Eğitimden Uzakta: Türkiye

Bu sayıda sizinle uzaktan eğitim kararının alınmasının mağdurlarından biri olarak konuşmak, sizlerden gelen yorumları paylaşmak ve karşılıklı dertleşmek istedim. 

Üniversiteler için son yıllarda sıkça alınan uzaktan eğitim kararı bizleri eğitimden gerçekten uzaklaştırdı. Mühendislikten, sosyal bilimler ve temel bilimlere, sağlık fakültelerine kadar birçok öğrenci ve akademisyenin mağdur olmasına sebep olan bu karar ilk olarak 2020 yılında COVID-19 salgınından dolayı alındı. Pandemi sonrası okullar yeniden açıldığında bazılarımız sosyalleşmeye enerji bulamadı ve bazen ev konforundan çıkmaya üşendi. Bahar döneminde yeniden birlikte olabilmenin verdiği heyecana ve üniversite şenliklerine kucak açmaya hazırdık ki bu sefer afet sebebiyle aramıza duvarlar örüldü üniversitelerle. Afet gibi durumlara çözümlerimizi eğitimle ve bir araya gelerek üretebilecek, birbirimize sarılıp acılarımızı paylaşabilecekken uzaklaştırıldık, yeniden!

Uzaktan eğitim sebebiyle yaşanan bazı sorunları analiz eden bilimsel makaleleri de inceledik. Euromonitor’ın Türkiye’de eğitim üzerine yaptığı araştırmada, eğitim seviyesinin ortalama kalmasına rağmen üniversite öğrencilerinin araştırma, gelişim, kütüphane, müze ve kültürel aktivitelere 2021 yılında pandemi kaynaklı uzaktan eğitim sebebiyle erişemediği görülüyor. Scopus’ta yer alan bir makalede COVID-19 salgınıyla bir yıl yaşadıktan sonra yaşam kalitesi, çalışma motivasyonu ve iş tatmininin nasıl azaldığını ortaya çıkarıyor. Türkiye’de uzaktan eğitimden totalde yaklaşık 2 yılı tamamlamış olacak üniversite öğrencileri bulunmakta ve yapılan araştırmaları inceleyerek ülkemizdeki acı sonucu tahmin etmek pek de zor değil maalesef.

Hem bu sorunları deneyimleyen hem de araştırma sonuçlarını inceleyen bir üniversite öğrencisi olarak iki temel soruna odaklanmak istiyorum:

Eğitimde kalite ve verimin düşmesi

Uzaktan eğitim ile ev konforunda derse bağlanıyoruz. Bu odaklanamama, derse katılımın düşmesi, kütüphane ortamından uzak kolektif çalışmanın gerçekleşmemesinden kaynaklı verimsizlik gibi birçok soruna yol açıyor. Bazı fakülte öğrencileri uygulamalı eğitim ve laboratuvar çalışmalarından uzak kaldığı için teorik çalışmalar da yetersiz kalıyor. Bazılarımız internet probleminden mağdur olurken, bazılarımız dersin ilgili akademisyenine ulaşmakta sorunlar yaşıyor ve bu eğitimin noksan kalmasına, pürüzler barındırmasına yol açıyor. 

Sosyal hayatın kısıtlanması

Üniversitelerde sadece akademik hayatımızı ve kariyerimizi geliştirebileceğimiz fırsatlar yer almıyor, üniversite kulüpleri, öğrenci şenlikleri bizlerin sosyalleşebilmesi, bir araya gelmesi ve biriktirebileceğimiz anılar oluşturması için önemli. Yani ben ve benim gibi birçok öğrenci bu yıllarda sadece eğitimden değil, anılarımızdan ve dostluklarımızdan da uzaklaştırılmış olduk. Sosyal hayatımızın olumsuz etkilenmesiyle birlikte birçoğumuz psikolojik olarak daha hassaslaşmaya başladı, kaygılarımız arttı. Umudumuzu ve motivasyonumuzu nasıl koruyabileceğimizin peşine düştük her seferinde.

Eğitimi, düşen verimi ve kaybolan sosyal hayatı konuşurken uzaktan eğitimden etkilenenlere sorduk ve onların görüşlerini sizin için derledim:

Ailem depremden birinci dereceden etkilendiği ve onlardan uzakta üniversite eğitimi aldığım için eğitimin online olmasıyla onların yanına geldim, bu süreçte onlardan hiç ayrılmak istemiyordum. Ancak genele baktığımda eğitimden fedakârlık edilmemesi gerekiyordu, denetimsizliklerin ve ihmalin baş gösterdiği bu afet yaşanmışken bundan ders çıkarılmalıydı. Bu yanlıştan hemen dönülmezse yakın gelecekte bu eğitimsizliğin etkileri daha büyük felaketleri doğuracaktır.

                                                                                             -Gökçe Naz

Eğitimin verimsizliği yıllardır ortadayken bu kararın yalnızca afetle alakalı bir karar olmadığını düşünüyorum. Bölümüm tarafından tüm laboratuvar dersleri kaldırıldı, uygulamalı eğitimlerden maruz bırakıldık, teorik derslere de odaklanmakta güçlük yaşıyorum.

 -Şeyma

Bir mühendislik fakültesi öğrencisi olarak söyleyebilirim ki hiçbir şekilde verim alamıyorum. Çoğu akademisyenin nisanda yüz yüze sisteme döneriz umuduyla şu an teorik dersleri yüzeysel anlatmakta, onların da motivasyonu kalmamış durumda. Ders linkini, ilgili notları ve iletişimi kurmaktan uzak kaldı maalesef bazı hocalarım, bu durum ne öğrencilerin ne de akademisyenlerin istediği bir sistem. Çok yazık.

   - Gülizar

Ben ailemden uzakta okuyorum ve yurtta kalıyorum, uzaktan eğitim kararının verilmesiyle yurttan çıkarıldık ve eşyalarımız toplandı. Eşyalarımı almak için tekrar şehir dışına gitmem gerekti ve bu ekonomide birkaç kez gidişim gelişim benim için maddi sorun yarattı.

  - Üniversite öğrencisi

Üniversitelerin yeniden uzaktan eğitime dönmesiyle birçok öğrenci kendini hayattan soyutladı. Arkadaşlarımla sağlıklı iletişim kuramaz oldum, sürekli kaygılarımızdan bahseder olduk. Üniversiteler için böyle bir karar alınmasının nedeninin sadece afet olmadığını, olası protestoların da önüne geçilmek istendiğini düşünüyorum.

 -Psikoloji bölümü öğrencisi

Ben iki yıl önce Türkiye’de konservatuvar öğrencisi iken Erasmus için Viyana’ya geldim ve buradaki eğitimi görünce lisans eğitimime burada devam etme kararı aldım. Biz hem pandemi zamanı hem de bu dönemde eğitime aralıksız devam ettik ancak şu an Türkiye’deki yakın arkadaşlarım eğitimden çok uzak kaldı. Konservatuvar uygulamalı eğitime dayalıdır. Enstrümanı keman olan arkadaşlarım çevrimiçi platformlarla bölüm hocasına bağlanıyor ve internet kesilmesi gibi durumlarda tüm parçaya en baştan başladıklarını, hiçbir şekilde verim alamadıklarını söylüyor. Ben ise piyano bölümü öğrencisi olarak burada birçok konser verme imkânına eriştim. Alınan kararın Türkiye’nin gelecek sanatçılarını da çok olumsuz etkilediğini söyleyebilirim.

   -Viyana Konservatuarı öğrencisi

Henüz hayatının en güzel keşfedebileceği, gezebileceği yaşlarındayken üniversite öğrencilerimizin, gençlerimizin böyle bir duruma sokulmasına çok üzülüyorum. Belki de depremzede öğrenciler üniversitelerinde psikolojik danışmanlıktan, arkadaş çevresinden alabileceği destek gibi birçok ona iyi gelecek imkândan yararlanabilecekti. Onları yeniden evlerine, verimsiz eğitimlere döndürmenin çok yanlış olduğunu düşünüyorum. Hem ailelerin hem gençlerin psikolojileri bozuldu, bizim yaşadığımız çoğu güzel anıdan mahrum kaldınız. Gelecek için kaygılıyım.                

     -Anne

Şu an çalıştığım hastanede laboratuvar bölümünde online eğitimle mezun olmak üzere olan stajyerler var, çoğu da uygulamalı eğitim hakkından yararlanamadı. İşe alışmakta, öğrenmekte zorluk yaşıyorlar ve çoğu zaman bu nedenlerden mobbinge maruz kalıyorlar. Eğitim zincirin başlangıcı bu adım başarılı atılamadığında tüm sistemin dengesi bozulmaya, hastanelerde ve diğer iş yerlerinde yetkin olmayan çalışanlar görmeye devam edeceğiz maalesef. 

 - Hastane çalışanı

Bizim için de süreç çok verimsiz, bana kalırsa eğitim hep yüz yüze olsun isterim. Ben mimiklerimle eğitim veren, öğrencilerimin gözünün içine bakarak saatlerce ders anlatan bir akademisyenim. Şimdi bu süreçte kimseyi görememek, sizlerin 20'li yaşlarda motivasyonunuzun olmadığını görmek beni de üzüyor. Üniversitelerin tek amacı eğitim vermek değildir, aynı zamanda sosyalleşmek en güzel yıllarınızda anılar biriktirmektir. Ben Hacettepe mezunu olarak 20 senedir hâlâ sınıf arkadaşlarımla görüşürüm, en son buluşmamızda bu dostluğumuzun günümüzde ne kadar ender rastlanabileceğini konuştuk. Mezun durumunda olan öğrenciler için pandemiden sonra bu dönem yeniden kapanmaya gitmesiyle mezuniyet balosu, yıllık ve fotoğraf çekimi gibi yıllar sonra hatıra kalacak pek çok güzel anı da mümkün görünmüyor. Eğitim kalitesi ve veriminin düşmesiyle ilgili de şunları eklemek isterim, birçok platformdan kendi iradenizle ve istediğiniz zamanda açabildiğiniz çevrimiçi kurslar sizler için şu an daha verimli görünmekte. Odağımız ve motivasyonumuz maalesef karşılıklı eksildi.

     -Akademisyen

Görüyoruz ki eğitim feda edebilecek bir konu değildir, eğitim uzaktan devam edebilecek bir konuma teknolojik olarak gelmiştir evet ancak üniversiteler, öğrencilerin uzak kalabileceği yerler değildir. Üniversitelerle aramıza her seferinde duvarlar örülmesi kabul edilemez. Bizler çağdaş ve laik bir ülke için ihtiyacımız olan kaliteli eğitimi, renkli kampüslerimizi, şenliklerimizi, dostluklarımızı, gençliğimizi bıraktığımızdan daha iyi şekilde yeniden istiyoruz.