Kadın voleybolu, vadettiği rekabetle üzerinde toplanan ilgiyi artırarak ilerliyor. Hem milli takım turnuvaları hem kulüp takımlarının mücadeleleri heyecanın yıl boyu aynı tonda kalmasını sağladı şimdiye dek. Özellikle ligimizle İtalya Ligi’nin zirveyi hedefleyen takımlarının birbirleriyle oynadıkları maçlar unutulmaz anlara sahne oldu.&nbsp;Yaza, yani milli takım sezonuna yaklaşırken yerel liglerde kupalar sahiplerini buldu ve sıra CEV Şampiyonlar Ligi’ne geldi. Şampiyonlar Ligi, yirmi takımın beş farklı grupta mücadele ederek başladığı bir organizasyon. Grup birincilerinin doğrudan çeyrek finale kaldığı ligde gruplarını ikinci sırada bitirenlerle en iyi üçüncü, altı takımlı bir başka grupta playoff aşamasını oynadı. Bu grupta ilk üç sırayı alan takımlar, grup liderlerinin arasına katılarak çeyrek finalistleri belirlemiş oldu. Üç takımla yer aldığımız yarı final etabının ardından da Torino’da düzenlenecek Süper Final bir Türk finaline dönüştü: Eczacıbaşı – Vakıfbank.Ligimizden Eczacıbaşı, Fenerbahçe ve Vakıfbank bu yıl ülkemizi Şampiyonlar Ligi’nde temsil etti. Üç takımımızın da yarı final oynama başarısı gösterdiği Kupa 1’in bu seneki kazananı şüphesiz Sultanlar Ligi oldu.<img src="https://images.aposto.com/2023/4/2/1684224424459.jpeg" style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.79" width="550" fr-original-style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Eczacıbaşı Dynavit | Görsel Kaynak: TRTEczacıbaşı’nın YoluŞampiyonlar Ligi’nin gediklisi sayılabilecek bir geçmişe sahip olsa da 2021-2022 sezonunu CEV Kupası’nda mücadele ederek geçirdi Eczacıbaşı. Bu kupayı müzesine götürerek iddiasını ve seviyesini ortaya koyan turuncular, 2022-2023 sezonunda yeniden Şampiyonlar Ligi’ne döndüler. Şampiyon kadroya Sinead Jack Kısal ve Irina Voronkova başta olmak üzere yapılan eklemelerle uyumlu ve dengeli bir ekip olan Ferhat Akbaş’ın öğrencileri, Sultanlar Ligi’nde çizdikleri iyi grafiği Şampiyonlar Ligi’ne de taşıdılar. İlk turda Chemik Police, Targoviste ve Maritza Plovdiv’le mücadele Eczacıbaşı Chemik Police karşısında kaybettiği toplam iki set dışında rakiplerine şans tanımadı ve ilk tur grubunu lider olarak tamamlayarak doğrudan çeyrek finalin yolunu tuttu. Ardından da çeyrek finalde Developres Rzeszów ile karşılaştığı her iki mücadeleden de galip ayrılarak yarı finaldeki üç Türk ekibinden biri oldu.&nbsp;Milli voleybolcu Ebrar Karakurt’un da formasını giydiği İtalya temsilcisi Igor Gorgonzola Novara’ya karşı zorlu bir yarı final mücadelesi veren turuncu beyazlılar ilk maçta mağlup olmalarına karşın deplasmandan iki set kopararak puan avantajını elde etti. Burhan Felek’te, seyircisinin de desteğiyle, rakibini set vermeden geçerek rahat bir galibiyet elde ederek Torino’nun yolunu tutmuş oldu.<img src="https://images.aposto.com/2023/4/2/1684224568473.jpeg" style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.51" width="550" fr-original-style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">VakıfBank | Görsel Kaynak: TVFVakıfbank’ın YoluCEV Şampiyonlar Ligi’nin son şampiyonu ve kulüpler kategorisinde yakın dönemin baskınlığı tartışılmaz ekibi Vakıfbank, beş kupayla kapattığı 2021-2022 sezonunun ardından kadrosunda önemli değişikliklere gitti. Isabelle Haak ve Michelle Bartsch-Hackley gibi iki ilk altı oyuncusu ile yollarını ayıran sarı siyahlılar, dünyaca ünlü pasör çaprazı Paola Egonu transferiyle ses getiren bir hamle yaptı. Smaçör rotasyonunu da Kara Bajema ve Nika Daalderop ile genişleten koç Giovanni Guidetti, yine mücadele ettiği her kulvarda şampiyonluğun favorisi olarak sezona başladı.Şampiyonlar Ligi’nde de aynı parolayla grup aşamalarına giriş yapan Vakıfbank, sezon başı istikrarsızlığı yaşadığı ve takım olarak uyumu yakalayamadığı bu dönemi pek de istediği gibi geçiremedi. Igor Gorgonzola Novara, Potsdam ve Kızılyıldız ile mücadele ettiği C Grubu’nda sahasında beklenmedik iki mağlubiyet alarak ikinci oldular ve çeyrek final için playoff turunu da geçmeleri gerekti. Vakıfbank Playoffta Łódź karşısında 3-0’lık iki rahat galibiyet alarak çeyrek finale uzanıp, yarı final için Vero Volley Milano’nun karşısına geçti. Milano’yu hem sahasında hem de deplasmanda yenen Vakıfbank böylece yarı finale yükseldi ve Fenerbahçe ile final için karşı karşıya geldi. Yarı final eşleşmesinde ilk maçı 3-0 kaybetmesine rağmen deplasmanda rakibini aynı skorla mağlup eden son şampiyon, altın seti de kazanarak Torino’ya giden ikinci takım oldu.Silahlar ve SavaşlarEczacıbaşı da Vakıfbank da bu sezon başarılı sayılabilecek performanslar ortaya koysalar da kendilerinden beklenen sonuçları elde edemediler. Namağlup tamamladığı Sultanlar Ligi normal sezonunun ardından şampiyonluğu Fenerbahçe’ye kaptıran Eczacıbaşı için de, beş kupalı sezonun ardından Kupa Voley dışında kupa kazanamayan Vakıfbank için de Şampiyonlar Ligi, sezonun telafisi ve en önemli kazanımı niteliği taşıyor.Finalde Eczacıbaşı’nın en büyük kozu her zaman olduğu gibi yine pasör çaprazı Tijana Bošković olacak. Bu sezon Şampiyonlar Ligi’nde yalnızca altı maçta 153 sayıya ulaşan yıldız isim, Egonu ile rekabetinde bir adım öne çıkmayı deneyecek. Yıldızlar topluluğu Vakıfbank hücumlarına karşı savunma istikrarı Eczacıbaşı cephesi için önemli rol oynayacak. Skor katkılarının yanında bu sezon %27 ile mükemmel servis karşılayan Voronkova ve %29 ile mükemmel servis karşılayan Hande’nin manşet performansı hem savunma için hem de hücum dengesi kritik olacak. Maja’nın konsantrasyon kaybı yaşamaması da Ferhat Akbaş’ın en çok dikkat edeceği konulardan biri gibi görünüyor. Zira karşılarında harika bir savunma takımı var ve bu şartlarda kusursuza yakın bir hücum performansı sergilemeleri gerekiyor. Sezon içindeki galibiyet serilerinin kupayla taçlanmaması psikolojik üstünlüğü de kaybettirmiş olabilir turuncu beyazlılara.&nbsp;Vakıfbank cephesinde ise bu tip maçlara çok hazır bir ekip var. Özellikle ilk altıda görev alan oyuncuların hemen hepsi böyle finallerden her yıl birçok kez oynuyor. Bu sebeple Vakıfbank’ın biraz daha sahaya rahat çıkacağını öngörebiliriz. Diğer yandan Egonu’nun takımına 235 sayı kazandırdığı sezonu skorer bir performansla noktalama konusundaki isteği Vakıfbank’ın hücumdaki ana planının ne olacağını gösterecek. Zehra ve Ogbogu’nun bloktaki caydırıclığı da Eczacıbaşı’nın özellikle smaçörleri üzerinden oynayacakları oyunlarda etkili olabilir. Savunmanın diğer tarafında ise Gabi %40 mükemmel servis karşılama ile liberoları kıskandıracak istatistiği ile istikrarlı oyununu finalde de sürdürecektir.Sonucu tahmin etmesi zor olsa da sezonun gelinen aşamasında Vakıfbank’ın bir adım önde olduğu söylenebilir. Gerek tecrübe gerekse de sezonun getirdiği hayal kırıklığı-motivasyon dengesine bakıldığında Guidetti ve öğrencilerinin sahaya daha rahat ve kendilerinden emin çıkacakları aşikâr. Ancak Sultanlar Ligi normal sezonunda tarafların karşılaştığı iki maçtan da 3-0 Eczacıbaşı’nın galip ayrıldığı gerçeği, finalin favorisi olmadığı gösteriyor. İki İstanbul ekibinin Torino’da kozlarını paylaşacağı mücadele kulüp sezonunun sonu için seyri keyifli bir mücadele vadediyor.

Mayıs ayı finaller ayı. CEV Kadınlar Şampiyonlar Ligi’nde de sezonun sonuna gelindi ve artık sıra şampiyonun adını öğrenmeye geldi. 20 Mayıs günü kazanan belli olacak. Kimin ipi göğüsleyeceğini bilmiyoruz ancak kupa İstanbul’a geliyor!

Torino’da İstanbul Havası

Bir başka Euroleague sezonu daha geride kaldı ve birbirinden çekişmeli, sürprize açık eşleşmeler oluştu. Özellikle hemen hemen kapalı bir lig formatına döndükten sonra standardın yukarı çekildiği ve rekabetin arttığı ligin normal sezonu dahi Avrupa basketbolunu sevenler tarafından heyecanla izlenirken playoff aşamasının getirecekleri de şimdiden merak konusu. NBA mi Euroleague mi tartışmalarının ayyuka çıkacağı bu dönemin eski kıtadaki çarpışmalarından biri de Monaco ile Maccabi arasında yaşanacak.Yenilik HevesiMonaco, ilk Euroleague vizesini 2020-2021 sezonunu Eurocup şampiyonu olarak tamamlayarak almıştı. Koç Sasa Obradovic yönetimindeki ilk Euroleague sezonunda playoff yapma başarısı gösteren Fransa temsilcisi bu sezon üzerine koyarak devam etti. Hızlı bir giriş yaptığı sezonu istikrarlı performansıyla dördüncü olarak tamamlayan Obradovic’in öğrencileri ev sahibi avantajını da eline aldı.İskeleti neredeyse geçen yılın aynısı olan kadro bu sezon oturmuş bir görünüm sergiledi. Kıtanın en yetenekli oyuncularından biri olduğu konusunda tartışma olmayan Mike James’in zaman zaman oluşturduğu huzursuzluklar dışında saha içinde uyumlu bir Monaco vardı. James’in üç maç kaçırdığı sezonda beş oyuncu hiç maç kaçırmadı. Jordan Lloyd ve Elie Okobo’nun başarılı performansları dikkat çekiciydi ve James’in olmadığı maçlarda dahi yokluğunu aratmayacak seviyede katkı sağladılar.İlk beş maçın dördünü kazanarak başladıkları sezonda hiç tam tersi bir sekansa yakalanmadılar. Bu da paniğe sürüklenmemelerini sağladı. Çekirdek kadronun koçla ve birbiriyle oynamaya alışmış olması bu istikrarlı grafiğin temel sebebiydi. Koç Obradovic, 25 maçtan fazla kez sahaya sürdüğü dokuz oyuncusunun tamamına 15 dakikanın üzerinde süre verdi. Daha az maçta ancak daha uzun sürelerde oynayan oyuncuları da düşününce kriz yaşanabilecek zamanları koçun iyi tolere ettiğini söylemek mümkün.İç dış dengesini sezon boyunca iyi kurdu Monaco. %54,6 ile ikilik, %31,7 ile üçlük isabeti yakaladılar ve rakip potalara maç başına ortalama 83,3 sayı bıraktılar. Ortalama 80,9 sayı yemelerine rağmen iyi bir sonuca ulaşmalarının sebebi ise mağlubiyetlerinin de galibiyetlerinin de net olmasıydı. 15,5 asiste karşılık yalnızca 10,6 top kaybı yapmaları hem bu durumu hem de Monaco guardlarının kendi düzenlerini sağlarken rakiplerine hükmettiklerini gözler önüne serdi.Monaco, normal sezondaki 21 galibiyetinin 13’ünü kendi sahasında aldı. Deplasman performansının idare edecek seviyede olduğu düşünülünce ev sahibi avantajı onlar için çok şey ifade ediyor.Şampiyonun HasretiEuroleague’in A lisans sahibi, şampiyon gediklisi Maccabi; geçtiğimiz sezon beş yıllık playoff hasretine son vermişti. Ancak Real Madrid engeline takılan İsrail ekibi yenilenen kadrosuyla bu yıl da playoff başarısı gösterdi. Üstelik çok daha iddialı ve rakiplerini korkutan bir performansla.Maccabi, 2022-2023 sezonuna koç dahil olmak büyük bir kadro değişikliği ile başladı. Oded Kattash koçluk görevini devraldı ve Scottie Wilbekin, Angelo Caloiaro, James Nunnaly, Ante Zizic gibi isimlerden boşalan yerleri doldurarak iddialı bir ekiple sezona giriş yaptı.Özellikle kısa rotasyonuna yapılan sansasyonel eklemeler aynı zamanda soru işaretlerini de beraberinde getirdi. Bayern Münih ve Baskonia’daki başarılı performanslarının ardından üst sıraları hedefleyen bir takıma liderlik etmesi beklenen Wade Baldwin ile Fenerbahçe’deki istikrarsız döneminin ardından özellikle Eurobasket karnesiyle dikkatleri üzerine çeken Lorenzo Brown’ın katılımı elbette Maccabi cephesinde heyecan yarattı. Ancak uyumluluk konusunda şüpheler de haksız sayılmazdı elbette.Diğer yandan Austin Hollins, Alex Poythress, Josh Nebo, Darrun Hilliard gibi Euroleague seviyesinin vazgeçilmez rol oyuncuları da Maccabi ve koç Kattash’ın hedeflerine ortak olmak için takıma katıldı.Her ne kadar yeni kurulmuş bir ekip olsalar da saha içindeki uyumu erken yakalamış gibi göründü ilk beş maçta İsrail ekibi. Devam eden süreçte aldığı mağlubiyetlerle dengeye oturan derecesini sezonun sonuna kadar korumayı başaran Maccabi, kısa rotasyonunun sürüklediği bir oyun izletti. Brown-Baldwin ikilisinin maç başına toplamda 33,2 sayı, 10,7 asist bulmasının yanında takımın kalanının istikrarlı şekilde skora katkı sunması, ribaunt ve savunma konusunda üzerine düşeni yapmasıyla Maccabi özellikle iç sahada istediğini almış oldu.Kattash’ın öğrencileri Menora Mivtachim Arena’da yalnızca iki maç kaybetti. Ancak deplasmanda ise beş galibiyette kaldı. Bu yüzden playoff için ev sahibi avantajını elde edememiş olmaları en önemli eksi olarak göze çarpıyor.Tercih Edilir Ev SahibiHem Monaco hem de Maccabi, kısa rotasyonunun sürükleyerek sonuca ulaştırdığı iki ekip olarak dikkat çekiyor. Bunun yanında Maccabi kısalarının performansının dengi bir performans izlemedik bu sezon. Larkin-Micic ikilisinden sonra Brown-Baldwin ikilisi ligi domine eden guardlar oldular. Bu yüzden kısaların çarpışmasında Maccabi bir adım daha öne çıkıyor.İki ekibin de ev sahibi oldukları maçlarda daha iyi performans sergilediği göz önüne alınınca ise Monaco daha avantajlı görünüyor. Buna rağmen Maccabi açısından ev sahibi avantajını kaybetmiş olmalarına olumlu yönden bakmak için bir sebep var: ilk dörtteki ekiplerden deplasmanı en az ürkütücü olan takımın Monaco olması.Tüm etkenler sahada kendini gösterdiğinde nasıl bir sonuç çıkacağını kestirmek güç tabii. Maccabi’nin deplasman takımları içerisinde şansı en yüksek olan takım olduğu da bir gerçek. Sezon boyu göze hoş gelen oyunlarıyla iyi bir seri vadeden iki takımın mücadelesi playoff'un en keyifli müsabakalarına sahne olmaya aday.Tahmin: AS Monaco 1-3 Maccabi Playtika Tel-Aviv

NBA mi Euroleague mi tartışmalarının ayyuka çıkacağı bu dönemin eski kıtadaki çarpışmalarından biri de Monaco ile Maccabi arasında yaşanacak.

Gerçek Rekabet

Buluşlar, gelişmeler, değişimler ve pek çok defa da yok oluşlar… İnsanlık tarihi benzersiz olaylarla bugünlere gelip aynı şaşırtıcılıkla yoluna devam etse de her seferinde derinlikli bir hikâyenin bölünebildiği gibi birkaç parçaya ayrılabilen aşamalardan geçiyor. Çağımız bazı varlıkların, yapıların büyüyerek ilerlediği döneme tanıklık etmemizi sağlarken bazılarının çoktan yok olduğu dönemleri anlamak için geriye dönüp bakmayı gerektiriyor.Sanatın, siyasetin, hastalıkların, savaşların akla gelebilecek hemen her alanın türlü örneklerinin sayılabileceği bu düzen elbette spor ve hatta spor branşları için de aynı işliyor. Bugün gelişimini tamamlamamış bir nefesli çalgıya yeni bir delik eklemek gibi büyük gelişmelerin yaşandığı branşlar da var, yaklaşık 100 yıldır temelde aynı şekilde oynanan branşlar da.<h2 fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Devir Teslim</h2>Gelişmekte olan bir branştan bahsediyor olsak dahi sporun rekabetçiliği hiçbir zaman eksik kalmıyor. Hatta ileriye yönelik atılan adımları bu rekabetçiliğin tetiklediğini söylemek yanlış değil. İşte bu rekabetçilik; sporun içerisinde rekorları, dramatik finalleri, sevinç çığlıklarını, hüzünlü vedaları ve daha pek çok duygu ve durumu barındırıyor. Özneler ve aidiyet hissi yüksek takip edenler için duyguları unutmak zor belki ancak genel bellekte zaman geçtikçe manevi yoğunluğun olduğu anlar geriye atılıyor. Oysa rekorlar, bir daha hafızalardan silinemeyecek şekilde tarihte yerini alıyor, kırılsalar bile.2023 yılı memnun edici bir çizgide olmasa da bir şekilde ilerlemeye devam ediyor. Böylece spor dünyası da gerek her yılın aynı dönemlerinde yaşanan benzer heyecanlarla gerekse de ilk ve tek kez yaşanan anlarıyla içinde bulunduğumuz yıla izlerini bırakıyor. LeBron James’in NBA tarihinin en fazla sayı atan oyuncusu konumuna gelmesi, yerel liglerdeki yarışların kızışarak sona yaklaşması, şampiyonluk müsabakalarından önceki virajlara girilmesi derken yeni gelişmelerin birbirini kovaladığı dönemde bir gelişme de kayakta yaşandı. Mikaela Shiffrin erişilmesi güç bir rekoru kırmakla kalmadı, kırdığı rekorları daha da geliştirdi.<img src="https://images.aposto.com/2023/2/2/1679989903575.jpeg" style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.78" width="550" fr-original-style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Kazanma AlışkanlığıHenüz on dört yaşındayken kayağın önemli organizasyonlarında dereceler elde eden Shiffrin, erken yaşta adından söz ettirmeye başladı. On altı yaşında ilk kez Dünya Kupası’nda boy gösteren Birleşik Amerikalı sporcu, ilk şampiyonluğu için de uzun süre beklemedi. On dokuz yaşını dahi doldurmamışken olimpiyat altınına ulaşan Mikaela için önemli eşikler hızla geçiliyordu ki bu da şimdilerde adından söz ettirmesinin 2010’lardaki ilk belirtileri oldu.Bazı sporcular zirve dönemlerini profesyonel yaşantılarının sonlarına doğru yaşar. Pek çok örneğini gördüğümüz bu durumdaki sporcuların içerisinde başarılı olan pek çok isim olsa da tarihin en iyisi olarak nitelendirilebilecek kariyere sahip olanların kaybedecek vakti yoktur. Dolayısıyla Shiffrin’in henüz on dört yaşında başlayarak yirmili yaşlarına gelmeden verdiği birçok sinyal, onun başarılı bir sporcu olacağından daha çok kayak tarihine damga vuracak bir sporcu olacağına işaret etmişti.İlk şampiyonluklarını kazandıktan sonraki süreçte herhangi bir ara, formsuz dönem, madalyanın geçen süre yaşamaksızın hız kesmeden podyumda yer almaya devam eden Mikaela için her şey birbirini tekrar etti denilebilir.&nbsp;2014, 2018 ve 2022 Olimpiyatlarında ikisi altın üç madalya, 2013 ile 2023 yılları arasında düzenlenen altı Dünya Şampiyonasında yedisi altın toplam on dört madalya kazandı. 2011 yılında başlayan Dünya Kupası serüveninde ise kendisini tarihe geçiren başarılarını ortaya koydu. Kazandığı madalyaların değeri yadsınamaz ancak Dünya Kupası gibi kısa süreli olmayan bir organizasyonda rakiplerine karşı kurduğu üstünlük, kıyaslanamaz bir seviyeye taşıdı kendisini.&nbsp;<h2 fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Kaçınılmaz Yazı</h2>On üç sezon boyunca boy gösterdiği Dünya Kupasında 138 kez podyuma çıkma başarısı gösterdi Shiffrin. Bu başarıya ise seksen sekiz kez yarış kazanarak ulaştı. Elde ettiği bu sonuçlarla kendisinden önce 137 kez podyuma çıkan eski takım arkadaşı Lindsay Vonn’un rekorunu, yine 83 yarış ile Vonn’a ait olan en fazla yarış kazanan kayakçı rekorunu ve devamında 86 yarış ile Ingemar Steinmark’a ait genel kategori rekorunu kırmış oldu. 2023 sezonuna kadar Büyük Slalom’da en fazla birincilik kazanan isim olan Vreni Schneider’ı de geride bırakmayı ihmal etmeyen rekortmen sporcu yirmi bir zaferle bu rekorun da yeni sahibi oldu. Unutulmaz bir sezon geçiren efsane isim, 2022-2023 sezonunu slalom, büyük slalom ve genel tasnifte zirvede tamamlayarak Altın Küre’yi evine götürdü.&nbsp;Mikaela Shiffrin, 28 yaşında bir sporcu. Çok küçük yaşta branşının en üst düzey organizasyonlarında mücadele etmeye başlayan ve istikrarla bulunduğu seviyeye tutunan Shiffrin şimdiden kayakta unutulmazlar arasına girdi bile. Yaşı da hesaba katılınca rekorlarına yenilerini ekleme ihtimali hiç az değil. Kendisinin adını kendi rekorlarını kırmasıyla yine sık sık duyabiliriz. Daha da önemlisi Mikaela Shiffrin uzun yıllar boyunca sorulan pek çok sorunun cevabı olarak karşımıza çıkmaya devam edecek gibi görünüyor.&nbsp;

Mikaela Shiffrin, geçtiğimiz günlerde kırdığı rekorlarla adından bir kez daha söz ettirdi. Onu yakından takip edenler için bu çok da sürpriz değildi.

Kilometre Taşı

Yoğun bir spor takvimi olan 2022 yılı içerisinde ağustos ayı, Dünya Kupası’nın da aralık ayında oynanacak olması sebebiyle nispeten sakin geçti. Ancak önemli organizasyonların eksikliğini beklenmedik haberler doldurdu.&nbsp;NBA’in eski yıldızlarından, Boston Celtics efsanesi Bill Russell hayata gözlerini yumdu. 11 NBA şampiyonluğu, 5 MVP ödülü bulunan Russell; kariyerinde 12 kez de All Star seçilme başarısı göstermişti. Hala NBA’in en fazla yüzük kazanan oyuncusu konumunda bulunan ve tüm zamanların en iyileri arasında kendine yer bulan Bill Russell, ardında büyük bir basketbol mirası da bırakarak 88 yaşında aramızdan ayrıldı.WNBA sezonunun bitmesinin ardından yıldız basketbolcuların Avrupa takımlarında oynadıklarına her sezon şahit oluyoruz. Brittney Griner da bu oyunculardan biri. WNBA sezonunun ardından Rusya temsilcisi UMMC Ekaterinburg forması giyen yıldız oyuncu, ülkesine dönmek üzere havaalanında bulunduğu sırada üzerinde uyuşturucu maddeyle yakalandı. ABD ve Rusya devlet yetkililerinin müzakereleri de sonuç vermedi ve Griner 9 yıl hapis cezasına çarptırıldı.&nbsp;Ukrayna-Rusya savaşının başlamasının ardından iki ülkedeki sporcuların zorluklar yaşadığı malum ancak Griner tamamen kişisel sebeplerle ve şanssız bir dönemde bu cezaya maruz kaldı. Rusya’da cezaevinde tutulan Griner, ABD ile Rusya arasındaki pazarlıklarla varılan anlaşma sonucu ABD’de tutulan Rus silah satıcısı Victor Bout ile esir değişiminin konusu oldu ve ancak 8 Aralık’ta özgürlüğüne kavuşabildi.

Beklenmedik Haberler

Yeni yıla hemen hemen her senenin başında olduğu gibi 2022’de de Avustralya Açık’la merhaba dedik. Son şampiyon Djokovic’in aşı karşıtı yaklaşımının, vizesinin iptal edilmesine ve turnuvaya katılamamasına sebep olmasıyla Yılın ilk Grand Slam’ine ses getiren bir giriş yapılmış oldu.&nbsp;Federer’in diz sakatlığı sebebiyle, Serena Williams’ın hazır olmadığı gerekçesiyle çekilmesi, kadınlar kategorisinin son şampiyonu Naomi Osaka’nın da henüz üçüncü turda elenmesiyle heyecan kat sayısı yükseldi. Daniil Medvedev’in hakemle girdiği diyalog ve oluşturduğu kaosla sıcaklığını koruyan organizasyonun finalini kadınlarda Ashleigh Barty karşısında kariyerinin ilk Grand Slam finaline çıkan Danielle Collins oynadı. Erkeklerde ise yirmi birinci Grand Slam zaferinin peşindeki Rafael Nadal’ın rakibi geniş bir kitlenin sempatisini(!) kazanan Daniil Medvedev oldu.&nbsp;Nadal’ın kazanarak rekor kırdığı, Barty’nin zaferiyle 44 yıl sonra ilk kez Avustralyalı bir tenisçinin zafere uzandığı Avustralya Açık hareketli gündemi, sansasyonel olayları ve kıran kırana mücadeleleriyle yeni yılı karşılayan organizasyonların adından en çok söz ettireni oldu.

Rekorlarla Merhaba

Dünya Kupası heyecanı son hızıyla devam ederken finale yaklaşmış olmanın hüzünlü bir yanı da yok değil. Geride kalan dört–beş Dünya Kupası’na şahit olan jenerasyon için bu kupa, belki de en keyifli ve duygusal yoğunluğu yüksek turnuva olarak dikkat çekiyor. Futbolun hızlı, akıcı ve taktik doluluk olarak doyurucu oynandığı maçlara tanıklık ettiğimiz Katar’da grup müsabakalarından itibaren beklenmeyen skorlar ve kıyasıya mücadeleler hemen herkesi ekranlara kilitledi. Diğer yandan Ronaldo, Messi, Neymar, Modric, Lewandowski gibi süper yıldızların çok büyük ihtimalle kariyerlerinin son kupasını oynuyor olması da her maçı, deyim yerindeyse ayrı bir final havasına büründürdü. Kariyerlerine son verirken başarılarına bir de Dünya Kupası eklemek isteyen pek çok isim ise oyunun doğası gereği bu hayallerine veda etti. Kupada geriye dört takım kaldı ve Neymar, Ronaldo, Lewandowski çoktan evlerine döndüler. Messi’nin hayali devam ediyor ama karşısında son kupanın finalisti Modric ve arkadaşları var. Diğer tarafta ise son şampiyon Fransa ile Katar’ın “dark horse”u, Afrikalı ilk yarı finalist Fas, final için kozlarını paylaşacak.&nbsp;Vaat Edilmemiş Zaferler&nbsp;Kupa başlarken herkesin favorisi tabii ki farklıydı. Ancak bazı ekipler kaliteli kadrolarıyla ortak listelere girmeyi başarmıştı. Birbirinden önemli eksiklerine rağmen kadro derinliği sayesinde iddiasını kaybetmeyen Fransa da pek çoklarının favorileri arasındaydı. Grup aşamasında Avustralya, Tunus ve Danimarka ile karşılaşan Fransızlar, son maçta aldıkları Tunus mağlubiyetine rağmen grubu ilk sırada bitirerek adlarını son on altı turuna yazdırdılar. Bu aşamada her ne kadar turnuva ağacının Portekiz, İngiltere, İspanya gibi takımların bulunduğu kanadına düşse de Fransa, şu an yarı finalde beklenmedik bir rakiple karşı karşıya. Grup aşamasının ardından Polonya’yı ve çeyrek finalde önemli rakiplerinden biri İngiltere’yi eleyen Horozlar’ı yarı finalde genel kanının aksine ne İspanya ne de Portekiz karşıladı. İki komşu ülkeyi sırayla turnuva dışına iten üçüncü bir komşu sayılabilecek Fas, Fransa’nın iki kez üst üste Dünya Kupası kazanma hayallerinin önüne geçmeye gayret edecek.Duygusal yoğunluğu yüksek bir kupadan bahsedilirken genellikle çıkış noktamız vedalarını yapan yıldızlardı. Ancak tabii ki Dünya Kupası yalnızca yıldızların vedasından ibaret olmadı. Turnuvayı beklentilerin dışına çeken takımlardan biri de Fas oldu. Grupta Hırvatistan ve Belçika’nın ardından adı sayılan Afrika temsilcisi, Belçika ile Kanada’yı mağlup edip Hırvatistan’dan da bir puan alarak grubunu lider olarak tamamladı. Yüksek fizik gücü ve maçın tamamına yayılan tempolarıyla rakiplerinin canını sıkan bir oyun ortaya koyan Fas, aynı performansı İspanya ve Portekiz ile karşılaştığı eleme maçlarında da gösterdi. İspanya’yı 0-0 biten 120 dakikanın sonunda penaltılarda eleyen ekip, Portekiz’i de 1-0 ile geçti. Hiçbir tahminde son dördün içinde sayılmayan kırmızı yeşilliler, turnuvanın en şaşırtıcı takımı.&nbsp;Dünya Kupası gibi turnuvalarda sürprizler hep olur. Tek maçlarda galibi günlük performanslar belirleyebilir. Ancak Fas için durum çok daha farklı. Artık tesadüf demek gibi bir ukalalığa müsaade etmeyecek şekilde kendilerini ispatladılar. Hırvatistan, Belçika, İspanya, Portekiz… Her biri turnuvanın kazanma adayı olabilecek güçte ekipleriydi. Bu yüzden Fas, şimdiye dek gösterdikleriyle en azından bu aşamadan sonra favori olarak sayılmayı hak ediyor.Göğüs Göğüse SavaşFransa–Fas eşleşmesinde bizleri seyir zevki yüksek bir maç bekliyor. Son Dünya Kupası’nın şampiyonu unvanıyla Katar’a gelen Fransa hem teknik hem de fizik kalite olarak çok üst düzey bir takım. Deschamps önderliğinde istikrarlı bir yapı yakaladılar. Onların sahaya koyacakları hiçbir şey sürpriz değil. Pogba ve Kante’nin eksikliği belki de bu turnuvadaki en büyük defoları olacaktı ancak Griezmann’ın orta sahaya monte edildiği oyun modelinde uyumlu bir yapı sağlayan Fransa, eksik kadrosuna rağmen elit bir takım niteliğinden hiçbir şey kaybetmemiş gibi görünüyor. Genel olarak pek çok takımın yokluğundan yakındığı santrfor pozisyonunda Giroud’nun varlığı ve oluşturduğu tehdit, Fransa’nın süratli kanat oyuncularına da alan sağlıyor. Böylece forvetinden sadece gol katkısı almakla kalmıyor Deschamps’ın öğrencileri. Bu sayede yeteneklerini sergileme fırsatı yakalayan ve bu fırsatı boşa harcamayan Mbappe de beş golle turnuvanın en golcü oyuncusu konumunda. Yaratıcı, birbirini tanıyan ve genç yaşlarına rağmen tecrübeli kadrosuyla Fransa, Fas’a karşı yine kendi oyunlarını ortaya koymaya gayret edecektir.Katar’ın en masalsı hikayesi, son kez Dünya Kupası sahnesinde boy gösteren yıldızlardan çıkmadı. En azından şimdilik… Hatta bazı yıldızları dramatik şekilde evine yollayan genç ve savaşçı bir ekip bu rüyayı yaşıyor: Fas. Hâkimi, Ziyech gibi Avrupa’nın üst düzey futbolcularından ikisine sahip olmalarının yanı sıra istikrarlı ve rollerini kabullenmiş kadrosuyla Kuzey Afrika temsilcisi, hak edilmiş bir başarının keyfini sürmeye ve hayallerini yaşamaya devam ediyor. Bu aşamaya kadar çizdikleri başarılı portrelerini çok iyi uyguladıkları takım savunmalarına borçlu olduklarını söylemek yanlış olmaz. Mücadeleden kaçmayan, çok koşan ve inatçı yapıdaki Fas kadrosu, EURO 2004’te savunma temelli oyunuyla şampiyon olan Yunanistan’ın sıkıcılığından da uzakta bir oyun sergiliyor. Zira takımın yetenekli ayakları, dripling konusunda mahir isimleri komple bir takım kimliğine büründürmüş durumda onları. Teknik direktör Regragui, oyuncularına ve kendisine inanıyor. “Neden şampiyonluk hayali kurmuyoruz ki?” diyor. Beşiktaşlı Saiss kaptanlığında tutkulu, dinamik ve yetenekli Fas; gönüllerin şampiyonu oldu bile belki ancak hala yolun sonu gelmiş değil. Tarihe Afrikalı ilk şampiyon olarak geçerler belki de kim bilir?

Gençlik Ateşi

Dünya üzerinde irili ufaklı pek çok ülke var ve pek çoğunun birbiriyle neredeyse hiçbir teması yok. Ancak Simon Kuper’in de dediği gibi futbol asla sadece futbol değil ve belki de benzer hiçbir yanı olmayan ülkelerin insanlarını bir araya toplayabiliyor. 2022 Katar’da da bunun örneklerini göreceğiz.Gana ve Uruguay, fiziken dünyanın birbirine pek de yakın olmayan iki ülkesi, en azından günümüzde. Sosyal ve politik olarak da pek ortak noktası olmayan Afrika ve Güney Amerika’nın iki temsilcisini aynı sahada, ekranda buluşturan ilk futbol maçı belki de bu yüzden ancak 2010’da Güney Afrika’da düzenlenen Dünya Kupası’nda oynandı. Dönemin iddialı ekiplerinden Uruguay, kariyerlerinin en iyi dönemlerini geçiren, tecrübesiyle Avrupa futboluna damga vurmuş yıldızlarıyla favori olarak çıkmıştı çeyrek final maçına. Gana ise turnuvanın sürprizi sayılabilecek performansıyla temsil ettikleri kıtanın çeyrek final yapan tek takımı olarak sadece kendi ülkesinin değil tüm Afrika’nın desteğini arkasına almıştı.&nbsp;Seyir zevki yüksek mücadelenin normal süresi 1-1 tamamlandı. 120. dakikaya yaklaşılırken Gana’nın artan baskısı seri penaltı atışlarını seven futbol izleyicilerini korkutsa da imdada yıldız santrafor Luis Suarez yetişti. Yeşil sahalarda eşine az rastlanır olayın kahramanı Suarez, Adiyiah’ın kafa vuruşunu çizgiden elleriyle çıkararak tarihe adını yazdırdı. Kimileri için nefret sembolü olurken kimileri için kahramandı. Tabii ki Suarez bu hareketinin ardından kırmızı kartla oyun dışı kaldı ve Gana penaltı kazandı. Asamoah Gyan, Afrika uluslarının ilk yarı final başarısının mimarı olabilmek için geçtiği topun başından hayal kırıklığıyla ayrıldı. Maç 1-1 sona ermişti ancak değişen momentum Uruguay’ı kazanmışçasına sevindirdi ve seri penaltılar sonucunda da yarı final biletini kapan taraf Uruguay oldu.Bu maçın üzerinden tam 12 yıl geçti. O gün sahada olan pek çok futbolcu emeklilik günlerinin tadını çıkarıyor. Bazıları o günü masal gibi hatırlarken bazılarının belki de hala kabuslarına giriyor tarihe geçen maç. Kadrolar değişti, çok zaman geçti ve şimdi 2022 Katar’da bu iki ekibi tekrar karşı karşıya gelirken izleyeceğiz. Güçlerin dengeli dağıldığı H Grubu’nda bu kez yarı final değil ama üst tur için mücadele edecek Gana ile Uruguay adına bu maç tam anlamıyla bir rövanş olacak. Bir Dünya Kupası’ndan diğerine uzanan yolculukta, tarihi tekerrür ettirecek olaylar olup olmayacağını göreceğiz.&nbsp;

RÖVANŞ

Eusebio, Figo, Rui Costa ve diğerleri… Portekiz, dünya futboluna bugüne dek pek çok efsane isim kazandırdı. En üst düzeyde rekabet eden bu yıldızların hepsi dönemlerine damga vurdu elbette ancak hiçbiri Cristiano Ronaldo kadar baskın değildi. Ronaldo’nun kıyaslandığı isimleri ve tarihte konumlandırıldığı yeri düşününce bu duruma pek şaşırmamak gerek. Pek çoklarına göre tarihin en iyisi olan yıldız isim son kez Dünya Kupası sahnesine çıkıyor.&nbsp;2006 Almanya’dan beri hiçbir kupayı kaçırmayan efsanenin sahip olamadığı, isteyip de alamadığı tek kupa Dünya Kupası. Şimdi Portekiz, güçlenen kadrosuyla iddialı şekilde geldiği Katar’da kaptanına kupayla veda etmek istiyor. Her bölgede Avrupa’nın en önemli takımlarında oynayan oyunculardan kurulu bir ekibe sahip olan kırmızı yeşillilerde ilk amaç tabii ki gruptan çıkmak. Favorilerden bahsedilirken bir çırpıda ismi sayılan ülkelerden biri değiller ancak EURO 2016’da da değillerdi.&nbsp;Portekiz’in genç kadrosu, son yıllarda adlarından sık sık söz ettiriyor. Joao Felix’in rekor transfer ücreti, Bruno Fernandes’in Premier Lig performansı ve Ruben Dias, Palhinha, Bernardo Silva gibi oyuncuların istikrarı yakalayan üst düzey performanslarıyla Portekiz futbolu, eski günlerine döndüğünün sinyallerini veriyor. Gana, Uruguay ve Güney Kore’nin yer aldığı H Grubu’nun da favorisi konumundalar. Büyük bir sürprize imkân vermezlerse onlar için asıl mücadele grup aşamasından sonra başlayacak.&nbsp;&nbsp; Kaybedenin evine döndüğü maçların oynanacağı ikinci tur ve sonrasında saydığımız tüm bu yıldızların yanında, yaşı ilerlemiş olsa da hala takımının en önemli silahlarından biri olan Cristiano Ronaldo olacak. Teknik olarak çalışmalarının tam olmasının yanında zihinsel olarak da hazır olmaları gereken turnuva öncesi Ronaldo’nun kulübüyle yaşadığı sorunlar aklını bulandırıyor olabilir. Ancak tüm bunlara rağmen kariyerine bir Dünya Kupası kazanarak veda etmek istiyorsa ekibine liderlik etmek zorunda. Hem takımı inandırmak hem de birlikte olmaktan ve onun için savaşmaktan keyif alan bir ekip yaratmak Ronaldo için hem sorumluluk hem de kendisi için kurduğu hayaller adına bir gereklilik.Yaşlı kaptanın genç tayfası ilk olarak; Afrika’nın iddialı ve istikrar kazanmış ekibi Gana’yı, Dünya Kupası’nın Güney Amerikalı gediklisi Uruguay’ı ve Son önderliğindeki Güney Kore’yi saf dışı bırakmaya çalışacak. Kıran kırana mücadelelerin yaşanacağı gruba kâğıt üzerinde favori başlamaları onlar için psikolojik olarak bir üstünlük sağlayacaktır.

PATRONA VEDA

2002 Dünya Kupası bizim için unutulmaz olmasının yanında Asya futbolu için de devrim niteliğinde bir organizasyon oldu. Japonya ve Güney Kore ortaklığında düzenlenen turnuvaya gösterilen ilgi, kupanın yıldızlarının Uzak Doğu’ya yaptıkları transferler derken yapılan yatırımlarla birlikte Asya ülkeleri futbolda önemli adımlar atmayı başardı.&nbsp;Avrupa’nın önde gelen ekiplerine transfer olan ve etkili performanslarıyla büyük hayran kitlelerine ulaşan oyuncuların yanında Asya pazarında reklam yapmak için kıta değiştiren oyuncular da oldu tabii ki. Yolculuğu nasıl olursa olsun tüm bu oyuncular içerisinde biri var ki hak edilmiş bir seviyede kariyerine devam ediyor: Heung-min Son.Ülkesinde düzenlenen kupayı 12 yaşında bir çocuk olarak izleyen Son, belki bugünlerin hayalini dahi kuramıyordu. Ancak Asya futbolundaki gelişmeler onun da yeteneklerini ortaya çıkarma, sonrasındaysa gösterme ve ispatlama imkânı bulmasını sağladı. Henüz 16 yaşındayken Hamburg tarafından keşfedilip Almanya’nın yolunu tutan yıldız oyuncunun yolu Bayer Leverkusen’in ardından Tottenham Hotspur ile kesişti. 2015’ten bu yana formasını giydiği takımıyla istikrarlı bir çizgi yakalayan Son, kendisine gelen astronomik teklifleri değerlendirmeyi şimdiye dek hiç düşünmedi ve sadık karakteriyle de ne denli komple bir sporcu olduğunu kanıtladı.Futbolunun son düzlüğünün başlarına, olgunluk dönemine geldiği bu zamanlarında ülkesinin takımıyla Dünya Kupası’na katılma başarısı da gösteren Son, turnuvanın diğer üst düzey oyuncularına karşı deyim yerindeyse tek tabanca olacak. Genç ve potansiyelli kadrosuyla sürpriz kovalayacak Güney Kore’nin kaptanı ve gol ümidi, yani neredeyse her şeyi olan yıldız futbolcu, kalabalık bir grubu kendi seviyesine çekmek gibi zor bir görevi üstlenecek.&nbsp;Kalabalık bir takım sporu olan futbol, diğer branşlara nazaran tekil performansların sonuca nadiren etki edebildiği bir spor. Ancak Dünya Kupası gibi sonucun tek maçlara bağlı olduğu organizasyonlarda ne denli sürprizlerin yaşandığına futbol tarihi defalarca kez şahit oldu. H Grubu’nda sürprizi kovalayan isim de Heung-min Son olacak. Belki son kez Dünya Kupası vitrinine çıkacak olan Son, bakalım iyi izler bıraktığı kariyerine güzel birkaç hatıra eklemeyi başarabilecek mi?

ASYA ELÇİSİ

Göz kamaştıran performanslara sahne olan Dünya Şampiyonası&nbsp;sona ererken, ardında da konuşulacak pek çok şey bıraktı. Gerek saha içi gerekse saha dışındaki konular uzun süre voleybol sohbetlerinin ana malzemesi olacak gibi görünüyor.<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;">Kadınlar voleybolunda yoğunluğuyla 2021’i aratmayan bir yaz geride kaldı. Milli takım organizasyonlarının iddialı ekipleri arasındaki rekabet, takipçileri voleybola doyurdu. Bunun son adımı ise Dünya Şampiyonası’ydı. Hollanda ve Polonya’nın ortaklaşa ev sahipliğinde düzenlenen şampiyonanın yüksek dozdaki heyecanı, en azından saha içindeki mücadeleler açısından unutulmazlar arasına alınabilecek bir turnuva geçmesini sağladı. 2022 Dünya Şampiyonası büyük sürprizlerin olduğu değil ama neredeyse sürpriz olma aşamasına sürekli gelinmesiyle hafızalara kazındı.SürprizsizŞampiyonanın ilk tur gruplarında sıralamalar açısından sübjektif beklentilerin dışına çıkılmış olabilir elbette ancak üst tura kalan ekiplere bakınca neredeyse hiçbir sürpriz yaşanmadığını söyleyebiliriz. Brezilya, ABD, Sırbistan, İtalya gibi turnuvanın şampiyonluk favorisi takımlarının yanı sıra bu dörtlünün arasında kendine yer bulmaya çalışan Türkiye, Polonya gibi ekipler ilk tur grubunda geleceklerini tehlikeye atacak hatalar yapmadı. Asya takımlarının alışılmışın dışındaki tarzları her zaman olduğu gibi Avrupa ve Amerika takımlarını zora soktu ve zaman zaman oldukça şaşırttı. Dört grupta oynanan ilk tur maçlarının ardından gruplarında ilk dört sırayı alan takımların birleşerek yeni bir grup oluşturmasıyla turnuvada ikinci aşamaya geçildi. İlk turdaki galibiyet ve puanlar ikinci tura taşınırken bu kez rakipler çapraz gruptan gelen ekipler oldu.Yeni Tur, Aynı Takımlarİkinci tur gruplarında liderliği eline alan takımların baskın performansları dışında, genelde üç takımın birbirlerini yenmesi sonucu üst sıradaki takımı kazanılan set sayısının belirlediği senaryolar yaşandı. Nispeten rekabet düzeyinin arttığı bu turda da akıllarda olmayan bir sonuç çıkmadı ve çeyrek final eşleşmeleri belirlendi.Çeyrek finalin ilk maçında turnuvanın iddialı ekiplerinden İtalya, Çin’le karşılaştı. Dünya voleybolunun en büyük isimlerinden Paolo Egonu’nun 29 sayıyla ağırlığını net şekilde ortaya koyduğu maçta rakibini 3-1 ile geçen İtalya, rahat bir şekilde yarı finale adını yazdırıp rakibini beklemeye başladı.Sonraki mücadelede ise Milli Takımımız, ABD ile karşı karşıya geldi. İkinci tur grubunda kaybettiği maçlarla grupta dördüncü sırada kalma tehlikesi yaşayan Filenin Sultanları, iddiası kalmayan Almanya’nın ev sahibi Polonya’dan puan almasıyla grup lideri Sırbistan’dan kaçıp, daha tercih edilebilir bir rakip olan ABD’yi karşısına aldığında, spor kamuoyu da yarı final için umutlanmıştı. Ancak özellikle smaçör konusunda istikrarı bir türlü yakalayamayan Guidetti ve öğrencileri, pasör performansının da dünya şampiyonası seviyesinin altında kalmasıyla ABD’ye hiç direnç gösteremedi. Turnuvada pek ön plana çıkmayan Alexandra Frantti ve Chiaka Ogbogu’nun önderliğinde hem oyunu hem skoru rahatlıkla kontrol eden ABD, 3-0 gibi net bir skorla yarı finalin yolunu tuttu ve dinlenmek için de kendilerine zaman sağladı. Milli Takım cephesinde ise Guidetti’nin tercihlerinden, oyuncuların motivasyonuna kadar pek çok konu yeniden tartışılmaya başlandı. Başarısız bir turnuva dönemi geçirilip geçirilmediği konusunda fikir ayrılıklarının olduğu yaz dönemi Filenin Sultanları için böylelikle kapanmış oldu.<img src="https://images.aposto.com/2022/9/2/1666074848218.jpeg" style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.51" width="550" fr-original-style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Kaynak: FIVBŞampiyonaya yakışır çeyrek final maçları aslına bakılırsa tam da Brezilya-Japonya mücadelesiyle başladı. Japonya’nın 25-18 kazandığı iki setle Brezilya’yı elemeye yaklaşması Gabi engeline takıldı. Dördüncü seti uzatmada kazanan ve tie break setini de 15-13 ile hanesine yazdıran Brezilya, orta oyuncularının Gabi’ye desteğiyle zor da olsa son dörde kalmayı başardı. Japonya eşleşmelerinde Brezilya’nın yaşamaya alışık olduğu bu hikâyede, seyir zevki ve mücadele seviyesi de turnuva başından beri görülen en üst düzeye ulaştı.Çeyrek finalin kapanışını ise Sırbistan ile ev sahibi Polonya yaptı. Milli Takımımızın olduğu grupta lider Sırbistan ile eşleştiklerinde hiç şans tanınmayan Polonya, herkesin takdir ettiği bir mücadele ortaya koydu. Tijana Bošković faktörüne rağmen Magdalena Stysiak ile direnen kırmızı beyazlı ekip, sonuna kadar iddiasını sürdürse de 16-14 kaybedilen tie break setiyle turnuvaya veda etmiş oldu. Stysiak’ın 40 sayılık performansı ve Polonya’nın mücadelesi, 2022 Dünya Şampiyonası denince akla geleceklerin başında yerini aldı.Beklenen SonKadın voleybolunun son yıllarına damga vuran birkaç oyuncu var. Pek çok yıldızın sahne aldığı arenalarda oyuna koydukları ağırlıklarıyla adeta haksız rekabete yol açan bu oyuncular hem kulüp takımlarını hem de milli takımlarını finale taşıyıp, arkadaşlarının da madalya almalarına öncülük ediyor. Tabii ki bu oyuncuların başında Tijana Bošković ve Paolo Egonu geliyor. Genel beklentiye paralel olarak bu oyuncuların pasör çaprazı olmasının yanı sıra bu listede kendine yer bulabilecek bir diğer isim ise smaçör Gabi Guimarães.Sürprizlerin kıyısından defalarca dönülse de 2022 Dünya Şampiyonası’nın yarı finalinde de bu yıldızları ve takımlarını gördük. Sırbistan, İtalya ve Brezilya üçlüsüne katılan son takım ise kadrodaki eksikler sebebiyle eski günlerini aratsa dahi iddiasını hiç kaybetmeyen ABD oldu. Polonya’da oynanan ilk yarı final maçında ABD, Sırbistan karşısında final için şansını denedi. Ancak rakibinden bir set koparabildi ve tabii ki Bošković’in 33 sayıyla başı çekmesiyle Sırbistan 3-1’lik skorla final için Hollanda biletini aldı.Turnuvaya Hollanda’da başlayıp Hollanda’da son noktayı koyan ekiplerden Brezilya ile İtalya, finale giden diğer takım olabilmek için mücadele ettiler. Turnuva formatı gereği ikinci tur grubunda karşılaşan iki takımdan galibiyete uzanan taraf beş setin sonunda Brezilya olmuştu ancak hem maçın kıran kırana geçmesi hem de şampiyonanın artık final aşamasına gelmesi sebebiyle favorinin olmadığı bu yarı final eşleşmesi, skor olarak ilk maçın biraz daha uzağında bir seyirde gitti. İlk üç setin başa baş geçmesi ve üçüncü setin uzatmayla sona ermesi yine beş sete gidecek bir maç olacağı izlenimini oluşturdu. Buna rağmen Gabi ve 10 blokluk performansıyla maçın yıldızı olan Ana Carol’ün liderliğinde hücumda ve savunmada oyunu paylaşan bir görüntü çizen Brezilya, İtalya’ya beşinci seti göstermedi ve finalde Sırbistan’ın rakibi oldu.<img src="https://images.aposto.com/2022/9/2/1666075010194.jpeg" style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.51" width="550" fr-original-style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Kaynak: FIVBDominasyonBüyük turnuvaların iddialı takımları, final şansını yitirdiklerinde turnuva motivasyonlarını da genellikle kaybederler. Hatta spor dünyası hala zaman zaman üçüncülük maçının gerekli olup olmadığı konusunu tartışır. Yine de alışıldığı üzere bu maçlar oynanır ki Hollanda’da İtalya ile ABD bronz madalyayı kazanmak için karşı karşıya geldi. İtalya 3-0’lık net skor ve rahat bir oyunla galip gelirken başrolde tabii ki 25 sayıyla Egonu vardı.Nihayetinde beklenen gün geldi ve Brezilya ile Sırbistan altın madalyanın sahibi olmak için sahaya çıktı. Son yılların en formda ekiplerinden olan, tabiri caizse kulüp takımı uyumuyla voleybol oynayan bu iki takımın mücadelesi setler içerisinde kazanılan serilerle ara ara güzel sekanslar izletti. Ancak sonuca bakıldığında ne yazık ki uzun saatler sürmesi beklenen o maç olmadı. Gabi’nin bir türlü devreye girememesi, Sırbistan’ın yüksek konsantrasyonu ve yazı dinlenerek geçiren Bošković’in katil içgüdüsüyle topları öldürmesi her defasında Brezilya’nın umutlanmasının önüne geçti. Sırbistan 3-0 ile altın madalyaya uzanırken MVP’nin kim olacağı konusunda akıllarda en ufak bir soru işareti dahi yoktu tabii ki.Rüya TakımBošković, Gabi, Carol gibi isimler bu turnuvada zaten performanslarıyla rüya takıma girmeyi hak ettiler ve izleyen herkesin isimlerini sayacağı oyuncular oldular. Kalan üç isimle libero pozisyonu içinse öne çıkan performanslar olsa bile söylenecek çeşitli isimler vardı. Nihayetinde rüya takımın kalan üyeleri Danesi, Sylla, Drca ve libero Pusic oldu.<img src="https://images.aposto.com/2022/9/2/1666075048364.jpeg" style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.51" width="550" fr-original-style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Kaynak: FIVBSahanın Dışındakilerİyisiyle kötüsüyle bir şampiyona daha bitti. Güzel voleybol oynanan, izleyenlerin keyif aldığı bir turnuva olduğunu rahatlıkla söyleyebiliriz. Diğer yandan organizasyonun ev sahipleri Polonya ve Hollanda’daki ilgiye değinmeden de geçmemek gerek. Özellikle Polonya izleyicisinin yalnızca kendi takımlarının maçlarında salonda yer alması 2022 Milletler Ligi'ndeki ev sahipliğiyle Türkiye’nin voleybol ülkesi olma anlamında ne denli yol katettiğini gösterdi.Diğer taraftan yolculuk sürelerini ve masraflarını kısmak amacıyla oluşturulduğu söylenen turnuva formatı daha önce eşine pek rastlanan cinsten değildi. Finale kadar, Polonya’da oynayan takımlarla Hollanda’da oynayan takımlar birbirleriyle karşılaşmadılar. Böylelikle iki ülkede iki turnuva düzenlenmiş ve bu iki turnuvanın kazanan takımları birbiriyle son bir maç oynamış gibi bir sonuç ortaya çıktı. Bu durum, şampiyonada takımların sonuca giderken oluşturacakları sürprizleri aza indirirken rekabeti de aynı şekilde aşağı çekti. Sıra dışı formatıyla FIVB, şampiyonada sınıfta kaldı.Bireysel olarak turnuvaya net şekilde damga vuran birkaç oyuncudan biri olan Paolo Egonu da saha dışında konuşulacak açıklamalara imza attı. Üçüncülük maçının ardından menajeriyle girdiği diyalogda İtalya Milli Takımı’nı bırakacağını söylediği iddia edilen Egonu, eğer söylenenler doğruysa maruz kaldığı ırkçılık ve kendisine her mağlubiyet sonrası yapılan psikolojik baskılardan sıkılmış. Doğru olmadığını umduğumuz bu olayın sonucunda yaz aylarında Egonu’yu izlemekten mahrum kalacak olma olasılığımız da ayrıca üzücü.Son olarak; Filenin Sultanları’na değinmeden turnuva bahsini kapatmak olmaz. Milli Takım, kendisinden umulanın uzağında bir dereceyle turnuvaya veda etti. Ancak belki de ülkenin kredisi ve kaybetme lüksü en fazla olan takımının çeyrek finalde elenmesinden ziyade vedanın şekli ve özellikle ikinci tur grubundan itibaren baş gösteren uyumsuzluk eleştirilere sebep oldu. Koçla oyuncuların arasında olması muhtemel sorunlar, istikrarsız performanslar ve mental dayanıksızlık, sonuçta elenmemize sebep oldu. Tabii ki her turnuvadan, her maçtan zaferle ayrılmak mümkün değil. Bunun yanında kayıplara rağmen sahaya konan mücadele asıl beklentiyi oluşturuyor. Milli Takım’ın kazanmaktan öte kazanmayı istemekten uzak oluşu umutları yıkan durum oldu. Üstelik tüm olumsuzluklara rağmen oyuncularımızın eleyebilecekleri bir rakip olan ABD’ye kaybetmeyi normalleştiren açıklamaları da üstüne tuz biber ekti. Elbette bu takımı tek turnuvayla yargılamak doğru değil. Ancak kısa ve net şekilde ifade etmek gerekirse bu yaz, o hep beklenen yaz olamadı maalesef.

Kaybedene Yer Yok

Avustralya’nın ev sahipliğinde düzenlenen FIBA Kadınlar Dünya Kupası’nda grup aşaması sona erdi. 12 takımın katıldığı organizasyonun finaller etabına geçilirken sürprizlerden söz etmek henüz mümkün olmadı. Kalan maçların, sürprizlere alışık 2022 basketbol yazına layık olup olamayacağını göreceğiz.<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom-style: none; clear: both; -webkit-user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;">Basketbolda milli takımlar serüveni Sydney’de devam ediyor. Kadınlar Dünya Kupası 22 Eylül’de başladı ve şimdiye dek hız kesmeden, neredeyse mola dahi vermeden devam etti. Grup müsabakalarının sona ermesinin ardından artık kazananın zafere bir adım daha yaklaştığı kaybedeninse dönüş yoluna çıkacağı aşamaya, finaller etabına geldik.&nbsp;Gruplarda oluşabilecek sıralamayı tahmin etmek zor değildi turnuva öncesinde. Genel kanıya paralel olarak neredeyse FIBA sıralamasına eş bir sonuçla da ilk viraj alınmış oldu.<h3 fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">A Grubu – Amerikan Rüyası</h3>A Grubu’nda dünya sıralamasının 1 numarası ve basketbol üzerindeki hegemonyası hiçbir kategoride tartışmaya açık olmayan ABD, tüm maçlarını kazanarak rahat bir liderlik elde etti. Sayı liderliğinde maç başına 18 sayı ortalamasıyla Porto Rikolu Arella Guirantes ile birlikte birinci sırayı paylaşan A’Ja Wilson önderliğinde yüksek skorlu galibiyetler aldılar. Bireysel istatistik sıralamalarına pek çok oyuncusu dahil olan Amerika takımı için -oyuncuların maç başına aldığı süreler göz önünde bulundurularak verilere bakıldığında- henüz turnuvanın yeni başladığını söylemek mümkün.Liderliğin favorisi ABD’nin ardından özellikle çeyrek final eşleşmesinde avantajı almak içinse grupta çetin mücadeleler geçti. Çin ve Belçika’nın iddialı olduğu grupta sıralamayı esasında bu iki takımın aralarında oynadığı maç belirledi. Gruptaki son maça denk gelen mücadelenin galibi ise maç boyu üstünlüğü elden bırakmayan ve son çeyrekte de farkı yakalayan Çin oldu ve Asya temsilcisi bu sonuçla grubu ikinci sırada bitirdi. Hem Çin’de hem de Belçika’da rotasyonu geniş kullanmaları sebebiyle skorun dengeli dağıldığı, takım oyununun ön plana çıktığı düzenler gördük.&nbsp;<img src="https://images.aposto.com/2022/8/4/1664443440251.jpeg" style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.50" width="550" fr-original-style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">ABD Kadın Basketbol Takımı | Kaynak: InsiderA Grubu’nun kalan üçlüsü içerisinde ise Porto Riko ile Güney Kore’nin rekabeti dikkate değerdi. Grubun güçsüz ekibi Bosna Hersek’in ilk dört için iddialı olamaması, bu iki ekipten birinin üst tura geçeceğini kâğıt üzerinde kesinleştirmişti bile. Nitekim öyle de oldu ve yine grup maçlarının son gününde karşılaşan iki ekibin mücadelesinden Mya Hollingshed önderliğinde ilk çeyrekte fırtına gibi esen Porto Riko galip ayrıldı. Böylece A Grubu’nda sıralamalar netleşmiş ve üst tura adını yazdıran takımlar da kesinleşmiş oldu.Burada çeyrek finale kalma başarısını göstererek kendileri adına önemli bir eşiği geçen Porto Riko’ya özellikle değinmek gerek. 2018 Dünya Kupası’na galibiyet yüzü görmeden veda eden Kuzey Amerika temsilcisi için 2022 Dünya Kupası rüya gibi geçiyor diyebiliriz. Arella Guirantes ve Mya Hollingshed gibi genç yıldızları kazanarak takımın çehresini yenileyen ekip, turnuvaya çoktan renk kattı bile.<h3 fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">B Grubu – Kıran Kırana</h3>Dünya Kupası’nın diğer grubunda ise işler hiç A Grubu’ndakine benzer şekilde ilerlemedi. Gruptaki altı takımdan beşi FIBA sıralamasında ilk onda yer alan ekiplerdi. Mali’nin şanssızlığı da böylesine bir beşlinin içerisinde şans kovalamak oldu ki herhangi bir fırsat dahi bulamadılar ve tüm maçlarını kaybederek turnuvaya veda ettiler.İddialı beşli içerisinde ise dışarıda kalan takım Japonya oldu. Fransa’ya karşı verdikleri mücadele dışında pek varlık gösteremeyen Japonya, sadece grubun zayıf ekibi Mali’yi yenebildi. Bu tek galibiyet de üst tura geçmek için yeterli olmadı.<img src="https://images.aposto.com/2022/8/4/1664443551703.jpeg" style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.67" width="550" fr-original-style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Kadın Kadın Basketbol Takımı | Kaynak: Canada TodayAvustralya, Kanada, Sırbistan ve Fransa’dan oluşan dörtlüde ise ABD’nin A Grubu’nda kurduğu üstünlüğü kuran bir takım çıkmadı. İlk iki sıranın 4-1, üçüncü ve dördüncünün ise 3-2’lik maç kaydıyla tamamladığı grup, kıyasıya mücadelelere sahne oldu. Aralarındaki maçların hemen hepsi yoğun ve mücadele dozu yüksek şekilde geçerken Kanada ve Avustralya birer mağlubiyet, dörder galibiyet ile bu cendereden grubun ilk iki sırasını alarak çıktılar. Ancak Fransa’nın Avustralya’ya, Sırbistan’ın da Fransa’ya karşı galip gelmesi, işleri karıştıran sonuçlar oldu.&nbsp;Gruptaki galibiyet sayıları eşit ekipler arasında ise ikili averaja göre sıralama yapıldı ve Avustralya’nın lider geçtiği ilk tur grubunda Kanada ikinci, Sırbistan üçüncü, Fransa ise dördüncü oldu. B Grubu’nun dikkat çekici performansları ise Fransa’dan Gabby Williams, Sırbistan’dan Yvonne Anderson ve Kanada’dan Bridget Carleton’dan geldi.&nbsp;<h3 fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Son Düzlük</h3>Özellikle B Grubu’ndaki sert mücadeleler turnuvayı takip eden herkesi final etabına ısındırdı aslına bakılırsa. Şimdi ise gerçek anlamda final periyoduna girilen kupada dünya sıralamasının üst sıralarında yer alan, gözünü madalyaya dikmiş ekiplerin mücadeleleri başlıyor.&nbsp;Bugüne dek izlediğimiz şampiyonalardan alışık olduğumuz düzenin aksine 2022 Dünya Kupası’nda gruplardan sonraki etap için çapraz eşleşmelerle ilerlenmedi. Finallerin eşleşme tablosu kura ile belirlendi. Kura çekilirken de belli prensipler üzerinden gidildi tabii ki. Buna göre;<ul fr-original-style="" style="margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; list-style-position: inside; box-sizing: border-box;"><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Her iki grubun ilk iki sırasındaki takımlar, diğer grubun üçüncü ve dördüncüsüyle eşleşecek,</li><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">A Grubu’nu ilk iki sırada bitiren takımlar, yarı finalde birbirleriyle eşleşmeyecek; bu prensip B Grubu için de aynı şekilde uygulanacak,</li><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Grupları birinci sırada bitiren takımlar yarı finalde birbirleriyle eşleşmeyecek.</li></ul>Bu prensipler dahilinde yapılan kura çekiminde belirlenen eşleşmeler ise şu şekilde oldu: (1) Belçika-Avustralya, (2) Çin-Fransa, (3) Porto Riko-Kanada, (4) ABD-Sırbistan. Sonraki aşamada ise (1) numaralı ile (2) numaralı eşleşmelerin galipleri, (3) numaralı ile (4) numaralı eşleşmelerin galipleri birbirleriyle mücadele edecek.<img src="https://images.aposto.com/2022/8/4/1664443672499.jpeg" style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.56" width="550" fr-original-style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Kaynak: Serbia PostHer ne kadar eşleşmeler göz önüne alınınca bir favori takım ismi söylemek mümkün olsa da belli sınırlar dahilinde çekilmiş kura sonucu oluşan bu tablo sürprizlere daha açık bir turnuva haline getirdi Dünya Kupası’nı. Kimi takımlar için iyi olsa da bazı takımlar açısından da üzücü oldu. Grup birincilerini ödüllendiren sistem, özellikle B Grubu’nda alınan bazı galibiyetleri anlamsız kıldı. Tartışılacak detayları bir kenara, kura ile belirlenen eşleşmelerin de seyir zevki yüksek maçlar izleteceği kesin.Milli takımlar dönemi bu yaz, izleyenleri basketbola doyurdu. Kadınlar Dünya Kupası da aynı çizgide ilerledi şimdiye dek. Bundan sonraki aşamalarda ise kalitenin ve seyir zevkinin artarak ilerleyeceği muhakkak. Hele finaller etabında beklenmedik ve şaşırtıcı birkaç sonuç çıkarsa, o zaman unutulmazlar arasına girebilecek bir turnuva izlemiş olacağız.

Yazın Son Dansı

1990 öncesi dönemde sıklıkla EuroBasket’te izlediğimiz Hollanda Milli Takımı, 90’lardan günümüze kadarki dönemde büyük bir düşüş yaşadı. En büyük başarısı EuroBasket 1983’te dördüncülük olan Portakallar, bu yıl eski günlere dönüşün fitilini ateşleyecek bir kıvılcım arayacak.Yazı Nasıl Geçirdiler?Hollanda’nın yaz mesaisi genellikle kendisinden daha kaliteli ekiplerle mücadele ederek geçti. Belki de hedef olarak görülebilecek tek maçlarında İzlanda’ya kaybettiler. Yannick Franke ve Worthy De Jong ikilisi her maç takımı sürüklemeye çalışsa da uzun rotasyonundaki defoyu bir türlü kapatamadılar. Charlon Kloof’un katılımı da Hollanda’nın oyun düzenine beklenen katkıyı sağlamayınca Portakallar dörtte sıfırla FIBA Dünya Kupası Elemeleri’nin yaz etabını tamamlamış oldu. İtalya, İspanya ve Gürcistan gibi kâğıt üzerinde de üstün olan takımlara karşı mağlubiyetten kaçamasa da mücadelen ödün vermemesi, Hollanda adına umut vadediyor.Avantaj: MücadeleTakımda dengeli bir kalite dağılımının olmaması, kısalarla uzunlar arasındaki bağın biraz koptuğuna işaret ediyor. Ancak buna rağmen her maça tutunabilmelerinin altında pes etmemeleri yatıyor. Hollanda, skor ne olursa olsun savunmada da hücumda da tempodan taviz vermeyen, rakibi yoran ve yıpratan bir karaktere sahip. Kalite anlamında denge olmasa da ortaya konan efora bakılırsa Hollanda, bu konuda bir bütünlük sağlamış gibi görünüyor. Tüm turnuvayı düşününce eksiklikleri sonuca gitmelerinin önüne geçecek kalemler olmasına rağmen Portakallar favori olmadıkları bazı maçlarda çantadan tavşan çıkartabilir.<img src="https://images.aposto.com/2022/8/4/1662016190285.jpeg" style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.79" width="550" fr-original-style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Dezavantaj: KaliteHer koç, her taraftar kendileri için savaşan bir ekibe sahip olmak ister. Hollanda takımı da savaşan ve oyunun sonuna kadar da asla geri atmayan bir yapıya sahip. Ne var ki sonuca ulaşma noktasında mücadele gücü, tek başına yeterli olamıyor. Dolayısıyla oyun aklının da müdahil olduğu planlı bir savaş, kazanma şansını daha çok artırıyor. Hollanda kalite olarak EuroBasket genelinin dahi altında kalan bir ekip. Kısalarından aldıkları skor katkısıyla istediklerini almaya çalışsalar da maç içinde dahi sürdürülebilir olmuyor bu durum. Haliyle Hollanda’yı izlerken sık sık birkaç oyuncusu birkaç gömlek yukarıda olsa nasıl olurdu diye düşüneceğiz.Fark Yaratan Oyuncu: Worthy De JongHollanda’nın skor yükünü çeken oyuncuların başında De Jong geliyor. Sınırlı yetenek havuzunun içerisinde izleyenlerin anında dikkatini çeken performansıyla oyunun her iki yönünde de etkisini gösteren bir oyuncu olarak dikkat çeken De Jong, mağlubiyetlerle geçen yazı da bireysel anlamda fena geçirmedi. 15 sayı ortalama ile geçirdiği eleme mücadelelerinde 5,25 ribaunt ve 3,75 asist ortalamaları yakalayan tecrübeli oyuncu EuroBasket’te ülkesinin en büyük umudu desek yanılmayız. Bir yıllık Fransa macerasının dışında kariyerini ülkesinde sürdüren ve milli takım formasıyla da yıllardır ter döken Surinam asıllı guard istikrarlı görüntüsüyle vadettiklerini sunabileceğinin sinyallerini veriyor.

Hollanda

EuroBasket’lerin gediklisi olsa da şimdiye dek adından söz ettirecek bir başarıya imza atamayan Finlandiya; genç yıldızları ve kariyerinin sonuna yaklaşan tecrübeli oyuncularını harmanlamayı başardığı kadrosundan beklenen ödülü almaya çalışacak.Yazı Nasıl Geçirdiler?Tam kadro başlayabildiği yaz dönemini çok iyi geçirdi Finlandiya. İsveç ve Estonya gibi nispeten düşük profilli rakiplere karşı galibiyetleri şaşırtıcı sayılmaz ancak İsrail ve özellikle Hırvatistan karşısındaki zaferler takımın seviyesi net şekilde ortaya koydu. Lauri Markkanen önderliğinde galibiyete uzanırken rollerin net dağılımı ve takımdaki uyum dikkat çekti. Benzer performansı EuroBasket’te sergilemesi muhtemel olan Finlandiya’nın iddiasından daha üst seviyelere ulaşması ise en olumsuz yaklaşımla bile küçük sürpriz olarak nitelenebilir.Avantaj: Lauri MarkkanenTakımın avantajı olarak yalnızca bir oyuncunun varlığını söylemek gerçek dışı ve belki de takımın kalan oyuncuları için haksızlık olarak nitelendirilebilir. Ancak 213 cm boyunda, şutu olan, topu yere vurabilen, atlet bir oyuncudan bahsediyorsak ve çıkacağı sahne de Avrupa olunca bundan hiç imtina etmeye gerek yok. Giden maçı geri alacak potansiyeli, oyununa getirdiği olgunluk, NBA tecrübesiyle Markkanen; Finlandiya’nın EuroBasket 2022’de umudu olacak. Yaz boyu gösterdiği performansa bakılırsa umutları boşa çıkarmayacak gibi görünüyor.<img src="https://images.aposto.com/2022/8/4/1662016592237.png" width="550" ratio="1.79" style="width: 100%; max-width: 550px; vertical-align: middle; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" fr-original-style="width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Dezavantaj: BenchSasu Salin, Petteri Kopponen, Lauri Markkanen gibi tecrübeli ve yıldız isimlerin çekirdeği oluşturduğu Finlandiya kadrosunda bench oyuncularının katkısı ise kısıtlı kaldı şimdiye dek. Baskın oyuncuların yer aldığı ekiplerde rol oyuncularının ön plana çıkmaması normal karşılanabilir ancak sık aralıklarla oynanacak maçların getireceği yorgunluk, faul problemleri gibi olası olumsuz senaryolarda, Finlandiya benchi gerçek sınavını verecek ve belki de takımın kaderini çizecek.Fark Yaratan Oyuncu: Edon MaxhuniŞimdiye dek sayılan yıldız isimlerin ve Markkanen faktörünün önemi tabii ki yadsınamaz. Bunun yanında Finlandiya’nın beklenmedik faktörü olabilecek bir oyuncu olarak Maxhuni dikkatleri çekiyor. Kopponen’in sakatlıklara boğuştuğu ve istikrarı yakalayamadığı bazı dönemlerin ardından Maxhuni’nin varlığı Finlandiya’ya ilaç gibi geldi. Potansiyeli yüksek, skor kabiliyeti fazlasıyla yeterli bu ekibin saha içi organizasyonunda Maxhuni direksiyonda olacak ve gösterdiği kadarıyla takımına seviye atlatabilecek performansıyla EuroBasket’te adından sıkça söz ettirecek.

Finlandiya

Bir gümüş, üç bronz madalyayla EuroBasket tarihinde başarılı sayılabilecek performanslara imza atan Polonya Milli Takımı, 70’lerden sonraki durgunluğu sona erdirmeye çalışıyor. Hala favori değiller ancak iddialarını da tamamen kaybetmediler.Yazı Nasıl Geçirdiler?Dünya Kupası elemelerinde bekleneni veremeyen Polonya, bu yaz oynadığı iki eleme maçının ardından ikinci tur gruplarına kalma şansını yitirdi. İsrail’le kıyasıya geçen mücadelenin ardından uzatmada gülseler de Almanya’ya kaybedince Dünya Kupası hayallerine veda ettiler. İyi tarafından bakınca ise EuroBasket’e hazırlanma aşamasında daha fazla zaman kazanmış oldular. Bu zamanı ne derece etkili kullandıkları ise şüpheli.Avantaj: Dış ŞutlarPolonya takımı dış şut yüzdesi yüksek bir takım. Maçlara da genellikle kritik anlarda gelen üçlüklerle tutunuyorlar. Takımdaki hemen her oyuncunun dış şut tehdidinin olması rakip savunmaları açma konusunda avantaj sağlıyor. Üstelik buna Ponitka ve Slaughter gibi hem yüksek yüzdeli hem de çok sayıda isabetle üçlük atabilen, topu yere vurma becerisi olan oyuncuların varlığı da eklenince çizginin gerisinde Polonya çok tehlikeli bir hal alabiliyor.<img src="https://images.aposto.com/2022/8/4/1662018569452.jpeg" style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.79" width="550" fr-original-style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Dezavantaj: DüzensizlikPonitka kardeşlerin yaşattığı kaosun da etkisi olup olmadığı bilinmez ancak Polonya takımında oyun içinde düzensiz bir yapı mevcut. Dış şutlara kalmanın sonucu mu yoksa dış şut bir sebep mi bunu da kestirmek güç. Ancak kesin olan bir şey var ki Polonya; bireysel performanslara bağlı, iki sayıya karşılık gelmesine rağmen bir smaçla oyunu bitirdiğini düşünen bir ekip hüviyetinde. Bu durumun coşkuyu artıracağı bir gerçek ancak hayal kırıklığı da hiç uzak değil.Fark Yaratan Oyuncu: Mateusz PonitkaPolonya deyince akla ilk gelen oyuncu Ponitka. EuroLeague seviyesinde tutunup, ilgi gören bir oyuncu halini alması şaşırtıcı değil zaten. Zira hücumdaki çeşitliliği ve liderlik özelliğiyle her takımın kadrosunda görmek isteyeceği bir isim kendisi. Bu yaz da milli takımıyla çıktığı resmi müsabakalarda 18,5 sayı, 7 ribaunt, 5,5 asist ortalamaları tutturarak hem bitirici hem de oyuna yön veren bir rolde takımına katkı sağlayacağını tekrar göstermiş oldu. Oyununun olgunluk dönemlerini yaşayan başarılı forvet için bu EuroBasket tam anlamıyla bir fırsat olacak.

Polonya

Avrupa basketbolunun ekollerinden Çekya, uzun süreli sessizliğinden sonra Jan Vesely ve Tomas Satoransky önderliğinde üzerindeki ölü toprağını attı. 2019 FIBA Dünya Kupası’ndaki başarısıyla da gelişimini taçlandıran Çekler, bir basamak daha çıkmanın peşinde.Yazı Nasıl Geçirdiler?Jan Vesely’den yoksun olsalar da iki galibiyetle yaz dönemine başladı Çekya. Bosna Hersek ve Litvanya karşısında rahat denilebilecek galibiyetler alan ekipte Satoransky, her iki maçta da kalitesini ortaya koyarak bu takımın lideri olduğunu gösterdi. Ancak Fransa ve Macaristan mücadeleleri pek istedikleri gibi sonuçlanmadı. Bu da tam kadro Çekya’nın düzenlerini ve kimyasını oturtamadığı anlamını taşıyor olabilir. Zira yaz başındaki akışkan oyundan pek eser yoktu. Vesely’nin de katıldığı uyumlu bir Çekya takımı, renk vermediği bir yaz geçirse de EuroBasket’in iddialı ekiplerinden olabilecek güçte.Avantaj: Direnç ve HızEnerjisi çok yüksek bir takım olan Çekya’da savunma kaynaklı sayılar maçların kaderini belirliyor. Her topa atlayan oyunculardan kurulu takımın maç başına beş top çalmayı geçtiği mücadelelerden galibiyetle ayrılma oranı çok daha yüksek. Savunmada çalınan toplarla hızlı hücum sayılarına ulaşan ve direnci düşük rakiplerinin hevesini bu hızı sayesinde çabuk kırabilen Çekya’nın uzun turnuva döneminde de kozu savunmadaki direnç ve baş döndüren hız olacak.<img src="https://images.aposto.com/2022/8/4/1662018871009.jpeg" style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.79" width="550" fr-original-style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Dezavantaj: Tam Kadronun Uyumu SağlayamamasıYazın başında en önemlisi Vesely olan eksikleriyle mücadele eden Çekya, rakiplerini rahat geçmişti. Saha içi yerleşiminden hangi topu kimin kullanacağına kadar netliğin olduğu bir düzen dikkat çekiyordu. Ancak Vesely sonrası rollerin dağıtımında ve benimsenmesinde sorun olduğu göze çarpıyor. Bu takım daha önce birlikte oynamamış bir takım değil ancak yaklaşık üç yıl sonra bir araya geldikleri için yeni kurulan diğer takımların yaşadığı uyum sorununu yaşamalarını pek yadırgamamak gerek. Mağlubiyetlerden aldıkları derslerle EuroBasket’e hazır gelecekleri daha güçlü bir ihtimal gibi görünüyor.Fark Yaratan Oyuncu: Jan VeselyFenerbahçe’de deyim yerindeyse basketbolu baştan öğrenen, Avrupa’nın en iyi uzunu Jan Vesely’nin yer aldığı bir kadroda fark yaratan oyuncu seçimini Vesely dışında bir oyuncudan yana yapmak pek akıllıca olmazdı. Tomas Satoransky kadroda yer alsaydı bu seçimi yapmak zorlaşırdı belki ama yıldız guardın sakatlığı sebebiyle turnuvayı kaçıracak olması Vesely faktörünün Çekya için arz ettiği önemi de yukarı taşıdı. NBA’den döndüğünde atletik yetenekleri kuvvetli bir forvet olan Vesely, Obradovic tedrisatından geçtikten sonra geldiği noktada bambaşka bir seviyeye ulaşmış durumda. Orta mesafe şut tehdidi, sırtı dönük oynama becerisi, çember savunması gibi pek çok özelliği cebine koydu. Olgun bir karaktere büründüğü son yılların da katkısıyla bugün hiçbir takımın reddedemeyeceği bir oyuncu konumunda. Kariyerinin belki son bir veya birkaç milli takım turnuvasından biri olacak bu organizasyonda, Satoransky’nin eksikliğini aratmamaya çalışacak yıldız pivot.

Çekya

EuroBasket 1979’un finalisti İsrail, katılım konusunda istikrarı sağlasa da başarılı sayılamayacak bir performansla geldiği günümüze kadar bir basketbol yapısı inşa etti ancak bu yapı henüz akla ilk gelenlerden biri değil. Potansiyelinin üzerine çıkıp basketbol ülkesi olma amacıyla mücadele edecekler.Yazı Nasıl Geçirdiler?Dünya Kupası Elemeleri’ne Polonya maçıyla başlayan İsrail, ilk ciddi sınavında sonuna kadar mücadele etse de sonunu getiremedi ve uzatmada kaybederek giriş yaptı elemelerin yaz etabına. Sonrasında Estonya galibiyetiyle moral bulsalar da Finlandiya ve sürpriz İsveç mağlubiyeti kötü gidişatın sinyalleri oldu. Dünya Kupası için ikinci tur gruplarına kalmayı başaran İsrail için istikrarsız geçen yazın asıl diyeti, EuroBasket’te beklenenin alınamamasıyla ödenebilir.Avantaj: Set Hücumlarıİsrail, yıldızlarla dolu olmayan kadroların tam da yapması gerektiği gibi bir oyun düzeniyle sahada yer alıyor. Onları izlerken ekstra pas üstüne pasları sıklıkla görüyoruz. Boş turnikeler, smaçlar, doğru katlarla topla buluşan forvetler ve tüm bu düzende dış şut tehdidiyle skora destek verirken doğru zamanda doğru pası veren guardlar aslında her koçun hayalindeki takım kimliğini sergiliyorlar. Ancak kalite konusundaki eksikleri bu düzenler içinde dahi geride kalmalarına sebep oluyor. Eğer yalnızca iyi çalışılmış ve emek verilmiş çalışmalar galibiyetlere ulaşabiliyor olsaydı, İsrail turnuvanın büyük favorilerinden biri olabilirdi.<img src="https://images.aposto.com/2022/8/4/1662019212642.jpeg" style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.79" width="550" fr-original-style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Dezavantaj: Belirsiz RollerHer ne kadar set hücumlarında iyi anlaşan bir takım görüntüsü sergileseler de net bir liderin olmaması bazen işlerin karışık hal almasına sebep olabiliyor. Deni Avdija’nın tam anlamıyla dümene geçememesi, Gal Mekel ve Guy Pnini’nin bir adım geride kalması zaman zaman genç oyuncu Yam Madar’ın ön plana çıkamasına sebep oldu. Sınırları çizilmiş görevleri yerine getirme noktasına taşınabilecek bir İsrail kadrosu, defolarını kolaylıkla kapatıp daha da etkili hale gelebilecektir. Ancak şu anki durumda sert savunmalara ve psikolojik eşiklerin zorlandığı mücadelelerde ayakta kalmaları zor gözüküyor.Fark Yaratan Oyuncu: Deni AvdijaDeni Avdija yavaş yavaş NBA’e uyum sağlamaya başladı. Washington Wizards gibi uyum sürecinin rahat geçirilebileceği bir takımda yer alması da işini kolaylaştırdı tabii. NBA öncesi dönemdeki profesyonel tecrübesi onu farklı kılan özelliklerinden biri olarak dikkat çekiyor. Zira henüz 21 yaşında olmasına rağmen gün geçtikçe olgunlaşan oyunuyla tam bir Avrupalı yıldız formuna bürünmek üzere. Sorumluluk alma konusundaki tereddütlerinden arınabilirse turnuvanın gözde yıldızlarından olması işten bile değil. Bu EuroBasket Avdija için gelecek yılların temellerini de atacağı bir fırsat olacak.

İsrail

Yugoslavya bugün siyasi haritalarda yer almıyor ancak ardında bıraktığı basketbol ekolü kendi içinde dahi pek çok ekole ayrıldı. Bu ekollerden en önemli ve büyük olanı ise Sırbistan. Başarıları tekrarlamaya, yerlerinin neresi olduğunu yeniden ispatlamaya geliyorlar.Yazı Nasıl Geçirdiler?Kâğıt üzerinde mutlak favori olduğu iki maçı kaybederek başladı yaz sezonuna Sırbistan. Kadroda eksikler olmasına rağmen iddialı olabilecek bir potansiyel barındıran Pesic’in öğrencileri için Letonya ve Belçika mağlubiyetleri pek tabii sürpriz oldu. İlerleyen süreçte kadroya Nikola Jokic, Vasilije Micic ve Marko Guduric gibi isimlerin de katılmasıyla kalite tavanı çok daha yukarılara çıktı. Tamamlanan kadrosuyla Yunanistan ve Türkiye gibi iki önemli rakibini yenerek elemeler penceresini kapatan Sırbistan ekibi, özgüvenini tazeleyerek EuroBasket’e geliyor.Avantaj: Derinlik ve Çok YönlülükSırbistan öyle bir takım ki sadece bench oyuncuları değil 12 kişilik kadro dışında kalan oyuncular bile iddialı bir milli takım oluşturabilecek kapasiteye sahip. Her pozisyonda NBA ve Avrupa’nın en önemli oyuncularına sahip olan koç Pesic için bu denli kaliteli bir grubu yönetmek büyük bir keyif olsa gerek. Zira kendisi oyunun sıkıştığı, faullerin dengeyi değiştirdiği kriz anlarında kenarda rahat oturmasını sağlayacak derinliğe sahip. Bu lükse sahip koç sayısı çok az. Bu yüzden turnuvanın en büyük favorilerinden olan Sırbistan için turnuvanın çeyrek finalde başlayacağını söylesek pek abartmış olmayız.<img src="https://images.aposto.com/2022/8/4/1662019473998.jpeg" style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.79" width="550" fr-original-style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Dezavantaj: Gerçek Oyun Kurucu EksikliğiMilos Teodosic gibi guard denilince ilk akla gelen isimlerden birini, 2010’lu yıllara damga vurmuş oyuncuyu kadronun dışında bırakmak, Svetislav Pesic için cesur bir karardı. Kendisinin haklı sebepleri vardı. Guduric, Kalinic, Jokic, Bjelica gibi forvet ve pivot pozisyonlarından oyunu kurabilecek silahlara sahip olması ve Micic’in alacağı 30 dakika üzeri süreler bu kararı alırken düşüncelerini netleştirmesini sağladı. Ancak gelinen noktada saf bir guard eksikliğinin hedef maçlarda hissedileceği Yunanistan ve Türkiye karşılaşmalarında sinyallerini verdi. Micic’in bileğini burkup kenara gelmesinin ardından daha da ayyuka çıkan bu sorun mağlubiyete sebep olmasa da turnuvada Sırbistan’ın başını ağrıtacak gibi görünüyor. Uzun forvet olmasına rağmen oyuna yön verme konusundaki becerileri tartışılamayacak bir oyuncu olan kaptan Nemanja Bjelica’nın sakatlık sebebiyle turnuvada yer alamayacak olması ise sorunu derinleştiren bir faktör olarak göze çarpıyor.Fark Yaratan Oyuncu: Vasilije MicicHer takımın guardı kadar konuşması, basketbolla yolu kesişmiş her kişinin ilk öğrendiği klişelerdendir. Klişeler de genelde doğrudur. Teodosic sonrası dönemin şefi olarak sahneye ilk çıkışı olacak Micic’in. İlk kez top ve oyun tamamen onun elinde dönecek. Jokic faktörünün yanında belirleyici olacak etken olarak Micic’in performansı önem arz ediyor Sırbistan için. EuroLeague MVP’si ve şampiyonu Micic için büyüklüğünü kanıtlamanın ve perçinlemenin tam zamanı olacak. Bu noktada Kalinic ismini de söylemeden geçmek olmaz. Obradovic ile birlikte basketbolunu ilerleten isimlerden biri olan Kalinic, sırtı dönük oyun becerisi ve savunma katkısıyla Sırbistan’in beklenmedik faktörü olmaya aday.

Sırbistan

<blockquote fr-original-style="color: rgb(9, 9, 9); border-color: rgb(44, 48, 119); border-width: 4px; font-style: italic; padding-left: 10px;" style="color: rgb(9, 9, 9); border-color: rgb(44, 48, 119); border-width: 4px; font-style: italic; padding-left: 10px; margin: 0px 0px 1em; border-left-style: solid; box-sizing: border-box;">Sezonun neredeyse yarısına ev sahipliği yapacak olan İstanbul, Süper Lig takımlarını ağırlamaya alışık bir şehir olsa da benzer bir yoğunluğu hiç tecrübe etmemişti. Zorunlu tercihin sonuçlarını görmek için ise hayli uzun bir süre var.</blockquote>Süper Lig’in 65’inci sezonu, 19 takımın katılımıyla 5 Ağustos’ta başlıyor. Milyonlarca izleyici, gezegenin en popüler sporunun ülkemizdeki en üst düzey ligini merakla ve hevesle bekliyor. Haliyle aslında varlığı dahi ilgiyi üzerine çekmeye yeten Süper Lig’in bu sezon incelenmesi gereken ve nasıl ilerleyeceği bilinmeyen bir özelliği daha olacak: İstanbul takımları.2022/2023 sezonunda mücadele edecek on dokuz takımın tam sekiz tanesi İstanbul sınırları içerisinden çıkmış takımlar olacak. Galatasaray, Fenerbahçe, Beşiktaş gibi ülke futbolunun büyükleri olarak anılanların yanı sıra ligin gediklisi olmuş Kasımpaşa, yakın dönemde şampiyonluk yaşamış Başakşehir ve lige istikrarlı şekilde tutunan Fatih Karagümrük’ün ligdeki varlığına artık herkes aşina. Bu ekiplere yeni sezonda Ümraniyespor ve uzun yıllar sonra tekrar Süper Lig arenasında boy gösterecek olan İstanbulspor eklenecek.&nbsp;Trabzonspor’un istikrarlı performansının dışında, Anadolu kulüplerinin rekabete dönem dönem değişerek dahil olduğu ligimizde İstanbul kulüplerinin üstünlüğünü kabul etmemek mümkün değil. Zira ülkedeki taraftar kitlesinin dağılımına bakınca da bunu görebiliriz. Ancak ülkede futboldan hatta spordan öte bir hal almış büyük kulüpleri bir kenara bırakınca durum nasıl? Başarılarıyla Avrupa’da da adından söz ettiren ekiplerin artık uluslararası düzeyde dahi destekçisinin olması beklenebilir bir durum. Dolayısıyla “Her ne kadar İstanbul takımları deyince akla ilk gelseler de ülkeye mal olmuş kulüpler oldukları için Galatasaray, Fenerbahçe ve Beşiktaş’ın bir kenara konulduğu halde İstanbul hegemonyasından bahsedilebilir mi?” sorusunu cevaplamak gerek.&nbsp;<img src="https://images.aposto.com/2022/7/4/1659600188159.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.79" width="550" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">AANereden Nereye?Bu durumda gözler ligin yeni ekipleri Ümraniyespor ve İstanbulspor ile Başakşehir, Kasımpaşa ve Karagümrük’e dönüyor. Nereden başladılar ve nasıl buralara geldiler? Aslına bakılırsa son dönemlerde yıldızı parlamaya başlayan bu ekiplerin futbolun yeni yüzleri oldukları düşünülebilir. Oysa beklenenin aksine bu ekiplerin en yenisi Başakşehir FK. 1990 yılında İstanbul Büyükşehir Belediyespor ismiyle kurulan ve uzun yıllar bu isimle mücadele ettikten sonra Başakşehir FK olarak yoluna devam eden 2019-2020 sezonu şampiyonu dışındaki İstanbul temsilcileri; cumhuriyetin ilk dönemlerinde kurulmuş, mazisi olan ve tarihi birikime sahip takımlar. Ancak normal olarak inişli çıkışlı geçen sezonların ardından yaşadıkları değişimle son zamanların favori ekiplerinden olmayı başararak yeniden Süper Lig’de izleyici karşısına çıkıyorlar.Faaliyet gösterdikleri dönemlerin çoğunda alt liglerde yer alan ekiplerin yıldızları, benzer süreçlerden geçmeleri sonucu parladı. Semte birileri geldi, kulübü sahiplendi ve bu sevda şimdilik zirveye uzanan bir yolculukla taçlandı. Tabii bu sahiplenme hikayelerinin hepsi mutlu sonla bitmiyor. Bu yüzden konuyu romantik bir çerçeveye alıp da İstanbul takımlarının bu yükselişini basitçe anlatmak mümkün değil. Öncelikle sermayenin payından söz etmeli. Bugüne dek gerek yurt dışında gerekse de ülkemizde kulüp yönetimine talip olan, niyeti tamamen elini taşın altına koymak olan pek çok örnek gördük. Çoğu borçların altında ezilip giderken nasıl oldu da İstanbul takımları bu süreçleri rahatlıkla atlatıp, alt liglerden merdivenleri koşarak çıkar gibi yükseldi? Tam da burada maddi anlamda sağlanan refahın etkisini görüyoruz.&nbsp;Nasıl?Para, insanlığın çoğu gibi futbol romantiklerini de rahatsız ediyor. Karşılıksız sevgiye engel olan, paha biçilemez tutkuları satın alan bir varlık belki de onlar için. Duygusal açıdan bakınca yaklaşımlarını anlayışla karşılamak mümkün ancak sadece takımın taraftarı olarak başarıyı yakalamanın kolay olmadığı da bir gerçek. Haliyle sermayenin yaptığı atılımla ilgili içinden çıkılması gereken yer, elini taşın altına koyanların takımına sevdalı tribün kişileri mi yoksa bilinçli tercihlerle bahsi geçen takımları ticaretlerine ortak edenler mi olduğu. Yani amatör ligden Süper Lig’e uzanan yolculuğun kahramanları, yola çıkanların içerisinde başarıya ulaşan bir azınlığı da temsil ediyor olabilir. Diğer yandan aynı kişiler tam anlamıyla kendi çıkarlarına alet edilecek ve herkesin kabulleneceği bir yapıya sığınmış da olabilirler. Her takım özelinde bu seçeneklerden hangisinin yaşandığı üzerinde görüşler farklılık göstereceğinden, bu konunun muhasebesini her bireyin özgür iradesine bırakmak daha sağlıklı olacaktır.Özel sebepler dışında bazı sosyal gerekçelerin varlığı da İstanbul takımlarının yoğunluğunu açıklayabilir elbette. Ülkenin toplam nüfusunun neredeyse dörtte birinin yaşıyor olması bu büyük metropolü daha fazla etkinliğe, ulaşılabilir noktalarda gerekli yapıların bulunmasına zorluyor olabilir. Örneğin Anadolu’nun pek çok kentinde yürüyerek dahi şehrin merkezi yerlerini dolaşmak mümkünken, İstanbul’un herhangi bir ilçesinde bile bunu başarmak oldukça zor olacaktır. Böyle bir zorluğun yanı sıra her biri büyükşehir belediyesi olabilecek potansiyelde olan İstanbul ilçelerinin, kendilerine ait bir dünyalarının olduğu gerçeğini göz önünde bulundurmak gerek. Haliyle söz konusu futbol takımı olunca da komşu ilçeyi desteklemekten ziyade onlarla rekabete girmek, buna imkânı olan İstanbul semtleri için daha cazip hale geliyor.&nbsp;<img src="https://images.aposto.com/2022/7/4/1659600350235.jpeg" width="550" fr-original-style="" style="border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" fr-original-class="fr-draggable">AAKalabalık nüfus diğer yandan büyük bir ekonomik hareketliliğe yol açıyor. Bu yüzden de organize olmuş küçük toplulukların destek bulması ve takımlarını daha üst seviyelere taşıması kolaylaşıyor. Burada takımların kuruluş yıllarının eskiye dayanması ancak performanslarındaki yükselişin son yıllarda hız kazanmış olması akıllara bahsedilen konuların alakasız olduğu fikrini getirebilir. Makul karşılanacak bu eleştirinin cevabı ise basit. Zira günümüz şartlarının verileri ile geçmişin verileri aynı sonucu vermese de sonuç pek değişmiyor. Seksen yıl önce şimdiki halinden eser olmayan İstanbul; Türkiye’nin yine en büyük yerleşimi, ticaretin merkezi konumunda ve pek çok etnik, dini kökenden insana ev sahipliği yapan bir şehir.&nbsp;Nihayetinde, İstanbul gibi bir şehrin hemen her alanda olduğu gibi spor sahalarında da en azından katılım anlamında net bir üstünlük sağlamasını pek yadırgamamak gerektiği neticesine varılabilir. Ancak bu kabulden yola çıkılarak sonuca gidildiğinde, Tokyo’dan ya da Lagos’tan da spora damga vurmuş onlarca takımın çıkmış olması beklenir. Böyle olmadığı açık bir gerçek olduğundan, dünyanın kalan kısmında yoğunluğun nasıl dağıldığına bakmakta yarar var.KıyasLa Liga’da genellikle üç ya da dört takımla temsil edilen Madrid başı çekerken; Barcelona, Sevilla ve Valencia gibi şehirler çoğu sezonda iki takımla ligde yer almış. İspanya’da dengeli bir dağılımın olduğundan söz etmek mümkün. Bunun yanında İspanya’da, İstanbul’un Türkiye’deki sosyal ve ekonomik ağırlığına sahip bir şehrin bulunmadığını da belirtmek gerek.Premier Lig’de ise Türkiye Süper Lig’ine benzer bir tablo karşımıza çıkıyor. Altı Londra, iki Manchester, iki Liverpool takımının mücadele ettiği futbolun beşiğindeki bu dağılımı ve sebeplerini ise rahatlıkla Süper Lig’dekiyle benzetebiliriz.İtalya Serie A’daki durumsa La Liga’nın neredeyse aynısı. İki takımla temsil edilen pek çok şehrin olduğu ligde adil bir dağılım mevcut.Şehirlerin büyüklüklerinin temsil edildikleri takım sayısını da etkilediği kolaylıkla tespit edilip, rahatlıkla kabul edilebilecek bir husus. Bunun yanında Avrupa’nın başı çeken liglerinde de gördüğümüz üzere neredeyse ligin yarısının aynı şehrin takımlarından oluşması örneğine hiçbir yerde rastlamıyoruz. Haliyle kentin ülke üzerindeki etkisinin bir sonucu olduğu çıkarımı ne kadar mantıklı olsa da sermaye sahiplerinin, futbol gibi hızlı yoldan popülarite kazanabilecekleri bir yolu tercih etmiş olabilecekleri gerçeği yadsınamaz. Hatta maalesef siyasi, bürokratik ağırlıklarına yapacakları katkıyı da göz önünde bulundurmuş olabilecekleri ihtimali uzak sayılmaz. Futbolu kullanmak için bile İstanbul’un seçilmesi ise hiç şaşırtıcı değil. Ülke üstü bir yapıya sahip olan, her anlamda çarkların en büyüğünün döndüğü kente kitabın ortasından dahil olma fırsatını kim reddedebilir?

Ağırlık: 8 İstanbul takımlı Süper Lig

Avrupa’da doğup büyümüş sporcular için Amerikan rüyası hala cazibesini koruyor. Hem eğitimini hem de profesyonel kariyerini aynı anda sürdürme hedefi olan gençler için tam anlamıyla fırsat olan NCAA, Sarah Zadrazil için de aynı anlamları taşıyor olacak ki Avusturyalı oyuncu kariyerine kolej liginde East Tennessee State Buccaneers ile başladı.Dört yıl boyunca formasını giydiği ETSU ile birçok başarı kazanan genç yıldız; takımıyla gerçekleştirdiği hedeflerinin yanı sıra bireysel anlamda da hafızalara kazınan performanslar ortaya koydu. &nbsp;Kırdığı pek çok rekorla dikkatleri üzerine çeken Sarah, attığı 101 gol ve yaptığı 48 asist ile de ETSU tarihinde yerini almış oldu.Profesyonel kariyerine de ABD’de adım atan ve burada geçirdiği iki sezonun ardından Almanya kariyerine başlayan Sarah’nın şu anki durağı Avrupa devi Bayern Münih.&nbsp;Kulüp kariyerinin yanı sıra milli takımlar düzeyinde de mücadele eden Zadrazil, Avusturya milli takımı formasını ilk kez 2010 yılında Türkiye’ye karşı giydi. Artık oyununun olgunluk dönemlerinde olan başarılı orta sahanın hedefi, gün geçtikçe sorumluluğunun arttığı milli takımını Avrupa’nın zirvesine taşımak.

Hasat Zamanı

Futbol kariyeri sokakta başlayan pek çok futbolcu gibi Ellen White da topa ilk vurduğunda kusursuz çim saha üzerinde değildi. Futbola ilgisi olan küçük bir kız çocuğu olarak hemcinslerinden yeterince katılım göremeyince erkeklerle rekabete girişen White’ı ilk keşfeden Arsenal oldu.Arsenal alt yapısının ardından henüz on altı yaşındayken Chelsea’nin yolunu tutmasıyla efsane olacağı kariyerinin ilk büyük adımını attı. Devamında Leeds United, Arsenal, Notts Country ve Birmingham City formalarını da giyen Ellen, şimdilerde Manchester City formasıyla Britanya futbolunda iz bırakmaya devam ediyor.Kulüp kariyerinde defalarca İngiltere’de yılın futbolcusu seçilen White, altın ayakkabı ödülü de kazanarak skorerliğini şimdiye dek defalarca ispatladı. Ancak hala tamamlanmamış bir görevi var.Alt yaş kategorilerinden itibaren milli takımlarda boy gösteren golcü oyuncu A milli takım formasını ise ilk kez 2010 yılında giydi. O günden bugüne üç kez Dünya Kupası’nda mücadele edip yarı finalden öteye gidemeyen ve iki kez de Olimpiyat Oyunları'nda yarışan White ve İngiltere için bu yaz hedef Avrupa şampiyonluğu. Ellen belki de son bir dans için sahnede.

Son Bir Şarkı

Ülkemizi EuroLeague’de temsil eden iki büyük kulübümüz, sürpriz olmayan şekilde ING Basketbol Süper Ligi finalinde karşı karşıya geldi. Mücadelenin, heyecanın, tatlı sert rekabetin eksik olmadığı, seyir zevki yüksek dört maçlık seriyle süper lig sezonu da kapanmış oldu.<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom-style: none; clear: both; -webkit-user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;">Sezona belirsizliklerle başlayan, koçu ani bir kararla kurduğu takımı bırakıp giden ve koç arayışı konusunda Avrupa piyasasında pek hamle şansı kalmayan Fenerbahçe Beko; 2021-2022 sezonuna Aleksandar Djordjevic yönetiminde girerek belki de yapabileceği en iyi tercihi yaptı geçtiğimiz yaz. Hazır kadroyu devralan Sırp koç, adaptasyon sürecinin ardından sistemini oturttu ve Fenerbahçe Beko deyince akıllarda canlanan bir oyun tarzını yerleştirdi. Böylece inişli çıkışlı geçen sezon boyunca yüksek tempoda savunma yapan, Avrupa’nın zorlu deplasmanlarında rakiplerini 50-60 sayı bandında tutan performanslar izledik temsilcimizden. Rus ekiplerinin EuroLeague’e devam edememesiyle Avrupa arenasında uzun süre sonra ilk kez Play Off dışında kaldı ancak yerli oyunculardan aldığı katkı ve tecrübeli yıldızlarının etkisiyle ligimizde normal sezonu lider kapattı sarı lacivertli ekip. Böylece Süper Lig şampiyonluğunun da doğal favorilerinin başında geliyorlardı haliyle.Diğer tarafta ise son EuroLeague şampiyonu olarak sezona başlayan, yarım kalan hikayesini tamamlamanın heyecanını yaşayan Anadolu Efes vardı. Fenerbahçe Beko kadar hareketli bir yaz geçirmeyen lacivert beyazlılar; Larkin ve Micic’i takımda tutup, Barcelona’ya imza atan Sertaç’ın yerine Petrusev’i getirerek yeni sezon kadrosunu şekillendirdi. Köklü değişiklikler olmadan istikrarı koruma amacıyla çıkılan yolda takımın yaşça olgun bir hal alması, son şampiyon olmanın getirdiği rehavet ve iki süper yıldıza bağımlı bir düzene yeni transfer Petrusev’in katkı verememesi de eklenince, Anadolu Efes sezona pek de iyi başlayamadı. Ancak zamanla ısınan Micic-Larkin ikilisini Pleiss ve Dunston’ın ikinci bahar performansları destekleyince Ergin Ataman ve öğrencileri yeniden iddialı hale geldiler. Rus takımlarının ligden ayrılması sonrası ise bir anda kendilerini EuroLeague’in ilk 4 adayı takımlarından biri olarak buldular. Nitekim iddiasını sürdürerek EuroLeague’in zirvesine yeniden oturan Anadolu Efes, tekrarlanması güç bir başarıya imza atarak yerel ligdeki rekabete dönüş yaptı.Final YoluNormal sezonu lider bitiren Fenerbahçe Beko, EuroCup’ta final oynayan yılın flaş takımı Frutti Extra Bursaspor eşleşmesiyle başladı Play Off’lara. Kolay teslim olmayan Bursa ekibi ne kadar direnç gösterse de Fenerbahçe Beko seriye ağırlığını koydu ve seyircisi önünde kazandığı iki maçla adını yarı finale yazdırdı. Yarı finalde Gaziantep Basketbol’u eleyerek gelen Darüşşafaka’yla mücadele eden sarı lacivertliler yine rakibini süpürmeyi başaramasa da seri eşitlendikten sonra ortaya koyduğu performansla finalin yolunu tuttu.&nbsp;Anadolu Efes ise normal sezonu süper ligdeki en büyük rakibi Fenerbahçe Beko’nun ardından ikinci sırada tamamladı. EuroLeague fikstürüyle yaşanan çakışma sebebiyle yer yer tartışmaların da yaşandığı Pınar Karşıyaka serisinde Anadolu Efes rakibini saf dışı bırakarak, yarı finalde Andreas Pistiolis ile firesiz şekilde yoluna devam eden Galatasaray Nef’i karşısına aldı. Çok zorlansa da yarı finali 3-2 kazanarak geçen Avrupa şampiyonu ekip, beklenen final eşleşmesinin de adını koymuş oldu: Anadolu Efes-Fenerbahçe Beko.Ataşehir KlasiğiAnadolu Efes EuroLeague dörtlü finalinden döndükten sonra, çetin geçen Galatasaray Nef serisinin ardından Fenerbahçe Beko’nun ev sahipliğinde final serisine başlandı. Etkili savunmasını seyircisinin önünde daha da yukarı taşıyan sarı lacivertliler, sakatlığı sebebiyle görev alamayan Vasilije Micic’in de yokluğunu iyi değerlendirip seriye hızlı bir giriş yaptı. Fenerbahçe Beko kısalarının yoğun baskısı altında alışık olduğumuz görüntüsünün uzağında kalan Shane Larkin’in tutukluğuna Anadolu Efes uzun rotasyonunun pota altında etkisiz kalması da eklenince Rodrigue Beaubois’nın çabası yeterli olmadı. Fenerbahçe Beko rakibini 19 top kaybına zorlayarak düzenlerinin dışına itmesiyle kolay pozisyonlar da buldu ve skora yansıyanın çok ötesinde bir rahatlıkla seride ilk öne geçen taraf oldu: 1-0.İkinci maç da ilk maçın kopyası niteliğinde geçti aslına bakılırsa. Fenerbahçe Beko kısalarının savunmadaki enerjisi ile uzunlarının hücumdaki dominasyonu, ikinci çeyrekteki inanılması güç performansı izletti bizlere ve aslında maç çok erken kopmuş oldu (36-12). Hücumun sürekli sıkışmasına el üstü zor şutlarla çözüm arayan Anadolu Efes’te beklenen isabetler gelmeyince Fenerbahçe Beko’nun 2-0 üstünlüğü ile seri Sinan Erdem’e taşınmış oldu.&nbsp;<img src="https://images.aposto.com/2022/5/4/1655370943677.jpeg" style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.79" width="550" fr-original-style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Taktik SavaşıHer ne kadar ilk iki maç Fenerbahçe Beko’nun net üstünlüğüne sahne olsa da rakip Avrupa’nın en büyük kupasını üst üste iki kez kazanmış bir ekip olunca sonuca ulaşmak da göründüğü kadar kolay olmuyor. Anadolu Efes, seyircisi önündeki ilk maçta şampiyon bir ruha sahip olduğunu ispatlar nitelikteki performansıyla final serisinin sona ermesine engel oldu. Fenerbahçe Beko kısalarının çabuk faul almaları ve uzunların perdelerden sonra Larkin-Micic ikilisinin üzerinde kalmamasının cezasını 37 ve 29 sayılık performanslarıyla kesti süper ikili. Yüksek skorlara çıkan mücadelelerde Anadolu Efes’in şansının daha yüksek olduğu bilinen bir gerçekti ve üçüncü maç tam anlamıyla bu durumun örneği oldu. “Bir sayı fazla atan kazanır.” yarışında sadece ligimizde değil, Avrupa’nın tamamında lacivert beyazlıları alt edebilecek bir rakip bulunmadığını çok yakın zamanda görmüştük zaten. Bu yüzden düşük skorlarla oynanan maçlarda sürpriz deplasman galibiyetleri alan Fenerbahçe Beko için üçüncü maçın senaryosu istenenin aksi yönde gelişti. Yüksek dış şut yüzdesinin yanında 28/29 serbest atış isabeti yakalayan Anadolu Efes cephesi, Tibor Pleiss’ın kısalara desteği sayesinde istediği çizgide geçen maçla “Devam!” dedi ve final serisini dördüncü maça götürdü.Serinin ilk üç maçında net şekilde iki takımın farklı oyun tarzlarına sahip olduğu ve hangisinin oyun tarzını kabul ettirebilirse o tarafın kazanmaya çok daha yaklaştığı net biçimde görünür bir hal aldı. Dördüncü maça gelinirken de beklenti yine bu iki senaryodan birisinin gerçekleşmesiydi ki Fenerbahçe Beko muazzam kurgulanmış savunma stratejisiyle oyuna çok hızlı bir giriş yaptı. Larkin ve Micic’in üçüncü maç performansından ağzı yanan koç Djordjevic, bu kez kısalarının baskılı savunmalarının yanında uzunların da toplu oyuncunun üzerinde kalmasını sağlayarak Anadolu Efes kısalarını çaresiz bıraktı. Her ne kadar uzunlarından katkı alsa da momentumu sağlamaları ve oyuna yön verebilmeleri anlamında Larkin-Micic ikilisine ihtiyaç duyan son şampiyona karşı Fenerbahçe Beko tarafı ise savunmadaki yıldırıcı eforunun yanında hücumda da topu iyi dolaştırarak süre alan tüm oyuncularından sayı buldu ve oyunun sıkıştığı her anda rakibine karşılık vererek direnç oluşmasının önüne geçmeyi başardı. Dördüncü maç özelinde kırılma anı diyebileceğimiz an ise Chris Singleton’ın fark bir sayıya inmişken yaptığı yürüme oldu. Zira bu noktadan sonra Fenerbahçe Beko’nun maçı koparan serisi geldi ve devamında atılan karşılıklı sayılar yalnızca skoru değiştirdi. Son EuroLeague şampiyonu ve ezeli rakibi Anadolu Efes’i deplasmanda da mağlup eden Fenerbahçe Beko böylece ING Basketbol Süper Ligi’nde 2021-2022 sezonunu şampiyon tamamlayan ekip oldu.Zirvedeki RekabetBugün Türk basketbolu kulüpler düzeyinde pek çok farklı arenada temsil ediliyor. Bursaspor’un EuroCup finali oynaması, Bahçeşehir Koleji’nin FIBA Europe Cup’ı müzesine götürmesi ülkemiz adına bu yılın sevindiren gelişmeleri oldu. Tüm bunların yanında Anadolu Efes ve Fenerbahçe Beko’nun şu anda ülke basketbolunun lokomotifi olduğu yadsınamaz bir gerçek. Haliyle bu iki ekibin rakiplerine üstünlük sağlayarak finalde karşılaşmış olması da beklenen bir senaryonun gerçekleşmesi oldu.&nbsp;Fenerbahçe Beko koçu Djordjevic ve oyuncuları büyük bir profesyonellik örneği göstererek seride ciddiyetlerini hiç kaybetmediler. Oysa birçoğu hakkında ayrılık ve transfer haberleri çıkmaya başlamıştı bile. Obradovic sonrası dönemde dikiş tutturamayan Fenerbahçe Beko’da kendisinin kurmadığı bir takımla mücadele etmesine rağmen Sırp koç, oyun felsefesini sahaya yansıtmayı başardı. Rakiplerini zaman zaman çok düşük sayılarda tutarak tabiri caizse utanç yaşatan ekipte Jan Vesely etkisi de her zaman olduğu gibi bu sezon da kendisini gösterdi. Sağlıklı olduğu dönemlerde sahaya net şekilde hükmeden Çek oyuncu,yerleştirdiği şu anda Avrupa’nın en iyi pivotu olduğunu çoğunluğa kabul ettirmiş durumda.&nbsp;Final serisinde de Vesely’nin liderliğine Djordjevic’in akıncı rolündeki kısalarının tam anlamıyla savaşları katkı verince, Fenerbahçe Beko üçüncü maçtaki ekstrem Larkin-Micic performansı dışında seride oyuna hep hükmetti. Djordjevic’in takımını finale çok iyi hazırladığı gerçeği dört maçta da kendini gösterdi. Oyunun kontrolünü kaybedeceğini hissettiği her an yerinde müdahalelerle de üzerine düşen görevi yaptı.&nbsp;Diğer yandan Anadolu Efes, Fenerbahçe Beko savunmasına karşı üçüncü maçta yağmur gibi yağan MVP’lerinin bu maç özelindeki performansları dışında net bir cevap bulamadı. Özellikle dört numara katkısının eksikliğini çok hissetti bu seride Ergin Ataman. Yabancı sınırlamasının olduğu ligimizde, yerli oyuncu rotasyonunun ortaya koyduğu fark da Ataman’ın dezavantaj hanesine yazıldı. Yalnızca Buğrahan’dan verim alabilen Anadolu Efes’te milli oyuncunun istikrarsız katkısı halihazırda hücumların domine edildiği kısa pozisyonundan gelince rüzgârın yönünü değiştirmek mümkün olmadı.&nbsp;BeklentilerŞampiyon olmasına rağmen koltuğunu Yunan koç Dimitris Itoudis’e devredeceği konuşulan Aleksandar Djordjevic, beklenen veda gerçekleşse dahi arkasında iz bırakarak gidecek. İtalya Ligi’nin ardından ligimizde de şampiyon olmasının ardından görevinden ayrılması gündemde olan Sırp antrenör için sezon başarılı geçti demekte hiçbir tereddüt yok. Yerleştirdiği mücadeleci felsefeyle taraftarın gözüne hoş gelen bir düzen kurmasının yanında yerli oyunculara kat ettirdiği yolla da ülkemize katkılarını sunmuş oldu. Gelecek sezon yeni bir yapılanmaya gidecek Fenerbahçe’de nelerin değişeceği henüz öngörülebilir değil.Öte yandan yeni dönemde milli takımımızın da başına geçecek olan Ergin Ataman ise yerli oyuncu rotasyonunun yetersizliğinden muzdaripti. Larkin ve Micic’in tutuk kaldığı her anda bir adım geriye düşen Anadolu Efes’te uzun rotasyonundaki yara da sezon boyu kapanmadı. Petrusev’den beklenen katkı gelmeyince yine Dunston ve Pleiss’a kalan boyalı alanda zaman zaman etkileyici performanslar izlesek de özellikle finalde Fenerbahçe Beko uzunlarının bilhassa MVP Vesely’nin üstünlüğü göze çarptı. Yeni sezonda aynı başarıları tekrarlamak için koç Ataman’ın uzun rotasyonu ile yerli rotasyonuna ekleme yapması ve Larkin’in ardından Micic’i de kadroda tutmaya çalışması gerekecek.&nbsp;Kayıt DışıFinal serisinin saha içini etkileyen ancak daha ziyade saha dışını ilgilendiren yönleri de vardı. Bugüne dek hep iddialı ve rekabetçi tavrıyla gördüğümüz Ergin Ataman bu seride özellikle rakip takıma yaklaşım konusunda sakin ve olgun tavrıyla övgüyü hak etti. Ortamı germeyen ve yalnızca taraftarlarıyla birlikteliğini gözler önüne seren tutum ve davranışlarıyla kaos oluşmasının da önüne geçti. Her ne kadar son maçın bitimine yakın Djordjevic'in aldığı molaya sinirlense de devamında konuşup sarılan ikilinin muhtemel bir yanlış anlaşılmayı sonuca bağladığını gördük.&nbsp;Takdir edilecek pek çok ana sahne olan serinin değerlendirilmesi gereken noktalarından biri de kuşkusuz hakem yönetimiydi. Herkesin bir fikrinin olduğu ortamda böylesine önemli bir mücadelenin yönetimini yapmanın zor bir görev olduğu malum. Ancak hakemlerimizin bu maçlarda görev alana kadar geçen yıllarda, gerekli ve yeterli tecrübeyi kazanmış olmasını beklemek de basketbol camiasının en doğal hakkı. Serinin hiçbir maçının, hakemleri sorumlu tutacak noktaya gelmemesi kendilerinin şansı oldu. Zira yalnızca tarafların amiyane tabirle gazını almak için çalınan düdükler göze battı. Türk hakemleri, tıpkı basketbolun diğer özneleri oyuncular ve koçlar için istediğimiz gibi uluslararası düzeyde basketbola dahil olabilmeli. İyi dileklerimize rağmen halihazırdaki "abilik" ve "akrabalık" düzeninde bunun ne derece gerçekleşebileceği ise soru işareti.Ayrıca, Anadolu Efes-Galatasaray Nef serisinde başlayan tribün kısıtlamasına da değinmek gerek. Final serisinin Sinan Erdem'de oynanan iki maçında da bilet satışı yapılmadı. Salonun üst katları izleyicilere kapatıldı. Bu uygulamalarla rakip takım taraftarlarının salona girişinin önüne geçilmesi amaçlanıyordu ki son maçın bitiminde davetli olarak salonda yerlerini alan Fenerbahçeli taraftarların ortaya çıkışı istenen amaca ulaşılamadığını gösterdi. Burada hem kulüplerin hem basketbol seyircisinin iğneyi kendine batırması gerekiyor. Zira çok net gördük ki taşkın bir tavırla tribünde yer almayınca basketbol keyfine birlikte ortak olmak mümkün. Yine de kişilerle yetinerek bu konuyu bağlamak haksızlık olur. Ülkemizin spor kültürünün zamanla ve emekle bu birlikteliği kanıksaması gerek.Sonuçta, iyisiyle kötüsüyle geride kalan sezona basketbol anlamında keyifli hatta öğretici bir veda etmemizi sağlayan iki takımımıza da teşekkür etmek gerek. Anadolu Efes ve Fenerbahçe Beko öncülüğünde büyüyen iddiamızın, gelecek dönemde de tıpkı bu sezonda olduğu gibi finaller, kupalar ve tabii Milli Takım zaferleriyle taçlanması dileğiyle...

Beklenen Final

Hemen her sporda zirveye oynayan bir geleneği oluşturmuş olmalarının yanı sıra basketbolun tabiri caizse kitap yazarı Balkan insanları. Cephede birbirleriyle karşı karşıya gelseler bile parkede aynı telden çalmaya devam ediyorlar. Yugoslavya ile basketbol arasındaki ilişki, milletler üstü bir hikayenin eseri.<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom-style: none; clear: both; -webkit-user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;"> Geleceğin en önemli özelliği ve etki oluşturan yanı, bilinmez olması. Yarın ne yaşayacağını kestiremeyen her insanın, bu durumu göz önünde bulundurarak aldığı kararlar dünyanın geri kalanını da etkileyebiliyor. Geçen zaman içinde tahminlerle ve planlarla yaşanılan anların sayısı çok az olsa da gelinen günden geriye bakınca fark edilebiliyor, aslında ne kadar tahmin dışı bir senaryonun hayata geçtiği… Örneğin İngilizler, adına futbol dedikleri oyunu keşfettiklerinde, bir gün bu oyunu Brezilyalıların hegemonyasına bırakacaklarını hiç düşünmemişlerdir. Ancak bugünden geriye bakınca, bu duruma yol açan ve birbirinin sebebi olan kilometre taşları düşünülünce ilginç karşılanan bir olaylar dizisidir nihayetinde.Tıpkı futbolun doğuşu ve yayılışında olduğu gibi James Naismith’in insanlığa armağanı olan basketbol için de aynısı söylenebilir. Evet bugün basketbolda Amerikan üstünlüğü devam ediyor ama tek kutup olarak ve yenilmez sıfatıyla parkede olmadıkları da malum. Brezilyalıların futboldaki hakimiyetine benzer şekilde basketbolun da ikinci kutbu olan bir coğrafya tanıdı dünya basketbolu. O coğrafyanın ürünü basketbol yaklaşımının adı “Yugoslav Ekolü”.Akım, kendine has yöntem ve okul anlamlarına da gelen “ekol” kelimesi genel yapıdan ayrışan yönelimler için kullanılıyor. Tabii ki bu yönelimlerin ekol olarak nitelenebilmesi için gelip geçici olmaktan ziyade, miras niteliğini taşıyan bir hal alması ve herkesçe bilinir özellikler taşıması gerekiyor.&nbsp;Elbette zamanla şekillenen, üzerine konularak gidilen, kişilere değil nesillere borçlu olunan katkılar olmadan ekol olmak mümkün olmuyor. Yugoslav basketbolu da tüm bu süreçleri geçirmiş, bünyesinde özel oyuncular ve koçlar barındırmış, madalyalara ambargo koymuş, pek çok sporsever için basketbol deyince akla ilk gelen isim olmuş gerçek bir “ekol”.<h2 fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Devrimci Hoca</h2>Balkanlar’da basketbolun geçmişi ve denenişi çok daha eskilere dayansa da basketbol ekolü olarak akıllarda yer eden Yugoslav tarzının mimarı olarak karşımıza ilk önce Aleksandar Nikolić nam-ı diğer “Profesör” çıkıyor. Bu lakabı Belgrad Üniversitesi’nde ders vermesi sebebiyle kazanan Nikolić, 1.65 m’lik boyuyla günümüzde olsa belki de basketbolla hiç tanışamamış olacaktı. Oyuncu olarak devrine damga vurduğu da söylenemez zaten. Ancak prensipleri, oyuna getirdiği yorum, yalnızca taktiksel değil yönetim anlamında da bir yapı inşa etmesiyle Yugoslav basketbolunun hatta Avrupa basketbolunun çok şey borçlu olduğu bir isim.Koçluk kariyerinde Avrupa’da şampiyonluklar kazanan Profesör’den sonra onun özgün kurallarını uygulamaya başlayan ve kendisinin danışmanlığına başvurarak mirasını devralan ilk koçlar Bogdan Tanjević ve Božidar Maljković oldu. Böylece nesillere aktarılacak Nikolić ilkeleri ilk kez yayılmaya başladı. Özellikle Yugoslavya’nın efsanevi takımı Jugoplastika’da genç oyuncular konusunda kendisinden yardım isteyen Maljković ile belki de 90’lar basketbolunun seyrini değiştirdiler. Öyle ki o takımdan yolu geçen isimlerden bazılarını saymak dahi bu durumu gözler önüne sermeye yetiyor: Toni Kukoč, Petar Naumoski, Velimir Perasović, Žan Tabak, Dino Radja, Zoran Savić…Koçluk döneminde çalıştığı oyuncuların yanı sıra Jugoplastika gençleriyle de yeni dönemin tohumlarını saçan Aca Nikolić’in sonraki öğrencisi ise daha oyunculuk zamanlarında üzerinde etki bırakmaya başladığı Željko Obradović. Partizan’ın başında genç bir koç olarak çıktığı yolda ilk meydan okumasından zaferle ayrılan Obradović, bu ses getiren başarısına Profesör Nikolić danışmanlığında ulaştı. Hikâyenin devamını ise hemen hepimiz yakından takip ettik.<h2 fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Kitleler ve Tutkuları</h2>Pek çok oyuncu, antrenör, maç, organizasyon ve kupa ile gelişimini sürdüren ve yalnızca saydığımız isim ve olaylardan da ibaret olmayan, Nikolić’in temellerini attığı felsefe; Yugoslavya coğrafyası savaşlar yaşasa, pek çok parçaya ayrılsa da bugün bile etkisini kaybetmiş değil. Sırbistan’dan Makedonya’ya, Bosna Hersek’tan Slovenya’ya basketbol, Balkan topraklarında aynı şekilde biliniyor ve oynanıyor. Bu ekolün gelişiminde elbette kilit isimlerin rolü, şans faktörünün etkisi yadsınamaz. Ancak tek bir makineden çıkmış gibi oynayan ve görünen oyunculara bakınca sosyalist düzenin disiplinli yapısı da özellikle sürdürülebilirlik anlamında dikkate değer. Nasıl oluyor da Slovenya sokaklarındaki herhangi bir kişi basketbolu derin taktiksel çıkarımlarıyla yorumlayabiliyor veya Kalemegdan’da eli top tutan herkes profesyonel bir oyuncu edasıyla sahaya hükmediyor dediğimiz zaman herhalde cevapları buralarda bulabiliyoruz.Peki Nikolić ile başlayan ve basketbolu tüm bir bölgenin milli sporu haline getiren bu yaklaşımın temellerinde neler var? Gerek oyuncuların tariflerinde gerekse de kendi röportajlarında efsane koçlar bu soruya cevap veriyor aslında. Zaten pek de birbirlerinden farklı şeyler söylemiyorlar.<h2 fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Kurallar</h2>Genç oyuncuların maç sonucunun belli olduğu dakikalarda değil, sonuca etki eden dakikalarda sahada olması gerektiğinden maç kazanmak için rakipten daha fazla sayı atmaktan öte daha az sayı yemek gerektiğine kadar pek çok ilke bugün dahi aynı sistemin takipçisi koçlarca uygulanmaya devam ediyor. Örneğin Obradović’in Fenerbahçe dönemlerinde defalarca şahit olduğumuz gergin molaların ve hararetli konuşmaların da bir anlamı olduğunu, sistemin bir parçasını mahiyetinde olduğunu görüyoruz. Zira Yugoslav ekolünden gelen koçlar için bir oyuncuya bağırmamaları, artık o oyuncudan umutları kalmadığı anlamına geliyor. Buradan da rahatlıkla bu felsefeden üretilen sistemlerin iyi savunma yapa takımları, mücadeleci ve yoğun çalışan ekipleri oluşturduğu sonucuna varabiliyoruz.Her ne kadar olumlu yönlerinden bahsetsek de bu ekolün özellikle diğer coğrafyalarda uygulanmasını zorlaştıran bazı özellikleri yok değil. Yugoslav ekolünden gelen koçlar her oyuncunun sahada her şeyi yapabilmesini istiyor. 2 metrelik oyun kurucular, yumuşak ve kilit paslarıyla oyuna yön veren 2,20 metrelik pivotlar, onlar için bu oyunun olmazsa olmazları.NBA’de iki sene üst üste MVP ödülünün sahibi olan Nikola Jokić ve 1,97 metre boyundaki son iki sezonun Euroleague MVP’si Vasilije Micić bu durumun en güncel örnekleri. Balkan kökenli basketbol efsanemiz, şimdilerin federasyon başkanı Hidayet Türkoğlu’nun da uzun boyuna rağmen bir oyun kurucu kadar topu yere vurabilmesi ve oyuna yön verebilmesiyle biz de zamanında bu ekolün meyvelerinden faydalandık. Ancak bazı dönemler de oldu ki bu ısrarlar krizlere ve gülünç durumlara yol açtı. Örneğin Tanjević yönetimindeki Türk Milli Takımı’nda Karadağlı koç, dönemin genç yıldızı Ersan İlyasova’nın kısa forvet oynadığı sistemiyle herkesi şaşırtmıştı. Kâğıt üzerinde heyecan yaratan bu sistem maalesef pratikte başarıya ulaşamamış ve Tanjević de durumu kabullenmişti. Bu durum tabii ki olumsuz bir özellik olarak görülemez ancak ait olduğu coğrafya dışında uygulanabilirliği konusunda tartışma alanı verebilir.Hangi pozisyonda oynadığı fark etmeksizin asgari düzeyde temel beceriye sahip oyuncular çıkarma hedefini güden Yugoslav basketbolu amacından hala da ayrılmış değil. Üst düzey atletizme sahip olmamalarına rağmen yaptıkları ribaunt katkısı, çok hızlı olmamalarına rağmen daha ilk adımda rakiplerini geride bırakmaları ve kitaptan çıkmış formda şut stilleriyle Balkan topraklarından çıkan oyuncular her zaman olduğu gibi günümüzde de oyunu domine ediyor. Kendilerinin 4-5 katı nüfusa sahip ülkelere parkede diz çöktüren Sırbistan, Slovenya, Hırvatistan gibi ülkeler uzun yıllara yayılmış disiplinli süreçlerin meyvelerini yiyor.&nbsp;<h2 fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Kanun Koyucu</h2>Hepsinin yanında bu ekolün henüz izleri silinememiş ve varlığı tartışılan bir katkısı daha var basketbola: Yugoslav foulü. Hızlı hücumlarda dezavantajı bertaraf etmek amacıyla stratejik olarak yapılan foulün etik çerçevenin ne kadar içinde olduğu uzun zamandır tartışılan bir konu. FIBA, kurallara yaptığı eklemelerle ortadan kaldırmaya çalışsa da Yugoslav ekolünün bu ilginç armağanını bugünden yarına yok etmek pek kolay olacağa benzemiyor.&nbsp;Yaşadıkları siyasi ve sosyal krizlere, birbirleriyle savaştıkları dönemlerden geçmelerine rağmen ödün vermedikleri prensipleriyle tüm dünyaya kendilerini hayranlıkla seyrettiren Yugoslav kökenli basketbol insanlarının yaptıklarına şahit olmak da onların yaklaşımlarından kazanımlar elde etme şansını yakalamak da Avrupa sporunun şansı olsa gerek.&nbsp;Farklı açılardan Yugoslav ekolünü incelemişken kendimize iğne batırmadan geçmek olmayacak. Çok yakınımızda, ortak tarihi paylaştığımız komşu milletlerde böylesine örnekler varken; Aydan Siyavuş ile başlayıp, Aydın Örs ve Ergin Ataman ile devam eden ve Avrupa’da ülkemize başarılar getiren sistemler ekol olacak niteliğe hala kavuşamadı. Oysa genç nüfusu ve spora olan tutkusuyla Türkiye, eksikleri olsa dahi bu konuda yeterli donanıma sahip. Ayrıca Tanjević ve Obradović gibi üst düzey isimlerin bıraktığı izlerin kazandırdıklarıyla harmanlanacak özgün bir yaklaşım, bugün basketbol denilince akla ilk gelen Yugoslav ekolüyle aynı sahneyi paylaşmamızı sağlayacaktır. Yolları ülkemizden geçen efsaneleri imrenerek izlemek çok keyifli ancak ülkemize özgü bir sistemin değerlerini gururla izlemek de neden olmasın?

KUSURSUZUN PEŞİNDE

Pandemi sebebiyle boş tribünler eşliğinde geçen sezonun ardından tüm branş ve kulvarlarda, seyircinin de katkısıyla nefis finaller izliyoruz. Sürprizler, dramatik kareler peşi sıra geliyor. Futbol arenasının en büyük organizasyonunda da hafızalara kazınacak bir sona doğru gidiyoruz.<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;">Herhangi bir varlığın defalarca aynı hedefin peşinde olabilmesi, sıradan düşünce yollarıyla anlamlandırılmaya çalışıldığında makul gelmese de aslında bu durumu rahatlıkla açıklayabilecek bir kelime var: Açlık. Her gün aynı motivasyonla ceylanın peşine düşen aslanın ve her sabah aynı kahvaltıyı tüketmeyi başarabilen modern hayatın sıradan insanlarının bu eylemlerini de böyle açıklamak mümkün.Açlık faktörünün yanında, kazanılmış manevi değerlerin mevcut olduğu durumlarda ise işler daha farklı bir hal alıyor. Örneğin prestij, bilinirlik, marka değeri gibi “kaybedecek bir şeyler” olduğunda açlık daha tehlikeli olabiliyor. Bu durumdaki her rekabetçinin rakiplerine arenayı dar edeceğinin ispatını da biz spor sahalarında görüyoruz. Büyük kulüplerin varlığına, bireysel ödüllere ambargo koyan yıldızlara bir de bu gözle bakmak gerek.GediklilerLiverpool ve Real Madrid… Avrupa futbolunun iki efsane kulübü, kupasız kapattıkları sezonlarda bile zirveye oynayarak geçmişten günümüze hakimiyetlerini geliştirdiler. Kazandıkları bir Şampiyonlar Ligi, Premier Lig ya da La Liga şampiyonluğu onları sonraki dönemlerde daha durgun hale getirmedi. Her sezona aynı mücadele ve kazanma hırsıyla başlayan eski kıtanın iki titanı, bu kez kozlarını Stade de France’ta paylaşacak. Uzun yolları dalgalı performanslarla geçseler de nihayet istedikleri yerde, ulaşmak istedikleri hedefin bir adım uzağındalar. Hem Benzema, Modric, Vinicius hem Salah, Mane, Van Dijk aynı şeyi, kazanmanın hazzına bir kez daha doymayı istiyorlar.Her iki ekip de favori oldukları ve çıkma ihtimalleri yüksek olan gruplarda mücadele ederek başladılar sezona. İspanya ve İngiltere gibi dünyanın en zorlu liglerinde yarışan iki büyük takım için Şampiyonlar Ligi gruplarında zorlanmak pek anlayışla karşılanmazdı zaten. Ancak bu, sezonun onlar için kolay olduğu anlamına da gelmiyordu. Zira rekabete girdikleri kulvarlar Şampiyonlar Ligi’nden ibaret değildi. Her ne kadar favorisi oldukları ligin finalinde görsek de onları; sezonun başlangıcı, ilerleyişi ve en önemlisi hikayeleri birbirinden farklılıklar gösterdi.<img src="https://images.aposto.com/2022/4/1/1653332138083.png" style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.79" width="550" fr-original-style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Sporting NewsRutinLiverpool 2021-2022’ye geçen altı yılda olduğu gibi Jürgen Klopp yönetiminde başladı. Oturmuş kadrosu, aynı sezonlara sığdıramasa da kazandığı Premier Lig ve Şampiyonlar Ligi şampiyonluklarıyla iddialı olan Kırmızılar, ilk gözdağını hemen grup aşamasında verdi. Atletico Madrid, Porto ve Milan ile yarıştığı gruptan altıda altı yaparak çıkan Merseyside ekibinde “istikrar”, onları anlatan kelime oldu. Yıl boyunca hemen herkesin ezbere sayabildiği kadrolarından ödün vermeden sahada kalmayı başardılar. Takımlarının başarısıyla birlikte kendi kariyerleri de yükselişe geçen ve mevkilerinde dünyanın en iyileri arasında gösterilen yıldızların sakatlığa ve kart cezalarına yoğun olarak maruz kalmaması şanstan ziyade planlı bir çalışmanın eseri olsa gerek.Kusursuz işleyen makinenin en önemli dişlisi olarak ise karşımıza bu sezon tekrar Mohamed Salah’ın ismi çıktı. Tüm sezon boyunca çıktığı 49 maçta 30 gol, 15 asistlik katkı veren Mısırlı yıldız, deyim yerindeyse takımını sırtladı. Orta sahaların ve ileri uç oyuncularının destekleyici hücum performansı da dikkat çekti tabii ancak Alexander-Arnold ve Robertson’ın, savunma rollerinin yanı sıra verdikleri asist katkısı, hücum oyuncularının omzundan çok yük aldı. Sezonun şimdiye kadarki bölümünde 45’er maça çıkan ve toplamda 34 gole direkt etki eden iki bek; finalde de golcü arkadaşlarını desteklemenin, Real Madrid savunmasını az oyuncuyla yakalamanın peşinde olacak. Tempoları ve bitmek bilmeyen enerjilerine rağmen kaybetmedikleri dengeleriyle Madrid ekibinin başına çorap örmeyi deneyecekler.Mane-Salah rekabetiyle ilgili dedikodular Afrika Kupası sonrasında daha da alevlenirken Liverpool hücumlarının bu yılki tek konusu bu olmadı. Diogo Jota, Roberto Firmino’nun yerini aldığı günden itibaren Brezilyalıyı hiç aratmadı. Şimdiye dek 53 maçta forma giyen Portekizli forvet 21 gol, 5 asist katkısı verdi. Skora etkisinin yanında Liverpool ataklarının akıcılığına yaptığı etki, bu sezon Klopp’un elini oldukça güçlendirdi. Van Dijk önderliğindeki savunma hattı ve Henderson, Fabinho, Thiago gibi hem yaratıcı hem de mücadeleci özellikleri olan çift yönlü orta sahalarıyla menajerlik oyunlarının hileyle oluşturulmuş takımlarını andıran Liverpool, hep zirveye oynayan yapısını ise tüm bu oyuncuların uzun süredir birlikte oynamasına borçlu.Teknik direktörü, rolleri iyi dağıtılmış oyuncu grubuyla hedefe kilitli bir silah hüviyetindeler ve Şampiyonlar Ligi özelinde başarısız sayılabilecek iki sezonun ardından kupaya yeniden sahip olmak istiyorlar. Premier Lig efsanesinin, yenilikçi Alman ekolünün elinde dönüştüğü canavar Real Madrid’e bölüm sonunu mu gösterecek yoksa pek çok övgüye mazhar oldukları bir başka sezonu daha kupasız mı kapatacaklar göreceğiz.<img src="https://images.aposto.com/2022/4/1/1653331906160.jpeg" style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.79" width="550" fr-original-style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Anadolu AjansıLiderin ArdındanReal Madrid cephesinde ise işler çok daha farklı seyretti şimdiye dek. Los Galacticos dönemleriyle, Cristiano Ronaldolu yıllarla kıyaslayınca bu sezonki kadro mütevazı sayılabilecek bir yapıdaydı. En azından Real Madrid deyince akla gelen seviyenin altında kaldığı konusunda hemen herkes hemfikirdir.Ayrıca Fransız teknik direktör Zinedine Zidane’ın yerine gelen Carlo Ancelotti ile teknik ekipte de değişikliğe giden başkent ekibi stadının yenilendiği dönemlerden de geçiyordu ki bu yıl onlar için tam anlamıyla kabuk değiştirme yılı olacaktı. Her ne kadar Barcelona’nın krizde olmasıyla La Liga’da favori konumlarını sürdürseler de Şampiyonlar Ligi takipçileri için mutlak favori kesinlikle değillerdi.Inter, Shakhtar ve Sheriff’in bulunduğu D grubundan çıkmaları elbette beklenen bir durumdu ancak sezona fırtına gibi başlayan Sheriff’in iki kurbanından biri oldukları ikinci haftanın sonunda kafalarda da soru işaretleri oluşmadı değil.İnişli çıkışlı süreçlerin ardından grubu lider bitiren Real Madrid’de kilitleri kıranlar ise tanıdık yüzlerdi. Luka Modric ve Karim Benzema, tecrübelerini sahaya yansıtıp tam anlamıyla oyuna hükmetmeye başladılar. Günler geçtikçe yükselen grafikleriyle Real Madrid de Şampiyonlar Ligi’nde aşamaları birer birer geçmeye, La Liga’da zirve yolculuğunu sürdürmeye devam etti. Tecrübeli yıldızlarının önderliğinde genç oyuncular da seviye atladı ve Ancelotti’nin öğrencileri bugün Paris’te kupanın bir kulbundan tutuyor.2021-2022 sezonu Real Madrid’inde Ancelotti’den başlayarak övecek pek çok unsur var ancak Benzema olmadan hepsi biraz eksik kalır. Fransız forvet öyle bir yıl geçiriyor ki benzeri birkaç sezon daha oynasaydı gelmiş geçmiş en iyi oyuncular arasında dahi sayılabilirdi. Ronaldo sonrası dönemi fetret devri olmaktan çıkaran performansı için Başkan Florentino Perez de minnettar olsa gerek. Golcü oyuncu bu sezon takımıyla 45 maçta görev aldı ve 44 golünün yanı sıra 14 de asist yaparak takımını sürükledi.Hızlı kanatları, oyun kurma becerisi yüksek orta sahasıyla finalde Liverpool savunmasını aşmaya çalışacak Real Madrid’de Benzema, Van Dijk ve savunmadaki arkadaşları için eflatun beyazlıların en büyük tehdidi olacak.<img src="https://images.aposto.com/2022/4/1/1653331801124.png" width="550" ratio="1.44" style="width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" fr-original-style="width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">World Football IndexBüyük BuluşmaHer iki takım da Şampiyonlar Ligi finalinde boy göstermelerinin yanında ulusal liglerinde de zirveden hiç kopmadılar. Bu da Liverpool ve Real Madrid’in bulundukları konumu hak ettiklerinin en önemli göstergelerinden birisi olarak karşımıza çıkıyor. Özellikle Liverpool’un FA Cup ve İngiltere Lig Kupası’nı da müzesine götürdüğü sezonda, kalan iki kupa için de iddiasını sürdürüyor olması övgüyü hak ediyor.Buradan hareketle ve objektif gözle kâğıt üzerine serildiğinde Liverpool’un Şampiyonlar Ligi finalinde de favori olduğu söylenebilir. Daha organize, planlı ve belli oyunculara bağımlılığı olmayan sistemiyle Jurgen Kloop ve öğrencileri, sezonun kalan kısmında yaptıklarını Real Madrid’i alt etmek için de tekrarlamaya çalışacaklar.Diğer taraftan Benzema önderliğindeki Real Madrid de beklentilerin düşük başladığı sezonu Avrupa’nın en büyük kupasıyla taçlandırmak için elinden geleni yapacak. Özellikle Fransız yıldızın memleketinde maçın seyrini değiştirecek seviyede bir performans sergilemesi kendisi için de tarihteki yerini alabilmesi adına anlam ifade edecektir.Bir yanda kupanın şimdiye dek 13 kez sahibi olan, İspanyol devi Real Madrid; diğer yanda ise 6 şampiyonluk sahibi, İngiliz futbolunun en önemli temsilcilerinden Liverpool… 28 Mayıs günü kozlarını Fransa’nın başkenti Paris’te paylaşacak bu iki takımın mücadelesinin futbolseverler için tam bir görsel şölen olacağı kesin. Sonucu kestirmek ise hiç mümkün değil. Yalnızca eskilerin hatırlayacağı Şampiyonlar Ligi jeneriklerinde Ertem Şener’in de dediği gibi;“İki testi çarpışacak, bakalım hangisi kırılacak?”.

Zıt Kutuplar

Sporun özellikle eski kıtadaki lokomotifi futbol; birbirinden rekabetçi takımlara, oyunculara, izleyicilere sahip. Her seviyeden kulübün kendini izletebildiği futbol arenasının amiral gemisi ise hiç kuşku yok ki Şampiyonlar Ligi.<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;">Zaman zaman Dünya Kupası ile kıyaslansa da bütün sezona yayılan ve içerisinde süper yıldızların yanı sıra hüzünlü ve sürpriz hikayelere ev sahipliği yapan Şampiyonlar Ligi, hep bir adım önde gidiyor. Devam eden sezon da yine birbirinden çekişmeli mücadelelere, şaşırtıcı sonuçlara sahne oldu ve nihayet son düzlüğe girildi. Artık 2021-2022 sezonu Şampiyonlar Ligi şampiyonunun hangi takım olacağını öğrenmemize beş maç kaldı. Manchester City, Real Madrid, Liverpool ve Villarreal yarı final aşamasına gelinen turnuvanın kalan etabında bizleri futbola bağlayacak heyecanlı anların ana aktörleri olacak.Özlenen Günler2008 yılında Birleşik Arap Emirlikleri devlet sermayesinin ilk spor yatırımı olan ve sonrasında City Football Group’un bayrak taşıyıcısı niteliğini kazanan Manchester City o günden bugüne sansasyonel transferleri ve sürekli büyüyen pazar payıyla göz önünde kalarak futbol endüstrisinin en büyük şirketlerinden biri halini aldı. Sıfırdan başlanan sürecin ilk meyvesi 2010-2011 sezonu FA Cup şampiyonluğu oldu ancak yenilenen oyuncu ve teknik heyet kadrosuna bakınca bu kupa yalnızca ilk adım olarak kalabilecek büyüklükteydi. Futbolun zirvesini hedefleyen Manchester temsilcisinin ilerleyen yıllarda oturan yapısı ise yeni başarıları beraberinde getirdi.Yeni Manchester City, 2008 sonrası dönemde beş Premier Lig, altı İngiltere Lig Kupası, üç İngiltere Süper Kupası ve iki FA Cup zaferiyle birçok sezonu en az bir kupayla tamamlamayı başardı. Ancak Guardiola önderliğindeki genç ve üst düzey kadroyu da onları destekleyen taraftarları da City Group sermayedarlarını da bu başarılar tatmin etmedi. Malzemeden asla çalmadan inşa edilen City’de hedef, rekabet etmek için can attıkları ekipleri alt ederek kazanılacak bir Şampiyonlar Ligi şampiyonluğu oldu.<img src="https://images.aposto.com/2022/3/4/1650565934401.jpeg" width="550" ratio="1.39" style="width: 100%; max-width: 550px; vertical-align: middle; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" fr-original-style="width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">beIN SportsHer ne kadar gözünü yüksek dağlara dikse de Maviler, hep küçük çakıllara takılarak hedefinden uzak bir görüntü çizdi. 2015-2016 sezonundaki yarı final haricinde son dörde dahi kalamayan ekip, kupaya en çok geçtiğimiz sezon finale kalarak yaklaştı.Finalde Chelsea’ye mağlup olarak düşlerini bir yıl daha erteleyen City için bu sene kupanın önündeki ilk engel gruplardaki zorlu rakipleriydi. PSG, Leipzig ve Club Brugge’ün yer aldığı A grubunu lider tamamladıktan sonra son on altı turunda Sporting Lizbon’u geçerek çeyrek finalde Simeone’nin Atletico’suyla eşleştiler. Tam anlamıyla bir taktik savaşına sahne olan bu eşleşmenin zor da olsa kazanan tarafı olmayı başaran Manchester City’nin sıradaki rakibi Real Madrid.Atletico Madrid eşleşmesinde Simeone’yi tabiri caizse kendi silahıyla vuran Guardiola’nın şanına yakışır bir oyun ortaya koymak için hazırlıklarını şimdiden yaptığını tahmin etmek güç değil. Modric ve Benzema gibi ustaların yanındaki enerjik gençleriyle eski günlerini aratmayan Mor Menekşeler’e karşı İspanyol Hoca ve ekibi ikinci bir Madrid zaferi kazanabilecekler mi göreceğiz.GelenekDünyanın neresine giderseniz gidin, beyaz Real Madrid formasını giyen ve o formaya hayat veren yıldızların ismini bağıran çocuklar görebilirsiniz. Futbol tarihinin en ikonik kulüplerinden Real Madrid güç kaybettiği en çok düşünülen zamanlarda dahi zirvede kendine yer buldu. Los Galacticos sezonlarının ardından da futbolun en büyük yıldızlarını kadrosunda barındırmaya devam eden Madrid ekibinde Cristiano Ronaldo sonrası dönemdeki ayrılık furyası beklentileri oldukça düşürmüştü. &nbsp;Ronaldo’nun da katkılarıyla Zinedine Zidane yönetimindeki sezonlarda iki La Liga, üç Şampiyonlar Ligi şampiyonluğu kazandı kulüp. Ancak 2017-2018 sezonundan sonra Şampiyonlar Ligi’ne edilen erken vedalara Portekizli yıldızın ayrılığı eklenince, sadece 2019-2020 sezonunda kazanılan La Liga şampiyonluğu yeterli olmadı. Geçmiş yıllarda Carlo Ancelotti sonrası yaşanan ara dönemi Zidane bitirmişti. Fransız efsanenin görevi bırakmasının ardından yaşanan ara dönemi ise Ancelotti bitirdi. İtalyan teknik adamın devraldığı kadronun parlayan yıldızlarını ise uzakta aramasına gerek kalmadı Los Merengues’in.Önceki dönemlerin mütevazı yıldızları Luka Modric ve Karim Benzema ne denli büyük oyuncular olduklarını gösterme fırsatı yakaladılar. Yalnızca rol oyuncusu değil, lider oyuncu da olabileceklerini bu süreçte gösterdiler. Özellikle içinde bulunduğumuz sezondaki Benzema etkisi şu an tüm spor kamuoyunun takdirle takip ettiği bir hal almış durumda. Takımının hem en çok gol atan hem de en çok asist yapan oyuncusu konumundaki Benzema, kritik maçlarda ortaya koyduğu performanslarla takımını deyim yerindeyse sırtlıyor.<img src="https://images.aposto.com/2022/3/4/1650566034462.jpeg" width="550" ratio="1.78" style="width: 100%; max-width: 550px; vertical-align: middle; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" fr-original-style="width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Sporting NewsŞampiyonlar Ligi’nde Chelsea’yi eleyen performansı ilk başta akıllara geliyor belki ama Real Madrid de Benzema da sezon başından beri istikrarlı bir grafik çiziyor. D grubundaki rakiplerini zorlanmadan geriden bırakan Real Madrid, aldığı sürpriz Sheriff mağlubiyetiyle “Neler oluyor?” dedirtse de gruptan lider çıkmasını bildi.Sonraki turda Fransız devi, yıldızlar topluluğu PSG’yi geride bırakmasının ardından son şampiyon Chelsea ile eşleşti Ancelotti’nin öğrencileri. Her iki eşleşmenin de mutlak favorisi olmasalar da rakiplerini turnuvanın dışına itmeyi başardılar. La Liga’da liderliğini sürdüren, Şampiyonlar Ligi’nde de dominant performanslar sergileyen Madrid temsilcisinin kolay teslim olmayacağı bir gerçek.Kupaya iki adım uzaklıktaki Benzema ve arkadaşlarının sıradaki rakibi ise Şampiyonlar Ligi kupasına en çok özlem duyan devlerden biri olan Manchester City. Sezonun bu bölümü gelmişken tam bir futbol şölenine sahne olacak eşleşmenin favorisi yok.MakineJürgen Klopp, Almanya’nın futbol dünyasına kazandırdığı teknik direktörlerin en önemlilerinden biri. Ülkesinde çalıştığı dönemde takımlarına sınıf atlatan gegenpressing felsefesiyle Liverpool’un da dikkatini çeken başarılı antrenör, 2015-2016 sezonundan bu yana Liverpool makinesini mükemmelleştirmek için çaba gösteriyor.Üst düzey takımların tenezzül etmediği yıldızlarla iskeletini oluşturduğu sistem takımını öyle büyüttü ki Klopp, bugün o yıldızların yüzüne bakmayan rakiplerini çoktan geride bırakmış durumda. Klopp yönetiminde biri Premier Lig biri Şampiyonlar Ligi olmak üzere toplamda dört büyük kupa kazanan Merseyside ekibinin elenen performansları bile öylesine göz doldurdu ki bu kupa sayısından çok daha fazlasının kazanıldığının sanılması şaşırtıcı değil.<img src="https://images.aposto.com/2022/3/4/1650566102743.jpeg" width="550" ratio="1.50" style="width: 100%; max-width: 550px; vertical-align: middle; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" fr-original-style="width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Yahoo! SportsKusursuz çalışan dişlileriyle rakipleri için ürkütücü bir hal alan Liverpool’un 2021-2022 sezonu da zirve hedefiyle başladı. Manchester City’nin bir puan gerisinde Premier Lig şampiyonluğu mücadelesine devam eden kırmızıların Şampiyonlar Ligi serüveni de aynı şekilde ipi göğüsleme mücadelesine sahne oluyor bu yıl.Kâğıt üzerinde zorlu bir grup aşamasıyla lige başlayan Liverpool altıda altı yaparak “ölüm grubu” denilebilecek düzeydeki gruptan lider çıktı. Atletico Madrid, Milan ve Porto’yu rahatlıkla geride bırakarak rakiplerine gözdağı veren Salah, Mane ve arkadaşları son on altı turunda İnter’i, çeyrek finalde de Benfica’yı turnuvanın dışına iterek yarı finalde Villarreal’e rakip oldu. Kusursuza yakın işleyen sistemiyle, futbol literatüründe efsane olarak yerini çoktan almış hocası ve oyuncu grubuyla finale yürümeyi deneyecek Liverpool’un karşısında ise rüyasına son vermek istemeyen bir Villarreal olacak.Peri Masalı2005-2006 sezonu Şampiyonlar Ligi yarı final eşleşmesinde rakip Arsenal… El Madrigal’de doksanıncı dakikada penaltıyı kullanan isim Juan Roman Riquelme, kalede ise Jens Lehmann… Bu sahne herhalde çocukluk yılları aynı döneme denk gelen doksanlar jenerasyonunun gözlerinde canlanan en net sahnelerden biridir.O dönemde yine sürpriz denebilecek bir performans ortaya koyarak Şampiyonlar Ligi’nde yarı finale yükselen Villarreal, 1-0 kaybettiği maçın rövanşında, turun galibini uzatmalarda belirleme fırsatını Riquelme’nin penaltısıyla yakalamış ancak Arjantinli yıldızın Alman kaleci Lehmann’ı mağlup edememesiyle final şansını yitirmişti.Aradan geçen on altı yılın ardından bu sezon Villarreal yine en büyük sahnenin zirvesine çok yaklaşmış durumda. İspanya’nın taktik dehalarından Unai Emery’nin önderliğinde basamakları teker teker çıkmaya 2020-2021 UEFA Kupası şampiyonluğuyla başlayan Sarı Denizaltılar, bu sezon Şampiyonlar Ligi’ne rekabet seviyesi yüksek sayılabilecek bir grupta başladı. Manchester United’ın ardından ikinci sırada tamamlayarak tur atladığı grupta Atalanta ve Young Boys’u kupanın dışına iten İspanyol ekibinin son on altı turundaki rakibi ise İtalyan devi Juventus oldu.<img src="https://images.aposto.com/2022/3/4/1650566207405.jpeg" width="550" ratio="1.78" style="width: 100%; max-width: 550px; vertical-align: middle; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" fr-original-style="width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">DAZNHikâyenin şaşırtıcı bölümleri tam da bu aşamada yazılmaya başlandı. Sahasında berabere kaldığı Juventus’u deplasmanda 3-0 gibi net bir skorla geçen Emery ve öğrencileri, bu başarılarının tesadüf olmadığını ise çeyrek finaldeki Bayern Münih zaferiyle ispatladılar. Her ne kadar sağlam adımlarla yürüseler de son dörtlüde herhalde diğer üç takım da karşısında Villarreal’i görmek isteyecekti ki bu şans(!) Liverpool’un kapısını çaldı.Üç kez Sevilla bir kez de Villarreal ile kazanarak tam anlamıyla bir UEFA Kupası canavarına dönüşen Unai Emery komutasındaki genç ve hayalperest sarıların hedefi sürprizi sürdürerek, Klopp yönetimindeki Liverpool engelini de aşıp Stade De France biletini cebine koymak olacak.Son DüzlükManchester City – Real Madrid ve Liverpool – Villarreal eşleşmelerinde her takımın farklı bir motivasyonu, rakiplerini alt edebilecek silahları var. Mücadelenin, arzunun sonuca yön vereceği bu aşamada şans faktörü de çok belirleyici olacaktır. Dramatik sonların yaşanma ihtimalinin hiç az görünmediği, duygu yoğunluğu çok yüksek bir final yolculuğu bizleri bekliyor. Bakalım 28 Mayıs gecesi kupa hangi kaptanın ellerinde Fransa semalarına yükselecek?

ZAFERE GİDEN YOL

Ülkemizde spor kulüplerinin ve federasyonlarının kuruluş ve işleyişlerinin yer aldığı ortak bir düzenleme mevcut değildi. Bu eksiklik şimdiye dek uyuşmazlıkların ve ortaya çıkan sorunların çözümünde problemlere yol açıyordu. Uzun zamandır beklenen ve spor kulüpleri ile spor federasyonlarının yapısını düzenleyen kanun teklifi nihayet Milli Eğitim, Kültür, Gençlik ve Spor Komisyonu’ndan geçti ve önümüzdeki günlerde TBMM Genel Kurulu’nda değerlendirilecek. Peki yeni kanun teklifinde neler var? Teklif bu haliyle yasalaşırsa spor dünyamızda neler değişecek?&nbsp;<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;">Öncelikle belirtmek gerekir ki hukuki düzenlemeler ve pratikteki uygulamalar, spor deyince akla ilk gelen branş olan futbol üzerine yoğunlaşıyor. Yeni yasa teklifinde ise böyle bir ayrıma gidilmeyerek tüm branşları ve bu branşların paydaşlarını kapsayacak bir çerçeve çizilmiş. Bu sayede ülkemizde spor faaliyetlerine ilişkin düzenlemelerdeki dağınık yapının biraz olsun toparlanabileceğini söyleyebiliriz.Kanun teklifine göre spor kulüplerimiz artık dernek statüsünden çıkarılıyor. Kimi kulüplerin dernek kimilerinin anonim şirket olarak faaliyetlerini sürdürdüğü karmaşık bir durumdan, spor kulüplerini belirgin bir yapıya kavuşturan hale geçiliyor. Hâlihazırda ikilik oluşturan durum, yeni kanunla ortadan kaldırılıyor ve dernek statüsünün yerini “spor kulübü” ya da “spor anonim şirketi” ifadeleri alıyor. Burada hangi statüde faaliyetlerine devam edeceği konusunda tercih hakkı kulüplere verilmiş.&nbsp;Her ne kadar spor kulüplerinin şirketleşmesi şeffaf yönetim anlamında olumlu bir adım olsa da yeni kanun teklifinde Dernekler Kanunu’na yapılan atıflar kanun teklifinin kendi içerisinde çelişkiler oluşturuyor. Zira spor anonim şirketi olan kulüplerimiz artık dernek sıfatına haiz değil, özel hukuk tüzel kişisi konumunda bulunuyor. Dolayısıyla atıf yapılacaksa dahi atfın adresinin Dernekler Kanunu olmaması gerekmekte. Bu anlamda dernek statüsüne sahip olmasının önüne geçilen kulüplerin, fiilen dernek statüsünde kaldıklarını yalnızca farklı isimle nitelendirildiklerini söylemek yanlış olmaz.&nbsp;Özellikle mali konularda önemli yenilikler içeren teklifte, spor kulübü ve spor anonim şirketi yöneticilerinin kanunda yer alan sınırları aşacak şekilde yapacakları harcamalardan dolayı kişisel olarak sorumlu olacakları hükmü dikkat çekiyor. Şimdiye dek kulüp başkanları ve yöneticiler yaptıkları harcamalardan sorumlu olmazken, bu durum uzun vadede kulüpleri altından kalkılamayacak yüklerin altına sokuyordu. Bilhassa seçim yarışlarının malzemesi olan astronomik harcamalar konusunda artık hiçbir yönetim eskisi kadar rahat olamayacak.&nbsp;Kulüpler, bir önceki yıl elde ettikleri brüt gelirin %10’undan fazla borçlanamayacakları gibi genel kurul kararı olmaksızın brüt gelirlerinin de ancak %25’ini temlik edebilecek. Ayrıca yüzdesel olarak sınırlar getirilen bu hususlarda daha önemli olan başka bir unsur da yönetimlerin yine genel kurul kararı olmaksızın kendi dönemlerini aşmayacak şekilde bu faaliyetlerde bulunabilecek olması. Önceki dönemlerde FIFA’nın Financial Fair Play esaslarına göre harcama limitleri düzenleyen TFF’nin ortaya koyduğu sınırlar, böylece bir nevi yasal dayanağa kavuşmuş oldu. Diğer yandan yöneticiler söz konusu mali yükümlülükleri ihlal ettiklerinde bir yıldan üç yıla kadar değişen sürelerde hapis cezasıyla yargılanabilecekler. Sonuçta yöneticilere getirilen bu sınırlamaların, düşüncesizce yapılan harcamaları azaltacağı da spor kulüpleri ve spor anonim şirketlerinin yönetimini devralma konusunda şimdiki kadar iştahlı bir kalabalık göremeyeceğimiz de kesin.&nbsp;Federasyonlara ilişkin hükümlerde ise göze çarpan hususlardan biri belirli liglerde yer alabilmek için federasyonların kulüplere spor anonim şirketi olma ve bir milyon lira sermayeye sahip olma zorunluluğu getirebilecek olması. Özellikle basketbol liglerinde sıklıkla rastlanan, iki veya üç sezonda faaliyetlerini durduran kulüpleri düşününce bu düzenlemenin istikrarlı bir yapı oluşturmayı amaçladığı söylenebilir. Ancak bu kısıtlamanın temel haklara ilişkin bir müdahale oluşturacağı yadsınamaz. Yalnızca belli niteliklere sahip gruplara bu hakkın tanınması ayrımcılık yasağının ihlalini gündeme getirecektir.Başta mali şartlar olmak üzere sözleşmelerin kuruluş usulüne ilişkin düzenlemeler içeren hükümler menajerlerin de çalışma şart ve şekillerini netleştiriyor. Özellikle transfer dönemlerinde gündem olan ve yaptıkları anlaşmalarla yönetimlerin de eleştirilerin hedefi olmasına sebep olan boşluklar, yeni kanun teklifinde doldurulmuş görünüyor. Teklif yasalaştığı takdirde menajerlik sözleşmeleri en fazla iki yıllığına ve muhakkak noter aracılığıyla düzenlenebilecek. Bununla birlikte menajerlik ücretlerine de bazı sınırlamalar getiriliyor. Menajerlere en fazla; sözleşme süresince futbolcuya ödenecek brüt ücretin bir milyon liradan az olması durumunda bu ücretin yüzde onu kadar, brüt ücretin bir milyon liradan fazla olması durumunda ise bu ücretin yüzde beşi kadar ücret ödenebilecek. Sporcusu başka bir kulübe transfer olan spor kulübü veya spor anonim şirketini temsil eden menajere ise spor kulübü veya spor anonim şirketinin elde ettiği bonservis bedelinin yüzde onuna kadar ücret verilebilecek. Kanunun bahsi geçen hükümlerine aykırı hareket eden menajerlere ilişkin cezai yaptırımlar ve lisans iptaline varan seçenek yaptırımlar da mevcut. Sınırlamalar ve yaptırımlarla, spor dünyasındaki etkinlikleri belgesellere dahi konu olan menajerlerin olumsuz imajının da değişebilmesi mümkün olacak. Zira kulüpleri ve sporcuları da çokça zan altında bırakan kötü örnekleri hatırlayınca bu konuda atılan adımların olumlu olduğunu söyleyebiliriz.Federasyonların yönetim kurullarında en az iki eski milli sporcu bulunması zorunluluğu ise federasyonların hem tarafsızlığı hem de kurumsal yönetim ilkelerine uygunluğunu olumsuz etkileyecek hususlardan biri olarak dikkat çekiyor. Özellikle yönetim kurullarını spor yönetimi konusunda tecrübesi ve kariyeri olan isimlerden oluşturmak varken federasyon başkanlarını kısıtlı bir gruptan seçim yapmak zorunda bırakmak yönetim kadrosunun verimliliğini düşürecektir.&nbsp;Kanun teklifiyle getirilmesi öngörülen ve uygulama açısından da yenilik oluşturan düzenlemelerin en önemlilerinden birini bakanlıklara ve idari kurumlara verilen denetim yetkisi oluşturuyor. Teklife göre spor federasyonlarının denetimini Gençlik ve Spor Bakanlığı tarafından belirlenecek kişiler yapacak. Bu denetim yönteminin federasyonların bağımsızlığını ve tarafsızlığını etkileyeceği muhakkak. Spor federasyonları ister istemez siyasi iradenin baskısını üzerinde hissedecektir. Ayrıca federasyonlar bünyesinde oluşturulacak disiplin kurullarına seçilecek kişilerin bakanlık etkisinde kalacağı da hesaba katılınca, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi nezdinde TFF kurullarının bağımsız ve tarafsız olmadığına ilişkin verilen ihlal kararları akla geliyor (Ali Rıza ve Diğerleri v Türkiye, Başvuru no 30226/10, 28 Ocak 2020).&nbsp;Denetim düzenlemesiyle, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararlarında gözler önüne serilen durumun ortadan kaldırılması bir tarafa yeni ihlal kararlarının çıkmasına sebep olacak olaylara tanık olmamız olası. Spor Bakanı’na tanınan federasyon genel kurullarını iptal etme, genel kurulları yenileme, federasyon yönetimlerini ve başkanlarını görevden alma, tahkim kurullarını tek başına atama, spor federasyonlarının genel sekreterini, il temsilcilerini atama yetkileri de bu konuda oluşabilecek sorunları tetiklemesi mümkün görünen durumlardan. Diğer taraftan İçişleri Bakanlığı ile illerdeki yerel yetkililere tanınan ve bir kovuşturmanın varlığı öne sürülerek kulüplerin kapatılmasına kadar uzanan yetkiler verilmesi de bağımsızlığı kısıtlayan, siyasi etkiyi artıran bir etken olarak göze çarpıyor. Belki de yasa teklifinin en büyük endişe kaynağı ve handikabı olarak bu düzenlemeleri gösterebiliriz. Siyasi oluşumun ve bürokrasinin gereğinden fazla yetkiyle donatılması evrensel bir yapıya sahip olan sporun, yerel denetimlerle evrensel niteliklerinden koparılmasına yol açabilir.&nbsp;Sonuç olarak, sporun her alanını etkileyecek yapıda bir yasanın birçok boşluğu doldurmasının yanında beraberinde bazı sorunları da getirdiğini görüyoruz. Kanunun daha iyi bir yönetim amacını mı siyasi bir etki alanı oluşturma amacını mı güttüğü, bakanlıklara verilen geniş yetkiler sebebiyle büyük soru işareti. Diğer yandan ekonomik koşulların hem küresel hem yerel anlamdaki kötü gidişatı düşünülünce spor kulüpleri ve spor anonim şirketlerinin sağlaması gereken şartların ne kadar gerçekçi olduğu da tartışmalı. TBMM Genel Kurulu’ndan geçişinde değişiklik olacak mı göreceğiz ancak teklife konulan şerhlerle birlikte değerlendirme yapıldığında sporun ruhuna, günün şartlarına daha uygun bir yasa metni ortaya çıkarmak zor değil.&nbsp;Spor dünyamız için büyük bir adım olacağı şüphe götürmeyen yeni kanun teklifinin endişeye en az mahal verecek haliyle yasalaşmasını bekliyoruz. Hepsinden önemlisi ise kanunun uygulanabilirliği konusu. Yürürlüğe girmiş ancak uygulamada göz ardında kalmış ya da başarısız şekilde hayata geçirilmiş örneklere bakınca eksiklikleri ve sebep olduğu çekincelerle yeni kanunun ne kadar uygulanabilir olduğunu herkes gibi biz de merak ediyoruz. Umarız ülkemiz sporuna yeni bir soluk getirecek dönemin başlangıcı olur. &nbsp;&nbsp;

TEREDDÜTLE AÇILAN YENİ SAYFA

Spor dünyası şimdiye dek birçok yetenekle tanıştı. Kimisi sahip olduğu yetileri sonuna kadar kullanıp efsane olurken kimisi har vurup harman savurduğu becerilerinin ona getirebileceği performans tavanını hayal ettirmekle kaldı.<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;">Compton Lisesi’nin şutör gardı DeMar DeRozan Southern California Üniversitesi'nde kolej kariyerini geçirdi. Henüz lise yıllarında verdiği sinyallerin doğruluğunu ispatlar nitelikte performanslara imza attı otuz beş maçlık NCAA kariyerinde. Başarıyla tamamladığı sezonun ardından 2009 NBA Draftı'nda Toronto Raptors tarafından dokuzuncu sıradan seçilmesiyle, gerçek rekabete katılacağı arenaya giriş yapmış oldu.Dokuz yıllık Toronto Raptors kariyerinde belli bir çizgide tutunmayı başaran yıldız oyuncu, takımı Play Off mücadelelerinde beklenen başarıyı gösteremeyince okların hedefi oldu. Küçük maçların büyük oyuncusu etiketi üzerine yapışan DeRozan, profesyonel sporda eşine az rastlanır sadakatine rağmen artık şampiyonluk isteyen takımı tarafından San Antonio Spurs’e takaslandı. Üç sezonluk Spurs macerasında da aradığını bulamayınca 2021 yazında serbest kalarak Chicago Bulls’a imza attı.Yumuşak dönüşleri, top hâkimiyeti, temiz bileği ve modern basketbolun unutulan yüzü orta mesafe şutlarındaki yüksek yüzdeli isabetleriyle, sahip olduğu süper yıldız hamuru konusunda hiç şüphe taşımadı ancak bu sezona kadar yapacağı patlamayı merakla bekletti. Mütevazı duruşuyla da sevmeyenine rastlamanın zor olduğu nadir figürlerden olan yıldız gard, şu sıralar hakkındaki iyi dilekleri de arkasına alarak beklentileri karşılıyor olmanın huzurunu yaşıyor olsa gerek.<a data-type="embed" fr-original-style="" href="https://www.youtube.com/watch?v=ENZqRtIxyrE&ab_channel=TremendousUpside" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank"><img src="https://embed.apos.to/assets/2022/3/2022-04-04T21:06:31.560Z.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.77" width="550" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"></a>Sezonun şu ana kadarki kısmında 28 sayı, 5,3 ribaunt, 5,0 asist ortalamalarını %50,3 saha içi, %35,5 üç sayı isabeti ile yakaladı. Yay içerisindeki etkinliği yadsınamazdı zaten ama bu yıl üç sayı konusunda da neler yapabileceğini gösterdi. Chicago Bulls’un savunma defolarına, ne yaptığı kestirilemeyen savruk parçalarına rağmen birçok maçı neredeyse tek başına kazandı. Bu da topla yapabildiklerinin yanında, oyun karakterini de ne derece ileri taşıdığını gösteriyor DeRozan’ın. Efendi çocuk imajı hor görülmesine, amiyane tabirle kazık yemesine sebep olmuş, hak ettiği övgüler dizilmekte geç kalınmıştı. Kariyerinin belki de son düzlüğüne girdiği bu dönemde şampiyonluğu hatta MVP ödülünü hak eden performanslar ortaya koyuyor Comptonlı yıldız. Topla yapabildiklerinin yanında bu gelişim, psikolojik olarak da belli eşikleri aştığını gösteriyor.DeMar DeRozan, 31 Mart akşamı Los Angeles Clippers karşısında ise bir başka yeni rekorla taçlandırdı başarıyla sürdürdüğü sezonunu. 50 sayı atarak kariyer rekorunu kırdığı mücadele tam anlamıyla sezonun da özetiydi aslına bakılırsa. Defalarca “gitti, gidiyor” dedirten anların yaşandığı maçta tam anlamıyla tırnaklarıyla kazıyarak takımını maçta tutup, galibiyeti getiren kritik topları soktu. Artık karşımızda kırılmayan, inat eden, zaferi isteyen bir DeRozan var. Oyun tarzıyla hep kıyaslandığı ancak oyun anlayışı olarak uzağında kaldığı Kobe Bryant efsanesinden kesitler sunduğu sezonu, hak ettiği noktada kapatabilecek mi göreceğiz. Bu yolun sonu şampiyonluğa çıkmayacak belki. Ancak Mamba Mantalitesi artık DeMar’ın içinde.

GELİŞİM, ŞİMDİ

Hayatın hemen her döneminin kısa veya az da olsa mücadeleyle geçtiğini düşününce, her birey için muhakkak bir motivasyon kaynağı bulunduğunu söylediğimizde pek yanılmış sayılmayız. Söz konusu sporcular olduğunda disiplinin gerekliliği yadsınamaz ancak motivasyona olan ihtiyaç da sıklıkla ortaya çıkar. Kimi zaman altın madalyanın kimi zaman para ödüllerinin kimi zamansa bir ülkeyi temsil etmenin gururunun peşine düşer sporcular. Maddi kazanımın ve bireysel başarının hazzı paha biçilemez tabii. Bunun yanında milli duygularla yarışmanın değeri de başka olsa gerek. İşte bu farklı ve çok küçük bir azınlığın tecrübe edebildiği hissiyata bazen profesyonel anlamda potansiyeli olan atletler dahi erişemiyor.&nbsp;Sporun özünden tamamen ayrık sebeplere bağlı olarak sahalarda, pistlerde bayraklarından ayrı mücadele etmek durumunda kalan sporcuları kuşkusuz ülkelerinin politik konumları en çok etkileyen durumların başında geliyor. Siyasi belirsizliklere genellikle dünyanın doğusundan aşinayız. Doğuda olanlara bakınca büyük sorunlar ihtiva etmiyor ancak batıda da sonuca varılmamış süreçler mevcut.&nbsp;Hollanda Krallığı’nın kurucularından olan Hollanda Antilleri’nin durumu da batı dünyasındaki belirsizliklere örnek teşkil ediyor. Özerklik, bağımsızlık talepleriyle sınırlı kalan ve nihayetinde sonuca bağlanan, insanlık adına şükür ki dramatik hikayelere şahit olmadığımız, siyasi müzakere dönemi demekle yetinebileceğimiz bir süreçten bahsediyoruz.Çoğu zaman olduğu gibi şimdi de sporcuların ekonomik ya da politik gündemden ne denli etkilendiklerinden bahsediyoruz. Hollanda Antilleri’nin statüsünün netlik kazanmadığı zamanlara denk gelen uluslararası organizasyonlara katılan sporcular da haliyle bahsi geçen çemberin dışında kalamadı. Bağımsız sporcu olarak organizasyonlarda yer alan sporcuların içerisinde Hollanda Antilleri menşeli atlet Liemarvin Bonevacia da yer alıyordu.Hamstring sakatlığı sebebiyle 2012 Londra Olimpiyatları’na 400 metre yarı finalinde veda etse de ilerleyen dönemde madalyalar kazanacağı kariyerine bağımsız ve nispeten başarılı sayılabilecek bir başlangıç yapmış oldu Bonevacia. Sonrasında ve tabii şimdilerde Hollanda adına yarışan kısa mesafeci, 44.72’lik derecesiyle 400 metrede Hollanda rekorunu elinde bulunduruyor. Bireysel 400 metrede biri Avrupa şampiyonası, ikisi Avrupa salon şampiyonası olmak üzere üç bronz madalyaya sahip atlet, 4x400’de de Hollanda takımıyla geçtiğimiz sene önce Torun’daki Avrupa salon şampiyonasında altın madalyayı, sonrasında Tokyo Olimpiyatları’nda gümüş madalyayı boynuna geçirdi. &nbsp; &nbsp;Belgrad’da da Hollanda’nın madalya umutlarından biri olacak Bonevacia, kariyerinin sonlarına yaklaşırken kazanacağı bir altının motivasyonuyla piste çıkacak ve yarışlar öncesi madalya adaylarından biri olacağı pek de hayali bir tahmin değil. &nbsp;

AİDİYET

Bir varlığın ömrü ya da bir iş süreci olması fark etmeksizin her yapı, parçalardan meydana geliyor. Kaskatı bir bütünlükten bahsetmek neredeyse mümkün değil. İşte bu parçaların her biri; birer dönüm noktası olan, sonraki adımları şekillendiren olayları içinde barındırıyor. Kimi zaman çok sayıda olumlu yapının birleşimiyle sürekli ileri taşınan örnekleri görüyoruz kimi zamansa “İşte şimdi bitti!” dedirten ve hayatı zindana çevireceği ön görülen örnekleri. Nihayetinde ise sonrasını görmeden bizleri neyin beklediğini asla bilemiyoruz. Tıpkı kardeşiyle birlikte motosiklet üzerinde ilerlerken başına ne geleceğini bilmeyen Birminghamlı genç atlet Elliott Giles gibi…&nbsp;Kendi ifadesine göre motosikletlerine bir arabanın çarptığı kaza sonrası bacağı arabayla motosikletin arasında kalan Giles’ın, o güne dek aldığı tüm kararlar tekrar tekrar aklından geçmiş. Spor Bilimleri Fakültesi öğrencisi olan ancak profesyonel atletizm kariyeri için eğitimine bir yıl ara veren genç sporcu belki de tercihlerinde haklı ya da haksız olduğunun sorgusunu yapmıştı. Uğruna eğitiminden ve gençlik yıllarından vazgeçtiği atletizm pistlerine dönemeyeceğini hatta yeniden yürümesinin dahi mümkün olmayacağını düşünse dahi haksız sayılmazdı zaten. Zira olağanüstü zamanlarda mantıklı davranmak ve kendi kendini teskin edebilmek kolay olmasa gerek.&nbsp;Giles için konuyu olumsuz anılardan açtık ancak Nietzsche’nin de dediği gibi öldürmeyen acıların, kişileri sıkıntılı dönemlerden daha güçlü şekilde çıkardığı bir gerçek. Britanyalı atletin hikayesini artık bu gözle görebiliriz. Elliott Giles, koşmak bir yana aylarca yürüyemediği hatta kaza anına ilişkin hiçbir şey hatırlamadığı tedavi sürecinin ardından eski hayatına uyum sağlamaya çalıştı. Uzak kaldığı ve hayatının büyük kısmını ayırdığı atletizme dönüşü de uyum sürecinin en önemli aşaması oldu. Sporcuların rekabeti diğer meslek gruplarındaki insanlardan çok daha yoğun ve sık hissediyor olması belki de genç atletin hızını almasının önünü açtı.&nbsp;Hayatını ne kadar etkileyeceğini bilmediği bir kaza sonrası iki yıl boyunca spor yaşantısına ara vermek zorunda kalan Giles 2016’da pistlere dönüş yaptı. Aynı yıl kazandığı Britanya şampiyonluğu ile milli takıma dahil olmayı başaran ve Avrupa Şampiyonası finalindeki 1:45.54’lük derecesiyle 2016 Rio Olimpiyatları’nda yarışma hakkı elde eden 800 metreci, adeta pistlerden ayrı olduğu iki yılda yapacaklarını 2016’ya sığdırdı. Hızlı bir dönüşün ardından yavaş ama emin adımlarla ilerleyen kariyerinde şimdilik 2016 Avrupa Şampiyonası’nda ve 2018 Dünya Kupası’nda kazandığı üçüncülükler bulunuyor&nbsp;Elliott Giles’ın. Ayrıca 2021’de kaydettiği 1:43.63’lük derecesiyle 1983’ten beri kırılmayı bekleyen Britanya rekorunun karşısında da artık onun adı yazıyor.&nbsp;Ortalığı kasıp kavuran performanslarına henüz şahit olmasak da profesyonel spor yaşantısına veda etme noktasına gelmesinden sonra şu an bulunduğu seviye düşünülünce, 2022 Dünya Salon Atletizm Şampiyonası’nda zirveye oynayacak özgüvene sahip olduğu kesin.&nbsp;Kaybedecek hiçbir şeyi olmadığı, ince çizgiler üzerinde rekabet etmeyi hayatının her alanında tecrübe ettiği de hesaba katılınca; Giles’in erkekler 800 metre için ön plana çıkmaması için hiçbir sebep yok gibi görünüyor.

VAZGEÇMEK YOK

Kimilerinin kaderi doğduğunda çoktan çizilmiştir. Haliyle geleceği konusunda her zaman farklı seçenekleri olsa da insan, kendisi adına kaçınılması güç olan tercihleri yapar genelde. Burası “Basketbol mu boyu uzatır yoksa basketbolcular uzun boylulardan mı seçilir?” çıkmazının bizi sürüklediği noktadır aslında. Uzun boylular, aile bireyleri sporcu olanlar, akranlarından önce doğmuş ve bunun avantajıyla hep ön planda olanlar… Suyun kolay akabildiği yola giren gruplardan sadece birkaçı.Tongalı Lilika Ngauamo ve İngiliz Sydney Adams’ın Yeni Zelanda’da dünyaya gelen çocuklarının spora başlama hikayesi de bu gruplardan birine ait olmalarıyla başladı. Beş farklı hanımefendiden toplam on sekiz çocuğu olan Bay Sydney, yalnızca Bayan Lilika ile olan evliliklerinden olan çocuklarının bu yola girebilmesiyle şunu görmüş olmalı ki kendisi de çocukları da profesyonel sporun getirdiği ünü, zenginliği Bayan Lilika’ya borçlu.Bahsi geçen çocukların isimleri çoğu sporsever için yabancı değil. Gülle atma branşında tarihe geçen pek çok başarıya imza atan ve asıl konuğumuz Valerie Adams, NBA’de kariyerini sürdüren kardeşi Steven Adams ile birlikte ailenin en bilindik yüzleri. Ancak bu ikili dışında profesyonel basketbolcu iki erkek, paralimpik oyunlarda gülle ve disk atmada şampiyonlukları olan bir kız kardeşleri de Adams soy ismiyle farklı branşlarda mücadele ediyorlar.Ailenin tüm evlatlarının profesyonel spor yaşantısına sahip olmasını elbette tesadüfle açıklamak mümkün değil. Valerie Adams da 1.93 m’lik boyuyla ortalamadan sıyrılan bir fizik yapısına sahip olduğu için hayatı sporla kesişmiş. Gülle atma sporuyla tanıştıktan sonra hızlı bir gelişim sürecinin ardından uluslararası müsabakalarda boy göstermeye başlayan Valerie, henüz on yedi yaşındayken kazandığı Dünya Gençler Şampiyonası altın madalyasıyla adını ilk kez duyurdu. Bir yıl sonra aynı başarıyı tekrar etmesinin ardından büyükler kategorisinde de yarışmaya başladı ve Commonwealth Oyunları’nda gümüş madalya kazandı. Büyükler kategorisinde sıralamasını her organizasyonda yukarıya taşıyarak kariyer basamaklarını tırmanan ve 2003’te Dünya Şampiyonası, 2004 Atina’da ise olimpiyat tecrübesi edinen Yeni Zelandalı için artık kariyerinin yükseliş dönemleri yaklaşmıştı.Altın madalya toplama serüvenine 2007 Dünya Şampiyonası ile başladı Valerie. Böylece yıldız, genç ve büyükler kategorilerinde dünya şampiyonu olan yıldız gülleci için bu şampiyonluk aynı zamanda seçkin bir gruba dahil olmanın da gururunu içeriyordu. Bu başarısını 2009, 2011, 2013 dünya şampiyonlukları, 2008, 2012 olimpiyat şampiyonlukları ve 2008, 2010, 2012, 2014 salon atletizm şampiyonlukları takip etti. Diğer taraftan spor sahasında kazandığı başarılarla yalnızca ailesini değil ülkesini de gururlandıran Valerie Adams’a 2017 yılında düzenlenen törenle “Dame” unvanı verildi. Kariyerinin paha biçilemez kilometre taşlarından birini de böylece geçmiş oldu efsane atlet.Uzun yıllar gülle atma sporunda kürsülere ambargo koyan Valerie; toplamda on beş altın, dört gümüş, iki bronz madalya kazandığı kariyerini otuz yedi yaşında noktaladı. Dolayısıyla onu bu yıl yapılacak Dünya Salon Atletizm Şampiyonası’nda izleyemeyeceğiz. Ancak bu pistlerden sonsuza dek ayrıldığı anlamına gelmiyor. Valerie, kardeşi Lisa Adams’ın yeni koçu olarak göreve başladı bile. Böylelikle onu yarışmacı olarak değilse de tecrübelerini aktif sporculara aktaran genç bir antrenör olarak izlemeye devam edeceğiz.

DAME'İN VEDASI

Spor tarihi birbirinden büyük efsanelerle dolu. Birçok branşa damga vurmuş, kırılması güç rekorlar elde etmiş onlarca sporcu var. Kimisi ülkesi adına kimisi bireysel olarak kendileri adına yarışırken önemli eşikleri geçmiş kişiler. Yang Yang (A) da bu sporculardan biri.1976 yılında dünyaya gelen Çinli sporcu on üç yaşında sürat pateniyle tanıştı. Çok kısa bir süre sonra, henüz on beş yaşındayken ilk ulusal şampiyonluğunu kazandı. Kazandığı bu şampiyonluktan dört yıl sonra ülkesinin milli takımına katılan Yang, 1995 yılında Norveç’te düzenlenen Dünya Kısa Mesafe Sürat Pateni Şampiyonası'nda üç bin metrede aldığı altın madalya ile ilk uluslararası başarısı kazandı ve dünyaya adını duyurdu.&nbsp;Bu madalya Yang’ın başarılarla dolu kariyerinin ilk adımı oldu. 1997 yılından 2002 yılına kadarki süreçte düzenlenen beş dünya şampiyonasında tam yirmi beş altın madalya ile hakimiyetini perçinleyen Yang için tek eksik olimpiyat madalyasıydı. Bu eksiği de 2002 yılında ABD’nin Salt Lake City şehrinde düzenlenen Kış Olimpiyatları’nda 500 metrede kazandığı altın madalya ile tamamlayan Yang aynı zamanda ülkesi tarihine de geçti. Çünkü Yang’ın altın madalyası, Çin’in kış olimpiyatları tarihinde kazandığı ilk madalya oldu.İlk olimpiyat altınının ardından da şampiyonluklar kazanmaya devam eden ve dünya şampiyonalarında 34 kez kürsünün en üst basamağına çıkan Yang, toplamda 64 madalya kazandığı aktif sporculuk kariyerine 2006 yılında Torino’da düzenlenen Kış Olimpiyatı ile noktayı koydu. Pistlere veda ederken de eli boş gitmedi tabii ki. Torino’da kazandığı bronz madalya, Çinli sporcunun vedasını süsledi.Yang Yang (A), kış sporlarında pek de başarılı olduğu söylenemeyen Çin’in sürat pateninde öne çıkmasını sağlayarak ülkesinin de kış sporlarında deyim yerindeyse kaderini değiştiren bir sporcu. Onlarca şampiyonluk kazanırken ve kürsüye çıkma başarısı gösterirken elbette çok sayıda sporcuyla rekabete girdi. Bir dönem rekabet ettiği bu sporculardan biri de vatandaşı ve adaşı Yang Yang idi.&nbsp;Aralarında bir yaş olan iki Çinliyi ayırt etmek için önceleri büyük-küçük ifadeleri kullanılırken sonradan doğdukları aylar olan ağustos (august) ile eylülün (september) baş harfleri olan A ve S harfleri kullanıldı. Yang Yang (A)’nın ezici üstünlüğüne geçilen dönemde bu ayrıma gerek olmasa da iki sporcunun ismi böyle kaldı. Aslına bakılırsa Çince söylenişi farklı olan iki isme sahip olan sporcuları ayırt etme ihtiyacı, isimlerinin İngilizce söylenişlerinin aynı olmasından kaynaklandı.Hemen her sporcunun hayalini kuracağı bir kariyeri geriden bırakan Yang’ın, sporculuk yaşamından sonra altın madalyalarının yerini diploması aldı ve başarılı sporcu Tsinghua Üniversitesi’nde Ekonomi ve Yönetim Bilimi eğitimini tamamladı. Devamında televizyon dünyasına da katılan ve program sunan Yang’ı ülkesi, 2008 Yaz Olimpiyatları’nda meşaleyi Çin adına taşıtarak onurlandırdı.Yetenekli insanların disiplinli çalışmalarını şampiyonlukların izlediğine çok kez şahit olduk. Yang Yang (A) ise tüm bunlara örnek karakterini de ekleyerek kendisini farklı bir yere konumlandırmayı başarıyor. Çocuklara oyun alanları, spor tesisleri sağlamak ve emekli olan sporcuların geçiş sürecini sorunsuz bir şekilde atlatmalarına yardımcı olmak için Şampiyon Vakfı’nı kuran Yang, açtığı Feiyang Paten Merkezi ile de ülkede daha fazla kişiyi kış sporlarına katılmaya teşvik ediyor. Ayrıca 2022 Kış Olimpiyatları’nda da Sporcular Komisyonu’nda yer alan Yang’ı, tecrübelerini organizasyonla paylaşırken göreceğiz.

Ahmet Bozkurt

Torino’da İstanbul Havası