Bir topluluğun parçası olanlar

Mahalleyi "mahalle" yapan mahalleliye gelelim. Nicedir mahallelin Lalin? "Estetik bir algısı var Çukurcuma’nın, vitrinler açık sokak sergisi gibi. Nitekim herkesin kılık kıyafeti de. Muhakkak bir duruşu, karakteri var onların da. En iyisi müzikten anlıyor mahalleli ve esnaf. Opera, caz çalar; popüler hip hop açmaz kimse. Duyduğun müziğin bile hikâyesi var burada. Esnaflar belli saatlerde birbirilerine oturmaya gidiyorlar. Alaturka diye bir yer var, Erkal Abi akşam saatlerinde diğer işinden gelip sanatçı ve yurt dışından gelen misafirlerini ağırlıyor dükkânında.”

Çukurcuma'nın antikacılarından biri

Artemis, “Moda’da geçirdiğim son bir buçuk yılda, çok anlam atfettiğim tek-başına-var-olabilmenin ötesinde, birlikte kalıp birbirini tutabilmenin önemini anladım. Herhâlde o yüzden, eve dönmeden uğranacak durakları düşünmenin duygusal bir yanı var. Bina’da gündüz buluşmaları, Karga’da konserler, Dün’de akşam yemekleri, Kutup’ta kokteyller… Yuvarlak balkonlarıyla Mehtap Apartmanı’nın önünden geçip sahile inişler; Sarıca Köşkü’nde kim oturuyor konulu geri dönüşler… Moda’da her an bir sokağın köşesinden karşıma çıkabilecek Güneş’in şarkısında dediği gibi, “Aklına gelen her şey, seni bulan her şey, gördüğün her şey, bence gerçek hepsi.” Bu gerçeklik, şimdi, burada, bana iyi geliyor.”

Moda'da yaratıcı üretim alanı: HOOD Base 

Sinem, “Akçapınar köyünde hiçbir şey yoktu o zamanlar. Bir Köprü Restoran var, bir de tostçu. Biz odaları açmışız ama gelen gitmek istemiyor. Gündüz Azmak'a, sörfe uzanıyor; akşam geri geliyor, üzerine şalını, ceketini giyip oturuyor burada. Akyaka bile uzak geliyor insanlara. O yüzden yemek vermeye başladık. E sonra, insanlar içki içmek için aşağı mı gidecekler? Bir bar da yapmak lazım. Tamam, onu da hâllettik. Bar yapınca müzik de olmalı. Yaptık.” diyerek anlatıyor Dane’nin olduğu yeri değiştiren hâlini.

Sinem ve Alper, Dane'de

Queer'ler için güvenli alan. Seks işçilerinin evi. "Azınlık" görülenlerin kısıtlı iş alanlarına sıkıştırılmadığı; Afgan, Suriyeli göçmenlerin kendi kültürlerini mutfağa, sofralardaki tabaklara taşıyabildiği bir üretim merkezi. 

"Şu an İstanbul'da gördüğüm en kozmopolit mahalle: Kurtuluş. Mesela burada birahanenin alt katında Moğol cemaatinin düzenlediği kareoke gecelerine denk gelebilirsin. Veya bir gün Ergenekon Caddesi'nde Afrikalıların işlettiği R&B Club'a. Onlar mahalleyi bir sonraki varış noktasına varmak üzere terk ettiğinde pop-up, bir iki ay sonra biter. Cumartesi günleri Kurtuluş sokakları çok renklidir. Apartman dairesinde Afrikalı göçmenlerin kilisesi var çünkü. Ayine gelirler. Şimdi devretti ama Ben U Sen'in kurucusu bir Diyarbakır Ermenisi. Yemekleri de öyle. Oturduğun yerden dünyayı keşfedebilirsin burada," diyerek özetliyor Utku, Kurtuluş'un neden onun çekim alanı olduğunu.

Dinlerin, dillerin, yaşamların buluşma noktası: Kurtuluş