<img src="https://images.aposto.com/2024/1/2/1708417848799.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.83" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Kaynak: ArtDog İstanbul1. &nbsp;Bir fuardan fazlası : Galeriler Buluşması<ul fr-original-style="" style="margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; list-style-position: inside; box-sizing: border-box;"><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Nedir?&nbsp;Sergi.&nbsp;İlk defa düzenlenecek etkinlik, 24 çağdaş sanat galerisini aynı çatı altında buluşturuyor.</li><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Nerede? The Ritz-Carlton Residences</li><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Ne zaman? 21 - 25 Şubat</li><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Neden gitmeli?&nbsp;Türkiye'nin önde gelen galerilerinin katılımıyla, dayanışma ve paylaşma prensipleriyle şekillenen yenilikçi sergi modelini tecrübe etmek için.</li><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Not almalı:&nbsp;Bilgili Holding ana sponsorluğunda ve Yapı Kredi Özel Bankacılık'ın kurumsal sponsorluğunda düzenlenen etkinlik, bugün (20 Şubat) ön gösterime açılıyor. Sergiye paralel konuşma programını <a fr-original-style="" href="https://www.instagram.com/artshowgalerilerbulusmasi/" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Art Show Instagram</a> hesabından takip edebilirsiniz.</li></ul><hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;"><img src="https://images.aposto.com/2024/1/2/1708418860719.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.71" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Kaynak: Medyascope2. &nbsp; Deneysel bir müzik yolculuğu: Yeni ve En Yeni Müzik Festivali<ul fr-original-style="" style="margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; list-style-position: inside; box-sizing: border-box;"><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Nedir?&nbsp;Konser.&nbsp;Matthias Osterwold'un sanat yönetmenliğinde düzenlenecek festivalin 5. edisyonunda öncü ses çalışmaları, eser prömiyerleri, atölyeler ve mecralar arası performanslar yer alacak.</li><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Nerede? Arter</li><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Ne zaman? 22 - 25 Şubat</li><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Neden gitmeli?&nbsp;Çağdaş müziğin ifade ve üretim yöntemleri açısından geldiği son noktayı keşfetmek için.</li><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Not almalı:&nbsp;Etkinlik, pandemi sürecinde doğaçlama üzerine çalışan 42 müzisyenin solo parçasını biraraya getirerek dev bir senfoniye dönüştüren Raed Yassin'in <a fr-original-style="" href="https://www.arter.org.tr/etkinlik/raed-yassin-hayalet-orkestra/3336" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Hayalet Orkestra</a> performansına ve Norveçli besteci Øyvind Torvund’un <a fr-original-style="" href="https://www.arter.org.tr/etkinlik/%C3%B8yvind-torvund-gelecek-operalar-icin-planlar/3339" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Gelecek Operalar için Planlar</a> adlı eserinin Türkiye prömiyerine ev sahipliği yapıyor. Biletlere <a fr-original-style="" href="https://www.biletix.com/etkinlik-grup/416107939/ISTANBUL/tr" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">buradan</a> ulaşabilirsin.</li></ul><hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;"><img src="https://images.aposto.com/2024/1/2/1708413354326.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.50" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Kaynak: Sanat Okur3. Sürprizlerle dolu bir akış: blinDate - Dama Dama<ul fr-original-style="" style="margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; list-style-position: inside; box-sizing: border-box;"><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Nedir?&nbsp;Performans. Korhan Başaran'ın New York'ta geliştirdiği multidisipliner konsept "blinDate" performansının şehirdeki tek seferlik özel gösterimi.</li><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Nerede? Alan Kadıköy</li><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Ne zaman? 26 Şubat</li><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Neden gitmeli? İstanbul'un yanı sıra İtalya, Avusturya, Bulgaristan ve Yunanistan merkezli dansçıları anda karar vermeye teşvik eden doğaçlama performansa tanıklık etmek ve zaman zaman parçası olmak için.</li><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Not almalı:&nbsp;Company RAu’nun Kadıköy Boa Sahne’nin prodüksiyon desteğiyle gerçekleştireceği blinDate: Dama Dama, adını sayıları hızla azalan Alageyik'in Latincesinden -Dama Dama- alıyor. Performans, Anadolu'da tehdit altında olan canlı türlerine referans veriyor. Biletler <a fr-original-style="" href="https://tiyatrolar.com.tr/tiyatro/blindate-dama-dama" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">burada</a>.</li></ul>

Aposto İstanbul

Yazar(lar): Sinem Uğurdağ ve Alara DemirelBovarizm’e (Bovarysme) kaymadan edebiyatın dönüştürücü gücünü kurgulaştırmak mümkün olur mu? Desdemona’yı etkileyen Othello muydu yoksa onun hikâyeleri mi? Peki Northanger Abbey’nin Catherine Morland’ı gotik edebiyattan mı daha çok korkmalıydı gerçek hayatın kendi tehditlerinden mi?Matt Haig’in Gece Yarısı Kütüphanesi, kimsenin trajik düşüşüne kaptırmadan okuyucusuna edebiyatın ve kurgunun insanlar üzerindeki gücünü yansıtıyor. Açılışta karşılaşılan Sylvia Plath alıntısı ve devamında verilen cümlelerden anlaşılacağı üzere kütüphaneler sayesinde yaşayabileceğimiz veya kendimizi yaşamla ölüm arasındaki limbodan çıkarabileceğimiz anlar, kurguda mevcut.<blockquote fr-original-style="color: rgb(9, 9, 9); border-color: rgb(208, 207, 251); border-width: 4px; font-style: italic; padding-left: 10px;" style="color: rgb(9, 9, 9); border-color: rgb(208, 207, 251); border-width: 4px; font-style: italic; padding-left: 10px; margin: 0px 0px 1em; border-left-style: solid; box-sizing: border-box;">"Yaşamla ölüm arasında bir kütüphane var," dedi. "Bu kütüphanedeki raflar sonsuza kadar gider. Her kitap yaşamış olabileceğin başka bir hayatı yaşama şansı sunar sana. Farklı seçimler yapmış olsan, şu an nasıl bir hayatın olacağını görürsün... Pişmanlıklarını telafi etme şansın olsaydı, bazı konularda farklı davranır mıydın?"</blockquote><h2 fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Hayatla kütüphane analojisi beraberinde bir gündelik yaşam anlatısı</h2>Gece Yarısı Kütüphanesi’nin hikâyelerin dönüştürücü gücüne ele aldığını ifade etmek, ilk sayfadan itibaren mümkün oluyor. Baş kahraman Nora Seed ve anılarıyla tanıştıkça da bu durumun önemini görmeye devam ediyoruz. Matt Haig, bunu kısa tuttuğu bölüm araları ve çok da sık olmayan zaman atlamalarıyla nispeten daha az uygulanan bir hikâye anlatıcılığıyla kelimeleştiriyor.Kütüphane analojisini hayatla bir tutmak kitap boyu mümkün—bütün olasılıkları mümkün kılan bir yer burası. Sonsuz olasılığın ortasındayız ve karmaşıklık, kaotiklik, hayatla yaşam arasında depresif bir limbo var bu gerçeklikte. Yalnız Haig, burada araya giriyor ve gündelik yaşam anlatısıyla tetiklemeden uzak bir hayat anlatısı gerçekleştiriyor.<blockquote fr-original-style="color: rgb(9, 9, 9); border-color: rgb(208, 207, 251); border-width: 4px; font-style: italic; padding-left: 10px;" style="color: rgb(9, 9, 9); border-color: rgb(208, 207, 251); border-width: 4px; font-style: italic; padding-left: 10px; margin: 0px 0px 1em; border-left-style: solid; box-sizing: border-box;">Olmak istediğim her şey olmam, yaşamak istediğim bütün hayatları yaşamam mümkün değil. İstediğim bütün yetenekleri geliştirmem mümkün değil. İstememin nedeni ne peki? Hayatımda, olası bütün zihinsel ve fiziksel deneyimlerin her bir rengini, tonunu ve her çeşidini yaşamak istiyorum.</blockquote>— Sylvia Plath<h2 fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Depresyonun ürpertici gerçekliği ve binbir olasılık</h2>Gece Yarısı Kütüphanesi, hüzünlü veya talihsiz anların koleksiyonu olarak açılıyor. Haig’in anlatısı, okuyucuyu depresif anlarla boğmak yerine hikâyeye bağlı tuttukça mizahın gücünü kullanarak meraklanmaya devam ettiriyor. "Başarılı hayat" anlatısı yerine tercih edilen küçük şehirde yaşamın öyküsü; "sıradan hayat"ta kalmakla gelen bir işten kovulmak; hayatına eşlik eden kedinin kaybı; ailenin yokluğu ve kalanın seninle konuşmaması üzerine depresif bir limbo burası. Evet, oldukça ürpertici duruyor olabilir."Kendi hayallerinin peşinden gitmelisin!" retoriğini kitap tatlı bir dille eleştirirken aslında hayalimizi bulmanın, hayali hayata dönüştürmenin zorluğuna parmak basıyor. Kimi zaman en yakınımızdaki kişilerin hayallerini kendi hayalimiz olabileceğini hatırlatıyor. Kitap boyunca en yakın ilişkileri sorgulatırken, aslında hayallerimizin ve benliğimizin bir soğan gibi iç içe geçtiğini fark ettiriyor. Hangisi benim hayalimdi, hangisi bir başkasının gerçekliğiydi sorularına yeni bir gözlükle bakmamızı sağlıyor.Peki ya hayalimiz olsun olmasın sonsuz olasılıkları Nora Seed ve anılarıyla keşfedebiliyor olsaydık? O zaman okumaya devam etmeyi tercih eder miydik yoksa hayatın sıra dışılığı anlatısı da mı ilgimizi çekmezdi? İşte Gece Yarısı Kütüphanesi, burada literal anlamıyla karşımıza çıkıyor: Burası hayatın kendisine dair kitaplarla dolu bir kütüphane. O hâlde soru şuna evriliyor: Tek bir kitaptan hepsini ziyaret etmek ister miydiniz?<h2 fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Ve sonra şöyle düşündüm...</h2>Özgürlüğün, seçimlerimizin ötesinde kendimizi tanımakla ilgili olduğunu, eskinin tahakkümü ve pişmanlığı altında kimsenin kalmak zorunluluğu &nbsp;olmadığını yeniden hatırladım. Sonsuz seçimler içerisinde bugünü ve bu gerçekliği seçmeyle kurulan ilişkinin hiç tahmin etmediğim kişilerin etkisi altında kalmış olabileceğimi yeni bir gözle fark ettim.&nbsp;Hayallerin peşinden gitme dürtüsünde kimin hayali, hangi zaman ve kiminle gittiğinizi hatırlamak çok kıymetli. Kitapta da olduğu gibi tek doğrunun olmadığını, bazen basit bir hayatın kompleks bir hayattan daha rahatlatıcı olabileceğini ve bunların hepsinin birer tercih olduğunu yeniden her gün hatırlamaya ihtiyacımız var. Farkındalığın farklı katmanlarda gerçekleştiğini ve çevremizle olan ilişkimize yeniden bakmanın rahatlatıcı bir nefes olduğu kitaptan bende kalanlardan yalnızca biriydi.&nbsp;Gitmeden, son bir soru: Mümkünatların genişliğini en son ne zaman düşündünüz?

Aposto Kitap

Edebiyatın gücü ve depresyonla tetiklenen bir limbo üzerine.

Gece Yarısı Kütüphanesi’nde yaşamla ölüm arasında

Dizi: BeefYaratıcı: Lee Sung JinSüre: 10 bölüm, toplam 348 dakikaYapım yılı: 2023Netflix kataloğuna 6 Nisan’da katılan ve büyük beğeni toplayan A24 dizisi, her açıdan beklentileri karşılamayı başarıyor. Beef’i izlerken Emre’nin<a fr-original-style="" href="https://aposto.com/s/bagimsiz-sinemanin-markalasmasi-a24-1" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">&nbsp;Bağımsız sinemanın markalaşması: A24</a> yazısında yer verdiği “A24’un yapımcı ya da dağıtımcı şapkasıyla dâhil olduğu bir projenin hangi janrda olursa olsun anlatım, biçim ve estetik açıdan belli standartları koruyacağını biliyorum” sözlerine bir kez daha hak veriyorum.Lee Sung Jin, Carl Gustav Jung’un “Kimse ışığı hayal ederek aydınlanmaz. İnsanı aydınlatan karanlığı idrak etmektir” sözlerinden esinle yaratıyor diziyi. Everything Everywhere All at Once’ın (yön. Daniel Kwan &amp; Daniel Scheinert, 2022) da görsel dünyasına imzasını atmış Larkin Seiple’ın görüntü yönetmenliğini izliyoruz. Asyalı Amerikalı baş karakterlerin ailelerinden miras kalan ve kendilerinin de ailelerine aktardıkları travmalarının anlatıya yayıldığı Beef, bu açıdan da Everything Everywhere All at Once’ı hatırlatıyor.Dizinin müzikleri, Midsommar’ın (yön. Ari Aster, 2019)&nbsp;soundtrack’iyle hatırlayacağın Bobby Krlic’in (The Haxan Cloak) imzasını taşıyor. Krlic’in, anlatıyla ve görsel öğelerle desteklenen gerilimi tırmandıran notaları bir kez daha kulaklarımızda. Görsel sanatlar, edebiyat ve felsefeden güç alan bir komedi-drama izliyoruz. Bölümlerde gördüğümüz enfes illüstrasyonlar, dizide Isaac karakterini canlandıran David Choe’nun eserleri. Bunun yanında her bölümün adı bir konuşmaya veya bir esere referans vererek bölümlerin inişli çıkışlı yolculuğunda heybemize bir şeyler eklemeyi ihmal etmiyor. Werner Herzog, Joseph Campbell, Sylvia Plath, Betty Friedan, Iris Murdoch, Ingmar Bergman, Franz Kafka, Simone de Beauvoir, Simone Weil ve Carl Gustav Jung’dan alıntılar her bölümün başında belirip bölüm boyunca bize eşlik ediyor.<h3 dir="ltr" fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Somut evlerin beyhudeliği</h3>Pek çoğumuzun hayatına The Walking Dead (2010-2002) ile giren, Burning (yön. Lee Chang-dong, 2018) ve Minari (yön. Lee Isaac Chung, 2020) ile kuşağının parlayan yıldızları arasına giren Steven Yeun ve muazzam stand-up special’ları Baby Cobra (2016), Hard Knock Wife (2018) ile Don Wong’da (2022) izlediğimiz komedyen Ali Wong başrollerde. Ali Wong’un hikâye anlatıcılığında ve sesini kullanmada ne kadar başarılı olduğunu düşününce dizinin komedi unsurlarını rahatlıkla taşıyabileceğini tahmin ediyorum ilk görüşte. Ve haksız çıkmıyorum. Steven Yeun da son birkaç yılda iyice yükselen şanını sonuna kadar hak eden bir isim. Birlikte&nbsp;karanlığı idrak ederken&nbsp;muazzam bir ikili oluyorlar.Danny’nin ailesi, kuzen Isaac’in yasa dışı faaliyetleri nedeniyle motellerini kaybedince Amerika’yı terk etmek zorunda kalıyor. Paul, abisi Danny’yi Isaac’i hiç sorgulamadığı için suçlarken Danny ne yapıp edip ailesinin hayalindeki arsayı satın almak ve onlara bir ev yapmak istiyor. Kafasına koyduğunu yaparken kardeşini de yanında isteyen Danny, her şey yerli yerinde olursa nihayet takdir edileceğine ve tatmin olacağına inanıyor. Sürekli planlar yapıyor ve sürekli hatalar da yapıyor.Amy’nin ise sanatçı ve son derece Zen bir kocası, şirin mi şirin bir kızı, baştan sona dizayn ettiği kocaman bir evi ve varını yoğunu verdiği başarılı bir işi var. Dışarıdan bakıldığında her şeye sahip gözüken Amy tabii ki hayatından memnun değil. Her şeye sahip olmayı başarmış mutlu kadın rolünü sürdürmek zorunda. Meseleleri açıkça paylaşmanın mümkün olmadığı bir aileden geliyor ve kendi kurduğu ailesinde de bu döngüyü devam ettiriyor.<img src="https://images.aposto.com/2023/3/5/1681466003467.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" alt="Beef | Andrew Cooper/Netflix" ratio="1.51" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Beef | Andrew Cooper/Netflixİkilinin yolları dizinin hemen başında kesişiyor. Trafikte ani bir sürtüşme yaşayan baş karakterlerimiz Amy ve Danny, olayın peşini bir türlü bırakamıyor ve öfkelerinin izinde absürt bir yolculuğa çıkıyorlar. Kendilerini gerçekleştiremedikleri, gerçekleştirdikleri zaman da tatmin olamadıkları hayatlarının tetiklediği hayal kırıklığı ve öfke; onları içinden çıkılmaz bir inat sarmalına sokuveriyor. Bu inatlaşmayı sürdürürken en kırılgan yerleri su yüzüne çıkıyor ve özel bir bağ kuruyorlar. Birbirlerine ve kendilerine yaşattıkları fenalıkların dozu arttıkça ancak tüm bunları birlikte yaşayan iki insanın anlayabileceği bir tanıdıklık hâlinde buluşuyorlar. Kendilerinden vazgeçerek inşa etmeye çalıştıkları somut evlerin beyhudeliği, yerini bu aşinalıktan doğan evde olma hissine bırakıyor. Beef’in yapbozunu oluşturan estetik parçalar birleştiğinde meydana gelen dağınıklığın ironisini de bu yüzden takdir ediyorum. Ömürlerini ışığı hayal ederek geçirmiş iki yabancının birbirlerinin karanlık dürtülerinde Jung’un bahsettiği idraki yakalamaları bana tuhaf bir umut veriyor.Nerede izleyebilirsin? Beef, tüm bölümleriyle Netflix’te yayında.Benzer işler:<ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; list-style-position: inside; box-sizing: border-box;"><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Killing Eve (2018–2022, Phoebe Waller-Bridge)</li><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Barry (2018-2023, Alec Berg ve Bill Hader)</li></ul>

Duende

Lee Sung Jin imzalı Beef’te kuşaklar arası travmalar, karanlık dürtüler ve absürt bir eve dönüş hikâyesini izliyoruz.

Karanlığı birlikte idrak etmek: Beef

Dünyadaki günlükçülük tarihine şöyle bir bakacak olsak, eminim ki pek çoğunuzun aklına hemen Anne Frank gelir. New York Times’da 90’lı yıllarda yer alan bir habere göre, "Anne Frank'ın Günlüğü" o yüzyıldaki iç yaşamları dışarıya vuran en ünlü kaynakmış. Anne, günlük yazmaya 13 yaşındayken, ailesi ve arkadaşlarıyla birlikte Amsterdam şehrinde küçük bir binada Nazilerden saklanmadan hemen önce başlamış ve 15. doğum gününden kısa bir süre sonra Nazilerin saklandıkları yeri basmasına kadar yazabilmiş. Savaştan sonra, aileden hayatta kalan tek kişi olan babası Otto, kızının yürek burkan günlüğünü yayımlamaya karar vermiş ancak denilen o ki, Otto’nun onursuz bulduğu bir takım ayrıntıları kenara atmasıyla, günlüğün orijinal hâlinin ancak %60’ı bizlere ulaşmış. Yine de bu kitap o döneme dair birçok ayrıntıyı gözlerimizin önüne sererek günlük tutmanın insan hayatından yansımaları kuşaklar ötesine taşıdığını gösteriyor.Leonardo Da Vinci de önemli günlükçülerden. 18 yaşımdayken Floransa’da bir çalışma kampına katılmış ve Leonardo Da Vinci’nin evini ziyaret etme şansına erişmiştim. Günlüklerinin bazıları halen orada sergileniyordu. Yazılarının yanı sıra, birçok çizimi de yer almaktaydı o sayfalarda. Zaten aslında günlük dediğimiz şey sadece yazıdan ibaret olmaktan öte, o sırada insanın zihninde olanları somut bir hale büründürmesi gibi, yazıyla ya da çizimle.&nbsp;Fransız heykeltıraş Louise Bourgeois, Günlük Rutinler kitabında yazdığına göre, hayatı uykusuzluk tarafından belirlenen bir sanatçıymış. Ancak uykusuz saatlerini verimli biçimde kullanmayı öğrenmiş ve bir çizim günlüğü edinmiş. "Her bir gün yenidir, bu yüzden her bir çizim -arkasında yazılı olan kelimelerle- bana nasıl olduğumu söyler." demiş. Bu bana çok ilham veriyor, çünkü gerçekten her gün yeni ve her gün yeni bir ben var ortada.&nbsp;ABD'li şair Sylvia Plath ise, 30 yaşında intihar edene kadar, 11 yaşından itibaren günlük tutmuş. Bu günlüklerinde Plath'in sürekli bir rutin oluşturmaya çalıştığı görülürmüş. "Saati 7.30'a kur, yorgun olsan da olmasan da kalk... Kahvaltı ve ev temizliğini 8.30'da bitirmiş ol... Saat 9'dan önce yazmaya otur, böylece uğursuzluktan kurtulursun..." gibi. İşte herkes kendine özgü bir yöntem bulmaya çalışıyor bu yazma işinde.Sevdiğim yönetmenlerden David Lynch de yazmak için kural tanımayanlardanmış. "Yanımda sadece bir kalemim olması yeterli" dermiş. Bazen oturduğu restoranda aklına fikir gelirse bunları peçetelere yazarmış.&nbsp;Frida Kahlo&nbsp;da, özellikle hayatının son 10 yılında sıkı bir günlükçü olmuş. Sonradan <a fr-original-style="" href="https://www.dr.com.tr/Kitap/Fridanin-Gizli-Defteri/Edebiyat/Roman/Dunya-Roman/urunno=0001894157001" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Frida'nın Gizli Defteri</a> adında kitap olarak da yayımlanan bu günlükler, kendisinin gün içindeki ruhsal hâlini çizim ve yazı olarak yansıtan sayfalar içeriyormuş.&nbsp;İşte böyle sevgili günlük... Başarılı insanların mutlaka günlük tutuyor olduğu söylenir. Ne kadar doğrudur bilemem. Ama günlük tutmanın yaratıcılıkla bir ilişkisi olduğunu kesin olarak söyleyebilirim. Hadi gelin biraz da bu işi rutine döküp, yaratıcılığı beslemek nasıl mümkün olabilir, buna bakalım.

İçimdeki Dünya

Onlar sayfaların kral ve kraliçeleri

Günlük ustaları

• İstanbul Kültür Sanat Vakfı (İKSV) tarafından, İstanbul Film Festivali kapsamında düzenlenen Köprüde Buluşmalar'ın 6. Kısa Film Atölyesi'ne katılacak beş proje belirlendi. Atölyeye "Aç Açına" (Ahmet Toğaç), "Aynadaki Çocuk"&nbsp;(Emrullah Erbay), "Darboğaz" (Erdoğan Kaplan), "Sylvia Plath or I Haven’t Finished Writing Yet" (Ruken Doğu Erdede) ve "Üç Oda Bir Salon" (Bertu Yılmaz) projeleri katılacak.<ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; list-style-position: inside; box-sizing: border-box;"><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Tarihler: Kısa Film Atölyesi, 31 Ekim-10 Kasım tarihlerinde fiziki olarak Sinematek/Sinemaevi'nde düzenlenecek.</li></ul>

Sylvia Plath ile ilgili hikayeler