bell hooks'la 5 yıl önce, üniversitemin kısıtlı cinsiyet çalışmaları seçkisi bölümünde tanışmıştım — ilgimi yakalayanın “tutkulu” kelimesi olduğunu hatırlıyorum. Hayatıma Tutkulu Politika: Feminizm Herkes İçindir’le giren ve kısa bir süre içinde sevgiyi, kapsayıcılığı ve sadece küçük harf kullanarak yazmayı sokan hooks, uzun süredir eksikliğini çektiğim bir anlayışla yanıma yanaşmıştı: sevgi.Annemin Depeche Mode sevgisi ve “Enjoy the silence,” yazan dövmesiyle başlayan hayran kültürüyle içli dışlı olma serüvenim, ilgi duyduğum şeyleri tutkuyla ifade etme yolunda emin adımlarla devam etti. 2000’lerin ortasına doğru Tokio Hotel’le başlayan boyband sevdam, 2007’de durmadan hayran kurgu (fan fiction) yazmaya evrildi; 17 yaşımda My Chemical Romance dövmesi yaptırmamla perçinlendi ve sevdiğim üretimleri yakından incelemek istediğim için karşılaştırmalı edebiyat alanına eğilmemle sonlandı. Fark ediyorum: hep bir şeyleri tutkuyla sevdim — isteyerek, sınırlarına hâkim olmaya çalışarak, hayatıma dâhil ederek.&nbsp;İkili cinsiyet sisteminin ve cinsiyet rejiminin hızlıca burada da cinsiyet belası formunda kendini göstermesi uzun sürmedi — hem de hiç. İlkokul yıllarımın sonuna doğru, oğlanların tuttukları takımların formalarıyla gezmelerinin sıkıntı olmadığını, Dünya Kupası esnasında bütün dünyanın kavrulmasında hiç sıkıntı yaşamadıklarını fark ettim. Bu tutkuya dâhil olmak beni heyecanlandırıyordu. Ne var ki benim bu boyband tutkum ve para kazanmadan yüzlerce sayfa hayran kurgu yazmam gülünç kabul ediliyordu.&nbsp;Bir şeyleri sevdiğimi göstermeyi seviyordum — biyolojik cinsiyetime atanan rollere uymaktan pek hoşlandığımı ifade edemeyeceğim. Böylece sorular sıralandı: Neden tutkumu yansıtış şeklim bu denli alaya alınıyordu? Neden sevgiyle bu kadar ilgiliydim? Neden bir şeylere tutkulu yaklaşmaktan utanmaya başlamıştım?<img src="https://images.aposto.com/2022/0/1/1643669530916.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="0.72" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">İllüstrasyon:&nbsp;<a fr-original-style="" href="https://www.instagram.com/littleblackdotdesign/" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Ayşe Ezgi Yıldız</a><hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;"><h2 fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Duygu yoldaşlığı</h2>20’lerimin başına geri dönüyoruz — buralar, aşkın arzulandığı ama nasıl yaşanacağı konusunda tamamen haritasız olduğum zamanın diyarı. bell hooks, sonralarda tanıştığım Duygu Yoldaşlığı: Kadınların Sevgi Arayışı adlı kitabında kadınların sevgi üzerine konuşmasını özetlerken kaygılarıma sevgiyle sarılıyor:<blockquote fr-original-style="color: rgb(9, 9, 9); border-color: rgb(255, 0, 0); border-width: 4px; font-style: italic; padding-left: 10px;" style="color: rgb(9, 9, 9); border-color: rgb(255, 0, 0); border-width: 4px; font-style: italic; padding-left: 10px; margin: 0px 0px 1em; border-left-style: solid; box-sizing: border-box;">Çocukluğumuzdan itibaren, sevgiye dair konuşmaların cinsiyetlendirilmiş bir anlatı, bir kadın meselesi olduğunu öğreniriz. Sevgiye dair takıntılarımız, ilk aşkımızla veya hayal kırıklığıyla başlamaz. Kadınların erkeklerden daha az önemli olduğunu, ne kadar iyi olursak olalım, ataerkil evrenin gözünde asla yeterince iyi olmadığımızı fark etmemizle başlar. Ataerkil kültürde kadınlık, daha en baştan bizleri değersiz veya o kadar da değerli değil diye damgalar. Dolayısıyla kız çocuklar ve kadınlar olarak en çok, sevilmeye layık olup olmadığımız konusunda kaygı duymayı öğrenmemiz hiç şaşırtıcı değil.</blockquote>Ataerkil kültürde tüm kadınların yaşamına musallat olan bu duygusal belirsizlik, popüler kültür içinde tüketmeye bayıldığım 2000’lerin romantik komedilerini de hesaba katınca, iyice anlam kazanıyor. Bu, beni önceki kaygılı sorularım konusunda rahatlatsa da bölüm sonu canavarıyla karşılaşıyorum: Bunları dert ediniyorsam yeteri kadar bağımsız bir kadın değil miyim?&nbsp;Sevgi meselesiyle ilgili içinden çıkamadığım bir başka utanç da Değişme İsteği: Erkekler, Erkeklik ve Sevgi&nbsp;kitabında yer alıyor. Ne de olsa feminist bir kadın olarak heteroseksüel ilişkilenmelerin tam ortasında bulunmak, bunu arzulamak ve sevgiden bu denli bahsetmek de — benim kafamda — bir başka bir başka cinsiyet rolünü yeniden üretiyormuş gibi geliyor. hooks, bu duruma şu şekilde yaklaşıyor:&nbsp;<blockquote fr-original-style="color: rgb(9, 9, 9); border-color: rgb(255, 0, 0); border-width: 4px; font-style: italic; padding-left: 10px;" style="color: rgb(9, 9, 9); border-color: rgb(255, 0, 0); border-width: 4px; font-style: italic; padding-left: 10px; margin: 0px 0px 1em; border-left-style: solid; box-sizing: border-box;">Feminist kadınlar için ataerkiye meydan okuma ya da ataerkiyi değiştirmeyle ilgili konuşmak, erkekler hakkında konuşmaktan, erkeklerin ne yönde değişmesini istediğimize dair bildiklerimiz ve bilmediklerimiz hakkında konuşmaktan bariz bir şekilde daha kolaydı.</blockquote>Erkek sevgisini arzulamayı bir zorunlulukmuş gibi göstermek, ikilikleri yeniden üretmek veya hepimizi boğan heteronormatif algıları körükleme isteğim yok. Yalnızca şimdilerde kesişimsel feminizmi hayatının önemli bir kısmına tutkuyla yerleştiren bir kadın olarak bu duygu yoldaşlığından bahsedebilmek bana iyi geliyor — anlaşılmak, kendi deneyimi ifade etmek ve sevgiden bahsetmenin özel alana sıkıştırılmadığını deneyimlemek.&nbsp;Hep Aşka Dair: Yeni Vizyonlar kitabı tutkulu politikama su serpiyor: “Bütün büyük sosyal adalet hareketleri, bir sevgi etiğini güçlü bir şekilde vurgular.” Bugünlerde sevgiyi bell hooks gibi “dönüştürücü bir güç” olarak kabul etmek istiyorum ve alaycılıkla karşılanmak istemiyorum; erkeklerin aşka dair teoriler üreten, kadınlarınsa aşkı pratik eden rolünden oldukça sıkıldım — aynı ikili sistemlerden, kaygılardan ve “Love is love!” sloganının yetersizliğinden bunaldığım gibi.

Angst

Neden sevgiyle bu kadar ilgiliydim? Neden bir şeylere tutkulu yaklaşmaktan utanmaya başlamıştım? Bunları dert ediniyorsam yeteri kadar bağımsız bir kadın değil miyim?

SEVGİ: FEMİNİST BİR MESELE

Gonna be famous 5eva &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; / &nbsp; &nbsp; S11nsuza dek şöhretli olacağız'Cause forever's too short &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; / &nbsp; &nbsp; Çünkü sonsuzluk çok kısaGonna be famous, 3gether &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; / &nbsp; &nbsp; 2likte ünlü olacağız'Cause that's one more than together! &nbsp; &nbsp; / &nbsp; &nbsp; Çünkü bu birlikteden bir fazla!Modası geçmiş kelime oyunlarılarıyla dolu bu banal nakarat, gündelik kıyafetleriyle abisinin restoranında çalışan orta yaşlı Dawn'un anında dikkatini çekiyor.Dawn, şarkıya kulak kabartmışken onun ne düşünüyor olduğunu tahmin etmeye çalışıyorsunuz belki: 90'lar nostaljisi ve geçmişe özlem? Eski şarkıların ne kadar kötü, sözlerinin ne kadar saçma olduğu? Hem evet hem hayır. Dawn'un bakışlarının tek bir anlamı var: "H****r, şarkımızı çalmışlar!"&nbsp;Z-kuşağının hayran olduğu popüler bir şarkıcının yepyeni şarkısının altyapısında örneklenmiş bu şarkı, aslında 90'ların "girl-group"larından Girls5eva'ya ait.&nbsp;90'larda bir anda ünlenmiş fakat şöhreti kısa sürmüş Girls5eva'nın üyelerinden Dawn Solano, hızla yıldızlaşırken ansızın sıradanlaşmış hayatını hareketlendiren bu sürprize ne tepki vereceğini şaşırıyor. "Acaba..." diyor belki içinden, "Summer, Gloria, Wickie ve rahmetli Ashley bu konuda ne düşünürdü?"Mevzu nedir?:&nbsp;90'larda&nbsp;"Famous 5eva" adlı şarkılarıyla ünlenmiş olan girl-group, Dawn (rahat olanları), Summer (seksi olanları), Gloria (çalışkan olanları), Wickie (kızgın olanları) ve Ashley'den (eğlenceli olanları) oluşuyor. Şöhretten yaklaşık 25 yıl sonra, hayatı bambaşka yönlere evrilen tek kişinin Dawn olmadığını görüyoruz: Dönemin en ünlü boyband'inin solistiyle evlenen Summer'ın mutsuz bir evliliği, kendini kariyerine adayan Gloria'nın sınıfta kalmış bir ilişkisi, gösteriş içinde yaşadığı ve ününü koruduğu sanılan Wickie'ninse sahte bir hayatı var. Ashley, aralarından çoktan ayrılmış durumda. Şarkılarının telifini almak için yeniden bir araya gelen dört kadın, kaybettikleri üne ve dostluklarına kavuşmak için birbirlerine ikinci bir şans veriyorlar.<img src="https://images.aposto.com/2021/6/1/1627309470514.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="Infinity" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Girls5eva | Kaynak <a fr-original-style="" href="//teknoreset.com" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">teknoreset.com</a><hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;">90'lardan 2020'lere: 90'ların popüler kültürüyle dalgasını 2020'lerin penceresinden bakarak geçen Girls5eva, iki dönemin değer yargılarını karşılaştırmaktan da geri kalmıyor. Bir yandan 20'lerinin başında yapay bir şekilde kurulmuş, dolayısıyla çabucak kopmuş çıkarcı bağların, 40'larının sonunda bu kez organik ve çok daha güçlü bir şekilde, üstelik çıkarlardan olabildiğine sıyrılarak kurulmasını anlatıyor.&nbsp;Girls5eva’nın ilk bakışta sığ gözüken komedisinin ardında bir dostluk hikâyesi, kendini kanıtlama, kenetlenme ve yeniden başlama macerasının yattığını görmek, hızlıca fikir değiştirtiyor. Dizinin gittikçe derinleşen karakterleri, tatlı mizahı, 90'lardan fırlamış felaket-olduğu-için-çok-iyi şarkılarında dizinin yaratıcısının etkisi hissediliyor: Daha önce David Letterman, Stephen Colbert ve Tina Fey'in talkshow ve dizilerinde çalışmış Meredith Scardino.Girls5eva'nın sekiz bölümlük ilk sezonu, 6 Mayıs'ta NBC'ye ait yeni dijital platform Peacock'ta yayımlandı. Nostaljisi, komedisi ve pek tabii ki birbirinden eğlenceli özgün şarkılarıyla dizi, kısa sürede kendisine küçük çaplı bir hayran kitlesi kazandı ve ikinci sezon için onayını kolayca aldı. Meredith Scardino, pilot bölüm için yazdığı senaryoyla, geçtiğimiz haftalarda açıklanan <a fr-original-style="" href="https://www.emmys.com/awards/nominees-winners" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">73. Primetime Emmy Ödülleri adayları</a> arasında yer aldı.&nbsp;Ne yazık ki Girls5eva, bu tek adaylıkla yetinmek zorunda kaldı. Özellikle her biri 90'ların ruhunu yansıtırken bir yandan da kendileriyle dalga geçmeyi başaran özgün şarkıların hiçbirinin adaylar arasında yer alamamış olmasını anlamak mümkün değil. Siz de <a fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/album/6IxbJg2NoDKjxxza4uJjgU?si=X1yWBuj1ToyKoPa_SiDc_g&dl_branch=1" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">dinleyin</a>, hak vereceksiniz.

boyband ile ilgili hikayeler