💿 King Krule'un yeni albümü yolda

DuendeHer hafta müzik, sinema, eğlence ve sanat dünyasından söyleşiler, incelemeler, öneriler, podcast’ler ve keşif notları e-posta kutunda.
King Krule, Edgar the Beatmaker, gerçek adıyla Archy Marshall, 2010’lu yılların başında atıldığı kısa süreli kariyerinde yarattığı çok çeşitli işleriyle nevi şahsına münhasır bir müzik kataloğunun sahibi.
Zira Archy’nin müziğinde J Dilla beat’lerinin, abstract hip-hop’un, post-punk’ın, lo-fi gitar baladlarının ve daha birçok başka janrla ses motiflerinin izi var. Derin gırtlaklı koyu vokali, sisli ve buğulu görselliği, gölgeler ardında yaşadığı gizil hayatı; onu çağdaş müziğin benzersiz temsilcilerinden birine dönüştüren etmenlerden bazıları.

King Krule. | Fotoğraf: Joshua Gordon
Marshall’ın çok raflı müzik kütüphanesine giren çok yönlü işlerini King Krule kataloğunda olduğu kadar; Zoo Kid, Edgar the Beatmaker ve doğum adıyla ürettiklerinde, Mount Kimbie ve Horsey gibi gruplarla düetlerinde, Jadasea için yaptığı prodüktörlükte de görmek mümkün. Şimdiden böylesi engin ve çok boyutlu mirası arkasına alan Archy Marshall, 2020 yılında Man Alive!’la ara verdiği King Krule müzik külliyatını genişletmeye devam ediyor.
Bu yılın 9 Haziran günü Matador records etiketiyle yayımlanacak yeni King Krule stüdyo albümü Space Heavy’i duyuran Archy, albümden ilk tekli Seaforth’u eşlikçisi video klibiyle birlikte paylaştı. Yönetmenliğini Jocelyn Anquetil’in, sinematografisini Fraser Rigg’in yaptığı klip, Marshall’ın alametifarikası analog görselliğini sürdürürken, Seaforth da müzisyenin soyut ve minimalist besteciliğinin duyabileceği bir şarkı oldu.
Kaydet
Okuma listesine ekle
Paylaş
DuendeHer hafta müzik, sinema, eğlence ve sanat dünyasından söyleşiler, incelemeler, öneriler, podcast’ler ve keşif notları e-posta kutunda.
İLGİLİ BAŞLIKLAR
YAZARLAR

Duende
Her hafta müzik, sinema, eğlence ve sanat dünyasından söyleşiler, incelemeler, öneriler, podcast’ler ve keşif notları e-posta kutunda.
İLGİLİ OKUMALAR
The New York Times’ın ciltli kurgu dışı çoksatanlar listesine birinci sıradan giren "İki Yabancı", Belle Burden’ın yirmi yıllık evliliğinin dağılmasıyla yüzleşmesini anlatıyor. Aşk ve güven perdesinin ardında görünmeleşen maddi eşitsizlikleri, kadınlardan beklenen sessizliği ve bir ilişkiye hayatını adarken insanın kendinden neler eksiltebildiğini sorgulayan, içten ve yer yer can yakan bir anı kitabı.

Queens of the Stone Age’in yeni albümü “Perfecth”in tanıtım turnesi sürerken bir yandan da grubun vokali Josh Homme'un imajı ve giderek daha yakışıklı birine dönüştüğü de konuşuluyor. Öte yandan Homme'un yakın geçmişte bir kadın fotoğrafçıya tekme atmış ve eski eşi tarafından aile içi şiddetle suçlanmış olduğu geri plana atılıyor. Acaba bu konuda biraz ikiyüzlü olduğumuzu ve bazı isimlere ayrıcalık tanıdığımızı kabul mü etmeliyiz?

Mesleğimiz, “Ben kimim?” sorusuna verdiğimiz en hızlı yanıtlardan biri. Peki, “İşimi yeterince iyi yapamadım” demek ne zaman “Ben yeterince iyi değilim” düşüncesine dönüşüyor? Üç kitap eşliğinde başarıyla özdeğer arasındaki ince çizgiye, değişen ihtiyaçlarımıza ve işimize hayatımızda ayırdığımız yere bakıyoruz.

İranlı yönetmen Asghar Farhadi, Brand Week İstanbul’daki söyleşisinde “Yapay zekanın bilinçaltı yok” diyerek yapay zekanın insan yaratıcılığının yerini bütünüyle alamayacağını savundu. Peki, insanı farklı kılan bilinçdışı süreçlerin varlığı mı, yoksa bedenli, ilişkisel, utançla yüklü, geri döndürülemez bir hayat tortusu mu?

"The Lobster" postmodernizmin kimliklerin ve toplumsal normların kuruluşuna ilişkin sorgulamalarını, duygular sosyolojisinin temel meselesiyle buluşturur. Filmin asıl trajedisinin, insanların baskıcı kurallara itirazsız itaat etmelerinde değil, bu kuralların belirlediği duygusal ihtiyaçları kendi arzularıymış gibi yaşamalarında saklı olduğunu gösterir izleyiciye. David’in kişisel trajedisiyse, otelden ormana kaçmasına rağmen otelin “aşk kurallarını” da yanında götürmesidir.



