<img src="https://images.aposto.com/2026/3/6/1775924612130.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.51" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"><h1 fr-original-style="" style="font-size: 2em; margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Hemingway'in izinde: Heidelberg'de bira rotası</h1>Ernest Hemingway’in izinden, Heidelberg Kalesi’ndeki devasa fıçının koruyucusu Perkeo’yla birlikte Heidelberg sokaklarında bira, şarap ve Alman atıştırmalıklarının peşine düşüyoruz.Yazı: Talha Ö.Nasıl hepimiz Gogol’un paltosundan çıkmışsak, gezilerimin birçoğu da Heidelberg Kalesi’ndeki devasa fıçıdan, Heidelberg Fass’tan çıkmış gibidir. Bu varillerde iyice olgunlaştırılmış, belediye ofisleri arasında gidip gelmiş ve önünüze çıkmıştır. Tüm Heidelberg’in hikayesini, kaledeki soytarı anlattı bana. Bu büyük fıçının koruyucusu Perkeo'nun söylediklerine göre tüm Heidelberg halkına, bendeniz dahil, bir şişe şarap ikram edecek kadar büyükmüş bu fıçılar. Üzerinde bulunan Napolyon savaşlarından kalma izler de fiyata dahil! Bir kadeh uzattı bana, "Neden olmasın?" dedim, gülümsedi ve yolu gösterdi.Yolculuğum burada başlayacaksa ve altı ay kadar sürecekse iddialı başlamalıydı. Bir ustanın tavsiyesine ihtiyacım vardı. Biliyorum ki geçmek istediğim yollardan daha önce gidenler olmuş; Ernest Hemingway’in 1950 yılında uğradığı, Tyrol şaraplarını şerefe kaldırdığı bir otelde, yeni ismiyle Deutsches Kaiser'de&nbsp;oturdum ve aynısını istedim. Yol yorgunuydum, canım umami bir şeyler istiyordu, hızlıca bir Bloody Mary söyledim. (O da öyle yapardı.) Buranın en sevdiğim mekanlardan biri olacağını biliyordum, cebimde param olduğu her vakit buraya gelecektim.<img src="https://images.aposto.com/2026/3/6/1775915539892.png" width="550" style="width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="0.75" fr-original-style="width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Perkeo, Heidelberg KalesiVaracağım yeri bilmediğimden yolda birisine sormak durumunda kaldım. O da beni kibarca gitmek istediğim yere kadar götürdü. Bira her yerde bulunabilirdi, peki bu yazıların asıl teması olan&nbsp;insan faktörü? Hızlıca bir buğday birası içiyorum, ancak aklım siyah biralarında—kara demek belki daha doğru olabilir.&nbsp;Heidelberg’deki tüm barları ve tüm biraları denemek için sabırsızlanıyordum. Böylelikle görevi yerine getirecek; tüm şehri bir bira fıçısına doldurup aktarabilecektim. Tüm barlara olmasa bile çok büyük bir kısmına girdiğimi, tattığımı söyleyebilirim. Heidelberg’i bu kadar anlatmamın sebebi, zamanımın büyük kısmının burada geçmiş olması ve ufak bir şehir olmasına rağmen barların ve bar kültürünün (öğrenciler sağ olsun) oldukça gelişmiş olduğunu göstermek.<h2 fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Löwenbrau Heidelberg</h2>Biranın bir vatanı yok; hepimiz onun sevgili yurttaşlarıyız ama herkes eşitse, Bavyeralılar sanki biraz daha eşit. Dünyanın dört bir yanında tanıdık bar konseptleri vardır: “Irish Pub”, “dive bar”… Benim gönlümse sık sık Bavyera usulüne kayar. Neden mi? Büyük ortak masalar, sıcacık ahşap kaplamalar, porsiyonu bol tabaklar ve her renkten koca bardaklar! Bol porsiyonlu yemekler, tıka basa dolu bile olsa insanın gözünü kamaştırıyor! <p contenteditable="false" fr-original-class="custom-button-wrapper fr-deletable" fr-original-style="text-align:center" style="text-align: center; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; box-sizing: border-box;"><a bgcolor="#0d3388" color="#ffffff" contenteditable="false" fr-original-class="custom-button-link" fr-original-style="background-color:#0d3388 !important;color:#fafbfc !important" href="https://aposto.com/s/hemingwayin-izinde-heidelbergde-bira-rota?a=customButton" rel="noreferrer" style="background-color: rgb(13, 51, 136) !important; color: rgb(250, 251, 252) !important; text-decoration: none; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">YAZININ DEVAMI</a>

Soli

Ernest Hemingway’in izinden, Heidelberg Kalesi’ndeki devasa fıçının koruyucusu Perkeo’yla birlikte Heidelberg sokaklarında bira, şarap ve Alman atıştırmalıklarının peşine düşüyoruz.

Hemingway'in izinde: Heidelberg'de bira rotası

Aposto Seyahat

Bu sene 7-16 Haziran arasında düzenlenen Leipzig Bach Festivali'nden müzikli notlar ve kentin notalarla örülmüş tarihinden enstantaneler.

Müzikli bir gezi rehberi: Leipzig Bach Festivali’nin ardından

NoMBe personası ile müzik yapan Noah McBeth ile ilk nerede tanıştım emin değilim. Belki bir Spotify listesi, bir müzik kritiği ya da bir arkadaşımın tavsiyesi. Sadece 2018 yılında bir gün uzun bir otobüs yolculuğu sırasında kaydedilen albümlerim listesinde olduğunu fark ettim ve işte, sihir orada başladı. Alman müzisyenin çıkış albümü <a fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/album/4DYlqTiUl96D7ZTXiqn3t1?si=gvh1_X5XRgm1-qgNDjU_bg&dl_branch=1" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s; text-decoration-skip: objects; -webkit-user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">They Might’ve Even Loved Me</a>‘yi dinlemeden duramadığım bir dönemden geçtim. Bu albüm hayatımın o kadar büyük bir parçası oldu ki hâlâ daha sürekli döndürdüğüm o nadir uzunçalarlardan biri olmayı başardı.Önce biraz Noah McBeth’ten bahsedelim. Kendisi Almanya, Heidelberg kökenli olmasına rağmen şu anda Los Angeles’ta konumlu. Küçük yaşlarda klasik müzik ve piyano ile başlayan müzik eğitimi, yeni ilhamlar ile apayrı bir yola saparak onu R&amp;B dünyasına sürüklemiş. Ünlü R&amp;B vokali Chaka Khan’ın vaftiz oğlu olduğunu düşününce pek de şaşırtmadı tabii ki. New York’ta geçen uzun bir süreden sonra Los Angeles’ta müzik kariyerine odaklanarak dört senelik bir çıkış uzunçaları hazırlama yoluna koyulmuş. Her ay yeni bir şarkı ile devam eden bu sürecin meyvesi olarak böylece ilk albümüne kavuştuk. Pharrell’ın radarına girmesi ve Alt-J ile turne yollarına düşmesi de bu albüm sayesinde oldu.Her ne kadar türsüz müzik ve farklı ilhamlar son dönemlerde belirli albümleri diğerlerinden daha öne çıkaran önemli faktörler olsa da konsept albümler hayatımdaki en büyük yeri tutan çalışmalar oluyor. NoMBe‘nin çıkış albümü de hayatından çok kısa süreliğine dahi olsa gelip geçmiş kadınlara ithafen yazılmış şarkılardan oluşuyor. Vaftiz annesi Chaka Khan, karşılıksız kalan ya da lise aşkları ve hatta tek gecelik ilişkilerini bir mercek hâline getirerek tamamen saf ve katıksız bir biçimde kadınlara bakıyor McBeth. Erkeklerin gözünde objeleşen kadınlar, albümün açılış şarkısı Man Up‘ta erkeklere seslenme sebebi oluyor. Hemen ardından gelen Wait ömrünüzün geri kalanının parti marşı olma özelliğine sahipken ardından gelen Eden ile başarısızlığa uğramış bir aşkı dini ögelerle işliyor. Can’t Catch Me‘de gitar ağırlıklı indie pop ile Priests’e selam çakarken birkaç şarkı sonrasında Lorde yazmışçasına tutkunun derinliklerinde Sex şarkısı ile kayboluyorsunuz. Aşk, romantizm ve tutku ile dolu 18 şarkılık bu uzunçalarda McBeth sizi hiçbir koşulda hayal kırıklığına uğratmıyor.&nbsp;Geçtiğimiz aylarda gelen ikinci albümü <a fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/album/7y4gd4smT0nu2MG4BZMBFR?si=kaVurqzHSw2Xih5vXuqw5A&dl_branch=1" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s; text-decoration-skip: objects; -webkit-user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">CHROMOTOPIA</a> ise beni uzun zamandır bir ikilem içerisinde bekletti. Albümden gelen tekliler, bana ilk albümdeki ışığı vermedi. Maalesef haklı çıktım ve NoMBe'nin ikinci albümünden beklediğim verimi alamadım. Yine de kendisinin kaliteli müzik yapan ve hâlâ hak ettiği ilgiyi göremeyen bir müzisyen olduğunu düşünüyorum. Çıkış albümünün güzelliği ise seneler boyunca kalbimde sürecek.

Yeni albümü şerefine 2018 tarihli enfes çıkış albümünü keşfetmek için NoMBe'nin dünyasına davetlisiniz.

Son tüketim tarihi hiç gelmeyen şarkılar

<a fr-original-style="" href="https://twitter.com/mustafataha" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s; text-decoration-skip: objects; touch-action: manipulation; -webkit-user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Mustafa Taha</a>Melbourne kenti 1956’da dünyanın odak noktasıydı çünkü olimpiyat oyunlarına ev sahipliği yapıyordu. Bugün ise 1956 Melbourne denilince akla 6 Aralık’ta Macaristan ile Sovyetler Birliği arasında oynanan sutopu yarı final maçı, namı diğer “Sudaki kan maçı (Blood in the water)” gelir. Çünkü hakkında iki film yapılan bu maç, olimpik bir müsabakadan daha fazlasını, Macaristan’ın Sovyet yönetimine karşı mücadelesini sembolize ediyordu.İşgal: Öğrenciler tarafından bir ayaklanma başlatıldı. Sovyet tankları ve birlikleri Macaristan’a girip Budapeşte’deki Sovyet karşıtı ayaklanmayı acımasızca bastırdı. Şehir kanlı bir kargaşanın içerisinde kaldı. 23 Ekim’den 10 Kasım’a kadar süren ayaklanmalarda binlerce kişi vuruldu. 200 bin kişi evlerinden olarak ABD’ye ya da Batı Avrupa’ya kaçmak zorunda kaldı.Öncesi: Olimpiyata gidecek Macar sporcular Budapeşte dışında büyük bir evde tutuluyordu. Macar sutopu takımı ülkede yaşanılan ayaklanmadan habersiz bir şekilde, Çekoslovakya’da kamptaydı. Yaşanılanları, olimpiyat için geldikleri Melbourne’de öğrendiler.&nbsp;Macar Başbakanı Imre Nagy, sporcuların özgür bir Macaristan’ı temsil ederek Avustralya’ya gideceğini söyledi. 1 Kasım’da yola çıkan sporcular dolambaçlı bir yolla üç hafta sonra Melbourne’e ulaştı. Bu süreçte Nagy, Varşova Paktı’nda çekildi ve bağımsızlık ilan etti. Olimpiyat’ın açılış günü Imre Nagy, Sovyetlerce tutuklandı. Daha sonra ise ihanetten yargılanıp gizlice idam edilecekti.&nbsp;Macar Olimpiyat takımıyla birlikte Melbourne’e varan su topu takımını kalabalık bir Macar topluluğu karşıladı. Macaristan marşını söyleyerek onların ülkelerine geri dönmemeleri için yalvardılar. Heidelberg’deki Olimpiyat Köyü’nde Macaristan bayrağı Sovyetler Birliği’nin simgesi olan orak ve çekiç ile tahrif edilmişti. Yeni bir Macar bayrağı sipariş edildi ve bu bayrak, Olimpiyat Köyü’nde göndere çekildi.Rekabet: Macaristan, o dönemde sutopunun en iyisiydi. 1932, 1936 ve 1952 olimpiyatlarının şampiyonluk apoletini taşıyordu. Sutopu, futbolun ardından ülkedeki ikinci popüler spordu. Melbourne’deki maçtan birkaç ay önce Moskova’da bir hazırlık maçı oynandı. Hakemler sayesinde ev sahibi takım maçı kazandı. Ardından Macaristan’daki bir başka maçta ise Sovyetler Birliği tanıtılırken Macar taraftarlar arkalarını döndü ve Sovyetler Birliği marşını ıslıkladı. Sovyet takımında yer alan Viktor Ageyev 2002’de verdiği bir röportajda, Macar takımı için, “Onlar bizim idollerimizdi. Bizden çok daha iyiydiler.” diyecekti. <div fr-original-class="fr-img-space-wrap" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;"><span contenteditable="false" draggable="false" fr-original-class="fr-img-caption fr-draggable" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; position: relative; box-sizing: border-box;"><img src="https://images.aposto.com/2021/3/2021-04-20T20:37:13.873Z_sm.jpeg" style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" alt="1956 Melbourne Su Topu maçı" ratio="Infinity" fr-original-style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"><span contenteditable="true" fr-original-class="fr-inner" fr-original-style="" style="outline: transparent solid 0px; box-sizing: border-box; margin: auto; display: block; padding: 5px 5px 10px; font-size: 14px; font-weight: 400; opacity: 0.9; width: 100%;">Kaynak: Herald Sun&nbsp;</div>Maç:&nbsp;Macarlar, bir aydır antrenman yapmamıştı. Takımdaki oyunculardan Kalman Markovits, o dönem devrim niteliğinde olan alan savunmasını geliştirdi. Macarlar maçlarını rahat kazanıyordu. Olaylı maç öncesinde Macar takımının kaptanı Dezso Gyarmati, Sovyet takım kaptanı ile el sıkışmayı reddediyordu. Macarlar faul yapma noktasında rakipleriyle fiziksel temas kurmaktan kaçınmıyordu. 2012’de hayatını kaybeden Macar sutopu takımının yıldız ismi ve maçta akılda en fazla kalan olayın kahramanı Ervin Zador, maçla ilgili olarak oyun planlarının Rus oyuncuları sözlü olarak kışkırtmak olduğunu söylüyordu. Bunun amacı da onları öfkelendirip kavga etmelerini sağlamaktı. Bunda da başarılı oldular. Havuzda yaşanılan kavgaların ardından Macaristan ve Sovyetler Birliği’nden beş oyuncu hakem kararıyla havuzdan çıkarıldı. Macaristan son çeyrekte 4-0 öndeydi. Maçın bitiş düdüğünden önce Sovyet oyuncu Valentin Prokopov, Zador’un gözüne yumruk indirdi. Zador kanlar içinde havuzdan çıkarken Macarlar ve seyirciler bariyerlerden atlayarak Sovyet takımına doğru koştu. Maçı izleyen ABD’li bir seyirciye göre Prokopov’un yaptığı faul kasıtlı değildi. Avustralya polisi, olayların daha da büyümemesi için Sovyetler Birliği takımına eşlik etti.Sonrası: Macar sutopu takımı oyuncuları evlerine dönmek ile Melbourne’de sığınma talebinde bulunmak arasında kaldılar. Bunun neticesinde takımın yarısı Macaristan’a dönmedi. Olimpiyat oyunları sona erdikten sonra Ervin Zador, ABD’ye mülteci olarak sığındı ve Kuzey Kaliforniya’ya yerleşti, yüzme antrenörlüğü yapmaya başladı.Sinema: Quentin Tarantino, 2006’da Lucy Lui ile yapımcılığını üstlendiğini “Freedom’s Fury” belgeselinin ardından maçı, “şimdiye kadar anlatılmamış en iyi hikaye olarak” nitelendirdi. Belgeselin yönetmeni Colin Gray’e göreyse, her iki takım da koşulların kurbanıydı ve gerçekte her iki ülke de aynı ideoloji tarafından hapsedilmişti.

Punto 

1956 Melbourne Olimpiyatları'nda Sovyetler Birliği ve Macaristan arasındaki yarı final su topu karşılaşması bir maçtan çok daha fazla anlam ifade ediyordu.

Sudaki kan maçı

Heidelberg

Heidelberg ile ilgili hikayeler