Barış Manço ile ilgili hikayeler

Türkiye’de 90’larda çıkış yapan sanatçıların konserlerinde hâlâ binlerce kişiyi biraraya getirmesi, 90’lar gecelerinde mekanların dolup taşması ya da bu şarkıların daha ilk saniyelerinden insanların hep bir ağızdan eşlik etmeye başlaması tesadüf değil. Tanıdık sesler, tanıdık ritimler, tanıdık sözler bir süreklilik duygusu yaratıyor. Kendimizi hikayemizin içinden düşmüş gibi hissettiğimiz anlarda, geçmiş bizi yeniden kendimize ilikliyor.

Günümüzün yükselen değeri, doğrusunu bilip yanlışını yapmak. Hikaye çok ama gerçek az. Hayalî bir gerçeklik yaratıyoruz. Olmayan şeyleri olmuş gibi anlatıp seviniyoruz. Dahası bu hikaye içinde kendimizi başarılı sayıyoruz.

Batılı müzikseverlerin “Turkish Psychedelia” adıyla yeniden keşfettiği Anadolu rock, küresel ana akıma hiç olmadığı kadar yakın. 2015’te Elijah Wood’un Selda Bağcan’dan imza istemesiyle fark ettiğimiz bu ilgi, bugün Tame Impala’nın "Loser" parçası için Barış Manço’dan ilham aldığını açıklamasına kadar uzanıyor.

İnsan bir başka insana neden delicesine hayran olur? Müzik kültürünün teknolojik gelişmelerle şekillenen değerleri ve bireylerin kimlik arayışını tetikleyen varoluşsal korkunun ölümsüzleştirdiği müzisyenler üzerine...

2023'ün öne çıkanlarına dair kısa bir listeye yakından bakıyoruz.

Psikedelik Anadolu folk-rock müziğinin sansasyon grubu Altın Gün, On ve Gece albümlerinin müzikal formülünü geri çağırdıkları yeni uzunçalarlarında “artık” yavanlaşmış janr bileşimlerinin kurbanı oldu.

Oyuna başlamak ve oyunda kalmak üzerine bir sohbet