Ormandaki Çöpleri Toplamak Size Ne Kazandırabilir?

Sima Özkan

Sonbaharın serinliği kendisini gösterirken rota yeniden hesaplandı ve İzmir’in göbeğindeki bir ormanda buldum kendimi. Balçova Terapi Ormanı’nda. Şehrin kıyısında, tüm karmaşanın âdeta yanı başında. Fahrettin Altay’dan Seferihisar yolunda ilerlerken solunuzda, birkaç sıra apartmanın ardında neredeyse bulutlara kadar yükselen, denize bakan bir ormanın uzandığını görmüşsünüzdür belki. Ben de hep görmüştüm ama bu dağ sırasının yürüyüşe uygun bir parkur olduğundan haberim yoktu. Girişine Balçova Termal Oteli’nin içinden ulaşmak gerekiyor. Otelin hemen arkasındaki ilk sağda, aşağı doğru kıvrılan, dar, toprak bir yol. Tabela olmadığı için kafa karıştırıcı olsa da duvardaki insan eliyle yazılı işaret belki sizin dikkatinizi çeker.

Dağ dik olunca yürüyüş parkurunun da kolay olduğunu sanmayın. Yokuşlar bazen öyle dikleşiyor ki sırtınızdaki her bir su damlası, her bir meyve tanesinin ağırlığı bacaklarınıza biniyor. 

Yol, iş makinesiyle açılmış, geniş, toprak bir yol. Her 500 metrede tabelalarla kat ettiğiniz yolu ölçebiliyorsunuz. Yol boyunca pek çok bank, piknik çardağı ve çeşme var ama çeşmeler akmıyordu. 2.000 metre sonrasında Gediz Deltası’na kadar uzanan bir körfez manzarası arkamıza dönünce şaşırtıyor. 3.000 metreden sonra bir de baraj manzarası da olsa da biz o kadar ilerlemeden, yaklaşık 2.500. metredeki bir çardağın arkasındaki patikayı takip ederek Manastır diye anılan açıklık alana vardık. Kocaman bir orman içi açıklık. Burada eskiden manastır olduğu düşünülen bir yapının duvarları, tam ortasındaki zeytin ağaçları ve gölgesi tatlı bir sürpriz.

Ormanda başka sürpriz olaylar da gelebilir başınıza. 

Şöyle ki, biz iki eğitmenin bu ormanı keşfetme amacı, Ocak ayına kadar belli aralıklarla çocuklarla bir araya gelip Uludağ Üniversitesi, Doğa ve Orman Pedogojisi Eğitimi’nin portfolyo çalışmasını gerçekleştirmekti. Çocuklar için çocukların gözünden ve onlarla yapacaklarımızın planını yaparak, hiç bilmediğim bu ormanı yerden göğe tanımaya çalışmak... Birden tuttuğumuz yolun anlamlı bir yol olduğunun işareti geldi evrenin bir yerinden. Çocuklar için risk oluşturabilecek ne varsa toplarken, ormanda gözümüze çarpan tüm çöpleri toplamaya başladık. Bunca zamandır çöp toplarım dağdan taştan denizden, hiç aferin almamıştım. Aldık.

Akşamüstü artık ormandan inerken, yine adım başı durup yerden bir çöp alırken, gün boyunca daha önce de karşılaştığımız bir adam yanımıza geldi ve İngilizce, “Size bir şey sorabilir miyim?” dedi. Ayak üstü bu kısa sohbet, bizim oralı, onun İngiliz olduğuyla devam etti. “Bu yaptığınıza pek sık rastlanmıyor,” diye ekledi. Kendi ülkemizde, kendi ormanımızda, ortalıkta çöpü atabileceği hiçbir şey olmadığı için vatandaş yaptığı piknikten geriye kalanı, içtiğin suyun önce kapağını, sonra şişesini ve hatta sigarasının izmaritlerini gelişigüzel savururken, bir yabancı, bir turist bizim çöplerimizi kendine dert edinmiş ve bizi takdir etmişti. 

Siz siz olun, keşfettiğiniz, size huzur veren her ormanı, deniz kıyısını elinizden geldiğince çöplerden arındırın. Belki siz de bir gün bizim ormandaki arkadaşımızla karşılaşırsınız.