Seyahat ve kültür yayını SOLİ, şehirleri ve içindeki farklı kültürel toplulukları araştırmak üzere mahallelere ve mahallelilerin hikâyelerine odaklanıyor. 

Soli, mahallenin esnaflarının, binalarının, sokaklarının, insanlarının hikâyesini anlatıyor.

Soli

Etkinlikler, şehrin farklı aktörlerini buluşturan, boş alanları görünür kılan, mahallelerin hikayesini değiştiren ve ekonomik hareket yaratan; üstelik bütün bunları ölçülebilir ve programlanabilir bir yapıya dönüştüren kullanışlı formatlar. Ancak bir şehrin “etkinlik sahnesi” olarak tasarlanması, her zaman doğru cevabı vermiyor. Etkinlik bittiğinde geriye ne kalıyor? Yaratılan değer, kültürel ekosistemin yanı sıra kamusal alanlara erişime, yerel işletmelere ve mahallelerin gündelik yaşamına da katkıda bulunuyor mu? 

Devir deneyim devri: Etkinlik ekonomisi kent hayatını nasıl etkiliyor?

Her hafta müzik, sinema, eğlence ve sanat dünyasından söyleşiler, incelemeler, öneriler, podcast’ler ve keşif notları e-posta kutunda.

Sinema ve müzik evreninden söyleşiler, incelemeler, öneriler, podcast’ler ve keşif notları.

Duende

“Uzaklar, Kuşaklar, Bakışlar” başlıklı sergi, 212 Photography Istanbul’un 2026 edisyonunda Erbak ailesinin üç kuşağının seyahat tutkusu ve fotoğraflarını biraraya getiriyor. Nuri Z. Erbak (1914), Mehmet H. Erbak (1950) ve Ceylin Erbak Aytekin’in (1988) dünyanın farklı noktalarında çektiği kareler, 1930’ların Mısır ve Japonya’sından Tibet’e, Antarktika’ya uzanıyor. Bu arşivin nasıl oluştuğunu fotoğrafçı, yazar ve Erbak ailesinin üçüncü kuşak temsilcisi Ceylin Erbak Aytekin ile konuştuk.

'Uzaklar, Kuşaklar, Bakışlar': Bir aile arşivinden dünyaya bakmak

Contemporary Istanbul’un şehirdeki 21. edisyonu, sanat fuarlarının işlevine bakmak için iyi bir fırsat. Buradan yola çıkarak kaputu açıyoruz: Fuarların rolleri nasıl değişti, şehirlerle ilişkileri neden önem kazandı ve fuarın mesaisi neden fuar günleriyle sınırlı kalmıyor?

Kapılar kapandıktan sonra başlayan mesai: Fuarın rolü nereye kadar uzanıyor?

Her cumartesi iklimden sağlığa, modadan psikolojiye yeni dünyanın anksiyete yaratan konularına serinkanlı bir mesafeyle çözümler sunuyoruz.

Her cumartesi 12.00’de, çevre ve iklim gelişmelerini türler arası eşitlik ilkesini benimseyerek aktarıyoruz. 

Angst

Y kuşağından önceki kuşakların takip ettiği "eğitim, iş, terfi, evlilik, çocuk, ev, emeklilik" senaryosu çökeli çok oluyor; yerine yeni bir senaryo da konmadı. Milenyaller, yetişkinliğin her şeyi çözmek ve garanti bir hayat kurmak olmadığını deneyimleyerek öğrenen, aynı anda sonsuz seçenekli bir dünyaya uyum sağlamaya çalışan ilk kuşak oluyor. Peki çok seçenek gerçekten özgürlük mü? Yaşanan ne kararsızlık ne de kimlik krizi; bildiğiniz seçenek krizi.

Milenyallerin seçenek krizi: İradece özgür müyüz, ihtimallerce tutsak mı?

Kareem Rahma’nın metroda karşısına aldığı konuklardan bir iddia ortaya atmalarını istediği ve ardından bu fikri birkaç dakikalık bir tartışmaya dönüştürdüğü Subway Takes formatı, kısa videonun da güçlü bir editoryal dünyaya sahip olabileceğini gösteren nadir örneklerden. Kısa videoyu platformun değil, editoryal aklın merceğinden görmenin zamanı gelmiş olabilir mi?

Kısa video, haramileri ve Subway Takes: Algoritmanın yanında editöre yer var mı?

Bir zamanlar hayatın akışı içinde kendiliğinden gerçekleşen karşılaşmalar giderek programlanan, paketlenen ve satın alınan hizmetlere dönüşüyor. Kiminle, nerede ve nasıl karşılaşacağımızı belirleyen sosyal altyapılar artık teknoloji şirketleri, hospitality sektörü ve üyelik sistemleri tarafından şekillendiriliyor. Peki daha pürüzsüz bir sosyal yaşam uğruna farklı olanla karşılaşma ihtimalinden tümden vazgeçiyor olabilir miyiz?

Kiminle, nerede, ne zaman, nasıl: Karşılaşmalarımızı kim tasarlıyor?

Yürümek yeni keşfedilmiş değil. Daha iyi olmak için öğrenilmeyi ve başarılmayı bekleyen uğraşlardan biri hiç değil. Tam tersine, insanın dünyayla ilişki kurmasının en eski biçimlerinden biri. Şimdi ona yeniden dönmemizin nedeni de bu kadar basit: İnsana özgü ortak bir eylemi ve onun gücünü yeniden hatırlamak. 

Dünyaya doğru yürümek: Neden yürümeye sahip çıkmalıyız?

Pratiklerimizi takip ettiğimiz ve paylaştığımız sosyal uygulamalar, performans toplumunun arayüzleri mi? Duolingo, Strava ve benzeri uygulamalar, yalnızca alışkanlıklarımızı takip etmeyi sağlamıyor; gelişimi görünür ve paylaşılabilir kılarak kimlik kurma biçimimizi de dönüştürüyor olabilir.

Performans toplumunun arayüzleri: Kimliğimiz artık sürdürebildiğimiz alışkanlıklardan mı ibaret?

Şu sıralar herkesin “aklı havada” ve bunun çok haklı bir sebebi var: Bir kuşun peşine düşmek, dikkatimizi yeniden bulunduğumuz yere çevirmek ve yaşadığımız dünyanın daha büyük hikayesine dahil olmak demek. Kuş Kolektifi’nin kurucusu, Şehir Kuşçuları radyo programının bir parçası, doğa savunucusu, meraklısı ve kuş gözlemcisi Yaz Güvendi ile kuşların bize öğrettiklerini, doğayla bağ kurmanın yollarını ve şehirde kuş gözlemciliğinin imkanlarını konuştuk.

Aklımız havalarda: Bir kuşun peşinden dünyayı yeniden dinlemek

Kültürel değer üretme biçimi değişiyor. Seyahat de bunun dışında kalmıyor. Seyahatin tarihsel işlevlerinden biri olan öğrenme, kültürel katılım ve karşılaşma, dijital çağın koşullarında yeniden görünür oluyor. 

Seyahatin yeni değer önerisi: Yediğin içtiğin senin olsun, bana öğrendiğini anlat

Fotoğraflar: Kaan Bergsen Belki Canelé’sini belki Earl Grey’li kekini tattınız ama muhtemelen henüz onunla tanışmadınız. Mitte Brot'un pasta şefi Gökçe Durukan, şehrin kahve laboratuvarı Petra’nın kahve eşlikçileriden sorumlu. Sabahın erken saatlerinde müşterilerine sıcak ve taze ürünler servis etmek üzere geceden çalışmaya ve güne geceden başlayanlardan yalnızca biri. Gecenin son, sabahın ilk durağının temsilcisi.&nbsp;Gökçe’yle pâtisserie yaklaşımlarına, pasta şefi olarak rutinlerine ve şehirde gece çalışmaya dair laflıyoruz.&nbsp;<img src="https://images.aposto.com/2026/6/5/1783075355229.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="0.68" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Mühendislik okuduktan sonra pastry şefi olmaya nasıl karar verdin?&nbsp;Sanırım çocukluğumdaki kokuların burada etkisi çok büyük. Koku ile hafıza arasındaki ilişki malum. Çocukluğumla ilgili en mutlu anılarımda hep taze pişmiş bir kek vardır. Bütün bu anılara rağmen pastacılık mesleği benim çocukluk hayalim değildi. Ben sadece tatlı yemeyi çok seven bir çocuktum.&nbsp;Okuduğum bölümün çalışma hayatında beni mutlu etmemesi, beni bir arayışa itmişti. Farkında olmadan bu arayışın mutfakta olmasına şaşırmıyorum şimdi düşününce. Mutfağa girip yemeyi sevdiğim tatlıları yapmakla başladım önce.&nbsp;Bir yandan mutfakta olmak bir çeşit terapiydi, diğer yandan da bir hobi edindiğimi düşünüyordum. Mutfakta olmaktan ne kadar keyif aldığımı ve işin içine biraz daha girince tatlı yapmanın sadece unu, şekeri karıştırmaktan ibaret olmadığını fark ettim. Tamamen kimyasal reaksiyonlarla ilgili bir konuydu bu. Konuya duyduğum merak asla bitmiyor, boş zamanlarımda kendi kendime araştırmalar yapıyordum. İşten vakit bulabildiğimde kurslara gitmeye çalışıyor ve sürekli yeni şeyler deniyordum. Bu sürede böyle bir kariyerin benim için ne kadar doğru olabileceği düşüncesi aklımdan çıkmıyordu.&nbsp;İyi bir reçete doğru uygulandıktan sonra seni yanıltmaz ve sonunda hep mutlu eder. Bunu fark ettikten ve o tatmin duygusunu yaşadıktan sonra ise pek kaçış olmuyor. Kendi yolumu çizmem için karşıma fırsat çıktığında da hiç düşünmedim. İşimden istifa edip Petra mutfağında çalışmaya başladım.Petra ve Mitte Brot ile yollarınız nasıl kesişti?&nbsp;Petra 2013 yılında açıldığından beri takip ettiğim, müşterisi olmaktan keyif aldığım bir dükkandı. 2017 yılında sıcak mutfak departmanına eleman aradıklarını duyurdukları Instagram postunu görüp, tamamen meraktan ve beklentisiz bir şekilde kendimi ve tecrübesizliğimi anlatan bir mail gönderdim. Amacım sadece profesyonel bir mutfağın içinde olmanın nasıl bir şey olduğunu görmekti. En iyi ihtimalle güzel bir tecrübe ve anlatacak bir hikayem olur diye düşünüyordum.&nbsp;Geri dönüş yapıp beni bir hafta sonu için denemeye çağırdılar. Heyecanla gittim ve asla unutamayacağım iki gün geçirdim. Tesadüfler sonucu benim orada olduğum haftalarda pastane departmanına da eleman aradıklarını öğrendim. Benim sıcak mutfakta tecrübesiz olduğumu ama pastacılığa ne kadar hevesli ve meraklı olduğumu anladıklarında, bana pastane departmanında çalışmak isteyip istemediğimi sordular. Birisi resmen hayalimdeki işi yapmak isteyip istemediğimi soruyordu ve tabii ki kabul ettim. Petra ve Mitte Brot serüvenim bu şekilde başlamış oldu.&nbsp;<img src="https://images.aposto.com/2026/6/3/1783503705492.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="0.67" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Mitte Brot mutfağını nasıl tanımlarsın? Çalışmaya başladığından beri nasıl dönüşüm geçirdi?&nbsp;Mitte Brot kendini sürekli geliştiren, dinamik, malzemeye ve ürününe saygılı, ürünlerinin standartlarını koruyan ve bu konuda çok titiz bir mutfak. Bu prensiplerimiz hiç değişmedi. Zaman içinde büyürken de amacımız her zaman sürdürülebilir olmak, malzeme kalitesini korumak, ürünlerin standardından ödün vermemek, yeni tatları ve dokuları keşfetmekten çekinmemek, meraklı olmak ve hep araştırmak oldu.&nbsp;Yaklaşımımız hem müşterilerimizin hem de kendimizin yemekten zevk alacağı yeni ürünler üretmek ve müşterilerinizin müdavimi olduğu klasikleşen ürünlerimize de saygılı olmak, onları korumak. Herkesin kendi damak zevki ve hassasiyetleri için bir şey bulabilecegi, severek ve keyifle tadabileceği ürünlerimiz var. Bence bu Mitte Brot'ün güçlü yönlerinden birisi.<img src="https://images.aposto.com/2026/6/3/1783503741601.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="0.68" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Günün erken saatlerinde en taze ürünleri servis etmek üzere çalışmaya başlıyorsunuz. Esasen hiç akla gelmese de gece çalışanlar topluluğunun ucundan da olsa bir parçasısınız. Bu anlamda çalışma ritminden bahseder misin? Kaçta mutfağa girip nasıl bir hazırlık sürecinden geçiyorsunuz?&nbsp;Sabah 04.30 gibi mutfağa giriyoruz. Her sabah en taze ürünleri pişirmek ve o ürünleri bütün dükkanlara göndermek için hazırlamak gibi hareketli bir rutinimiz var. İşimizin bu kısmı bittikten sonra o gün için planladığımız üretime geçiyoruz. Bu saatlerde ise artık gün ağarmış ve dükkan açılmış, servise başlamış oluyor.&nbsp;İşlerimi yoluna koymak ve her şeyin sorunsuz işlediğinden emin olmak, ekibi ve üretim süreçlerini kontrol etmek, günü planlamak ve bütün şubelerle iletişim hâlinde olmak gibi günlük rutinlerim var.Sabahın erken saatlerinde çalışan biri olarak bir gecen ve günün nasıl geçiyor? Güne geceden başlamak hayat ritmini nasıl etkiliyor?&nbsp;Benim çalışmaktan en çok keyif aldığım saatler bu saatler. Geceden sabaha o dingin ve huzurlu saatleri seviyorum. Gece uyanmakta, erken saatlerde işe gelip çalışmakta ve buna adapte olmakta hiç zorluk yaşamadım o yüzden. Güne erken başlamak günü yakalamak açısından benim için önemli. Hayatım boyunca böyle oldu ama zaten pastacılık yaparken de işimizin bir gereği bu. Ayrıca sabah erkenden işine gitmek üzere yola çıkan, Petra’ya sabah kahvesini içmek ve kahvaltısını almak için gelen müşterilerimizin hayatlarının ve rutinlerinin bir parçası olduğumuzu bilmek de benim için çok büyük bir motivasyon.&nbsp;İş dışında sakin bir hayat ritmim var ve sanırım bu şekilde dinamik iş hayatımı dengeleyebiliyorum. Hayatımdaki rutinleri seviyorum ve günün geri kalan kısmında mutlu olduğum şeylerle uğraşıyorum, sevdiğim insanlarla ve kedilerimle vakit geçiriyorum.&nbsp;<img src="https://images.aposto.com/2026/6/3/1783503794005.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="0.66" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">İstanbul’da gece senin için ne demek? İstanbul’da geceden sabaha bağlanan en erken saatleri yaşarken şehre dair neler keşfediyorsun?Erken saatlerde işe giderken, aynı şekilde evinden çıkıp işine gitmek üzere yola çıkmış bir sürü insanla karşılaşıyorum; temizlik yapan işçiler, çöpçüler, arabasını dolduran simitçiler, servislerini bekleyen beyaz yaka çalışanlar… Herkesin farklı amaçları, koşturmacası, yetişmesi gereken bir işi olduğunu; hepimizin çok başka hayatları, zorlukları, fedakarlıkları ve hayalleri olduğunu düşünüyorum ve pek çok farklı iş kolundan pek çok farklı insanla henüz başlayacak o gün için taze umutlarımızı ve hayallerimizi paylaşıyormuşuz gibi hissediyorum.İstanbul’da erken saatlerde ya da 7/24 açık, favori fırınların ve pastanelerin hangileri? Buralarda nelerin tadına bakalım?Sokak simidi benim vazgeçemediğim bir fırın ürünü. Zaten dünyanın hiçbir yerinde onun yerine geçebilecek bir şey yok. Ayrıca 7-8 Hasanpaşa’dan acıbadem kurabiyesi bir klasiktir. Paseo Gelato; çünkü dondurma benim çocukluk aşkım. Paseo’da yediğim hiçbir çeşit dondurma beni mutsuz etmedi. Onların da yaptıkları işe ne kadar özendiklerini ve severek yaptıklarını çok iyi biliyorum. Tabii ki Mitte Brot ve kendi ürünlerimiz.&nbsp;Hepsinin yeri bende çok ayrı, hepsiyle duygusal bir bağım ve anım var muhtemelen ama kişisel favorim Canelé. Araştırma ve geliştirme aşamasından son hâline getirene kadar üzerinde çok çalıştığım, kafa yorduğum bir üründü. Sonunda kendisi büfeye çıktığından beri onun hakkında aldığım bütün geri bildirimler çok güzeldi. Benim için gurur verici.Son olarak sabahın erken saatlerinde Petra’da hangi kahveyle hangi pâtisserie ürünü eşleştirelim?Canelé ve Single Cappuccino'nun kesinlikle denenmesi gereken ikili olduğunu düşünüyorum.

Belki Canelé’sini belki Earl Grey’li kekini tattınız ama muhtemelen henüz onunla tanışmadınız. Mitte Brot'un pasta şefi Gökçe Durukan, şehrin kahve laboratuvarı Petra’nın kahve eşlikçileriden sorumlu. Sabahın erken saatlerinde müşterilerine sıcak ve taze ürünler servis etmek üzere geceden çalışmaya başlayanlardan yalnızca biri. Gecenin son, sabahın ilk durağının temsilcisi. Gökçe’yle pâtisserie yaklaşımlarına, pasta şefi olarak rutinlerine ve şehirde gece çalışmaya dair laflıyoruz.

6'dan 6'ya İstanbul | Mitte Brot'ta gecenin son, sabahın ilk durağı

Konuk şef programlarıyla İstanbul'a uluslararası isimleri taşıyan, pop‑up dalgasını şehre getiren ve bu yaz altıncı yaşını kutlayan Tanrı Misafiri'nden Cem Balduk, Müge Büyüktalaş ve Müge Tüzer'le Hacımimi’deki mutfaklarında hem pop‑up kültürünü hem de Tanrı Misafiri’nin rotasını masaya yatırıyoruz.

6'dan 6'ya İstanbul | Tanrı Misafiri, İstanbul’un pop-up yemek sahnesine dair neler söylüyor?

Japonya'dan çıkıp Avrupa ve ABD'nin büyük şehirlerine yayılan odyofil barlar, tekdüzeliğe ve hızlı tüketime karşı deneyimi, süreci ve niteliği önceliklendiren analog kültürün yaygınlaşmasının bir temsili. Yeme-içmeyle müziği birleştiren bu anlayışın güncel versiyonlarından biri de Asmalı Mescit'teki taproomx. "6'dan 6'ya İstanbul" yazı dizisinin bu bölümünde plak ve kraft bira hissiyatının mekana bürünme hikayesini taproomx’in ortaklarından Can Çakmakçı'dan dinliyoruz.

6'dan 6'ya İstanbul | Hi-Fi ses sistemleri ve kraft içkilerin ötesinde: Listening bar nedir, ne değildir?

Gastronomi acı tatlar üzerinden, sinema ve edebiyat gerilim türü üzerinden, wellness alanı ise ağır bedensel pratikler üzerinden daha yoğun deneyimleri öne çıkartıyor. Zira günümüz tüketicisi için mesele artık ne tükettiği değil, nasıl hissettiği. Ve daha güçlü, daha sarsıcı, daha “canlı hissettiren” deneyimlerle ilgili eşiğimiz giderek yükseliyor. Peki yoğun deneyimlere açlığımız nereden geliyor?

Daha acı, daha sarsıcı, daha korkutucu: Neden daha yoğun deneyimler arıyoruz?

Şelalelerin, dalgaların ve rüzgarların, hatta uçsuz bucaksız sessizliğin içinde dahi gezegeni duyduğun bir coğrafya İzlanda. Her ada gibi ama aynı zamanda hiç diğerleri gibi değil. Doğanın öfkesini fışkırttığını, coşkusuyla titrediğini, sürekli olarak kendini yeniden yarattığını gördükçe insan kendi doğasına da yaklaşıyor burada.

SOLİ Rehber #4 | Yer, gök dünya: Yeni başlayanlar için İzlanda

Elif Bayram

Devir deneyim devri: Etkinlik ekonomisi kent hayatını nasıl etkiliyor?