Tasarım

Tasarım: Kaan Walsh

“Kornişonlara dereotu, soğan, beyaz şarap sirkesi, sarımsak koyduk; başka ne baharat lazım, turşîkâr’a soralım.”

Güne limonlu suya eklediği, kimlerince şeker zannettiği için yanlışlıkla döküldüğü sanılsa da bilinçli bir karar olan, bol tuzlu içecekle başlayan turşîkâr’lar sadece kendi mahallelerinde değil yan semtlerde de turşucuların iskemlelerinde geçirdikleri uzun saatlerle tanınırlar. Meyhane masasında su, duble ve şalgam üçlüsünden vazgeçmeyen turşîkâr; salatada da limon, sirke ve nar kombinini tercih eder. İleri derecede turşîkâr’lar havaalanlarında deniz aşırı ülkelerden taşıdıkları Çin lahanaları ve daikon turplarını gümrüğe açıklarken; kimchi’ye balık sosu koyulur mu koyulmaz mı tartışmalarında; ev yapımı pancar turşusunun dibe çökmüş sarımsaklarını çöpe atmaya çalışan münasebetsizlere hadlerini bildirirken; dolaplarında fermente edilmeye bırakılmış ekşi maya, kombuça, kefir, yoğurt, kereviz ve yumurta kavanozlarını döndürmek için alarm kurarken görülebilirler. Çocukluklarında yeşil eriği tuza basmalarından, kolanın içindeki limon dilimini kemirmelerinden, bakkaldan greyfurt suyu alan yegâne kişi olmalarından, kiraz değil vişne sevmelerinden tespit edilebilir, tedavi edilemezler.