Kültür ve sanat dünyasının ışığı: TEPTA “ Mimarlık tarihi, ışık mücadelesinin tarihidir. ” diyor değerli mimar Le Corbusier. Tek bir mimari detayın aydınlatmasından kompleks yapılara, özel ihtiyaçlardan kentsel aydınlatmaya kadar geniş çaplı projelere imza atarak tarihin aydınlatma mücadelesinde yer alan TEPTA , 1991’den bu yana insanın dokunduğu her alana ışık getiriyor. Neden TEPTA? TEPTA’nın markalarının sanat alanındaki aydınlatma armatürlerine ayırdığı ar-ge gücü, onların sürekli olarak teknik bakımdan üstün ve yenilikçi armatürler sunmasına imkân veriyor. Bu teknolojileri sanatla ilgili çeşitli ortamlarda deneyimletebilmek adına TEPTA, kuruluşundan bu yana İstanbul Modern Sanat Müzesi’nin aydınlatma sponsorluğunu üstleniyor ve ARTER, Sakıp Sabancı Müzesi (SMM), Odunpazarı Modern Müze (OMM) gibi Türkiye’nin önemli sanat mekânlarını aydınlatıyor. İKSV tarafından organize edilen Venedik Bienali Mimarlık Sergisi Türkiye Pavyonu’nunda sunulan eserleri iki kez aydınlatan marka, İstanbul Bienali ile eş zamanlı olarak açılan sergilerin, Contemporary İstanbul’da ve özel galerilerde açılan sayısız serginin aydınlatmalarını dönemsel olarak ve destek amaçlı üstleniyor. Sergiler haricinde, SAHA Studio ve Bursa’nın yeni sanat mekânı olan İMALAT-HANE gibi sanatçılar ve küratörler için etkileşim ve üretim imkânı yaratan mekânların kalıcı sponsoru olan TEPTA, DOT Ormanda’yı ve TRT’de yayınlanan ve sanatçı Günseli Kato tarafından hazırlanıp sunulan programı aydınlatıyor. Bunlara ek olarak; Türkiye’ye yeniden kazandırılan Atatürk Kültür Merkezi (AKM) projesinin aydınlatma çözüm ortağı olmaktan gurur duyuyor. 30. yılında TEPTA; Turan Farajova tarafından yazılan ve Serdar Kılıç’ın fotoğraflarıyla hayata geçen İstanbul Apartmanları kitabına basım desteği vererek başladığı kutlamalarını, SAHA Studio’da gerçekleştirdiği söyleşi ve Kurşunlu Han’da ArtHan Gallery ile birlikte özel olarak tasarladığı bir deneyim etkinliğiyle sürdürdü. TEPTA’nın Kurşunlu Han’da gerçekleştirdiği etkinliğin videosunu bu bağlantı üzerinden izleyebilir, farklı konularda, farklı mekânlarda, farklı konuklarla devam edecek etkinliklerini buradan takip edebilirsiniz.
Daha fazlasını öğren →
DuendeHer hafta müzik, sinema, eğlence ve sanat dünyasından söyleşiler, incelemeler, öneriler, podcast’ler ve keşif notları e-posta kutunda.
Film: Men
Yönetmen: Alex Garland
Süre: 100 dakika
Jenerik: Oscar ödüllü Ex Machina ve Natalie Portman'ın başrolünde yer aldığı Annihilation gibi bilim kurgu filmleriyle tanınan yönetmen ve senarist Alex Garland'ın folk horror türüne adım attığı Men, erkek egemen toplumda kadınların yaşadığı kabuslardan besleniyor. İlk gösterimi Cannes Film Festivali'nin bağımsız seçkisi Yönetmenlerin On Beş Günü'nde yapılan filmin başrolünde, en son The Lost Daughter'da izlemiş olabileceğin Jessie Buckley, tüm "adamlar"ı temsilen Rory Kinnear yer alıyor.
Neden izleyelim?: Adı Men olan bir korku filmini, erkek şiddeti ve erkekliğin toksikliği açısından okumak, kolaya kaçmak denilebilecek kadar doğrudan ve bariz. Filmin bir erkek tarafından yazılıp yönetilmiş olmasıysa tüm izlediğinin görsel sembollerle, psikolojiden mitolojiye türlü alana dokunan metaforlarla süslenmiş bir günah çıkarma olduğunu işaret ediyor belki. Tüm bunlardan haberdar olarak filmi beklerken, en çok da kadınlar, erkekler ve diğerlerinin film hakkında nasıl benzer ya da farklı düşüneceğini, filmin izleyiciyi nasıl ikiye böleceğini merak etmiştim. Sinema salonunda önümde oturan kadın izleyici, “Korku filmi diye getirdin ama biz bunu her gün yaşıyoruz,” yorumunu yaptığında, bu merakım katbekat arttı.
Filmin tüm erkeklerin aynı olduğuna, erkekliğin erkekliği doğurduğuna dair (çoğu zaman gerçek anlamıyla perdeye yansıyan) söylemleri ve erkeklerin kadınlar için nasıl evrensel bir tehdit olduğuna dair gözlemleri var ve bunlar beni etkilemeyi, yakalamayı başardı. İşitsel ve görsel anlamda yarattığı birkaç unutulmaz imge de cabası…
Nerede izleyebilirsin?: 3 Haziran haftasında gösterime giren Men'i bu hafta da sinema salonlarında izleyebilirsin.
Kaydet
Okuma listesine ekle
Paylaş
DuendeHer hafta müzik, sinema, eğlence ve sanat dünyasından söyleşiler, incelemeler, öneriler, podcast’ler ve keşif notları e-posta kutunda.
İLGİLİ BAŞLIKLAR
NEREDE YAYIMLANDI?
Adamlar incelemesi; The Smile'ın yeni albümü A Light for Attracting Attention; Kaş Uluslararası Kısa Film Festivali çıktıları.
10 Haz 2022
YAZARLAR
Emre Eminoğlu
Sinema, kültür, sanat yazarı. 2021’den beri sinema editörlüğünü üstlendiği Aposto başta olmak üzere çeşitli dijital ve basılı yayınlarda sinema yazıları yazmaya, röportajlar yapmaya ve podcast'ler üretmeye devam ediyor. SİYAD ve FIPRESCI üyesi, Golden Globes seçmeni.
Duende
Her hafta müzik, sinema, eğlence ve sanat dünyasından söyleşiler, incelemeler, öneriler, podcast’ler ve keşif notları e-posta kutunda.
İLGİLİ OKUMALAR
“Brat summer”ın dans pistindeki isyanının üzerinden iki yıl geçti. 2026 yazında Z kuşağının pop yıldızları bu kez ayrılıkları, ölümü, kaygıyı ve dünyanın sonunu anlatıyor. Olivia Rodrigo’dan Phoebe Bridgers’a, Gracie Abrams’tan Charli xcx’e uzanan “sad girl summer”, yalnızca pop müziğin yeni trendi değil, savaşlar, iklim krizi ve gelecek kaygısıyla büyüyen bir kuşağın da ruh hâli.
Sema Kaygusuz’un "Saf Canavar"ı uzak bir geleceğin distopyasını değil, bugünün büyütülmüş ve ürkütücü ölçüde tanıdık bir suretini anlatıyor. İnsan olmanın sınırlarından hafızaya, rüyalardan yapay zekaya, insanmerkezciliğin kibrinden edebiyatın iyileştirici gücüne uzanan sohbetimizde Kaygusuz’la, kendi ifadesiyle “şimdinin kabusu, geleceğin enkazı” üzerine konuştuk.
Aşırı zenginlikten aşırı yoksulluğa, açgözlülükten fanatizme, mükemmeliyetçilikten bitmek bilmeyen arzularımıza... Psikanalist ve yazar Adam Phillips, "Aşırılık Üzerine Beş Kısa Sohbet"te çağımızı kuşatan aşırılıkların izini sürüyor. Belki de mesele çok fazla istememiz değil: “Kendimiz için çok fazlayız; açlıklarımızda ve arzularımızda, kederlerimizde ve bağlılıklarımızda, sevgilerimizde ve nefretlerimizde fazlayız.”
Şiddet, yok sayılma, erken yaşta evlilikler, engellenen kariyerler ve erken ölümler... Arabeskin kadınları, onları sürekli geride bırakmaya çalışan bir sistem içinde kendi kulvarlarını açtı, popüler kültürün damarlarına sızdı. Cansever’den Bergen’e, Dilber Ay’dan Esengül’e uzanan bu hikayeler, arabeskin acısını yalnızca şarkılarıyla değil, hayatlarıyla da sırtlanan; ölümleriyle dahi bu dünyanın onlara reva gördüğü vedanın tatsızlığını görünür kılan kadınları anlatıyor.
Yapay zekanın bizim yerimizi almasından korkuyoruz ama belki de asıl sorun insanın çoktan bir makineye dönüşmesindedir. Verimlilik, hız ve üretim insanın değerinin ölçüsüyse bu yarışı elbette makine kazanacak. Peki insanın değeri ne kadar ürettiğinde değil de sevmekte, düşünmekte, yaratmakta, ilişki kurmakta ve bütün bunları yaparken dönüşebilmekteyse? Yapay zekanın dünyayı ele geçirmesinden korkanlar için üç kitaplık bir reçete.
