

Ses ve ışığın eşsiz dansı: Boşlukta Mevcut Boşlukta Mevcut sergisi
İstanbul Büyükşehir Belediyesi ve İBB Kültür AŞ iş birliğiyle düzenlenen Boşlukta Mevcut , 28 Eylül ’e kadar Taksim metrosunun -1. katında bulunan Taksim Sanat ’ta ücretsiz olarak ziyaret edilebilecek.
Daha fazlasını öğren →
DuendeHer hafta müzik, sinema, eğlence ve sanat dünyasından söyleşiler, incelemeler, öneriler, podcast’ler ve keşif notları e-posta kutunda.
Film: Kimi
Yönetmen: Steven Soderbergh
Süre: 89 dakika
Yapım yılı: 2022
Jenerik: Steven Soderbergh, çağın koşullarına en iyi uyum sağlayan, sinema ve televizyon ayrımının ortadan kalktığı düzene en hızlı şekilde adapte olan yönetmenlerden biri. iPhone kameraları kullanarak çektiği Unsane (2018), Netflix ve HBO Max için çektiği High Flying Bird (2019), The Laundromat (2019) ve Let Them All Talk (2020) gibi orijinal yapımlar bunun kanıtları. Soderbergh biçimsel olarak pandeminin yarattığı izleme alışkanlıklarına, içerik anlamında da pandeminin yarattığı paranoyaya uyum sağlamakta gecikmedi. 2022'nin ilk aylarında, sinemalara uğramadan doğrudan HBO Max’te yayımlanan bir filme, Kimi’ye imza attı.
74. Primetime Emmy Ödülleri’nin odağımızda olduğu bu haftada, koşullar değişmeden önce pekâlâ “televizyon filmi” olarak değerlendirilebilecek bir film önermeyi uygun buldum. Zoë Kravitz’in başrolünde yer aldığı Kimi, COVID-19 pandemisinin ardından ortaya çıkan agorafobisi nedeniyle Seattle’daki evinden çalışan bir genç kadının, işi gereği bazı sesli verileri incelerken bir suça tanık olmasını ve bu yüzden başının belaya girmesini konu alıyor.
Neden izleyelim? Bugün birçoğumuz “normal” hayatına geri dönmüş olsa da bir buçuk-iki yıl öncesinde alışveriş torbalarını çamaşır suyuyla sildiğimiz, yan sokağımızda oturan arkadaşlarımızı dâhi aylarca görmediğimiz ve kimseye dokunmadığımız apokaliptik bir gerçekliğin içindeydik. Soderbergh’in filmi pandemiyi inkâr etmeyen filmlerden. Yarattığı karakterse pandeminin etkisini üzerinden atamamış, üstelik bunu bir fobiye dönüştürmüş biri.
Kimi; tüm bunlardan asla sıkıcılaşmayan, gerilimi yüksek, gizemi yerinde, üstelik çok büyük bir kısmı tek mekânda geçen, klostrofobik bir aksiyon filmi çıkarmayı başarıyor. Bu dijital çağ Rear Window’unda, karşı pencereden dürbünle görünenlerin yerini bir ses kaydının frekanslarıyla oynandığında duyulanlar alıyor. Filmin sürprizlerle dolu ve temposu yüksek ikinci yarısı, önceden detay sanılan birçok ögenin hızla ve kolaylıkla yerine oturtulan bir puzzle’ın son parçaları gibi kullanıldığı bir izleme deneyimi sunuyor.
Nerede izleyebilirsin? Kimi şu an Türkiye’de yasal yollarla izleyebileceğiniz herhangi bir platformda bulunmuyor.
Benzer işler:
- Panic Room (2002, David Fincher)
- Searching (2018, Aneesh Chaganty)
Kaydet
Okuma listesine ekle
Paylaş
DuendeHer hafta müzik, sinema, eğlence ve sanat dünyasından söyleşiler, incelemeler, öneriler, podcast’ler ve keşif notları e-posta kutunda.
İLGİLİ BAŞLIKLAR
NEREDE YAYIMLANDI?
Elçin Yahşi’yle 74. Primetime Emmy ödülleri sohbeti, Soderbergh’in Rear Window güzellemesi, Kenny Beats’in ilk solo albümü Louie.
09 Eyl 2022

YAZARLAR

Emre Eminoğlu
Sinema, kültür, sanat yazarı. 2021’den beri sinema editörlüğünü üstlendiği Aposto başta olmak üzere çeşitli dijital ve basılı yayınlarda sinema yazıları yazmaya, röportajlar yapmaya ve podcast'ler üretmeye devam ediyor. SİYAD ve FIPRESCI üyesi, Golden Globes seçmeni.

Duende
Her hafta müzik, sinema, eğlence ve sanat dünyasından söyleşiler, incelemeler, öneriler, podcast’ler ve keşif notları e-posta kutunda.
İLGİLİ OKUMALAR
Hollanda merkezli sinema zinciri Pathé ve Amsterdam merkezli kreatif ajans ACE, "Pathé REWIND" adlı bir deneye imza attı. Amaç, insanların sevdikleri bir filmi hipnozun etkisiyle ilk kez izliyormuş gibi hissedip hissedemeyeceğini görmekti. Biz de bu deneyden yola çıkarak Sinema Yazarları Derneği (SİYAD) üyelerine hangi filmi hafızalarından silip yeniden ilk kez izlemek isteyeceklerini sorduk.
13 Kas 2026

Atina’da yer alan National Archaeological Museum, kalıcı koleksiyonunun içinde ilk kez çağdaş bir sanatçının solo sergisine ev sahipliği yapıyor. William Kentridge’in “Imitate the Sleep of Stones” adlı sergisi, Burcu Fikretoğlu küratörlüğünde izleyiciyle buluşuyor. Sergi, sevdiği Eurydice’yi yeniden hayata döndürmek amacıyla yeraltı dünyasına inen müzisyen Orpheus’un antik Yunan mitinden yola çıkıyor. Sergiyi küratörü Burcu Fikretoğlu’ndan dinledik.

Lee Chang-dong’un "Possible Love"ı, 2009’daki Ssangyong Motor grevinden yola çıkarak sınıf çatışmasını, emeği ve başkalarının acılarına bakmanın etik sınırlarını sorguluyor. İşini kaybeden Choi Ho-seok ve eşi Ahn Mi-ok'a odaklanan film, kendi bakışını bu çifti filme çekmek isteyen Lee Ye-ji'nin gözüyle harmanlıyor. Bazı şeyler kamera orada olduğu için gizleniyor, bazıları ise kamera sayesinde ortaya çıkıyor.

19. yüzyılda yaşamış Fransız bir hizmetçiyi, Rumen göçmen işçileri ve Roberto Rossellini'yi birbirine bağlayan ne olabilir? Radu Jude'ye sorarsanız, pek çok nokta... Yönetmen son filminde, birbirinden uzak görünen bu dünyaları biraraya getirerek ekonomik göçün görünmeyen insani bedellerine odaklanıyor. Viyana Film Festivali’ndeki sohbetimiz sinemadan siyasete, sömürüden iyi niyete, karamsarlıktan gerçekleri olduğu gibi görebilmeye uzandı.

Yerli diziler dünya çapında milyarlarca izleyiciye ulaşırken bu başarıyı mümkün kılan set emekçileri ağır çalışma koşulları, güvencesiz sözleşmeler ve iş kazalarıyla karşı karşıya. Üstelik artan maliyetler nedeniyle birçok dizi yayından kalkıyor, en popüler diziler bile yeni bölüm yayımlayamıyor. Uzun zamandır derinden ve sessizce süren kriz, Türkiye’nin mevcut ekonomik düzenindeki sorunlar nedeniyle çok daha görünür hâle geldi.




