<span fr-original-class="customBullet" fr-original-style="font-size: 24px; line-height: 12px; vertical-align: middle; display: inline-block;" style="font-size: 24px; line-height: 12px; vertical-align: middle; display: inline-block; box-sizing: border-box;">•&nbsp; Jakuzi 10 yaşında: Kutay Soyocak ve Taner Yücel tarafından 2016 yılında kurulan darkwave, synthpop grubu Jakuzi, 10. yaşını bir konserle kutluyor.Ayrıntılar: Jakuzi, 5 Nisan'da Moda Sahnesi'nde matine ve suare konserleriyle sevenleriyle biraraya gelecek. Taner Yücel, Ezgi Daloğlu, Bartu Küçükçağlayan, Brek ve Dilan Balkay da konuk olarak kutlamaya katılacak.

Aposto İstanbul

2014 yılında Fransa'da kurulan ve bugüne kadar toplamda iki kısaçalar ve iki uzunçalar yayımlayan Clara Cappagli ve Armand Bultheel'in Agar Agar'ı, synthpop'un melankolik atmosferikliğinde; münzevi dansların yapıldığı pistlere davetiye veren elektronik müziğiyle çıkışını 2016 yılında, Cardan'la yaptı.&nbsp;Cardan'ın şöhret ve başarı getiren formülünü tekrarlamak yerine alametifarikaları addedilen müzikal ipuçlarını sürekli deneyerek dönüştüren Agar Agar, 2018 yılında gelen The Dog and the Future'la ses manzalarını progresif elektronik, space age pop&nbsp;ve ötesiyle genişletmiş; oyuncul yaratıcılıklarını ve eylemsel kimliklerini nevi şahıslarına münhasır bir görselliği sahiplenerek sıra dışı bir noktaya evirdi. En son 18 Ocak 2023'te Player Non Player&nbsp;albümünü yayımlayan ikili, müzikal maceralarını tutkunu oldukları video oyunlarıyla buluşturdu. Bir multimedya projesi olarak Player Non Player, Agar Agar'ı disiplinlerarası bir oyun alanında kendilerini yeniden tanımladıkları bir geçişkenliğe taşıdı.&nbsp;Clara ve Armand'la 29 Temmuz akşamı +1 Sunar: Gezgin Salon Festivali'yle gerçekleşecek <a fr-original-style="" href="https://www.passo.com.tr/tr/etkinlik/gezgin-salon-festivali-iksv-konser-bilet/4714320?utm_source=salonwebsite&utm_medium=content-page&utm_campaign=salon2023_14032023" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">konserlerinden</a> önce konuşma şansı yakaladım; Player Non Player'dan değişimin kaçınılmazlığına, bir sanat formu olarak video oyunlarından hayalini kurdukları chiptune albümlerine uzanan bir söyleşi gerçekleştirdim. Keyifli okumalar!<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;">Bu senenin başında ikinci albümünüz Player Non Player'ı yayımladınız. Player Non Player yalnızca bir albüm değil, aynı zamanda da bir video oyunu. Video oyunlarını ne kadar sevdiğinizi biliyorum. Bu yüzden albümün Agar Agar'la birebir uyuşan bir proje olduğunu düşünüyorum. Player Non Player'ın hem bir müzik hem de bir oyun olarak nasıl ortaya çıktığını anlatabilir misiniz biraz?Clara Cappagli: Uzun bir aradan sonra meydana geldi açıkçası. Ara vermediğimiz, uzun soluklu turnelere çıktığımız için diğer şeylere odaklanmaya ihtiyaç duyduk bir süre. Bir Agar Agar albümü daha yapmak istediğimizi biliyorduk. Video oyunu hâlihazırda Jonathan Coryn tarafından geliştirilmekteydi ve onun içinde albümün ilk yapıtaşları, ilham verici manzaralar ve karakterler yer alıyordu. Sonrasında içgüdüsel bir şekilde müzikleri besteledik, ortaya çıkan şeyden de hayli memnunuz. Müziğimizle oyun, oyunla müziğimiz serpildi... Bu ikisi arasında mekik dokuyan bir süreçti.Armand Bultheel: Evet, albüm Jonathan'la kurduğumuz uzun erimli bir ilişki. Oyun üzerinde 5 yıldır çalışıyordu Jonathan. Başlangıçta ilk albümümüzün eşlikçisi olması planlanmıştı. Ancak başka fikirler gelişiyordu ve onları hayata geçirebilmesi için daha fazla zamana ihtiyacı vardı. Biz de süreci zamana bıraktık ve müziğimizle video oyunu birbirine içkin bir hâl aldı.&nbsp;<img src="https://images.aposto.com/2023/6/1/1689588044778.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.00" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Agar Agar, Player Non PlayerKariyerinizin başında çoğunlukla erken 80'lerin synth temelli, drum-machine yönlendirmeli elektronik ses manzaralarıyla özdeşleştirilmiştiniz. Ancak Player Non Player'la modern sürprizlerle dolu, taptaze bir ses macerasına yelken açtınız. Bu albümle deneyimlediğiniz dönüşümü nasıl değerlendirirsiniz, sizce müzik yapımına yaklaşımınızı nasıl yansıtıyor Player Non Player?CC:&nbsp; Artık birbirimizin yaratıcı sürecine aşina olduğumuzdan müzik yapmak çok daha keyifli ve oyuncul geliyor. Çünkü ikimiz de diğerinin şarkılarla yakinen, samimi bir şekilde çalışması riskini alabiliyoruz. Bence her birimizin güçlü müzikal ve sanatsal ilhamları var, ancak bu ilhamlar ikimize de dokunan ilhamlar olarak kendi içlerinde tutarlılar. Galiba ilk albümümüzün yayımlanışından beri hemen hemen aynı şeyleri; Towns Van Zandt'ı, Puzzle'ı, Yves Tumor'u ve Sslavia'yı dinliyorum ben.&nbsp;AB: Hayatımda gerçekleşen değişiklikleri hissetmek çok önemli benim için. Zorlamıyorum bile bu değişiklikleri, ayyuka çıkıyorlar yalnızca. Onları dinlemeye, peşlerinden gitmeye bayılıyorum. Müzik tıpkı hayat gibi büyüyor. Benim için en güven verici şey belki de şu: Her şeyin değişeceğinin bilinci, her zaman öğrenecek yeni şeylerin, deneyi yapılacak farklılıkların olacağı gerçeği. Diğer taraftan bunun kolektif bir çalışma olduğunu da düşünüyorum. Yani müzik sahnemize taze bir şeyi (kıyısından köşesinden de olsa) dahil etmeyi denemekten, bunun aracılığıyla diğerlerinin önerilerim üzerinde kafa yormasını sağlamaktan bahsediyorum. Eğer aynı şeyler tekrarlamaya devam ederseniz bunlar herkes için kullanışsız şeylere dönüşebilir, kendiniz için bile.&nbsp;<img src="https://images.aposto.com/2023/6/1/1689588149807.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.53" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Fotoğraf: Naia CombaryBence bugüne kadar yayımladığınız her kısaçalar ve uzunçalarla yalnızca müzikalitenizi dönüştürmekle kalmadınız, aynı zamanda evrenimizin fizik kurallarıyla sınırlı olmayan başka boyutların da kapılarını açtınız. Bence bu; akış hâlinde yazılan şarkı sözlerinizde, sık sık sürreal ve soyut bir hâl alan kapak görsellerinizde ve kendinizi köpek addettiğiniz eylemsel kimliklerinizde gözlemlenebiliyor. Bu bağlamda şunu sormak istiyorum: Video oyunlarıyla hangi noktalarda ve nasıl ilişkileniyorsunuz, onları sözümona gerçek dünyadan kaçış araçları olarak mı görüyorsunuz?CC: Video oyunlarının insanı kuşatan konseptini, bunun duygusal etkisini çok seviyorum. Beyond: Two Souls'ta bir oyuncu olmayı, rastgele bir çöl çiftliğinden (kaçan kişi âdeta benmişim gibi) kurtarılmayı ya da Life is Strange'te Maxine'nin 3 hayat değiştiren fedakârlıktan birini seçerken içine savrulduğu kederi hissetmeyi her zaman hatırlayacağım. Ben melonkolimi tetikleyen video oyunlarına çekiliyorum çoğunlukla çünkü.AB: Oyunların kişiyi "gerçek dünyadan" soyutlayan şeyler olduğu fikrine katılmıyorum. Bence zihin dediğimiz şey gerçek dünyanın bir parçasıdır, video oyunları da sizi diğer insanların zihinlerine bağlarlar. Yani gerçek dünyayı duyumsamanızı mümkün kılarlar; tıpkı filmlerin ve kitapların yaptığı gibi. Dahası, şahsi yaşam algınızı zenginleştiren bir başka perspektif sunar ve bunu -Clara'nın da dediği gibi- çok güçlü ve duygusal bir şekilde yaparlar. Video oyunları diğer herhangi bir sanat formu gibidir kısacası; derin deneyimlerimizi ve hislerimizi paylaşmamızı sağlayarak aramızda bağlantılar inşa eder ve birlikte büyümemizin zeminini oluştururlar. &nbsp;<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;"><h3 fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Kısa Kısa </h3><img src="https://images.aposto.com/2023/6/1/1689588344443.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.51" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Fotoğraf: Naia CombaryAgar Agar'ın şu anki müziğini tanımlayacak bir film seçecek olsaydınız, bu hangi film olurdu?CC: Bayıldım bu soruya! Aynı zamanda hem eğlenceli hem hiddetli, hem derin hem de aldırışsız bir şey seçerdim. Erken dönem bir Pedro Almodóvar filmi olabilir o yüzden, Kika (1993) gibi.AB: Katılıyorum!&nbsp;Tutkuyla sevdiğiniz bir albümün chiptune&nbsp;versiyonunu yayımlama şansınız olsaydı, bu hangi albüm olurdu?CC: Elliott Smith'in Either / Or'unun (1997) chiptune versiyonunu görmeyi çok isterdim. Bu benim için bir guilty pleasure olurdu (ağlatabilir beni).&nbsp;AB: System of a Down'ın Mezmerize albümünün chiptune versiyonu harika olurdu; lütfen olsun!Türkiye'de, özellikle de İstanbul'da sapasağlam ve sadık bir hayran kitleniz var. Daha önce burada defalarca konser verdiniz ve şimdi de ülkenin en büyük müzik festivallerinden birinde sahne almaya geliyorsunuz. Burada bir eviniz var gerçekten. Türkiye'den insanlarla kurduğunuz yakınlık ve onlarca derinden sevilmek nasıl hissettiriyor?CC: Absürt ve harika bir şey bu. Gerçekten Türkiye'den insanların bizi (bazen Paris'ten de daha fazla olacak şekilde hem de) neden dinlediğini tam olarak idrak edemedik hâlâ. Bizi duygulandırıyor bu durum ve sık sık geri dönebildiğimiz için fazlasıyla şanslıyız. Türkiye'de konser vermeye, İstanbul'u ziyaret etmeye, yeni insanlarla tanışmaya bayılıyoruz! Orada böylesi geniş bir kalabalığa sahip olmak bir lütuf.AB: Kesinlikle. Bu yakınlık gökten indi, ziyadesiyle mutluyuz bundan dolayı.

Duende

Agar Agar'la son albümleri Player Non Player'dan değişimin kaçınılmazlığına, bir sanat formu olarak video oyunlarından hayalini kurdukları chiptune albümlerine uzanan bir söyleşi.

Oyun, yenilikçilik ve müştereklik: Agar Agar

Albüm:&nbsp;Fatoumata Diawara, London KoSüre: 46 dakikaPlak şirketi: Wagram MusicYayın tarihi: 12 Mayıs 2023Batı Afrika'nın zengin yerel müzik mirasını arkasına alarak wassoulou'dan (vokal performansları çoğunlukla kadınlara ait olan ve onların meselelerini konu edinen bir Batı Afrika folk müziği) Nijerya'dan yeşeren Afrobeat&nbsp;ve Mali'nin mande müziğine genişleyen bir yelpazede üretimler gerçekleştiren Fatoumata Diawara, geçtiğimiz yıl yayımlanan Maliba'yı takip eden yeni uzunçaları London Ko'yla karşımızda.<img src="https://images.aposto.com/2023/4/6/1684563590466.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.00" width="550" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Fatoumata Diawara, London KoDiawara'nın bugüne kadarki en görkemli, renkli ve janr esinleri açısından çeşitli albümü olan&nbsp;London Ko; gelenekselle modernin, Batı Afrika'yla Batı menşeli müziklerin buluştuğu sıra dışı bir füzyon sunumu. Minimal bir tekno'dan mande ritimlerinin synthpop hâline, blues'dan hip-hop, caz ve ötesine uzanan London Ko'nun cesur deneyselliğini konuk aldığı müzisyenlerin kalabalıklığında ve onların özgün müzikal yaklaşımlarında gözlemlemek münkün.Bunlar arasında, London Ko'dan 6 şarkının prodüktörlüğünü de yapan; Gorillaz'ın Song Machine, Season One albümünden Désolé&nbsp;şarkısı için Diawara'yla bir de düet yapan Damon Albarn; Gana'nın hip-hop MC'lerinden M.anifest ve Fransız pop'unun kıdemli isimlerinden -M-&nbsp;de var.<p contenteditable="false" fr-original-class="custom-button-wrapper fr-deletable" fr-original-style="text-align:center" style="text-align: center; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; box-sizing: border-box;"><a bgcolor="#ffb9c4" color="#090909" contenteditable="false" fr-original-class="custom-button-link" fr-original-style="background-color:#ffb9c4 !important;color:#090909 !important" href="https://open.spotify.com/album/3FnZTIThL7sm42d5t7pZ1C?si=DWkryOcSTDqHnkyYXmZpUw" rel="noreferrer" style="background-color: rgb(255, 185, 196) !important; color: rgb(9, 9, 9) !important; text-decoration: none; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Dinle</a><hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;">🎫 Kaçırma:&nbsp;Fatoumata Diawara, 30. İstanbul Caz Festivali kapsamında Esma Sultan Yalısı'nda sahneye çıkacak.&nbsp;Biletler de hemen <a fr-original-style="" href="https://www.passo.com.tr/tr/etkinlik/fatoumata-diawaraiksv-caz-festivali-bilet/4718323?utm_source=cazwebsite&utm_medium=content-page&utm_campaign=cazfest2023_21032023" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">burada</a>.

Duende Haftanın Albümleri

Diawara'nın bugüne kadarki en görkemli, renkli ve janr esinleri açısından çeşitli albümü.

Fatoumata Diawara, London Ko

Albüm: HMLTD, <a fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/album/7CUOT7Gu8DnqK9UsOOYdLS?si=6sNbT_X-QvOb3WXNIyF2FA" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">The Worm</a>Süre:&nbsp;41 dakikaPlak şirketi: Lucky Number RecordsYayın tarihi: 7 Nisan 2023Batı öldü ve şafakta bir savaş göründüHMLTD ya da Happy Meal LTD, 2016 yılında bir dizi tekli yayımlayarak başladıkları müzikal yolculuklarında ilk albüm denemelerini 2018'de yayımlanan Hate Music Last Time Delete&nbsp;kısaçalarlarıyla yaptı. Drag queen personalarından yansıyan göz alıcı görünümleriyle glam&nbsp;müziğinin punk, art pop ve synthpop janrlarıyla dirsek temasına giren modern bir temsili olarak adını öne çıkardı.Öte yandan&nbsp;HMLTD,&nbsp;drag queen görsel-kültürünü sahiplenen heteroseksüel erkek müzisyenler olarak kuir mirasını istismar etmek, onu salt bir gösterişçilikle basitleştirmek ve dahasıyla eleştirildi. Vice'ın müzik yayını Noisey'de "HMLTD Kuirlik Turistleri mi Yoksa Gitar Müziğinin En Büyük Umudu mu?" <a fr-original-style="" href="https://www.vice.com/en/article/nz847x/hmltd-queerness-guitar-music-gender-identity" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">yazısıyla</a> merceğe alınan grup, müziklerini görsel kimliklerinden bağımsız ele alınamaz hâle getiren bir ikiliğin içine sıkıştı.Lucky Number plak şirketi etiketiyle yayımladıkları ilk albüm West of Eden (2020) ise grubun bu ikiliğin dışına taşan ve "<a fr-original-style="" href="https://www.nme.com/features/music-interviews/hmltd-sony-parkas-the-west-is-dead-2574264" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">patriarkaya içkin olan toksik erilliğe alternatif olmak üzere</a>" üretilmiş janrlar arası görkemli bir müzikal deneyimdi. HMLTD'nin glamour'unun noksan olmadığı, punk'ın alt türü birçok müziğin de grubun ses denklemine girdiği West of Eden, Batı'nın ölümüyle <a fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/track/6z4B3VQmaC84GKUowExQiO?si=070712f39e3c46bd" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">başlayan</a> ve bir savaşın/mücadelenin yaklaşmakta olduğunu <a fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/track/7szIdFGlyLmQMQEBSgRuH4?si=76eb99e2811e4551" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">duyuran</a> bir albümdü. İşte o yaklaşmakta olan mücadele, grubun kataloğunun açık ara en iyisi olduğunu düşündüğüm The Worm albümünde ve onun alegorik hikâye anlatıcılığında vuku buldu.Rüyalarla gerçeklerin, Ortaçağ'la modern zamanların, feodaliteyle kapitalizmin geçişkenliklerinde akışkanlıklar yaratan; tasvir ettiği distopik evrenin kolektif karanlığından ve geleceksizliğinden bireysel aydınlıklara ve özgürlüğe yelken açan The Worm'un yapımcılığını&nbsp;grubun temel yaratıcı gücü&nbsp;Henry Spychalski&nbsp;ve arkadaşları Achilleas Sarantaris, Saigon Fury ve Seth Evans gerçekleştirdi. Geniş bir gospel korosu ve 16 kişilik bir yaylılar orkestrasının da içinde olduğu 47 müzisyeni işe koşturan, toplamda da 11 ismin yaratıcı müzik yazarlığını bir araya getiren albüm, (kapağından da anlaşılacağı üzere) insanlıkla hilkat garibesi amansız bir Solucan'ın karşı karşıya geldiği konsept bir kıssa. &nbsp;<img src="https://images.aposto.com/2023/3/1/1681737217440.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.00" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">HMLTD, The Wormİçinde yaşadığımız, içimizde yaşattığımız solucanlar Dev bir Solucan Ortaçağ İngiltere'sini ele geçirdi ve Henry Spychalski'nin absürt, apokaliptik ve savaş dolu rüyası gerçeğe dönüştü.&nbsp;Rüya diyorum zira The Worm, Spychalski'ye anakronik ve alegorik bir hikâye yazdıran bir rüyadan esinlenerek ayyuka çıktı. Albümün giriş şarkısı Worm's Dream'de tabir edilen ve ortasına fırlatıp atıldığımız distopik bir enkaz yığını, bizi insanların karnından çıkarak hayatta kalmanın bir yolunu düşündükleri o pembe şeyle,&nbsp;Solucan'la karşı karşıya bıraktı. Ve Solucan, albümün etrafında kurulduğu; hem müzikal hem de anlatısal anlamda karanlıkla aydınlık, sessizlikle gürültü, endişeyle dinginlik arasında mekik dokuyan bir hikâyenin başrolü hâline geldi.The Worm,&nbsp;Londra'nın alternatif ve niş gitar sahnesine sıkıştırılan, glam punk/art punk etiketleriyle tanımlanabilir kılınan&nbsp;HMLTD'nin müzik kataloğunundan öngöremediğim bir şekilde ayrıştı. Bunda, girişte değindiğim ve bir Solucan'ı merkezine alan, albümün 9 şarkısı ve 41 dakikalık süresi boyunca anlatılan metaforik öyküsü kadar; bu öyküye eşlik eden ve grubun daha önce hiç keşfetmediği müzikal alanlara ve kahramanlara uzanması da etkili oldu.&nbsp;İyi de, nedir bu Solucan?Kuruluşlarından bu yana Batı dünyasında kristalize olan kapitalist, patriyarkal, bireyleri kolektif uzamlardan izole eden toplum şartlarıyla dertli olan HMLTD, bir parçası oldukları (ve olduğumuz) gerçekliği karşılarına aldı ve müziklerini janrların kısıtlayıcılığından kurtardı. The Worm'un içinde yaşadığımızı, içimizde yaşattığımızı <a fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/track/10iI4arIsvNLLymGO4F5Z8?si=3523c44fbaee4bb7" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">ilan ettiği</a> Solucan metaforunun -muhtemelen- simgelediği ve Demokles'in kılıcı gibi tepemizde dikilen mefhum, Henry Spychalski'nin albüm hakkındaki şu sözleriyle aydınlığa kavuştu:<blockquote fr-original-style="color: rgb(9, 9, 9);" style="color: rgb(9, 9, 9); margin: 0px 0px 1em; border-left: 2px solid rgb(94, 53, 177); padding-left: 5px; box-sizing: border-box;">"Bize anskiyetin ve depresyonun yalnızca maddi ve biyolojik olduğu, doğru tedaviyle sökülüp atılabilecek parazit bir solucan olduğu anlatıldı. Sanıyorum ki bizi kuşatan dünyayı yansıtan şartlar da bunlar: Çok daha büyük bir Solucan'ın içimizde yarattığı koloniler; yani kaçışı olmayan kapitalist gerçekliğin ve onun yarattığı yaklaşmakta olan kıyametin yol açtığı psikolojik tahribat."&nbsp;</blockquote>HMLTD, son albümlerinde müziklerini tasarladıkları sıra dışı ve ürkünç sinematik evrenlerine bir soundtrack olarak kullandı. Günümüzün kapitalist alternatifsizliğinin buhranlarını kimi zaman kolektif bir boyutta, kimi zaman da bireysel bir münzevilikte yaşayan grup, kısa bir film tanında dinlenebilecek&nbsp;albümlerinde odağa taşıdıkları kıyamet (ve nihayetinde kurtuluşu hayal etmeyi salık veren anlatılarının) pasajlarına müzikal esinlerin çok renkliliğini sığdırdı. The Worm'un Solucan masalı, HMLTD'yi janrların jenerik ses ipuçlarıyla değil, kelimerin tasvir ettiği zaman-mekânların çevre sesleriyle buluşturdu.Atonal free jazz'dan minimal piyano baladlarına, yaylılar orkestrasının barok pop'undan rock'ın operasının debdebeli vokal performanslarına, gospel korolarının soul'undan kilise organlarının ulviliğine genişleyen ses paletiyle albüm; içimizdeki solucanı, solucanın içindeki bizlerle yüzleştirdiği yolculuğunda inişli-çıkışlı bir müzikal deneyim vadetti. Yok oluşla kurtuluş, karanlıkla aydınlık, feodalizmle kapitalizm, kolektiflikle bireysellik durakları arasındaki seyahat, HMLTD'nin yalnızca alelalede bir gitar grubu değil; fikir beyan etmekten ve taraf olmaktan kaçınmayan komüniter bir müzik deneyi olduğunu ortaya koydu.

HMLTD ve içinde yaşadığımız, içimizde yaşattığımız solucanlar

🪱 Albüm İncelemesi: HMLTD, The Worm

Modern zamanların yakın geçmişinin küresel müzik yıldızlarından The Weeknd, 2010'lı yılların başından itibaren yayımladığı albümler, kısaçalarlar ve&nbsp;mixtape'lerle alternative R&amp;B&nbsp;janrının etrafında çeşitlenen sıra dışı bir müzik kataloğu oluşturmuştu. Onu ana sahneye taşıyan çıkış işi 2011 yılında dünyayla paylaştığı House of Balloons olmuş; 2016 yılında gelen Starboy albümü ise sanatçının hâlihazırdaki popülaritesini kazandığı bir kariyer dönemeci olarak öne çıkmıştı. &nbsp;Starboy'u takip eden After Hours'la (2020) müzikal kimliğine synthpop, future garage ve ambient pop gibi janrların ses ipuçlarını ekleyen The Weeknd, After Hours'la direksiyon kırdığı yeni ses manzarlarını genişletmeye Dawn FM albümüyle devam etmiş ve 2022'nin kendine en ön sıralarda yer bulan albümlerden birine imza atmıştı. Öte taraftan, müzisyenin edindiği küresel ün ve saygınlık ona 2021'in Super Bowl Half Time gösterisinin sahnesini <a fr-original-style="" href="https://www.youtube.com/watch?v=9rhadTURsrw" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">getirmiş</a>, HBO yapımı dizi The Idol'ın yaratıcı ve oyuncu kadrosu arasında olmasını sağlamıştı.<img src="https://images.aposto.com/2023/3/3/1681935390596.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.63" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">The Weeknd, The Idol (2023) dizisinde: | Kaynak: (HBO/YouTube)Yaratıcı kadrosu The Weeknd, Reza Fahim ve Sam Levinson'dan (Euphoria) oluşan The Idol, birkaç ertelemenin ardından yayın tarihinin netleşmesiyle yeniden gündeme geldi. Zira diziden ilk fragman geçtiğimiz yıl gelmiş; ancak yapım ekibi içinde meydana gelen krizler, dizinin yaratıcı yön değişikliği ve "cinsel eziyet pornosuna" <a fr-original-style="" href="https://pitchfork.com/news/the-weeknd-hbo-show-the-idol-mired-in-chaos-future-uncertain-report/" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">benzetilen</a> sorunlu senaryo fikirleri çoğunluğu tamamlanmış The Idol'ın geleceğini belirsizliğe sokmuştu.2022'de neredeyse bitirilmiş dizinin yönetmeni Amy Seimetz'in görevden ayrılmasıyla Sam Levinson'ın sıfırdan yazmak ve yönetmek zorunda kaldığı yapım,&nbsp;bu&nbsp;kargaşanın içinden çıkmayı başardı: HBO'nun kablolu kanalı ve HBO Max çevrimiçi yayın platformu üzerinden ulaşılabilecek dizi, 4 Haziran Pazar günü ABD saatiyle 21.00'de, Türkiye saatiyle ise 04.00'te yayın hayatına (TV) başlayacak. The Idol, HBO'dan önce Cannes 2023'ün yarışma dışı bölümünün misafiri olacak ve dünya prömiyerini yapacak.Odakta Abel "The Weeknd" Tesfaye'nin canlandırdğı eğlence endüstrisinin kült bir lideri Tedros'un ve Lily-Rose Depp'in karakteri bir pop yıldızı Jocely'in olacağı The Idol'ın oyuncu kadrosu da çok çeşitli. Bunlar arasında son olarak Græ uzunçalarını yayımlamış Moses Sumney, dünyaca meşhur K-Pop grubu Blackpink'ten Jennie, Dan Levy ve Rachel Sennott gibi isimler var. Dizinin müziklerinin The Weeknd'ten olduğunu, The Idol, Vol. 1 adıyla bu senenin içinde yayımlanacağını da not düşelim.HBO tarafından "Tüm Hollywood'un en hırpani aşk hikâyesi" olarak <a fr-original-style="" href="https://pitchfork.com/news/the-weeknds-hbo-max-series-the-idol-gets-teaser-trailer-watch/" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">etiketlenen</a> dizinin taze fragmanını ve The Weeknd'in Coachella 2023'teki sürpriz sahnesinden bir performansını da hemen aşağıda bulabilirsin.&nbsp;<a data-type="embed" fr-original-style="" href="https://youtu.be/gafzgRqqHJw" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank"><img src="https://embed.apos.to/assets/2023/3/2023-04-19T20:56:39.798Z.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.77" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"></a><hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;">The Weeknd Coachella 2023'te:<a data-type="embed" fr-original-style="" href="https://www.youtube.com/watch?v=BVPUxLiLXv8" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank"><img src="https://embed.apos.to/assets/2023/3/2023-04-19T21:00:26.222Z.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.77" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"></a>

The Weeknd'in yaratıcı ve oyuncu kadrosunda yer aldığı HBO dizisi The Idol'ın artık bir yayın tarihi var. 4 Haziran günü herkes ekran başına.

📺 The Weeknd'in HBO dizisinin yayın tarihi belli oldu

Albüm: Altın Gün, AşkSüre: 40 dakikaPlak şirketi: Glitterbeat RecordsYayın tarihi: 31 Mart 2023Gece (2019) albümüyle Grammy adaylığı kazanan, yerel ve yabancı müzik çemberinde geniş çaplı <a fr-original-style="" href="https://www.youtube.com/watch?v=FyQ_5uLyFMo" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">yankılar</a> uyandıran ve -belki de- dünyanın en tanınır “Türkçe” rock grubu Altın Gün, 5. stüdyo albümünü yayımladı.Bir plak koleksiyoneri olan ve dünyanın dört bir tarafından gelen birçok müziğin peşinde koşan Jasper Verhulst’un 2016-2017 yılları arasında başlattığı proje, On’la (2018) hayat bulmuştu. Vokallerde ve klavyede Merve Daşdemir; saz, synthesizer, klavye ve (yine) vokallerde Yıldız Ecevit’le ikisi Türkiye kökenli toplam 6 üyeden oluşan Altın Gün, Türkiye’nin farklı coğrafyalarından geleneksel folk şarkılarını Anadolu rock’ın esiniyle yeniden yorumladı.&nbsp;On ve Gece albümüyle daha çok Barış Manço &amp; Kurtalan Ekspres, Erkin Koray ve Cem Karaca gibi Anadolu rock ikonlarının izinden giden Altın Gün, Türk folk müziğiyle rock ‘n’ roll ve funk’ı bir araya getirdi. 2021 yılında birkaç ay arayla yayınlanan Yol ve Âlem albümleri, COVID-19 izolasyonunda yazılmış; grup üyelerinin evlerinde aldıkları demo kayıtları aralarında çevrimiçi paslaştıkları bir süreç sonunda dünyayla buluşmuştu.&nbsp;Yol ve Âlem’de ilk iki albümünün folk-rock ses manzaralarını space elektronik, disko, synth funk ve synthpop gibi janrlarla genişleten Altın Gün; ‘70’lerin Anadolu rock’ını Nur Yoldaş’ın <a fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/album/7abktSnLSSqWJkYFAePMT6?si=itcvmalBSn-lY18tbzu00g" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">pop</a>’uyla değiştirdi. İki yıllık bir aranın ardından birlikte stüdyoya dönen grup, Japer Geluk’la kaydettikleri yeni albümleri Aşk’la ise bir öze dönüş gerçekleştirdi. &nbsp;<img src="https://images.aposto.com/2023/3/2/1680611945356.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.00" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Altın Gün, AşkAltın Gün’ü Grammy adaylığına getiren süreç; King Gizzard &amp; The Lizzard Wizzard’da da <a fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/album/6h0sHXieTPtHkmtHXYhau8?si=E-9cnmxaRRSQFSD5JQimFQ" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">yansımalarını</a> bulan, Gaye Su Akyol’u Iggy Pop’un BBC 6’teki radyo <a fr-original-style="" href="https://www.bbc.co.uk/programmes/b03yblbx/episodes/guide" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">programında</a> dahi birden fazla kez dinlememize vesile olan Anadolu rock janrı için tazelenen ilgiyle yakından ilgili.&nbsp;Batılı kulakların uzağında kalan ve Jasper Verhulst gibi müzik geek’leri için bir hazine niteliği taşıyan ‘70’lerin Anadolu rock’ını sıra dışı bir ses olarak küresel sahneye taşıyan Altın Gün, Türkiye’nin folk müzik geleneğini günümüzde de karşılık bulacak yorumlamalarla buluşturdu.&nbsp;Grup birçok dinleyicisi için Türkçe sözleriyle aşılamayacak bir dil bariyerinin arkasında yaşanabilecek bir deneyim vadetse de Altın Gün’ün psikedelik&nbsp;folk-rock&nbsp;adaptasyonlarının ayakları yerden kesen enerjisi bunu telafi etti. Zira grup kimilerine göre “<a fr-original-style="" href="https://www.nytimes.com/2021/03/02/arts/music/altin-gun-turkish-rock.html" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">bir Türk düğününde dans edilebilecek bir müzik yapıyordu</a>”. Verhulst’un melodik bas gitarının Yıldız Ecevit’in elektro bağlamasıyla etkileşimi ve Ecevit’le Daşdemir arasında mekik dokuyan retro titreşimli&nbsp;vokalleri bir tarafa, &nbsp;grubun demode kayıt metotlarıyla cömert synthesizer kullanımına borçlu olan buğulu funk ses manzaları diğer tarafa; şenlikli Altın Gün müzik dünyasının bir alametifarikası bu düğün havası. Ayrıca, grubun âdeta bir kutlama havasında geçen ve seyirciyle bire bir iletişim hâlinde olan konserlerini de bunun bir şahidi olarak görmek mümkün.&nbsp;Öte yandan tüm bunlar, Altın Gün’ü kültürler ve on yıllar arası bir elçi olarak konumlayan haklı algılanışları ötesinde, yaratıcı müzik üretimiyle öne çıkan ve antika müzik meraklarını heyecan verici yeni boyutlara taşıyan bir grup olarak tarif etmemize yeter mi emin değilim. Grup, onlarla özdeşleşen psikedelik Anadolu folk-rock ses bilinçaltlarına 2021’deki çifte albümleriyle elektronik müziğin synth’e bulanmış, drum machine’li hülyalarını getirmiş olabilir. Ancak bunun Altın Gün’ün özgün üretimlerden ziyade ödünç alınan müzikal miraslarla hareket eden bir grup olduğu gerçeğini değiştirdiğini düşünmüyorum.&nbsp;Tüm bunlar Altın Gün’ün düpedüz taklitçi ve dinlemeye değer olmayan üretimler yaptığı anlamına gelmiyor tabii ki. Günümüzün janrlar arası hibrit müzik dünyasında rock ‘n’ roll’un istisnai bir devrini pop’la, bir erken ‘80’ler New York mirası disko müziğini Mustafa Özkent’in <a fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/album/3bnqPaNk1lbje5XwhZuPwz?si=n7a650y-RpWbesBjwyi7Zg" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">funk</a>’ıyla bir araya getirerek bir çekim merkezi yaratmak şapka çıkartılacak bir iş. Ancak bu iş nefesleri kesen, ufuk açıcı fikirler taşıyan bir yenilikçiliği hiçbir zaman taşımadı.Grubun son albümü Aşk da bundan nasibini aldı. Altın Gün’ü altılı olarak yeniden stüdyoda bir araya getiren albüm süreci, 2021’in synthpop rüzgârından sonra grubun folk rock köklerine banal bir ziyaretle sonuçlandı. Drum machine vuruşlarıyla dolu, synthesizer’la yıkanmış ve sisli bir atmosferi öne çıkaran şarkılarını rafa kaldıran grup; psikedelik uzamlara yerleştirdikleri bangırtılı Anadolu rock’ı canlandırdıkları yeni albümlerinde temellendikleri ‘70’li yıllara bir aşk mektubu daha yazdı.&nbsp;Aşk’ın retro stüdyo ve kayıt ekipmanlarına (albüm kasetlere kaydedildi) sıkışan, Altın Gün aracılığıyla dirilen Anadolu folk şarkıları; grubun On ve Gece albümlerinde çalıştığını gördüğü formüllerin bir başka eseri: Dans ve şenlikle, alışılagelmedik müzikal bir bileşimin kutlama havasıyla dolu. Ancak yolculuklarının başında taze olduğunu tartışabileceğimiz o bileşim, maalesef Aşk albümünde yavanlaşmış bir paket üretimden fazlasını sunamadı.&nbsp;Alternatif işler:<ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; list-style-position: inside; box-sizing: border-box;"><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Grazia - Grazia</li><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">El Michels Affair - Yeti Season</li></ul>

Psikedelik Anadolu folk-rock müziğinin sansasyon grubu Altın Gün, On ve Gece albümlerinin müzikal formülünü geri çağırdıkları yeni uzunçalarlarında “artık” yavanlaşmış janr bileşimlerinin kurbanı oldu.

Altın Gün’ün tutan formülü

Harry Styles’ı şu ana kadar birçok farklı şapkayı giyerken gördük. One Direction’ın güzel suratlı çocuğundan Dunkirk’teki kısmen başarılı oyuncuya, Rolling Stones’un prömiyerini yaptığı solo çıkışını henüz yayımlamış bir rockstardan kendi kozmetik markasının yaratıcısı ve Vogue, Better Homes &amp; Gardens gibi dergilerin kapağındaki trend öncüsüne… Şimdi Harry’s House ile geçmişte aynı gemide bulunduğu -ve hiç ilgimizi çekmeyen- boyband arkadaşları hâlâ birbirini yemeye devam ederken evinin kapısını aralamak için sabırsızlandığımız bir sanatçıya dönüşüyor.Harry’s House, Harry Styles’ın üçüncü solo ve şu ana kadarki en renkli, heyecan verici ve olgun albümü. Bunu daha ilk şarkıdan duyabiliyoruz, belki de Harry’nin şu ana kadar yaptığı en iyi iş olan Music For A Sushi Restaurant’ın introsu, nakaratlarındaki Mark Ronson stili trompetler ya da Harry’nin scatleri tek başına albümün geri kalanı için sabırsızlandırmaya yetiyor. Arkasından gelen Late Night Talking albümde yer yer hissettiğimiz 70’ler sonu synthpop nostaljisinin ve albümün başından sonuna tutarlı romantik vokallerin tatlı bir harmanı.&nbsp;Bu başarılı şarkılarla yapılan başlangıç ise çok gereksiz bir şekilde As It Was ile bölünüyor. Single olarak ilk yayınlandığında Styles’ın da&nbsp;Taylor Swift’in yakın zamanda açtığı pop’tan indie’ye giden yoldan yürüyeceğini düşündürmüştü ama albümün tamamını dinleyince bunun doğru olmadığını görüyoruz. Şarkı tek başına her ne kadar catchy ve bütün yaz playlistlerinde yer bulabilecek bir hit de olsa, barındırdığı yoğun indie rock esintileri albümün geri kalanıyla uyuşmuyor ve maalesef albümün içinde çözünemiyor.&nbsp;Şarkı kredilerinin arasında Harry’nin önceki albümlerinde de birlikte çalıştığı Kid Harpoon ve Tyler Johnson’ı görüyoruz. Bu ikilinin Harry’nin ilhamlarıyla çalışma biçimi de artık bu noktada olgunlaşmış ve bu kez her şarkıda çok daha ilginç müzikal detaylar dahil etmeyi başarmışlar. Mesela gayet yalın bir riff üzerine kurulu olan Grapejuice’da sadece nakarat çevresindeki müzikal detaylar şarkıyı ilginç kılmaya yetiyor. Bir diğer küçük müzikal detaylarla zenginleşmiş şarkı da Cinema. Her ne kadar bu 70’ler ilhamlı groovy şarkı bir diğer hit olmak üzere planlanmış olsa da vokaller ve şarkı sözleri zayıf kalıyor. (I just think you're cool/ I dig your cinema /Do you think I'm cool, too? *facepalm*)Albümün geri kalanında heyecan veren küçük anlar bulsak da maalesef şarkılar kendi içinde çok fazla tekrara düşüyor ve bize hoş arkaplan müziği vermekten öteye gidemiyor. Orijinalliğin de zaman zaman eksik kaldığını görüyoruz. Mesela Ain’t We Funkin’ Now&nbsp;sample’larının kullanıldığı Daydreaming hemen hemen ilgi çekici hiçbir şey vadetmiyor, sonsuza kadar fark edilmeden arka planda çalabilir.&nbsp;Her ne kadar albüm bizi Harry’nin evine davet etse de sanki antreden öteye gidememişiz gibi bir his veriyor. (Matilda’da anlattığı hikayeyi bir Roald Dahl alıntısı kılığına sokmaktan geri duramıyor ya da Boyfriends’de özeleştiri mi diye düşündürerek başkalarının ilişkilerinden gözlemlerini anlatıyor.) Şu ana kadarki en içten albümünde bile Harry Styles yine gardını düşürmüyor, kariyerinin bu noktasında alması gereken riskleri alamıyor, belki de yüksek duvarlarının ardına saklanmasa ortaya çıkabilecek daha başarılı hikaye anlatıcılığının ve konfor alanından çıkınca bulabileceği orijinal fikirlerin meyvelerinden bizi mahrum bırakıyor.&nbsp;<a data-type="embed" fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/album/5r36AJ6VOJtp00oxSkBZ5h?si=1BhLDgH7TGSK030L5gk7sg" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; -webkit-user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank"><img src="https://embed.apos.to/assets/2022/5/2022-06-18T09:56:23.632Z.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.59" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"></a>

Harry's House, isminden de bekleyeceğiniz üzere Harry'nin konfor alanının ötesine gidemiyor.

Harry Styles'ın risk almayan başarısı

İpek AkınIAMX, Chris Corner’ın kurucusu da olduğu Sneaker Pimps grubunun dağılmasının ardından bireysel olarak devam ettiği solo müzik projesi. Bir proje, çünkü müzikten daha fazlası… Biraz Chris Corner’i tanıyarak başlayalım. Christopher Anthony Corner 23 Ocak 1974’te Londra’da dünyaya geldi. 1994 yılında elektronik müzisyen Liam Howe ile Sneaker Pimps’i kurdu ve grubun çıkış albümü Becoming X, 1996 yılında piyasaya sürüldü. Chris, 3 stüdyo albümünün ardından Sneaker Pimps'in dağılmasının üzerine 2006’da Londra’dan Berlin’e taşındı ve kendine müzik dünyasında yepyeni bir sayfa açtı. Berlin müzik sahnesine girmesiyle beraber solo müzik projesi olan IAMX de hayata geçmiş oldu.Değişmeyen tek şey değişimin kendisidir. Sneaker Pimps 'in çıkış albümü Becoming X (X’e Dönüşmek) ile başlayan müzikal yolculuğunda yeni bir durak olan Berlin, aslında bu dönüşümün tamamlandığını isim değişimiyle ilan ediyor. IAMX (Ben X) yeni ve güncel adını kendi internet sitesinde şu sözlerle açıklıyor:<blockquote fr-original-style="color: rgb(9, 9, 9); border-color: rgb(140, 14, 14); border-width: 4px; font-style: italic; padding-left: 10px;" style="color: rgb(9, 9, 9); border-color: rgb(140, 14, 14); border-width: 4px; font-style: italic; padding-left: 10px; margin: 0px 0px 1em; border-left-style: solid; box-sizing: border-box;">“IAMX'teki I AM (Ben) durağanlığı, sabit bir varoluş durumunu ima edebilir, ancak {X} matematikteki değişkeni ve durdurulamaz bir metamorfozu ifade eder. IAMX gelişmeye devam edecek ve tür-ötesi, müzik endüstrisinin kurallarına meydan okuyan ve doğrudan kalpten kesen müzik sunmaya kendini adamış durumda.”</blockquote>Bir bakıma, Herakleitos’un "Değişmeyen tek şey değişimin kendisidir.” ifadesinin kişisel yorumunu deklare ediyor.360-Derece SanatçıIAMX, synthpop, endüstriyel müzik, elektronik rock ve deneysel olmak üzere çok çeşitli janrlarda müzik üreterek adeta dinleyicilere türler ötesinde özgün bir dinleme deneyimi sağlıyor. Geniş bir vokal yelpazeye sahip olmasına ek olarak gitar, piyano, bateri, bas, mandolin, teremin, vibrafon ve çimbalo gibi çok çeşitli müzik aletlerini de parçalarına dahil ederek özgün ve ayırt edilebilir bir karakterde müzik yapıyor. Müzikal üretime ek olarak deneysel ve görsel projelerle de ilgilenen Chris Corner video kliplerinde kullandığı sanat ürünleri, dekorlar ve makyajları da kendisi yapıyor ve hatta zaman zaman görüntü yönetmenliği, çekimler ve montajı üstlenerek 360 derece bir sanatçı kimliği taşıyor.Geçtiğimiz Kasım ayında yayınladığı Machinate albümü de dahil olmak üzere IAMX’in toplam 10 stüdyo albümü bulunuyor. Şarkılarında doğup büyüdüğü İngiltere, IAMX’i hayata geçirdiği Berlin ve 2014’ten bu yana yerleşik bulunduğu Los Angeles’a da atıflarda bulunurken bir yandan da müziğiyle cinsel kimlik, ölüm, aşk, narkotik sarhoşluk, çöküş, din ve siyaset eleştirisi, yabancılaşma, depresyon, bağımlılık ve modern toplum hakkında sözleriyle iddialı ve tartışmalı bir o kadar da cesur bir duruş sergiliyor.Ben ise IAMX ile birkaç sene önce youtube’da denk geldiğim bir fan videosu ile tanıştım. İlginç bir şekilde After Every Party I Die adlı şarkısına bir Türk tarafından montajlanmış, kız isteme temalı bir klip. 3 dakika 42 saniyede şarkının sözleriyle ironik bir eşleşme ve her saniyesi binbir çeşit ayrıntıyı yakalamayı başarmış klip, adeta antropolojik ve sanatsal bir başyapıt. Eminim ki Türkiye’de benim gibi pek çok kişinin de IAMX ile tanışma hikayesini başlatan videodur. Bu tanışmanın ve üstünden geçen yılların ardından ise favori albümlerim The Alternative (2006), Kingdom of Welcome Addiction (2009) ve Volatile Times (2011). Sizlerin de Chris Corner ve IAMX ile tanışmanız ve gelecekte kendisini bir kez daha Türkiye’de ağırlamak dileklerimle..

Takipçilerimizin yaklaşık yirmi beş yaş altına tanışın, üzerine ise saygı duruşu gibi gelecek içeriğimizle IAMX'in günümüze kadarki kariyerinin retrospektifi.

synthpop ile ilgili hikayeler