arabesk ile ilgili hikayeler

Spotify verileri arabesk müzik dinlenmelerinin 2020’den bu yana yüzde 435 arttığını gösteriyor. Üstelik bu yükselişin merkezinde gençler var ancak yeni kuşağın bir kısmı, dinlediği müziğin arabesk olduğunun farkında bile değil. Türler arasındaki sınırların silindiği, yalnızlık ve gelecek kaygısının arttığı bir dönemde ana akım Türkçe müzik giderek daha karamsar bir tona bürünüyor.

Pop müziğin zorlu kulvarında dümdüz, “acılı” arabeskle kendine yer bulan; albüm kapağından kocaman gözleriyle bize bakıp çocukluğumuzun dertsizliğini bile sesiyle titreten Güllü hayatını kaybetti. Onu Bergen gibi, Dilber Ay, Tüdanya, Esengül gibi, hakkı yeterince teslim edilmemiş kadın sanatçılar arasındaki müstesna yerine yerleştireceğiz.

Türkiye’den dinlenen Arap ve Mısır radyolarından yola çıkarak Türkiye'de popülerleşen arabesk, uzun yıllar sistem dışına itildi. Köyden kente göç edenlerin şehir yaşamına entegre olmaya çalışırken yaşadıkları psikolojik baskıları anlatan bir “dolmuş müziği" olarak kabul edildi. Arabesk rap ise bugün dolmuştan, minibüsten inmedi ama metropolde son model araçlara bindi.

Ferdi Tayfur’a veda ettik belki ama arabeskin yeni nesil temsilcileri günümüz kuşağına ilham vermeye devam ediyor. Bu kadar çok dinlenmelerine rağmen türün bir önceki kuşağındaki gibi bir etki bırakıp bırakmayacakları ise muamma. Arabesk türünü farklı türler ile yan yana göreceğimiz ise kesin.

İnsan bir başka insana neden delicesine hayran olur? Müzik kültürünün teknolojik gelişmelerle şekillenen değerleri ve bireylerin kimlik arayışını tetikleyen varoluşsal korkunun ölümsüzleştirdiği müzisyenler üzerine...

*Ozan Özkan

İnan, biz de farklı değiliz! Simge.

Cayır Cayır Müzik