Norveç ve İtalya: Avrupa’da olmaları dışında hiçbir ortak özellikleri olmayan iki ülke. Biri kuzey kutup dairesi içinde, diğeri Akdeniz’de. O kadar ayrılar ki, Norveç üye olmadığı için Avrupa Birliği’nde bile temasa geçmiyorlar. Birbirleriyle rekabete girmelerini gerektirecek hiçbir ortak tarihleri yok. Fakat konu olimpiyat altınıysa, buna ihtiyaç da yok.
Norveç ve İtalya arasındaki rekabet Norveç’te düzenlenen 1994 Lillehammer Olimpiyatları’nda başlayacak olsa da, temelleri 1992 Albertville’de atılıyor. Konu cross country kayak olduğunda Norveç bir makine. Tıpkı komşuları Finlandiya ve İsveç gibi. ‘92 Albertville’e kadar Norveç’in bu dalda kazandığı toplam madalya sayısı 111. Cross-country kayağa “nordic skiing” (kuzey kayağı) denmesi boşa değil.
Diğer taraftan İtalya bu branşta ‘92’ye kadar sadece 1968 Grenoble ve 1988 Calgary’de iki madalyaya sahip. ‘92’de ise ülke cross-country’de kafayı göstermeye başlıyor ve 4x10 km bayrak yarışında Norveç’in arkasında gümüş madalyaya uzanmayı başarıyor. Yine de tarihsel olarak Norveçle aralarında sonsuz bir uçurum var. İtalya, şampiyon kayakçılar yetiştiren harika bir kış sporları ülkesi. Ancak cross-country kuzeylilerin ihtisası. ‘94 Lillehammer’da, kendi oyun alanlarında da farklı bir tablo ortaya çıkmayacaktı değil mi?
Çıkmadı. ‘92’nin üç altın madalyalı ismi Bjørn Dæhlie, 15 km serbest takipte altın madalyasını korurken, 10 km klasikte de altın madalyayı boynuna geçirdi. Thomas Alsgaard ise 30 km serbestte Dæhlie’nin önünde altın madalyaya ulaştı. Ancak ne olduysa 4x10 km bayrak yarışında oldu ve olimpiyat tarihinin en görkemli rekabetlerinden birinin fitili ateşlendi.
İtalya, kuzeyli cross-country ağalarına karşı 150.000 seyircinin önünde baş kaldırıyordu. Üç buçuk saat boyunca Norveç ve Finlandiya ile başa baş bir mücadele sergiledi. İkinci ve üçüncü bayrak değişimlerinde üç takımı sadece 1.1 saniye ayırıyordu. Sonrasında Finlandiya yarıştan koparken, İtalya direnmeye devam etti. Direnmekle kalmadı, Silvio Fauner’in son çabasıyla 0,4 saniye farkla yarışı kazanmayı da başardı. Hem de Fauner, birkaç sene sonra tarihin en başarılı cross-country kayakçısı olarak kabul edilecek olan Dæhlie’nin önünde zafere uzanıyordu. İtalya, arı kovanına çomak sokmuştu.
İtalya, Norveç takımını öylesine kamçılamıştı ki, tekrar bir altın madalya almak için 12 yıl beklemesi ve evine dönmesi gerekecekti. Norveç’in hem 1998 Nagano hem de 2002 Salt Lake City’de rövanşı alması zor oldu belki ama böylesi kuşkusuz daha tatmin ediciydi. Norveç ekibi, 1998’de 0,2, 2002’de ise 0,3 saniye farkla İtalya’nın önünde altın madalyaya ulaşmayı başardı.
İtalya, 2006’da evinde zafere ulaşırken, bu kez rakibi Norveç değildi. Norveç madalyaya bile uzanamazken, üç olimpiyat boyunca devam eden kıyasıya İskandinav-Akdeniz rekabeti de sona ermişti. Sonrasında gelen üç olimpiyatta İtalya erkekler 4x10’da madalya kazanamazken, Norveç altın madalyaya ulaşmak için 2018 PyeongChang’ı beklemek zorunda kaldı.
Kaydet
Okuma listesine ekle
Paylaş
