Her biri bağımsız; her biri bir diğerinden çok uzak bir diyarda, farklı bir hayalin peşinde. Ortak bir özellikleri: tutkuları&nbsp;ve takıntıları. Yoksa bu, kimin aklına gelirdi?&nbsp;<h3 dir="ltr" fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;"><a fr-original-style="" href="https://www.slanted.de/" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Slanted Publishers</a>, Karlsruhe&nbsp;</h3>Nedir?&nbsp;Tipografi, çağdaş sanat, tasarım ve fotoğraf üzerine çalışan bağımsız yayıncı.Notlar:&nbsp;Slanted ekibinin farklı şehirlere yolculuğundan bize kalan şehirlerin tasarım ve tipografi arşivleri ve görüntüleri. Bir şehri tasarım perspektifinden okumak için ya da şehrin tasarımcılarıyla tanışmak ve çağdaş tasarım sahnesini anlamak için Slanted Magazine’i edinmek istemek kuvvetle ihtimal. Favori sayılarımız antik tarihiyle bilinen Atina’nın şaşırtıcı yüzü için&nbsp;Athens, IKEA ve “temiz” tasarımlarıyla meşhur ama bu klişenin çok daha ötesinde&nbsp;Stockholm.İlham:&nbsp;Şehirleri tipografiler üzerinden okumak onlardan başka kimin aklına gelirdi? Artık bizim de geliyor. Mahallemizde apartman isimleri ve tabelalar arasında bir yürüyüşe çıkmak şart bundan sonra.&nbsp;<h3 dir="ltr" fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;"><a fr-original-style="" href="https://sickmagazine.co.uk/" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">SICK Magazines</a>, Maine &amp; Londra&nbsp;</h3>Nedir? Kronik hastalıkları ve engelleri kimlik kabul eden ve üzerine düşünen bağımsız dergi.Notlar: Derginin kurucusu ve genel yayın yönetmeni Olivia Spring, SICK’i kronoik bir hastalığa sahip olmanın da bir “kimlik” olduğu görüşü üzerinden yaratıyor. Kendini bildi bileli “hasta” olmanın kimliğinin önemli bir parçası olduğunu düşünen Olivia, farklılıkların neler yaratabileceğinin altını çizmek istiyor. Dergiye katkı sağlayan herkes de bu perspektifi göstermek ve özgürce üretebilmek üzere orda, kronik rahatsızlıklara ve engellere sahip kişiler. Eminiz ki zihinlerdeki birçok önyargıyı kırmak için bu cümle bile yeterli.&nbsp;İlham:&nbsp;Bugün, tam şimdi kimliğimizin parçası olarak gördüklerimiz neler? Artık kendimizi bir topluluğa ait hissetmek ya da tanımlamak için hangi sıfatları kullanıyoruz? Tanıştığımızda birine “nerelisin” diyor muyuz hâlâ? Ne yediğini, her gün ne kadar yürüyebildiğini merak etmiyor muyuz? Biriyle tanışırken bu defa aklımıza ilk gelen sorular dışında onu tanımak için neler sorabiliriz? Birbirimizden nasıl öğrenebileceğimizi anlamak ve bir araya gelip farklı kimliklerimizi üzerimize giyerek nasıl üretebileceğimizi düşüyoruz.&nbsp;<img src="https://images.aposto.com/2022/8/5/1662711599996.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="0.75" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">&nbsp;Xue Qiang Pang, Singapur'daki "komik" yasakları anlatıyor<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;"><h3 dir="ltr" fr-original-style="text-align: left;" style="text-align: left; margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;"><a fr-original-style="" href="https://meantime.sg/" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Meantime</a>, Singapur</h3>Nedir? Singapur’un kayıp hikâyelerinin peşine düşen bağımsız dergi.Notlar:&nbsp;Meantime, öyle hüzünlü-nostaljik bir dergi değil. Nostaljik olmasına nostaljik; fakat öyle geçmişte olan biteni özlemle ve büyük bir iştahla anmanın ötesinde olan biteni kabul ettiği ve bugünün hikâyelerinin bir arşivi olarak yerden bakıyor geçmişe. Esas kahraman Singapur. Ah vah’lar ya da akademik bir dille şehrin tarihini ele almaktan çok uzakta, yüzlerde hafif bir gülümsemeyle Singapur’un tarihini insan hikâyeleriyle anlatıyor. Gücünü nüktedan perspektifi ve dili; arşivlediği samimi ve gerçek hikâyelerinden alıyor. Tasarımın her daim hikâyeyi desteklemesi gerektiğini düşünen genel yayın yönetmen Xue Qiang Pang, 800 adet basılan ve sol üst köşesi koparılmış gibi tasarlanmış son sayısı Funny Stories’in bunun en iyi örneği olduğunu düşünüyor. Açıkçası biz de.İlham:&nbsp;Bir şehrin kültürel tarihinde yolculuğa çıkmanın ve onları aktarmanın en etkili yollarından birini, insan hikâyelerini ve mizahı kullanıyor Pang. Aile albümlerini karıştırırken oradaki aşk hikâyelerinin, Singapur’da erkeklere gelen uzun saç yasağının peşine düşüyor ve şehrin kültürel yaşantısını arşivlemek üzere araştırmalar yapıyor. Sıradan bir fotoğrafın bile kültürel belleğimizde bizi çıkarabileceği yolculuğu tahlil etmeyi öğreniyoruz. Bir fotoğraf bulup hemen peşine düşmeli. Büyükanne evinin yolu göründü.&nbsp;<h3 dir="ltr" fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;"><a fr-original-style="" href="https://www.journalsafar.com/" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Journal Safar</a>, Beyrut &amp; Montreal</h3>Nedir? Beyrut ve Montreal merkezli, bağımsız görsel tasarım ve kültür dergisi&nbsp;Notlar:&nbsp;Maya Moumne ve Hatem Imam’ın kurduğu, ilk sayısı 2014’te basılan dergi, geleneksel kabul edilen Batı grafik tasarım tarihine bir alternatif sunmak ve coğrafyanın gerçeklerini ve tasarım dilini artışabilmek üzere ortaya çıkıyor. Birçok konuda aktivist ve muhalefet bir tavır takınsa da aslında amacı bir diyalog başlatmak. Tasarımsal ve operasyonel olarak kolay olmasa da derginin iki dilde olması, aslında bu diyaloğu yalnızca İngilizce bilenler ya da Arapça bilenler arasında değil, her iki dilde de başlatabilmek. Benzer bir sebeple aynı ekibin çıkardığı <a fr-original-style="" href="https://www.alhayyamagazine.com/" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Al Haya</a>, dünyanın başka yerlerinde Arap kadınların hikâyelerine, yaşadıkları gerçekliklere, ilgi alanlarına, mücadelelerine ve işlerine odaklanıyor.&nbsp;İlham: Son üç sayısında (Nostalgia, Migration, Power) tasarımını da değiştiren ve Safar’ı yeniden tanımlayan Moumne ve Imam, aynı zamanda tasarımcı. Hatta Safar Studio adında bir tasarım ofisleri var. Dolayısıyla tasarım, derginin anlatısında önemli bir rol oynuyor. Arapça ve İngilizce versiyonları tek bir dergide yayımlamak da sadece tasarımsal bir karar değil, politik de bir karar. Aslında Safar, belli bir coğrafya için konuştuğumuzda, bu konuşulan ve tartışılanları olabildiğince o coğrafyada konuşulan dilde dağıtmanın önemini vurguluyor. Dönüşüme önayak olmak istiyor, sadece arşivlemek değil. “Arşivlerken dönüştürmeyi nasıl başarabiliriz?” sorusunun alternatif cevaplarını da düşünmeye davet ediyor.&nbsp;<img src="https://images.aposto.com/2022/8/5/1662715813119.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="0.80" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Hamam, lokum. Alır mıydınız?<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;"><h3 dir="ltr" fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;"><a fr-original-style="" href="https://hamammag.com/" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Hamam</a>, New Mexico</h3>Nedir?&nbsp;Bağımsız “hamam kültürü” ya da&nbsp;“letting go”&nbsp;dergisi&nbsp;Notlar:&nbsp;Grafik tasarımcısı İstanbul’dan (Okay Karadayılar), genel yayın yönetmeni New Mexico’dan (Ekin Balcıoğlu). Türkiye’deki hamam kültüründen ilhamla ortaya çıkan dergi, okumayı görsel olarak da bir deneyim hâline getirmek için tasarlanıyor. Yazılı içerikle sürekli iletişim hâlindeki grafik dil, yayının hedeflediği görsel dünyaya girişin bir anahtarı niteliğinde. Bundandır, sabit bir layout’a sahip değil. Tasarım, hatta logo bile temaya göre yaratılıyor. Felsefesine uygun &nbsp;bir biçimde, canı istediğinde, daha doğrusu yayın tamamlandığında çıkıyor. Favori sayımız: Naked. Meditasyon gibi. Hatta 21. yüzyılda basılı bir derginin vadedebileceği bir meditasyon gibi.İlham:&nbsp;Günlük objelerin işlevleri ve işlevleri ötesindeki temsilleri üzerine düşünmek kadar zihni açan başka bir pratik yok desek abartmış oluruz. Fakat bu yöntem de pek etkili. Mesela bugün hamam, gündelik bir pratiğin ötesinde arkasında bir kültür ve hâleti ruhiyeyi temsil ediyor. Bugün yolda gördüğün bir gündelik objenin veya ritüelin satır aralarını okumayı dene. Objeler için <a fr-original-style="" href="https://www.macguffinmagazine.com/" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Mc Guffin</a>’den kopya çek.&nbsp;

Aposto Playground

Yayınları ve yayıncılık yaklaşımlarıyla 100’ün üzerinde katılımcı içinden bize en çok ilham verenler. 

Bağımsız yayıncılığın gücü adına!

Albüm: Interpol, <a fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/album/0P1hdnE62qqoPJZYIZSZn2?si=nQ-y23IrT9We5n0BfV8lpw" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">The Other Side Of Make-Believe</a>Süre: 45 dakikaPlak şirketi:&nbsp;Matador RecordsYayın tarihi:&nbsp;15 Temmuz 2022Kartonet:&nbsp;Cool&nbsp;kelimesinin müzik dünyasında karşılığını arıyorsak gideceğimiz en güvenli limanlardan biri Interpol olabilir. Tamamı pandemi sürecinde yazılan ve kaydedilen yedinci stüdyo albümleri The Other Side Of Make-Believe de bu duruşlarının bir devamı olarak gün yüzüne çıktı.&nbsp;The Other Side Of Make-Believe, Interpol’ün 20 yılı aşkın kariyerlerinde bir arada vakit geçirerek yazmadıkları ilk albüm olma özelliğine sahip. Yazım sürecine Paul Banks Edinburgh’tan, Daniel Kessler İspanya’dan ve Sam Fogarino da Georgia eyaletindeki Athens şehrinden katıldı. Bu mesafeli birliktelik, albüme olumsuz etki vermekten ziyade üç müzisyenin de daha özgür olmasına olanak sağladı. Bir yıllık uzaktan çalışmanın ardından önce Catskills’te bir araya gelen üçlü, şarkılara son hâlini verdi. Ardından Interpol ve El Pintor albümlerinde prodüksiyon masasında yer alan Alan Moulder ve Flood’la bir kez daha çalışmak için Kuzey Londra’nın yolunu tuttu. Prodüktör ikili, grup elemanlarından gelen farklı materyalleri bir potada hem eritmeyi hem de ortaya çıkan müziğin Interpol gibi tınlamasını sağladı.<img src="https://images.aposto.com/2022/6/3/1658319913193.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.00" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Interpol, The Other Side Of Make-Believe<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;">Neden dinleyelim? Interpol’ün yaptığı bir albüme pozitif ve/veya hayata karşı umut tazeleyen bir iş diyeceğimi tahmin dahi edemezdim ancak The Other Side Of Make-Believe böyle bir albüm. Yine de Interpol diskografisinin en güçlü albümlerinden biri değil. Hit potansiyeli olan şarkılar da olmadığından albümün dinleyiciyi direkt yakalaması zor. Fakat birkaç dinlemenin ötesine geçildiğinde suyun derinleştiğini, albümün müzikal katmanlarının belirginleştiğini fark etmek mümkün. İlk iki tekli olan&nbsp;<a fr-original-style="" href="https://www.youtube.com/watch?v=-x1PMuD4ewk" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Toni</a>&nbsp;ve <a fr-original-style="" href="https://www.youtube.com/watch?v=3JuWMu6Adbw" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Something Changed</a>&nbsp;için çekilen kısa film tadındaki kliplerde Interpol’un derin sulardaki dünyası var.Grubun diskografisi ele alındığında 2014 tarihli El Pintor sonrasındaki sadeleşme aşikâr. Bu sadeliğin The Other Side Of Make-Believe’deki temel direkleri gitarist Daniel Kessler ile davulcu Sam Fogarino. Paul Banks, bir önceki albümle birlikte çoktan hem söz yazımında hem de vokalinde ulaşabileceği noktaları keşfedip onları sadeleştirmeye başlamıştı.&nbsp;Albümün adını sözlerinde ağırlayan Passenger, bir davulcunun dikkat çekmeye ihtiyaç duymadan şarkıyı nasıl öne taşıdığının en etkileyici örneklerinden. Kişisel yorumlar yerine odağımı objektif noktalara çekmeye çalışsam da bazı şarkılarda bunu başaramadığımı söylemem lazım. Bu albümün ve grubun El Pintor’la başlayan süreçte yaptığı en etkileyici parçanın Gran Hotel olduğu fikrindeyim. Paul Banks’in tekrara dayalı ama etkileyici sözlerini zirveye taşıyan kişi Daniel Kessler’dan başkası değil. Tıpkı Fogarino’nun Passenger’da yaptığı gibi öne çıkma hırsı yok. Şarkıda sade ama zekice dokunuşları var. Özellikle 03:45 sonrasını kulaklıkla ve mümkünse yüksek sesle dinlemenizi öneririm.<blockquote fr-original-style="color: rgb(9, 9, 9); border-color: rgb(224, 101, 53); border-width: 4px; font-style: italic; padding-left: 10px;" style="color: rgb(9, 9, 9); border-color: rgb(224, 101, 53); border-width: 4px; font-style: italic; padding-left: 10px; margin: 0px 0px 1em; border-left-style: solid; box-sizing: border-box;">“So close on taking notes on my brain&nbsp;Will you be faithful, will you be my origin?&nbsp;All this is obsolete gardens are burning&nbsp;'Cause I'll do anything to know you're here again”</blockquote>Interpol, Gran HotelBenzer işler:<ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; list-style-position: inside; box-sizing: border-box;"><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">The National, Boxer</li><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">The Sound, Jeopardy&nbsp;</li></ul>

Duende

The Other Side Of Make-Believe’de birkaç dinlemenin ötesine geçildiğinde suyun derinleştiğini, albümün müzikal katmanlarının belirginleştiğini fark etmek mümkün.

Derinlik sarhoşluğu

<h2 fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;"><img src="https://images.aposto.com/2022/5/0/1654425807253.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="0.93" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"></h2><h2 fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Helena Nikonole</h2><h4 fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Yeni Medya Sanatçısı / Küratör / Eğitimci</h4>İstanbul’da yaşayan <a fr-original-style="" href="https://nikonole.com/" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Helena Nikonole</a> yeni medya sanatçısı, küratör ve eğitimcidir. Yapay zeka, hibrit sanat ve biyosemiyotik üzerine çalışan Nikonole, modern teknoloji ve medyanın hakim olduğu dünyayı anlamak için teknolojinin sunduğu potansiyel vaatleri ve riskleri araştırmaktadır. Sanatçının yer aldığı sergi ve festivaller, kazandığı ödüller ise şöyle özetlenebilir:<ul fr-original-style="" style="margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; box-sizing: border-box;"><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">2019 Ars Electronica Festival: Out of the Box</li><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">AI and Music Festival</li><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">CTM Festival, “Persisting Realities” Sergisi</li><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">ZKM Center for Art and Media (Karlsruhe, Almanya), “Open Codes” Sergi Projesi</li><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Drugo More Vakfı (Rijeka, Hırvatistan), “Contagious Algorithms” Sergisi&nbsp;</li><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Athens Digital Art Festival</li><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">YouFab Creative Awards 2019 - Özel Ödül Kazananı</li><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Japonya, Tokyo merkezli SHIBUYA QWS topluluğu ve diğer birçok faaliyet…</li></ul>Teknolojiye eleştirel yaklaşımlara odaklanan Helena, bu doğrultuda Sanatçı ve Küratör Alexey Shulgin ile birlikte “Learning Machines” sergisinin, Ars Electronica 2020 festivalinde yer alan "Datasets VS Mindsets: Post-Soviet Explorations of the Digital Control Society” sergisinin ve sonraki yıl yine Ars Electronica 2021 festivaline dahil edilen "Uncanny Dream" sergisinin küratörlüğünü yapmıştır.<img src="https://images.aposto.com/2022/5/0/1654426555447.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.98" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"><a fr-original-style="" href="https://nikonole.com/quorumsensing" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Quorum Sensing: Skin Flora Signal System, Hybrid Inst., 2022</a>Sevgili Helena, bize biraz kendinden bahseder misin? Sanat geçmişin nasıl ve şimdiye kadar neler yaptın? Neden Türkiye’desin?Tabii ki. Ben bir yeni medya sanatçısı ve bağımsız küratörüm. Yapay zeka ve nesnelerin interneti gibi yeni teknolojiler ile çalışıyorum ve şahsen sentetik biyolojiye karşı büyüleniyorum. Hatta son projemde bir moleküler biyolojist ile çalıştım ve bu alanda daha fazla şey keşfetmek istiyorum. Küratör olarak da yeni medya ve hibrit sanatlara odaklanıyorum.&nbsp;Moskova’da doğdum, uzun yıllar boyunca orada yaşadım ve çalıştım fakat diğer birçok sanatçı ve kültür çalışanı gibi ben de Ukrayna-Rusya savaşı başladıktan ve Rusya’nın tamamen totaliter bir devlete dönüşmesinden sonra ülkeden ayrıldım. Rusya’da yaşadığım süre boyunca özellikle eğitimci olarak birçok faaliyette bulundum. Saint Petersburg’daki ITMO üniversitesinde sanat alanındaki yüksek lisans programlarında Rusya’nın en prestijli sanat okulu olarak tanınan Rodchenko sanat okulunun (Bu okulun mezunları arasında saygın birçok enstitü sanatçısı ve feminist-protest, performans sanatı grubu “Pussy Riot” bulunur) yeni medya bölümünde dersler verdim. Aslına bakarsanız ben de Rodchenko mezunuyum ve öğrencilik yıllarımda Alexey Shulgin, Andrei Smirnov ve Aristarkh Chernyshev gibi yeni medya sanatının öncülerinden eğitim aldığım için çok memnunum. Rusya’dan ayrıldığımdan bu yana oraya ait tek özlediğim şey ilk nesilden emekli profesörlerin, üçüncü nesilden öğrenci ve sanatçıların ve benim dönemimden yeni medya sanatçılarının bir arada olduğu topluluk diyebilirim.Öncelikle küratör kimliğinle başlamak istiyorum. Sence geleneksel sanat kürasyonu ile yeni medya sanat kürasyonu arasındaki farklar neler? Bir sanatçı ve eğitimci olarak, teknolojinin belirli alanları hakkında ciddi pratik bilgiye sahipsin. Yeni medya sanatının küratörlüğü için sadece kavramsal bir arka plan yeterli mi? Yoksa teknolojik araçları pratikte kullanabilmek de önemli mi?Bu güzel soru için teşekkürler. Yeni medya sanatı hakkında konuştuğumuzda her zaman şu üç kimliğin (sanatçı, küratör ve eğitimci) bir aradayken gerçekten iyi çalıştığını gördüm. Açıkçası teknolojinin nasıl çalıştığını bilmeyen birçok küratör, sanatsal fikirleri bile doğru dürüst anlayamıyor ki bu da gerçekçi olmayan bakış açılarına ve yanlış küratöryel kararlara yol açabiliyor. İşin arkasındaki teknolojiyi bildiğinizde, sanatçıyla aynı dili konuşabilir ve eseri bütün küratöryel perspektif bağlamında mümkün olan en iyi şekilde sunmak için sanatçıyla birlikte çalışabilirsiniz.Bir sanatçı, eğitimci, küratör olarak en fazla ilgilendiğin alanlar arasında yapay zeka bulunuyor. Yapay zeka tarafında çok kısa sürede benim bile anlamakta güçlük çektiğim gelişmeler yaşandı. Örneğin, DALL-E ve MidJourney gibi algoritmalar sayesinde bugün sadece aklımızdan geçenleri yazarak çok yüksek standartlarda görsel çıktılar alabiliyoruz. Halihazırda 2 boyutlu çıktılar üreten bu tür algoritmaların gerçek zamanlı 3 boyutlu verileri hayal edebileceği, işleyebileceği ve oluşturabileceği günler de çok yakında. Geniş bir perspektiften ve sanatsal bir bakış açısıyla baktığımızda, yapay zeka ile ilişkimizin nerede evrimleştiğini düşünüyorsun? Bu teknoloji insanlığa ne vadediyor ve ne gibi tehlikelerle karşı karşıya kalabiliriz?Her şeyden önce bugün “yapay zeka” olarak tanımladığımız şeyin temelde “yapay sinir ağları” olduğunu söylemek isterim. Bu ağlar, bazen insan kavrayışının ötesinde olan çok büyük miktarda veriyi analiz edebilen ve bu analizler doğrultusunda anlamlı sonuçları çıktı olarak veren algoritmalardır. Bu tanım kulağa hoş gelse de “makine öğrenmesi”ne karşı neden bu kadar yüksenildiğini açıklamıyor, değil mi? AI aslında çevremizdeki dünyayı, toplumu ve insanın kendisini elektrik ve internetin icadında olduğu gibi dramatik şekilde değiştirecek genel amaçlı bir teknolojidir. Değiştirecek demiş olsam da bu zaten yaşanıyor. Makine öğrenimi algoritmaları bugün iş dünyasından tıp alanına, tasarımdan sanata kadar birçok noktada kullanılıyor. Ayrıca bunu aklımıza bile getirmiyor olsak da her çevrimiçi faaliyetimiz yapay zeka algoritmalarıyla analiz ediliyor, çevrimiçi ortamda gördüğümüz birçok görsel nöral ağların desteğiyle üretiliyor. Elbette sanatçıların yapay zeka teknolojisine yakınlaşmasının ve onu keşfetmesinin, bu teknolojiyi bir tür özgün estetik üretmenin yeni bir yolu olarak kullanmaktan devletlerin ve şirketlerin bu algoritmaları nasıl kullandığına yönelik eleştirel bir bakış açısıyla sanatsal araştırma yapmaya kadar pek çok yolu var.Bana gelirsek… Kendimi teknoloji üzerine distopik perspektiften ütopik perspektife, yapay zekanın estetiğini keşfetmekten kavramsal bir post-hümanist çerçeve sunmaya kadar birçok farklı açı sunan “oyuncu” edalı bir sanat eseri üreticisi olarak görmeyi seviyorum.Politik hassasiyeti yüksek bir sanatçı/küratör olduğunu biliyorum. Benim fikrim, yeni medya sanatının siyasetten uzak, daha çok görsel ve soyut kavramlar üzerinden hareket ettiğiydi fakat daha önceki sohbetlerimiz sayesinde bunun tam tersi olan birçok eserle tanıştım. Yine de, bana kalırsa politik bir söylemle yapılan çalışmaların daha az görünür olduğu konusunda hemfikir olabiliriz diye düşünüyorum. Sence bunun sebebi nedir? Bu, yeni medya sanatı topluluğunu nasıl etkiliyor?Bu durumun ülkeden ülkeye ve sanatçının aldığı desteğe göre değiştiğini tahmin ediyorum. Örneğin Almanya'da politik yeni medya sanatı yapan çok sayıda sanatçı bulunuyor çünkü orada bu tür söylemlerle ilgilenen kurum ve kuruluşlar var. Berlin’deki Transmediale festivali, güçlü bir siyasi bakış açısıyla üretilen birçok projeyi her zaman görebileceğimiz harika bir örnek. Ancak Almanya örneğinin aksine böyle bir duruşu, politik bir ifadeyle sanat yapmanın tehlikeli olduğu Rusya gibi bir ülkeyle kıyaslayamayız. Öyle ki sanat okulundan iki arkadaşım Rusya’da siyasi bir eylem hazırlamakla suçlanıyor. Biri Rusya’dan çıkmayı başarmış olsa da diğeri maalesef hapishanede.Çok iddialı bir yeni medya festivali olarak yola çıkan ITL İstanbul'un küratörlüğünü üstleniyorsun. Bu festival için ürettiğiniz kavramsal çerçeve nedir? Seyirciyi nasıl bir deneyim bekliyor?Festivalin kavramsal çerçevesi, ışığı bir araç olarak düşünmekten onu insanın geleceği, doğa ile gelecek ve teknolojinin geleceği üzerine umutlarımızın metaforu olarak kullanmaya kadar uzanıyor. Festival boyunca kamusal alanlarda sergilenecek devasa enstalasyonların yanı sıra Tersane İstanbul’da da Art&amp;amp, bilim projeleri ve sürükleyici deneyimler içeren bir sergi olacak.&nbsp;Bunun yanında tabii ki bir performans programı, paneller, atölye çalışmaları ve sanatçı söyleşilerinden oluşan halka açık bir program da hazırlanıyor. Festival harika olacak! Tüm projeleri ve enstalasyonları ITL çerçevesinde bir arada hayal ettiğim gibi göreceğim için çok heyecanlıyım!Dünyanın çeşitli yerlerinde aktif olarak çalışan ve üretim yapan bir sanat profesyoneli olarak Türkiye’deki yeni medya sanatı ortamı hakkındaki düşüncelerini öğrenebilir miyiz?Türkiye’deki yeni medya sanatı ortamını hâlâ tanımaya çalışıyorum. Fakat bu çevrenin büyük olduğunu görüyorum. Gerçekten harika işler yapan birçok ilginç sanatçı var. Yine de daha fazlasını öğrenmek için bu toplulukta nasıl daha derinlere inebileceğimi de merak ediyorum. Örneğin Rusya’da bu alanda çalışanlar Facebook ve Telegram üzerinden yoğun iletişim kuruyor. Savaştan önceki dönemde de her hafta,oradaki yeni medya sanatı topluluğundan birçok insanla tanışabileceğiniz birçok etkinlik (açılışlar, performanslar, konferanslar vb) olurdu. İstanbul’da ise henüz yeni medya sanatçılarının oluşturduğu topluluklarla resmi olmayan, daha rahat ortamlarda nasıl buluşup güncel olarak ne üzerine çalıştıklarını öğrenebileceğimi bilmiyorum. Burada işler nasıl yürüyor? :)

Athens ile ilgili hikayeler