Nostalji kelimesi, Yunanca “nostos” yani “eve dönüş” ve “algos” yani “acı, hüzün” kelimelerinden türemiş ve 17. yüzyılda bir tıp öğrencisi tarafından, memleketlerinden uzakta savaşan İsviçreli askerlerin hissettiği kaygıları anlatmak için kullanılmış. Ancak günümüzde kelimenin anlamı basit bir ev özleminden genişleyerek geçmiş zamana duyulan aşırı sevgi ve özlem olarak tanımlanmaya başlamış. Peki geçmiş gerçekten özlem duyulacak kadar güzel miydi ve nostalji duygusu zamanla bu evrimi nasıl yaşadı? Gen Z, neye, neden nostalji duymaya başladı?Yılbaşı öncesi ailemi ziyarete gittiğim hafta, eski kasetlerin olduğu bir kutu buldum. Onları görür görmez on yaşında, evde bulunan bir teybe koyduğum kasete “Harry Potter ve Felsefe Taşı” kitabını okuyup zamanın ilk sesli kitabını kaydettiğim günleri hatırladım. İstemsizce içimden “ne kadar güzel zamanlardı” diye geçirdim. Peki, gerçekten güzel zamanlar mıydı? Bu noktada beynimizin sıkıcı ve kötü anıları unutma ve silmeye ne kadar meyilli olduğunu hatırlatmakta yarar var. Bu meyil, zamanla geçmişimizi toz pembe gözlüklerle görmeye başlamamıza neden oluyor ve içinde bulunduğumuz şu anda, bizi heyecanlandıran, mutlu eden, beynimizin kimyasında pozitif değişimler yaratmayan normal bir perşembe gününde, duyduğumuz bir şarkı, aldığımız bir koku, izlediğimiz eski bir film bizi geçmişte bunları ilk kez deneyimlediğimiz bir ana götürüyor ve geçmişimizi sadece o andan ibaretmiş gibi düşünmemize neden oluyor. Bu da geçmişe duyulan o özlemi doğuruyor.Günümüz kapitalist dünyasında bazı markalar bu nostalji duygusunu reklamlarında, projelerinde kullanmayı da ihmal etmiyor. Her yıl Ramazan ayı geldiğinde gördüğümüz o sıcacık aile ve arkadaş sevgisinin hissedildiği ve “Ah nerede o eski bayramlar” dedirten sofralara eşlik eden Coca-Cola gibi… Nostalji pazarlaması, insanların ortak güzel anlarına olan özlemi etrafına ürünü yerleştiren ve o anlarla ürünü eşleştirerek potansiyel tüketicilere ürünün duygusal yanını aşılamayı hedefleyen bir pazarlama çeşidi. Bu da nostalji duygusunun manipüle edilip, aslında nostalji hissetmediğin ürünlerin ileride size nostalji uyandırabileceğini gösteriyor. Artık hissettiğimiz şeylere de güvenemediğimiz bir zamana mı geldik yani? Gerçek ne peki? Bir simülasyonda mı yaşıyoruz? Biz kimiz!? Sakin! Konudan saptık sanırım, bu başka bir yazının konusu olsun.Pandemi dönemi ile hayatımızda büyük bir yer edinen TikTok platformu ve kısa video tüketimi de hissettiğimiz nostalji duygusunu evrimleştiren ögelerden oldu. Eskiden daha uzak bir geçmişe özlem duyarken artık birkaç ay öncesine nostalji duymaya başladık. Bunun en büyük nedenini şu şekilde açıklayabiliriz: TikTok’ta bir saat vakit geçirdiniz diyelim, son verilere göre bir kullanıcı <a fr-original-style="" href="https://www.thetreetop.com/statistics/average-human-attention-span#:~:text=The%20average%20human%20attention%20span,seconds%20to%20over%2020%20minutes" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">ortalama</a> sekiz saniye boyunca bir video izliyor (spesifik olarak 8,25 saniye), böylece bir saat içerisinde tükettiğiniz içerik sayısı 420 oluyor. Yazı ile dört yüz yirmi! Beynimize inanılmaz bir veri girişi gerçekleşiyor ve bunu günlerce devam ettirdikçe ve platformda geçirdiğiniz süreyi arttırdıkça giriş yapan bu kadar bilgi ile beynimiz bu içeriklerin çok önceden yüklendiği ve böylelikle onlara nostalji duymamız gerektiğini söylüyor. Ardından “Ah nerede o eski bayramlar”, “Ah nerede o eski BeReal’lar” cümlesine dönüşüyor.Nostalji duygusu hissettiğimiz diğer tüm duygular gibi normal bir olay. Ancak içinde yaşadığımız dijital çağın diğer duygularımızı manipüle ettiği gibi nostalji duygusunu da manipüle ettiğini arada kendimize hatırlatmalı ve “geçmiş gerçekten de o kadar güzel miydi ya?” diye sorgulamayı unutmamalıyız.&nbsp;Nostalji demişken yazının başında bu kelimenin nasıl ortaya çıktığını okuduğumuz zamanları hatırlıyor musunuz, ne güzel zamanlardı.

20'lik

Ne güzel zamanlardı...

Ah nerede o eski bayramlar? (Ah nerede o eski BeReal’lar?)

🦸‍♀️ Stan: <a fr-original-style="" href="https://www.instagram.com/gedikeren/" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; -webkit-user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Eren Gedik</a> ✏️ Röportaj: <a fr-original-style="" href="https://www.instagram.com/alarademirel1/" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; -webkit-user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Alara Demirel</a>“Hayran olduğum şey,”&nbsp;diye başlayan cümleyi nasıl devam ettirirsin?Hayran olduğum şey rutinlerinden ve kurallarından ödün vermeden, başarılı oldukları alanda istikrarlı bir şekilde yükselen, aynı zamanda etrafına da ilham veren insanlar. Tanıyıp tanımamam, bana yakın veya uzak olmaları fark etmez.&nbsp;Özellikle kreatif alanda başarılı insanların hikâyelerini okumak, bu insanları yakından takip etmek ve fırsat bulduğumda onlarla sohbet etmek beni çok besliyor. Hayran olmamı sağlayan en önemli iki şey de—en başta söylediğim gibi—bu insanların sadık kaldıkları rutinleri ve kuralları olması. Kulağa çılgınca gelebilir ama evet, ben rutinlerinden ödün verdiği zaman tüm dengesi şaşan bir insanım. Beni en çok yaptığım işlere ve disiplinime aldığım övgü tatmin ediyor.<img src="https://images.aposto.com/2022/10/2/1669733786150.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.42" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">🐶 Eren'in kurduğu Borzoi Creative'in&nbsp;<a fr-original-style="" href="https://www.instagram.com/brunosociety/" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; -webkit-user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Bruno Society</a>'le işbirliğinden<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom-style: none; clear: both; -webkit-user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;">Küçükken hayran olduğun evrenler var mıydı?Küçükken hayran olduğum evrenin oluşmasını sağlayan Harry Potter ve Felsefe Taşı filmiydi. Rüyamda bu evrene gitmenin beni ne kadar heyecanlandırdığını ilk kez içimde fark ettiğimde her gece uyuduğumda oraya gitme arzum başladı.&nbsp;Yastığa başımı koyduğum anda o evrende olduğuma dair hayaller kurar ve o geceki rüyamın senaryosunu yazmaya başlardım. Çoğu zaman da işe yarardı—kendimi Harry Potter evreninde bulurdum.<img src="https://images.aposto.com/2022/10/2/1669733699784.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.42" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">⚡️&nbsp;Harry Potter ve Felsefe Taşı, 2001<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom-style: none; clear: both; -webkit-user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;">Hayran oldukları seni, hayatını ve üretimlerini nasıl etkiliyor?İyi işler yapan, başarılı insanlardan her zaman beslenmeye ve ilham almaya çalışırım. Azimli bir insan olduğumu söyleyebilirim fakat rekabetten asla hoşlanmam. Benimle aynı işi yapsın veya yapmasın, maddi ve manevi anlamda başkasıyla rekabet etmek bana ait bir özellikmiş gibi gelmiyor. Bu nedenle hayran olduklarımın hayatıma ve üretimime her zaman pozitif etkisi olması üzerine çabalıyorum.&nbsp;Türkiye’de çok küçük bir kreatif sektör var. Bu da sektörün insanlarına bazen pastanın ne kadar büyük olduğunu ve herkese yetebileceğini unutturuyor. Birinin yerel veya global alanda yenilikçi ve önemli bir iş yaptığında aslında hepimize yol açtığını hatırlamamız ve bu insanın başarısını takdir etmemiz gerektiğine inanıyorum.Hayran oldukların ürettiklerinle kesişiyor mu?Üretme süreçlerim oldukça düzenli ilerliyor. Daha öncesinde bahsettiğim gibi, rutinler ve disiplinin ipi kaçınca film kesiliyor bende. Sürekli olarak çalıştığım insanları dikkatli bir şekilde seçmeye çalışıyorum. Birlikte ürettiğim insanların da her birinde hayran olunacak özellikler bulabiliyorum.&nbsp;Hevessiz, risk almaktan kaçan, eski kafalı ve kendini başkalarından üstün gören insanlarla iş yapmak beni demoralize ediyor. Bu yüzden artık yalnızca birlikte yükselebileceğimi hissettiğim, beni aşağıya çekmeyecek kişilerle işbirlikleri yapıyorum.&nbsp;Bazen karşıma asla rutinleri olmayan, kuralsız yaşayan, disiplinsiz fakat işinde çok iyi, olduğu ortamın enerjisini yükselten insanlar çıkıyor. Anksiyete krizleri eşliğinde o insanlarla çalışmaktan keyif alırken buluyorum kendimi.<img src="https://images.aposto.com/2022/10/2/1669733918875.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.42" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">🏺 Borzoi Creative ve&nbsp;<a fr-original-style="" href="https://www.instagram.com/storedesole/" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; -webkit-user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Désolé</a>&nbsp;işbirliğinden<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom-style: none; clear: both; -webkit-user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;">İçinde yaşamak istediğin evren hangisi? Orası nasıl bir yer?İçinde yaşamak istediğim evren için hayalim belirsizliklerin ortadan kalkması. Herkesin güvende olduğu ve iç huzurunu sağlamakta zorlanmadığı bir evren hayalim var. Günümüz dünyasındaki güç zehirlenmeleri, savaşlar, her türlü ayrımcılık ve şiddet—nerede olursan ol, maruz kal ya da kalma—duyarlı bir insanın umudunu tüketen ve gerçeklikten uzaklaştıran şeyler. O nedenle şu anda bir ütopya hayali kurmanın öncesinde tüm dünya için merhamet diliyorum.

Fanon

Hayran oldukların seni nasıl etkiledi, Eren?

Stan #17: Eren Gedik

Yazı: <a fr-original-style="" href="https://www.instagram.com/codymehmetcatal/" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Cody Mehmet Çatal</a>Görsel: Hakan Can KinikMerhaba sevgili cadılar, büyücüler ve muggle soylular!Aradan 20 küsür sene geçmesine rağmen hala ilk günkü canlılığını koruyan bir fandomın (hayran grubunun) parçası olarak, forum sitelerinde sayfalarca kurgular yazıp kendimizi o evrene entegre etmemize yardımcı olan Role Play Game’den, dijitalde içerik tüketiminin, yazıdan videoya kayması nedeniyle YouTube, Discord ve diğer sosyal medya platformlarında hayran kültürünün nasıl canlı kaldığına uzanan bir yazı ile karşınızdayım.Her şey 1997 yılında şu cümle ile başladı:"Mr. and Mrs. Dursley of number four, Privet Drive, were proud to say that they were perfectly normal, thank you very much.”“Privet Drive dört numarada oturan Mr. ve Mrs. Dursley son derece normal olduklarını söylemekten gurur duyarlardı, sağ olun efendim.”<img src="https://images.aposto.com/2022/6/4/1657159624686.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.65" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Hermione, Harry ve Ron<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;">Sinemada gittiğim ilk film Harry Potter ve Felsefe Taşı’ydı. 2002 yılında, henüz dokuz yaşındayken yaşadığım ilde bulunan tek sinema salonuna gelmişti. Sinema salonundan çıkarken aslında yepyeni, fantastik bir dünyaya da giriş yapmıştım. Devam eden yıllarda kitaplarla, filmlerle, dergilerden topladığım posterlerle ve çıkartmalarla, bulduğum lisanslı ürünlerle bir hayran grubunun parçası haline geldim. Ama tahmin ettiğimden daha büyük bir şeyin parçası olduğumu 14 yaşında, karşıma şans eseri çıkan&nbsp;Harry Potter Role-Playing Game&nbsp;forum siteleri ile öğrendim.Kısaltması RPG olarak da bilinen Role-Playing Game, isminden de anlaşılacağı üzere rol yapma üzerine kurulu bir oyundur. Tamamen farklı bir evrende ya da dünyamıza benzer bir mekanda oluşturduğunuz karakter ile maceradan maceraya atılırsınız. Kendinizi o evrenin bir parçası haline getirirsiniz. Bunlar genelde bilgisayar oyunu olarak oynayabileceğiniz oyunlardır. Ancak benim bilgisayar oyunlarına karşı olan isteksizliğim, RPG’nin farklı bir yönünü bulmama neden oldu.Benim keşfettiğim RPG, yazarak oynanan bir oyundu.&nbsp;Herhangi bir forum sitesinde, diğer gerçek oyuncularla oynadığınız bir oyun. Genelde Harry Potter teması üzerine gerçekleşirdi kurgular. Siteye kayıt olurken kendinize bir karakter yaratırsınız. Karakterinizin kaç yaşında olduğuna karar verir ve ona göre bir meslek seçiminde bulunursunuz. Ancak mesleğinizi seçmek tamamiyle size bağlı değildir. Öncelikle yazma yeteneğinizin değerlendirileceği bir sayfaya yönlendirilirsiniz. Bu sayfada, bir kısa hikaye yazıp, site adminleri tarafından değerlendirilmesi için kaydedersiniz. Bu hikayeyi sizin yazmış olmanız önemli, başka hikayelerden alıntı yaparsanız siteden engellenebilirsiniz. Hikayenin yazım dili, giriş, gelişme, sonuç bağlantısı, noktalama işaretleri ve yazım kurallarına uyumu, özgünlüğü ve kurgusuna göre 0 ile 100 arasında bir puan alırsınız. Ardından aldığınız puanlara göre bir mesleğe sahip olursunuz. Çünkü RPG sitesinde kurgular çok önemlidir ve kurguya katkı sağlayacak olan iyi yazarların daha iyi görevlere sahip olması gerekmektedir. Zamanla mesleğinizi değiştirebilirsiniz, eğer yazılarınızı geliştirirseniz, düşük puan almanıza neden olan kısımları düzeltebilirseniz tekrar puanlamaya katılıp yeni bir puan alıp istediğiniz yeni bir mesleğe geçebilirsiniz.<img src="https://images.aposto.com/2022/6/4/1657159650486.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="0.73" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Mesleğinizi (bu öğrenci olabilir, Hogwarts Profesörü, Seherbaz, Basın Çalışanı, Sihir Bakanlığı Çalışanı, okul hademesi, bar, mekan sahibi, vb. olabilir) belirledikten sonra karakterinizin geçmişine dair bir kurgu oluşturmanız gerekir. Karakteriniz kim? Nerede doğru, ailesinin geçmişi nedir, neleri sever, neleri sevmez, hayatında en üzücü olay nedir, fiziksel özellikleri, karakteristik özellikleri nelerdir, yani gerçek hayatta sizi siz yapan şeyleri, açtığınız karakter için de kurgulamanız gerekmektedir. Anlayacağınız tam bir roman karakteri yaratırsınız!Mesleğinizi ve karakterinizin geçmişini ve karakter özelliklerini belirledikten sonra site içerisinde bulunan diğer karakterlerle kurgular üretmeye başlayabilirsiniz. Her kişi kendi karakteri için bir sayfa açar ve orada karakterine dair açıklamalar verir ve siz, o açıklamaları okuyarak o kişiye kurgu önerilerinde bulunursunuz. Kurgularınızı iyi, kötü, nötr her türlü yapabilirsiniz. Kurgunuzda sizin yönettiğiniz kişiler de olabilir: NPC’ler (non-playing characters). Anne, baba gibi karakterler bulmanıza gerek yoktur, onları kendiniz de yazabilirsiniz. Onun dışında yakın arkadaş, düşman, sınıf arkadaşı, bir gecelik birlikte olduğun gibi birçok farklı kişinin karakteri ile kurgular oluşturabilirsiniz ve karakterinizin geleceği bu kurgulara göre gelişmeye ve değişmeye başlar.Meslek hazır, geçmişiniz hazır ve kurgular da hazır. O zaman şimdi yapmanız gereken şey: YAZMAK!Bundan sonrasında bir roman yazar gibi karakterinizi oynatmaya başlarsınız. Öğrenciyseniz derslere girer, sınavlara katılır, arkadaşlarınızla partiler düzenler, kütüphanede ders çalışırsınız, Profesörseniz müfredat oluşturup öğrencilere ders anlatırsınız, Sihir Bakanı çalışanı iseniz sitenin ana kurgusuna bağlı kalarak kurgular yazarsınız.Minik bir örnek vereyim, 15 yaşında yarattığım Frederick isimli bir karakterimin bir oyuna giriş sahnesi:<a data-type="embed" fr-original-style="" href="https://2011denberi.tumblr.com/post/689072937849012224/2010-frederick-my-muggleish-childhood" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank"><img src="https://embed.apos.to/assets/2022/6/2022-07-07T02:04:12.054Z.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="3.35" width="550" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"></a>Bu şekilde yazarak devam ettiriyorsunuz oyunu. Sayfalarca yazdım bunun gibi. Birçok farklı sitede birçok farklı karakterim oldu ve kimi zaman oluşturduğum karakterle kendimi o kadar özdeşleştirdim ki onun yaşadıkları beni de mutlu ediyor, beni de üzüyordu. Çok eskiden bir karakterimin kurgusu onu intihara sürüklemişti örneğin. Ve onu intihar ettirdiğim sahne beni gerçekten etkilemişti. Bir daha asla o karakterin adı ile yeni bir hesap açamadım ve o sitedeki diğer oyuncular, karakterim adına anma töreni düzenlemişti. İnsanların, sizin karakteriniz adına yazdıklarını okumak sizi daha da etkiliyordu. Çok güzel insanlarla tanışıp, çok güzel arkadaşlıklar edindim.&nbsp;Oluşturduğum kurgular ile farklı dünyaları dolaşıp, onlarca farklı hayata dokundum. Ve bence bu, benim şimdiki karakterimi oluşturmamda çok yardımcı oldu. Çünkü birçok farklı pencereden baktım hayata. Kimi zaman baskın taraf benken, kimi zaman ezilen taraf ben oldum, kimi zaman gerçek hayatta asla veremeyeceğim kararları karakterime verdirip neler hissettiğimi gördüm.Ardından sosyal medya platformları gelişmeye başladı. İçerik üretimi ve tüketimi yazıdan videoya kaydı ve bu RPG kültürünün bitmesine neden oldu. Farklı YouTube kanalları açıldı (<a fr-original-style="" href="https://www.youtube.com/c/MosyoTaha" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Mösyö Taha</a>), farklı Instagram hesapları kuruldu, Discord odaları oluşturuldu ve hayranlar bu dünyaya yepyeni kapılardan giriş yapmaya başladı. Bu, tüm dünyadaki hayranların birbiri ile kolayca etkileşime geçmesine yol açtı. Ancak kişisel olarak düşündüğüm şey şu ki daha yüzeysel bir hayranlık başladı. Bunu “sen gerçek hayran değilsin yaa…” şeklinde söylemiyorum, aksine insanlar bu dijital gelişmelerle hayranı oldukları dünya ve hikaye hakkında çok daha fazla şey öğrenmeye başlarken, koleksiyonlar oluştururken, onun daha az parçası haline gelmeye başladı. RPG aktif bir hayranlık imkanı tanırken, YouTube, Discord, Instagram hesapları bu aktif hayranlığı biraz daha pasif hayranlığa evirdi.<img src="https://images.aposto.com/2022/6/4/1657159673096.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.52" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Hogwarts<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;">Yine de 20 sene sonra bile hala dünyanın en büyük hayran kitlesi olmayı nasıl başarıyor HPFC diye düşünüyor insan. Sanırım buna en güzel cevabı Sirius Black veriyor:&nbsp;“The ones that love us never really leave us. You can always find them in here.”“Bizi gerçekten sevenler,bizi asla terk etmezler. Onları her zaman, burada* bulabilirsin.”*hayran grubu arasında :)

Harry Potter ve Felsefe Taşı ile ilgili hikayeler