İnsanlık İçin Kırmızı Alarm!

Yağmur Önel

Kendimizi hep çok zeki, hep çok üstün gördük. Doğanın bir parçası olmamız gerekirken doğaya hakim olmaya çalıştık. Geliştik, çokça ürettik ve sınırlarımızı zorladık.  Fosil yakıtlara bağlandık, her gün daha fazla karbon saldık gökyüzüne. Birbirimizle kavga ettik, hırsımıza yenildik, egomuzu öne çıkardık. Kazandık mı ki bu savaşı? 

Bilim insanları artık bu kültürü durdurmamız gerektiğini, bu gidişin geleceğimiz için aydınlık olmadığını üstüne basa basa söylüyorlar ama hala gerekenler yapılmıyor.  Bu yazıyı okuyan değerli insan, kiminle savaşıyorsun? 

Doğa bize milyonlarca yıldır doğruyu gösteriyor. Güneş, rüzgar, su ve çok daha fazlasını doğa bize zaten sunuyor. Bizlerin de yapması gereken bu kaynakları doğru yerde doğru şekilde kullanmak. Çevremde insanların “Sonumuz geldi, her şey bitti artık.” dediklerine şahit oluyorum. Bir şey bitmiş değil ama acilen önlem almamız ve harekete geçmemiz gerekiyor. Bunları yapabilmek için de umutsuz konuşmalardan çok “Ne yapmalıyız?” sorusu etrafında şekillenen konuşmalara ihtiyacımız var. 

Bu krizle mücadele sadece “çevreci” insanlara ait olmasın. Ben de istemezdim 16 yaşımdayken bu felaket senaryolarıyla yüzleşmeyi ama bununla mücadele etmek için, ne benim  yaş almam ne de birilerinin harekete geçmesini beklemem gerekiyor. Herkes bu doğanın bir parçası olarak onu temiz tutmalı,  korumalı ve çevreye duyarlı olmalı. 

Lütfen yaş, din, ırk vb. gözetmeksizin bu krizle mücadele etmek için adım atın. Çünkü bu kriz küçük büyük, hiçbir fark gözetmeksizin herkesin hayatını etkileyecek. Başlangıç olarak, iklim krizi hakkında film ve belgeseller izleyebilir,  dergi okuyabilir ya da arkadaşlarınıza bu durumu anlatabilir ve onlarla tartışabilirsiniz. 

“Tamam da bunları yapınca iklim krizi sona mı eriyor?” diyebilirsiniz. 

Hep kendime hatırlattığım bir söz var: “Ben değilsem kim? Şimdi değilse ne zaman?”