Bir Buçuk Metre

Pandemi döneminde yeme-içme sektöründen soframızı kuranların hikâyelerini bizimle paylaşan ’ye ayırdığımız köşede, bu hafta Urla’nın bahçelerinde enginar çiçeği omzuna pek yakışan Adalet Bey’i ağırlıyoruz.

Adalet Bey İzmir, Urla’da üreticilik yapıyor. Bu yıl yoğun yağış olan günler sebebiyle tarlasındaki başka meyve sebzeler zarar gördü, hasatı kötü etkilendi. Sakız enginarları ise dayandı. Enginar bahçesine yoldan geçerken uğradığınızda hemen oracıkta enginarları sizin için kesiyor.

“Ağustos ortası bu enginarların hepsi kesilecek, sulanacak, patlayacak. Enginar bitmiyor. Bunu istersen yıllarca sürdürebilirsin ama kök yaşlandığı için verim kalitesi düşüyor. Biz de onu buradan söküp, köklerinden parçalara ayırıp ufak ufak tekrar dikip yenileme yapıyoruz. Enginarlar tohumdan üretilmiyor, kökünden üretiliyor. Aslında Bayrampaşa enginarı dedikleri ayrı bir mor enginar var ama bu sakız enginarı."

"Bu sakız enginarlarının kökü Girit’ten. Ben çocukken bu enginarların kökü bahçe kenarlarında olurdu. Ben de Yunanistan muhaciriyim. Biz bunu yemezdik, bilmezdik de. Görürdük ama ot gözüyle bakardık. Sonra sonra bunun tadını alınca yayıldı, ticarete döndü. Yoksa böyle tarlalara diken yoktu. Kendileri için bahçe kenarına bir sıra dikerlerdi, o kadar. Karadenizlilerin lahanayı diktiği gibi.”

Adalet Bey