<h1 fr-original-style="" style="font-size: 2em; margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;"><img src="https://images.aposto.com/2026/2/5/1772801853875.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.54" width="550" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"></h1><h1 fr-original-style="" style="font-size: 2em; margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Savaşın TikTok hâli: 'Vibe-check kültürü' savaşları nasıl derinleştiriyor?</h1>Vibe-check kültürü, yeni bir savaş türünün toplumsal meşruiyet zeminini oluştururken rasyonelliği tamamen devre dışı bırakarak bireyleri algoritmik önerilerin duygusal konforuna hapsediyor. Nihayetinde savaşlar, çatışmalar derinleşiyor ve en hayati krizler, sonsuz bir ekran kaydırma döngüsünün içinde, anlamını yitirmiş birer "vibe" olmaktan öteye gidemiyor.Yazı: Ümit AlanAmerikalı yazar, şair, dansçı, oyuncu, yönetmen ve daha bir sürü şey olan Maya Angelou’ya atfedilen o meşhur sözü muhtemelen duymuşsunuzdur: &nbsp;<blockquote fr-original-style="color: rgb(9, 9, 9);" style="margin: 0px 0px 1em; border-left-width: 2px; border-left-style: solid; border-left-color: rgb(94, 53, 177); padding-left: 5px; box-sizing: border-box;">“Öğrendim ki, insanlar onlara ne söylediğinizi unutur, ne yaptığınızı unutur, ama onlara nasıl hissettirdiğinizi asla unutmazlar.”&nbsp;</blockquote>İronik bir şekilde hisler hakkındaki bu meşhur bu sözün Maya Angelou’ya ait olduğuna dair bilgi de bir histen ibarettir. Çünkü kanıtı yoktur. Hatta alıntı araştırma sitelerinin en meşhuru Quote Investigator, bu sözün Carl W. Buehner adlı bir din adamına ait olması ihtimalinin daha kuvvetli olduğunu <a fr-original-style="" href="https://quoteinvestigator.com/2014/04/06/they-feel/?utm_source=aposto" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: currentcolor; cursor: pointer; transition: color 0.3s; touch-action: manipulation; -webkit-user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">belirtir</a>.&nbsp;<ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; box-sizing: border-box;"><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Bana kalırsa vibe-check kültürünü de en iyi bu alıntı özetler. Çünkü rasyonel bir varlık olduğu iddia edilen insan, aslen hislerden ibarettir ve irrasyoneldir.&nbsp;</li></ul>Vibe-check kültürü de neymiş sorusuna geçmeden önce “vibe” ifadesinin nereden geldiğine bir bakalım. Tahmin etmesi güç değil: Bildiğimiz “vibration”dan (titreşim) geliyor. Bu da aslen Fransızca bir kelime ama İngilizceye de sızmış. Zaten Fransızcada da Latince vibrare (titremek) fiilinden türetilmiş.&nbsp;Nihayetinde artık Türkiye internet jargonuna da girdi denilebilir.“Bundan X vibe’ı alıyorum, şundan y vibe’ı alıyorum” şeklinde günlük kullanımlarına rastlamışsınızdır muhtemelen. Benim gibi kullanılıyor olmasından hoşlanmıyor da olabilirsiniz ama dil maalesef bizim hoşlanıp hoşlanmamanıza göre esneyebilen bir varlık değil. Bir kelimenin dile gireceği varsa giriyor bir şekilde. Her neyse şimdi titreyerek kendimize gelelim ve vibe-check kavramına gelelim. &nbsp;<h2 fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Vibe-check nedir?&nbsp;</h2>Vibe-check, <a fr-original-style="" href="https://dictionary.cambridge.org/dictionary/english/vibe-check?utm_source=aposto" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: currentcolor; cursor: pointer; transition: color 0.3s; touch-action: manipulation; -webkit-user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Cambridge sözlüğüne göre</a> birinin nasıl hissettiğini, size nasıl hissettirdiğini, bir yerdeki veya durumdaki ruh hâlinin ne olduğunu öğrenme eylemi. “Hissiyat kontrolü” diye Türkçeye çevirirsek çok eksik olmaz. Lakin dilimize çevrilmiş hâlini kullanırsak da sosyal medya jargonuna girmiş bulunan vibe kelimesinden uzaklaştığımız için yeterince anlaşılmaz. O nedenle çevirmeden devam edeceğim affınıza sığınarak.&nbsp; <p contenteditable="false" fr-original-class="custom-button-wrapper fr-deletable" fr-original-style="text-align:center" style="text-align: center; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; box-sizing: border-box;"><a bgcolor="#ffe144" color="#090909" contenteditable="false" fr-original-class="custom-button-link" fr-original-style="background-color:#ffe144 !important;color:#090909 !important" href="https://aposto.com/s/savasin-tiktok-hali-vibe-check-kulturu-savaslari-nasil?a=customButton" rel="noreferrer" style="background-color: rgb(255, 225, 68) !important; color: rgb(9, 9, 9) !important; text-decoration: none; outline: currentcolor; cursor: pointer; transition: color 0.3s; touch-action: manipulation; -webkit-user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">YAZININ DEVAMI</a>

Aposto Gündem

• Vibe coding tartışmaları: 2025'in kelimesi olarak seçilen 'vibe coding', yazılımcıların işsiz kalma endişelerini gündeme getirdi.<ul><li>Uzmanlar, 'vibe coding'in yazılım geliştirme süreçlerini nasıl etkileyebileceğini ve bu yeni yaklaşımın iş gücü üzerindeki potansiyel etkilerini analiz etti.</li><li>Bazı eleştirmenler, bu kavramın bir balon olabileceğini ve yazılım sektöründe belirsizlik yaratabileceğini ifade etti.</li><li>Destekleyenler ise 'vibe coding'in yaratıcılığı artırabileceğini ve yazılım geliştirme süreçlerini daha verimli hale getirebileceğini savundu.</li></ul>

Canlı Gündem

<h2 fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Beehiiv’den Gazetecilere Destek Programı</h2>Gazeteciliğin geçirmekte olduğu dönüşüm sürecinin en önemli sonuçlarından birisi de giderek bireysel veya bağımsız küçük ekipler tarafından kurulan yayınların yaygınlaşması. Bunlar bir yandan okur tarafından daha çok benimseniyor olsa da kurumsal bir yapının sağladığı desteğin eksikliği yüzünden de zorlanabiliyorlar.Bağımsız yolu tercih eden gazetecilerin son zamanlarda en çok tercih ettiği e-bülten platformlarından birisi olan Beehiiv de bu eksikliği gidermek adına bir proje başlatmış. <a fr-original-style="" href="https://www.beehiiv.com/media-collective" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: currentcolor; cursor: pointer; transition: color 0.3s; touch-action: manipulation; -webkit-user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Beehiiv Media Collective</a> adını verdikleri ve ilk iki yıl için birkaç milyon dolar ayırdıklarını söyledikleri bu projeyle seçili bir grup gazeteciye önemli destekler <a fr-original-style="" href="https://www.niemanlab.org/2025/01/beehiiv-is-the-latest-platform-to-try-to-lure-independent-journalists-with-perks/" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: currentcolor; cursor: pointer; transition: color 0.3s; touch-action: manipulation; -webkit-user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">sunuyorlar</a>. Bunların arasında kendi platformlarını ücretsiz kullanma ve Getty Images gibi birkaç yerde abonelik vermenin ötesinde iki önemli destekleri daha var: sağlık sigortası ve hukuki destek imkanı.&nbsp;Diğer sorunlar bir şekilde çözülse de bağımsız yola çıkan bir gazeteci için sağlık sigortasına ve gerektiğinde ücretini dert etmeden erişebileceği bir avukata sahip olmak aşırı önemli. Beehiiv’in hazır bir şablon yerine gerçekten gazetecilerin ihtiyaçlarını tespit ederek bir destek programı tasarlamış olması da konuyu ne kadar ciddiye aldıklarının bir göstergesi.

n okuyoruz|

İrem SavaşYolculuk, Beirut’un müziği için en belirleyici kavramlardan biri. Coğrafya atlası gibi şarkı isimleri, ilk albümün belki de fitilini ateşleyen kaçma arzusu ve ne aradığını bilmeden bulma hevesi, Zach Condon’la diyar diyar dünya şehirleri… Son albüm Artifacts de hem bu kişisel seyahatlerin hem de bir grup olarak Beirut’un yolculuğunun bir retrospektifini sunuyor. Hayranlarıyla iletişim kurmak hiçbir zaman Beirut’un güçlü karnı olmadı. Her albümden sonra ortadan kaybolup birkaç sene sonra karabatak gibi bambaşka bir yerden yeni bir hikayeyle çıkmak gibi bir alışkanlık edinen grup, hemen her albüm öncesinde de grubu albüme getiren süreci özetleyip aradan geçen süreyi telafi etti. Her albüme etki eden illa ki birkaç yeni şehir, bir enstrüman, bir yolculuk ve en nihayetinde bir hikayesi var Zach Condon’ın. İlk albümleri Gulag Orkestar için bu hikaye, 14-15 yaşlarında, kalıbına dar gelen, uyku problemleriyle baş etmeye çalışan Santa Fe’li bir ergenin, çalıştığı sinemada, Emir Kusturica filmlerinin salondan taşan müziklerinin peşine düşmesiyle başlıyor. Sonrasında ise aile evindeki küçük odasına kapanarak yazdığı albümle sonuçlanıyor. Onu takip eden The&nbsp;Flying Club Cup&nbsp;ise belki de biraz klişe olarak, farklı dünyaları keşfetmek isteyen hemen her huzursuz ve hevesli Amerikalı gencin rüyası ve ilk durağı Paris sokaklarına, Jacques Brel ve Fransız şansonuna bir iade-i ziyaret. Bir sonraki albüm The Rip Tide içinse hikaye bu sefer farklı bir hal alıyor ve yolculuk fiili olduğu kadar zihinsel de bir ilerlemeyi ya da yer değiştirmeyi karşılıyor. Flying Club Cup turnesi, fiziksel ve zihinsel olarak zorlayıcı hatta tüketici bir tecrübe halini alıyor Condon için. Daha fazla devam edemeyeceğini düşünürken bir de üzerine bir sörf kazası sonucu kulak zarının delinmesi eklenince gittiği doktorda ses tellerinin de, kendi ifadesiyle, ayvayı yemiş olduğunu öğreniyor ve sakat bir kulak, iltihaplı ses telleri ve turne esnasında kırılmış bir trompetle öylece kalakalıyor. Tüm bunlara alkol bağımlılığı, boşanma ve depresyon da eşlik ediyor. Buradan çıkışı da kendisini bir kulübeye kapatıp yeni bir albüm yazmakta buluyor ve bu hikayenin sonu da The Rip Tide’a çıkıyor. Turnenin ardından yine bir süre sırra kadem basan Condon, aradan geçen birkaç yıl sonra kafasını bu defa çok tanıdık bir yerden, İstanbul’dan çıkarıyor. Gezi Park’ına destek vermek için attığı post’la İstanbul’da olduğunu öğrendiğimiz Condon için bu durumun, sıradan bir seyahatten çok daha uzun olduğunu öğrenmemiz yine 4. Albümü No No No çıkmadan önce anlattığı hikayesi aracılığıyla oluyor. Ortadan kaybolduğu süreçte zamanını İstanbul ile New York arasında böldüğünü ve senenin neredeyse yarısını Fenerbahçe’de, Kadıköy’de geçirmeye başladığını öğreniyoruz. Nitekim albümdeki şarkılardan biri de o dönemki semtine yazdığı Fener. Ancak Condon’ın İstanbul’daki ikameti de kalıcı olmuyor. Bir sonraki albüm Gallipoli’den önce bu defa da Berlin’e yerleştiğini ilan ediyor. Albüm içinse bambaşka bir yolculuk söz konusu. Grup olarak İtalyan kasabalarına yaptıkları araba yolculuğu albüme genel havasını verirken bir diğer hikaye de albümün ana karakterini oluşturan, Condon’ın eski yatak odasından çıkıp Berlin’e varan farfisa orgunun kıtalararası yolculuğu. Ancak albümün turuna henüz başlayan grup için işler bir kez daha ters gidiyor ve Zach Condon’ın eski belası ses teli problemleri yeniden baş gösterdiği için henüz sadece birkaç konser verebilmiş grup kalan bütün konserleri iptal edip tekrar kendi kabuğuna çekiliyor. Ta ki geçtiğimiz yaz, Condon’ın şifresini unutmuş olduğunu düşündürten Instagram hesabından boy göstermesine kadar kendilerinden haber alınamıyor.Artifacts&nbsp;ise Beirut’un şu ana kadar hiç yapmadığı bir iş, bir toplama albüm. Hayallerinden birinin uzun kış yaşanan, izole bir yerde bir kulübeye kapanıp da albüm kaydetmek olduğundan bahseden Condon, bunu Artifacts’te gerçekleştirmiş gözüküyor. Geçtiğimiz kışın büyük bir bölümünü kuzey Norveç’te, denize nazır bir kulübeye kapanıp albüm kaydetmekle geçirirken bir yandan da Berlin’deki evine döndüğünde eski arşivleri kurcalamaya başlıyor. Böylece eski EP’leri, B-side’ları, daha önce stüdyo kaydı alınmamış şarkıları da derleyip toparlamaya başlıyor. Bunun neticesinde de toplam dört yüzden oluşan ve her biri aslında kendi içinde bir derleme olan çifte uzunçalar ortaya çıkıyor: “Lon Gisland, Transatlantique, O Leãozinho”, “The Misfits”, “New Directions and Early Works”, “B-Sides”.Albümü dinlemeye başlayanlar ilk yüzde tanıdık, hatta belki de Beirut’un en bilindik şarkılarıyla karşılaşacaklardır. Ardından daha önce canlı çaldıkları ancak stüdyo kaydı olmayan şarkılar, Zach Condon’ın daha 14 yaşındayken yazdıkları, Beirut öncesi işleri, albümlere girememiş B-side’lar… Yeniden düzenlenip albüme eklenen parçalarla ilgili büyük sürprizler yok. Özüne dokunmadan kayıtlar daha temiz hale getirilip bir araya toplanıyor. Albümün daha önce duymadığımız bölümü içinse Condon, yine son 20 senede anlattığı hikayeyi toparlıyor. Pek hazzetmediği elektronik gitara bir alternatif olduğunu düşündüğü ve erken dönem işlerinde de sıklıkla duyduğumuz synthesizer’lar yine yoğun bir şekilde kendini hissettiriyor. Uzun yollar, okyanuslar aşıp gelen farfisa da yine albümün temel enstrümanlarından. Albümle ilgili belirtmek gereken bir diğer unsursa, son iki albümde beraber çalıştıkları indie müziğin kalesi 4AD yerine bu iki albüm dışında, ilk albümden beri beraber çalıştıkları Pompeii Records’a geri dönmeleri.Albümden sonra yaptığı açıklamayla bu albümün de bir turnesi olmayacağını belirtiyor Condon. Yine yaptığı gibi başından itibaren onu bu kararı almaya getiren sebepleri açıkça sayarak. Nitekim ses telleri ve psikolojik durumunun hala bir turneyi kaldırabilecek kadar güçlü olmadığını açık yüreklilikle paylaşmaktan geri durmuyor. Ancak farklı vasıtalarla da olsa canlı şovlardan uzak kalmayacağının da sözünü veriyor. En heyecanla beklediğimiz ihtimallerden biri de daha önce defalarca birlikte çalıştıkları Fransız müzik bloğu La Blogotheque ile olası yeni bir işbirliği ki kendisi de bu ihtimalin varlığını açıkça söyleyip heyecanımızı harlıyor.Gurubun kaderinin, hikayesinin belirlenmesinde belki de en önemli rolü oynayan yolculuk, bu albümde somut bir hale de bürünüyor. Dünyadaki yerini arayan huzursuz bir Santa Fe’li çocuğun New York’ta, Paris’te, İstanbul’da Berlin’de kendine aradığı evlerin, son yirmi senede geçtiği durakların bir özeti. Tek lokmada yutup bir oturuşta hazmetmek için zor bir albüm olsa da Condon’ın hikayeyi böldüğü şekliyle, parça parça dinleyip Beirut’un yolculuğuna bir şekilde eşlik edebilmek eşsiz bir deneyim.

Beirut'un son albümü Artifacts, Zach Condon'ın yolculuğunun bir retrospektifini sunuyor.

Dünyadaki yerini arayan Santa Feli huzursuz çocuğun hikayesi

Beuys, Marcel Duchamp, John Cage ve Andy Warhol ile birlikte 20. yüzyılın en önemli sanatçıları arasında sayılıyor.“Herkes sanatçıdır,” diyerek sanatın hem tanımını genişletti hem de toplumu dönüştürme gücünü vurguladı. Bugün, ele aldığı konular güncelliğini korumakla beraber, hemen hemen hepsi tartışmalarda kutuplaşma yaratmaktadır.<img src="https://images.aposto.com/2021/4/2021-05-31T13:12:55.862Z_sm.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" alt="Beuys'un imzası" ratio="Infinity" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">100. yaş günüyle ilgili tüm dünyada birçok kitap basılıyor, projeler üretiliyor ve etkinlikler düzenleniyor. İşte bilgisayar başından ulaşabileceğiniz içeriklerden bir seçki:İngilizce ve Almanca, hem Almanya hem de tüm dünyada etkinliklere yer veren kapsamlı “<a fr-original-style="" href="https://beuys2021.de/en" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">beuys2021</a>” projesi;Fikirlerini bugün siyasetçi ve akademisyenlerle değerlendiren Almanca bir video serisi “<a fr-original-style="" href="https://beuysbts.de/" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">behind the scenes</a>“;Türkçe ve İngilizce, Almanya’dan ve Türkiye’den gençlerin Beuys üzerine görüşlerini dinlemek de mümkün: “<a fr-original-style="" href="https://www.100beuys.com/" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">100beuys.com</a>”Akbank Sanat’ın “<a fr-original-style="" href="https://www.youtube.com/watch?v=60rhehrU1X4&list=PLafAn8dOqMtzHIFAnjGZlVqkBhVFHmofF" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">100 Yıl Beuys</a>” isimli küratör ve akademisyen Marcus Graf moderatörlüğünde tanıtıcı video serisi.<a href="https://beuys2021.de/en" target="_blank" fr-original-style="" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;"></a>

Be ile ilgili hikayeler