Bir kent çiftçisi

Bengisu Ecem Yıldız’ın mesleği tasarım, tutkusu ise bitkiler. Kendisiyle bitkiler eşrafıyla geçmişini, kent çiftçiliğini ve bu deneyimlerini yazıya döktüğü yayıncılık anlayışı üzerine sohbet ettik.

Hayatı boyunca toprağa ve bitkilere ilgisi olan Bengisu, şehrin kaosuna karşı bu ilgiyi hayatının önemli bir parçası hâline getiriyor. Bengisu liseyi Ankara’da okuduktan sonra üniversite için İstanbul’a geliyor. Üniversitenin ilk yıllarında İstanbul’un kaosu, beton ağırlıklı bir yer olması ona iyi gelmiyor. Bitkiler alemine merakı bu yıllarda güçleniyor.

Bengisu’nun kent çiftçiliğinde ilk deneyimi İTÜ’de öğrenciyken Taşkışla Bostanı’nda oluyor. Sonra EK BİÇ YE İÇ’te çalışırken, Akmerkez Alışveriş Merkezi’nin terasında gıda üretimi yapılan bir dönümlük arazide iki yıla yakın çalışıyor. İstanbul’da farklı teras bahçeciliği işlerinde de çalışıyor. Çeşitli permakültür eğitimleri ve sertifikaları alıyor. Kendisiyle aynı merakı paylaşan insanlarla tanıştıkça topluluğu da büyüyor…

Üzerindeki en büyük etkiyi bırakan ise Danimarka’da, Samsø Adası’nda bir çiftlik oluyor. World Wide Opportunities on Organic Farms (Organik Çiftliklerde Dünya Çapında Fırsatlar), Türkiye'de bilinen adıyla TaTuTa (Tarım-Turizm-Takas) aracılığıyla bulduğu bu çiftlik, denizin ortasında yalnızca organik tarım yapılan bir adada. Bengisu, iki bin beş yüz kişilik nüfusu olan bu adada kendisini derinden etkileyen bir ay geçiriyor.

Bengisu bu dönemde birlikte çalıştığı iki çiftçi ve üç gönüllüyle kereviz, marul, dereotu, rezene yetiştiriyor. Çimlendirilmesi, fide hâline gelmiş olanların tarlaya ekilmesi çoğunlukla elle yapılıyor, yalnızca küçük araçlar kullanıyorlar. Kompost yapıyor, kompostu toprağa yayıyorlar. Hasat yapıyorlar. Bengisu’ya göre en keyiflisi ise kendi tarlasından topladığı gıdalarla yemek hazırlayıp birlikte yemek.

Bengisu bu dönem gerçekten yaşadığını hissediyor ve bu onun için çok çarpıcı bir deneyim oluyor. Sonra toprağa dokunabildiği her an toprağa yönelmeye başlıyor.

Şehrin rutinine karşı doğanın, toprağın rutininin kendini bir şeye “ait hissettirdiğini” söyleyen Bengisu, bir buçuk yıldır da merakını yayıncılık aracılığıyla paylaşıyor. İstanbul’da toprağa değen bir hayat kurmuşken, toprakla haşır neşir olduğunda hissettiği enerjiyi kelimelere dökme ihtiyacı da hissetmeye başlıyor.

Bengisu toprağı merak ediyor, bitkileri merak ediyor. Onun merak duyduğu bitkilerin şifaları değil, bu dünyada neden onlarla birlikte var olduğumuz. Bu merak onun zihnine bitkiler dünyasına yönelik sorduğu soruları insanlarla paylaşma fikrini ekiyor ve bu fikir hasadını Aposto’da veriyor.

Bitkiler Eşrafından Dedikodular'a abone ol