Anne ile ilgili hikayeler

Juliette Binoche’un oyunculuğu, yüzün sinemadaki anlamını genişletir. Yüz, duyguların aynası olmanın ötesinde zamanın, hafızanın, arzunun ve insan deneyiminin ortak mekanına dönüşür. Her film bu mekanı yeniden keşfeder. Her yönetmen aynı yüzde başka bir evren bulur. Her seyirci kendi hayatından bir parçayı o bakışlarda yeniden hatırlar.

Çoğu gece kulübünde eğlencenin geç saatlerde başlamasından ve üzerlerindeki “erkek bakışlarından” rahatsız olan kadınların oluşturduğu komüniteler Avrupa kentlerinde hızla büyüyor. “Rave anneleri” özel partilerde buluşup birkaç saat eski günlerdeki gibi özgürce dans ettikten sonra yetişkin hayatlarına devam ediyor. Oluşumun Londra’daki öncüsü DJ Nikki Beatnik sorularımızı yanıtladı.

Belki de bu Babalar Günü’nde babalara, erkekliğin duygusuz zırhını kuşanıp iktidar üretmedikleri; aksine evin görünmez yüküne, çocuğun kırılganlığına, yaşamın ortaklığına omuz verdikleri için teşekkür edebiliriz. Fakat asıl teşekkür, gelecekte buna ayrıca teşekkür etmeye gerek kalmamasını sağlamaktır.

Anneler Günü dili, anneliği çoğu zaman yorulmaz bir şefkat, tükenmez bir fedakarlık ve kendiliğinden gelen bir bilgelik olarak sunar. Oysa bu parlak yüzeyin altında kadının ne hissedeceğine başkalarının karar verdiği çok daha eski bir hikaye var. Son yıllarda annelik üzerine yazılan en güçlü metinler, anneliği kutsamak yerine öfke, suçluluk, yalnızlık, arzu, yorgunluk ve kaçma isteğiyle birlikte düşünmeye çağırıyor.

Kadınlar arasındaki ilişkiler sabit değildir; tıpkı kadınların hayatları gibi hareket hâlindedir. Yakınlaşır, uzaklaşır, yeniden kurulur. Hayatımızda olan, hayatımızdan geçen ve içimizde iz bırakan tüm kadınlar, bir şekilde kim olduğumuzu şekillendirir. 8 Mart, hayatımıza emek vermiş kadınları hatırlamak, onlarla kurduğumuz bağların bizi nasıl dönüştürdüğünü düşünmek için de bir fırsattır.

Annelik ilk günden itibaren her kadının kendi içinde yaşadığı bir çatışma. Bu süreçte kadınlardan çok önemli duygularını bastırmaları bekleniyor, paylaşmamaları, yok saymaları... Anneliğin ağır sorumluluğu altında yolunu bulmaya çalışanlara eşlik edecek, onlara yalnız olmadıklarını hissettirecek kitaplardan bir seçki...

Akademisyen Özge Yaka, annelik mitini ifşa ettiği "Annelik Kitabı: Deneyim, Sadakat ve Dönüşüm"de kendi deneyimlerini açık yüreklilikle aktararak anne olmaya dair ezberleri bozmaya niyetli. Özge Yaka ile kitabı ve kendi annelik deneyimi üzerine konuştuk.

Mary Bronstein imzalı "If I Had Legs I'd Kick You", başroldeki Rose Byrne'in performansıyla çok konuşulan, sıra dışı bir "anne-kız" filmi. Linda isimli bir psikoterapisti takip eden film, bazen gerilimi bazense kara mizahı doruğa çıkaran biçimsel tercihleriyle öne çıkıyor. Bronstein, artık fazlasıyla klasikleşen "yakın plan estetiğini" uca çekiyor ve bu dünyaya neredeyse Linda kadar "hapsediyor" bizi.