<img src="https://images.aposto.com/2026/6/1/1783355063202.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.51" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"><h1 fr-original-style="" style="font-size: 2em; margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Erkekliğin mirası, kadınların hafızası: 'No Good Men'</h1>Shahrbanoo Sadat'ın yönetmenliğini üstlendiği "No Good Men", Anwar Hashimi'nin yayımlanmamış otobiyografik günlüklerinden beslenen beş filmlik serinin üçüncü halkası. Hashimi'nin yaklaşık sekiz yüz sayfalık günlüklerini okuduktan sonra uzun soluklu bir sinema projesini hayata geçiren Sadat'ın projesi zamanla tek bir yaşam öyküsünün sınırlarını aşıyor ve Afganistan'ın yakın tarihini taşıyan ortak bir hafızaya dönüşüyor.Yazı: Tuba BüdüşSerinin ilk filmi&nbsp;Wolf and Sheep&nbsp;(2016), Afganistan kırsalında savaşın gölgesinde büyüyen çocukların dünyasına odaklanıyor. Ardından gelen&nbsp;The Orphanage (2019), Sovyet işgalinin son yıllarında yetimhaneye yerleştirilen Qodrat'ın çocukluk ve ilk gençlik dönemini izliyor.&nbsp;No Good Men ise aynı yaşam öyküsünü Taliban'ın 2021'de yeniden Kabil'i ele geçirmesinin arifesine taşıyor.&nbsp;Hashimi, bu filmde ortak senarist olarak yer alıyor ve tıpkı&nbsp;The Orphanage’de olduğu gibi Qodrat karakterini canlandırıyor. Bir bakıma Qodrat, Hashimi'nin alter egosu. Buna karşın filmin odak noktası bizzat Sadat tarafından hayat bulan Naru. Sadat, Hashimi'nin kişisel hafızasını kadın deneyiminin merkezde olduğu yeni bir anlatıya dönüştürüyor. Böylece tek bir insanın yaşamından doğan hikaye, Afganistan'da kadın olmanın tarihine açılıyor.Afganistan'ın hikayesi, 2021'de&nbsp;Taliban'ın Kabil'e yeniden girmesiyle başlamıyor. O gün yaşananlar, yaklaşık iki yüzyıldır aralıklarla devam eden çok daha büyük bir kırılmanın son halkasını oluşturuyor. Afganistan'ın yakın tarihi, tek bir savaşın ya da tek bir rejimin hikayesi değil; büyük güçlerin müdahaleleri, iç savaşlar, ideolojik çatışmalar ve iktidar mücadeleleri arasında sıkışmış bir ülkenin tarihi. Britanya ile Rusya arasında tampon bölgeye dönüşmesinden Sovyet işgaline, mücahitler arasındaki iç savaştan Taliban'ın ilk iktidarına, ABD müdahalesinden 2021'de Taliban'ın yeniden Kabil'i ele geçirmesine kadar uzanan bu süreç, ülkenin neredeyse her kuşağını yeni bir kırılmayla yüz yüze bırakmaya devam ediyor.Sadat'ın No Good Men'i de tam bu tarihsel eşiklerden birinde, Taliban'ın 2021'de ikinci kez iktidarı ele geçirmesinin hemen öncesinde geçiyor. Ancak filmi bu son kırılmanın hikayesiyle sınırlamak eksik bir okuma olur. Sadat'ın anlattığı hayatlar, çok daha uzun bir tarihsel birikimin, kuşaklar boyunca aktarılan travmaların ve sürekli kesintiye uğrayan bir gündelik yaşamın içinden doğuyor. Bu nedenle filme yaklaşırken 2021'in ötesine bakmak gerekiyor. Hashimi'nin çocukluğunu ve yetişkinliğini şekillendiren, Sadat'ın ise on bir yaşında ayak bastığı Afganistan, filmin başkarakterlerinden birine dönüşüyor. <p contenteditable="false" fr-original-class="custom-button-wrapper fr-deletable" fr-original-style="text-align:center" style="text-align: center; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; box-sizing: border-box;"><a bgcolor="#e06535" color="#000000" contenteditable="false" fr-original-class="custom-button-link" fr-original-style="background-color:#e06535 !important;color:#090909 !important" href="https://aposto.com/s/erkekligin-mirasi-kadinlarin-hafizasi-no-good-men?a=customButton" rel="noreferrer" style="background-color: rgb(224, 101, 53) !important; color: rgb(9, 9, 9) !important; text-decoration: none; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">YAZININ DEVAMI</a>

Duende

<img src="https://images.aposto.com/2022/5/3/1654070598001.jpeg" style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.51" width="550" fr-original-style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Sevdiğimiz isimlere “içinde yaşamak istedikleri film ya da diziyi” sormaya devam ediyoruz. 39. konuğumuz <a fr-original-style="" href="https://twitter.com/tubabudus" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; -webkit-user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Tuba Büdüş</a>, seçtiği filmse Küçük Papatyalar / Sedmikrásky&nbsp;(1966). &nbsp; Věra Chytilová’nın başyapıtı 1966 yapımı Küçük Papatyalar / Sedmikrásky, hem çok sevdiğim hem de içinde bulunmak, karakterleriyle ölesiye takılmak istediğim bir film. Marie 1 ve Marie 2 olarak tanıdığımız iki kadının hayata, sistemin kurallarına, dine, geleneklere ve en önemlisi patriarkal düzenin parmak sallayan eril duruşuna karşı yaptıklarına hayranlık beslememek elde değil. Karakterler, çivisi çıkmış bir dünyada çarkların içinde kalıp sistemi öyle ya da böyle devam ettirmektense çarkların arasından çıkıp da isyan etmeyi seçer. Açıkçası ilk ismimin de Meryem olması dolayısıyla bu ikiliye katılma pasaportum zaten var diyebilirim sanırım. &nbsp; Filmde İsa’nın annesi Kutsal Meryem (Bakire Meryem) ya da Mecdelli Meryem (Maria Magdelena) olarak çizilen karakterlere alternatif bir Marie olmanın düşüncesi bile heyecan verici. Bu iki şımarık, anarşist, feminist karakter ile cennetten bile isteye kovulmak, Âdem ile Havva hikâyesini Havva ile Havva ile Havva hikâyesine çevirmek, eril düzenin her parçasını kastrasyona uğratmak, çivisi çıkmış dünyaya çok daha güzelini yeniden yaratmak için bir tekme de ben vurmak istediğimi gönül rahatlığıyla söyleyebilirim. Üstelik tüm bunları tıpkı Maire’ler gibi sonunda kendimi feda etmem gerekse de yapmak istediğimi de eklemeliyim. Lakin filmi ilk izlediğimden bu yana her daim benimle yaşayan, adeta diğer yanım olarak gördüğüm bu olağanüstü kadınlarla tek anlaşamayacağım nokta oburlukları olsa gerek. Zira her fırsatta hayvan bedenleriyle yapılmış yiyecekleri yemelerinde beis görmeyen karakterleri, ne yazık ki tam da o anlarda anlamakta güçlük çekerim. Bir vegan olarak hak mücadelesinin bütüncül bir eylem olduğunu anlatmak için de Sedmikrásky&nbsp;evrenine mutlaka gitmeliyim diye düşünmekten kendimi alamıyorum.

Tuba Büdüş ile ilgili hikayeler