi, çam fıstıklı cherry domates soslu linguine var mı hâlâ? Canımız çekti, hemen söylüyoruz. Elif’in de favorilerini merak ediyoruz. Dönem dönem değiştiğini, paşa gönlü neyi çekerse onun müdavimi olduğunu söylüyor. Levrekli iç pilav, patlıcanlı provolent peynirli ravioli&nbsp;ve tabii ki sour lime margarita!Nişantaşı’ndan bizim için bugünlük bu kadar. Etiler’de buluşmak, bir kahve ısmarlamak, 40 yıllık hatırla tekrar rastlaşmak üzere.

catessen ile ilgili hikayeler