Dünyayı kucaklayan bir ses: Anohni ile bir İstanbul sohbeti

Anohni & The Johnsons, 10 Haziran'da Zorlu PSM Turkcell Sahnesi'nde PSM Loves Summer by %100 Müzik serisinin açılışını yaptı. Sesiyle adeta hayal dünyasının kapısını aralayan Anohni ile biraraya geldik.

Anohni projenle seni ilk kez Barselona’daki Sónar Festival’de izlemiştim. Mükemmeldin. Sahneye çıkmak ve performans sergilemek senin için ne ifade ediyor?

Bu, büyük bir enerjinin ortaya çıktığı bir alan. Şanslı ve nadir bulunan bir olanak, bu yüzden asla hafife almıyorum. Sahnedeki bazı anlar, hayatımın en değerli, asla unutamayacağım anıları arasına girdi.

Yeniden sahneye dönme kararı zor muydu? Seni bu kararı almaya iten neydi?

Zamanı gelmişti ve yeniden canlı müziğin bir parçası olmak istedim. Enerjimin ve katkı sağlayacak yeni bir bakış açımın olduğunu hissettim. Birlikte çalıştığım müzisyenleri çok seviyorum ve onlarla yola çıkmak için her şey doğru gibi geldi.

Sahnedeki kostümlerin oldukça özel. Performansında nasıl bir görsel deneyim sunmak istiyorsun?

Aslında kostüm değil de ergenliğimden beri makyaj yapıyorum; bu hem kendimi ifade etmenin bir yolu hem de değerlerime ya da güzel bulduğum şeylere ulaşma çabası olarak gördüğüm bir ifade biçimi.

Oldukça utangaç biri olduğun biliniyor ama görünürlük gerektiren bir alandasın. Bunları dengelemeyi nasıl başarıyorsun?

Doğru, tanımadığım insanlar karşısında oldukça utangacım. Ama arkadaşlarım beni dışa dönük biri olarak tanır. Mahremiyeti ve bazen yalnızlığı takdir ederim. Bunların hepsi birer mevsim.

Yaptığın bir şarkıyı seyirciyle paylaşmanın senin için önemi nedir?

Şarkıların yazarı olmam benim için önemli değil. Bir şarkı, eğer doğru enerjiyle doldurulursa bir odayı dönüştürebilecek bir formdur sadece. Güzel ve kısa bir deney, bir fırsattır şarkı.

Şarkı sözlerinde bu kadar açık olmak korkutucu mu?

En sevdiğim şarkıcıların bana öğrettiği şekilde şarkı söylüyorum ve yazıyorum. En önemli şey, an be an sesinizi seçme sürecinde yaratıcı özünüzü ortaya koymaktır, terk edilmişlik ve zanaatkarlığın da bir kombinasyonu bu.

^{Fotoğraf: Jordan Munns}

‘Herkese aynı şekilde tepki vermeyi dayatamazsınız’

Dünyadaki savaşlar, LGBTQ+ ve doğadaki tüm canlıların hakları hakkında konuşuyorsun. Sizce sanatçılar görüşlerini ifade etmeli mi? Bu, bazı meseleleri görünür kılmak açısından işe yarıyor mu?

İnsanlar sanatçılara birçok farklı sebeple yönelir, genelde kendi değerlerini onaylamak ya da sevinç veya derin bir duyguyu ararken bir araç olarak kullanmak için. Bir sanatçı olarak, hayatımı, dünyaya dair algımı ya da deneyimlerimi yaratıcı pratiğimden ayırmıyorum. Bunlar benim için tek bir bütün. Süreç sezgisel ilerliyor; sadece umursadığım şeyler hakkında düşünüyorum.

Büyük Set Resifi’nin ve onu oluşturan mercan yaşamının çöküşü uzun süredir aklımı meşgul ediyor. Önceden akıl almaz gelen değişiklikler artık biyosfer genelinde sıradan hâle gelmeye başladı. Doğaya kendi bedenimde bir alan açmaya çalıştım. Ne kadar acı çekseler de tüm o bilinçli varlık noktalarını hayal etmeye çalıştım. Onlara bedenimde bir sığınak sunmak istedim, bir annenin yapacağı gibi. Avustralya'daki son araştırmamda Büyük Set Resifi'ni böylesine savunmasız bir durumda görmek bana, 1980 ve 90'ların başında New York’ta AIDS krizinin zirve yaptığı dönemde şehir merkezindeki toplumun nasıl hissettiğini hatırlattı.

Trump yönetiminde ABD’de artan trans düşmanlığıyla ve dünyada sağın yükselişiyle birlikte sence dayanışma içinde ve görünür olmak daha da mı önemli?

Toplumda ve toplulukta nasıl yer almak istediğine her birey kendi doğası, değerleri ve mizacı doğrultusunda karar vermelidir. Baskıcı rejimlerle karşı karşıya kalındığında, herkese aynı şekilde tepki vermesi gerektiğini dayatamazsınız. Hepimiz karşı karşıya olduğumuz benzersiz durumlara göre bize doğru gelen şeyi yapmalıyız. Hepimiz saygıyı hak eden, eşsiz varlıklarız ve bunda bir asalet var.

‘Doğayı yeniden yabanileştirmek isterdim’

Tüm albümlerin gerçekten özel ama Hopelessness sözleriyle ve görsel diliyle zamansız bir anlam taşıyor. Albümü yaparken nasıl bir duygunun içindeydin?

Daha cesur olmaya ve dünyaya baktığımda ne hissettiğimi daha açık ifade etmeye çalışıyordum.

Konserine gelen ya da müziğini dinleyen insanların nasıl bir farkındalık kazanmasını istersin?

İnsanlara gündelik hayatlarında hissedebileceklerinden daha geniş ya da daha özgür hissetme imkanı sunmak istiyorum. Onlara neşe getiren bir renk paleti sunmayı umuyorum.

Müzik yapmasaydın, şu anda senin için en dürüst ifade biçimi ne olurdu?

Marangozluk, sosyal hizmet sorumlusu, bahçecilik, hemşirelik, hayvanlarla ilgilenmek, adalet savunuculuğu ve doğayı yeniden yabanileştirebilmek…