• Beyin hücreleriyle canlı bilgisayar: Araştırmacılar, laboratuvarda yetiştirilen insan beyin hücrelerinden oluşan bir nöral ağın, bilgisayar arayüzüne bağlanarak dijital bir ortamda denge kurmayı öğrenebildiğini ve bu sayede biyolojik dokularla çalışan “canlı bilgisayarlar”a doğru önemli bir adım atıldığını bildirdi.<ul><li>Bilim insanları, beyin hücrelerini bir çip üzerindeki elektrotlara yerleştirerek hücrelerin elektriksel sinyallerini okudu ve bu sinyallerle sanal bir ortamda nesnenin dengesini kontrol eden bir sistem kurdu.</li><li>Sistem, hücrelere doğru veya yanlış hareketlere karşılık gelen geri bildirimler vererek, nöral ağın deneme-yanılma yoluyla dengeyi korumayı öğrenmesini sağladı.</li><li>Araştırma ekibi, bu yaklaşımın gelecekte klasik silikon tabanlı işlemcilerle biyolojik nöral ağları birleştiren hibrit bilgisayar sistemlerinin geliştirilmesine temel oluşturabileceğini ifade etti.</li><li>Çalışmada kullanılan beyin hücrelerinin, laboratuvar koşullarında kök hücrelerden türetilen ve belirli bir süre boyunca canlı tutulan nöron kültürlerinden oluştuğu aktarıldı.</li></ul>

Canlı Gündem

• İsveç yapay zeka girişimleri: İsveç’te teknoloji girişimleri, Avrupa Birliği’nin veri koruma ve yapay zeka düzenlemeleriyle bağlantılı bürokratik yüklerin ülkenin hızla büyüyen yapay zeka ekosistemini yavaşlattığını ve küresel rekabet gücünü zayıflatma riski taşıdığını savundu.<ul><li>Girişim temsilcileri, AB’nin özellikle veri kullanımı ve eğitim setleri üzerindeki kısıtlayıcı kurallarının, yeni ürün ve hizmetlerin pazara çıkış süresini uzattığını ifade etti.</li><li>Şirketler, karmaşık uyum süreçleri nedeniyle hukuki danışmanlık ve uyum maliyetlerinin arttığını, bu durumun erken aşama girişimler için finansman baskısı yarattığını aktardı.</li><li>Bazı girişimciler, daha esnek düzenlemelere sahip ABD ve Birleşik Krallık gibi pazarlara mühendis ve yatırımcı kaybı yaşandığını, bunun uzun vadede İsveç’in inovasyon kapasitesini sınırlayabileceğini dile getirdi.</li><li>Sektör temsilcileri, AB kurumları ve ulusal otoritelerden, güvenlik ve etik standartları korurken aynı zamanda deneme-yanılma ve hızlı ölçeklenmeye imkân veren daha dengeli bir düzenleyici çerçeve talep etti.</li></ul>

Üniversiteli genç kadınların cinselliği üzerine çalıştığım yüksek lisans tezimin saha araştırmasında görüşmecilerime sorduğum sorulardan biriydi bu: “Cinselliğe dair bildiğin şeyleri nasıl ve nereden öğrendin?” Cevaplar çeşitli: ilkokul arkadaşları, prezervatif reklamları, şifresi bir şekilde çözülen kanallar, dergiler, American Pie serisi, ana akım pornolar ve Haydar Dümen…&nbsp;Bir sürü cevap, bir sürü hatıra… Ama hepsi dönüp dolaşıp aynı yere çıkıyor: el yordamıyla öğrenme hali. Yüzeyde bir sürü bilgi dolaşıyor, ama asıl ihtiyaç duyduklarımız bir yerlerde gizli, gömülü. Bazen basit bir doğru bilgiye erişmek için bile kazmak gerekiyor, kazılan yerde bulunan bilgi de her zaman tatmin edici olmayabiliyor. &nbsp;Hele de benim gibi çocukluğu ve ergenliğini internetin henüz çok yaygınlaşmadığı bir dönemde geçirmiş biri için bu soru iyice kritikti. Sahi, ben nereden öğrendim cinselliğe dair bildiğim en temel şeyleri? Şüphesiz arkadaşlarımdan, en çok da lise yurdundan. Yurttaki akşam sohbetlerinden. Ve tabii ki, deneme-yanılma sonra tekrar deneme yöntemiyle. Bu konuda aileme ya da okula danışamayacağımın farkındaydım. Yokluğunun sebepleri gayet iyi bilinen, ama hakkında bir türlü konuşulamayan bir cinsellik eğitimi, daha doğrusu eğitimsizliği vardı.&nbsp;Son yıllarda internete erişimin artması bir şeyleri değiştirdi elbette ve cinsellik eğitimine dair doğru bilgiler daha fazla üretiliyor, dolaşıma sokuluyor. Ama hala el yordamıyla öğrenmemiz bekleniyor: bilgiyi aramak, kazmak; kazarak çıkardıklarımızın yüzeyde, daha görülebilir ve erişilebilir kalmasını umarak daha derine kazmak…&nbsp;

müstehcen mecmua

Yüzeyde bir sürü bilgi dolaşıyor, ama asıl ihtiyaç duyduklarımız bir yerlerde gizli, gömülü. Bazen basit bir doğru bilgiye erişmek için bile kazmak gerekiyor, kazılan yerde bulunan bilgi de her zaman tatmin edici olmayabiliyor.

cinsellik 101: el yordamıyla aramak

Argonotlar'ın yayıncılık anlayışı özgün bir yerde duruyor, tıpkı güncel sanata yaklaşımları gibi.Bu sayıda Kültigin'in kişisel ilgi alanlarının nasıl Argonotlar gibi bir platforma dönüştüğünü öğrendik. Argonotlar'ın deneme-yanılma-geleceğe kalma yöntemini, sanatla ve okurla nasıl bağ kurduğunu, bunun üzerine sanatın toplulukla bağını nasıl kurduğunu tartıştık.Aposto editörleri olarak röportajdan bize kalan, iletişim için yazarken birlikte dönüşme umudu. Dönüşürken temel amacın, Argonotlar için bu eksiklik hissettikleri bir alanı bakış açılarından ve değerlerinden taviz vermeden dönüştürme amacı, aynı kalmasıdır belki topluluklara ilham verecek, daha fazla değerin iletişimi için yeni yayıncıları motive edecek olan.Argonotlar röportajımızdan keyif aldığınızı umuyor, Argonotlar'ı yalnızca e-posta yayını olarak takip ediyorsanız&nbsp;<a fr-original-style="" href="https://apps.apple.com/tr/app/aposto/id1504328530" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">iOS uygulamamızdan</a>&nbsp;da takip edebileceğinizi hatırlatmak istiyoruz.Önümüzdeki sayı görüşmek üzere,Aposto editörleri

deneme-yanılma ile ilgili hikayeler