Tarihin en kalabalık dünya kupasında şampiyonluk adayları yine tanıdık. Fransa, İspanya, Arjantin, Almanya, İngiltere ve Brezilya'nın artılarını ve eksilerini masaya yatırıyoruz.

Yazı: Mithat Fabian Sözmen

ABD: Ev sahibi sürpriz peşinde

Paraguay karşısında elde ettiği 4-1’lik galibiyetle 1930 Dünya Kupası’ndan (yani ilk turnuva) bu yana ilk kez bu kupada üç farkla maç kazanan ABD, sonucun da ötesinde iştahlı oyunu ve modern futbola cuk oturan atletik oyuncu profilleriyle dikkati çekti. Paraguay Teknik Direktörü Gustavo Alfaro’nun dediği gibi çok yönlülük ve atletizmle tanımlanan ABD kadrosu, sahada kendilerine karşı uygulanan birçok taktiğe yanıt verebiliyor, bu da tarihte hiç olmadığı kadar fazla mesai yapan saha içi analistlerin öneminin arttığı bir dönemde Pochettino’nun öğrencilerini önlem alınması zor bir takım hâline getiriyor.

• Yıldız: “Kaptan Amerika” lakaplı Christian Pulisic, hücumda takıma ihtiyaç duyduğu bitirici kalite ve oyun zekasını sağlıyor.

Arjantin: Messi’den ibaret değil

Son dünya şampiyonu Arjantin, Cezayir’i 39 yaşındaki efsanesi Leo Messi’nin tarihî hat-trick’iyle 3-0 yenerek turnuvaya bıraktığı yerden başladı. Dünya futbolunun en önemli ekollerinden biri olarak Arjantin’in tek kozu Messi değil elbette ama Teknik Direktör Scaloni’nin kurgusu, birçokları için “tarihin en iyisi” olan yıldızından maksimum faydayı alabilmek üzerine kurulu. Santrfor Lautaro Martinez dahil tüm takım arı gibi çalışıyor ve bu sayede top rakipteyken aktif dinlenme moduna geçen Messi, kendini hatlar arasındaki en kuytu noktalarda saklayarak sanatını konuşturmak için uygun anları bekliyor. Cezayir maçı bu taktiğin kusursuz bir yansımasıydı. Messi, turnuva tarihinde attığı gol sayısını 16’ya yükselterek Brezilyalı fenomen Ronaldo’yu geride bıraktı ve zirvedeki Miroslav Klose’yi yakaladı.

YAZININ DEVAMI