Pera’da Bir Suare

Mahallede bahar havası. Her zamankiler, uzun zamandır görülmeyenler, uzaktan sevilenlerin buluştuğu yer burası. Saat 18.07. Deniz (Kuzuoğlu) giriyor kapıdan. Dakik bir Peralı. “Dükkândan geldim,” diyor. Onun dükkânı, bizim Salon’umuz. Ardından Selman (Bilal) ve Selin (Osmanoğlu) giriyor içeri. Selin peynirleri anlatıyor tabaktaki ve pek tabii eşlikçilerini. Selman, yeni keşfettiği sanatçıdan bahşediyor. Gözleri ışık ışık.

Yavaş yavaş toplanıyoruz. Posterin önünde buluşuyoruz. Kimler Geldi Kimler Geçti çalıyor arkada, sanki. Yüzümüzü gülümseteni, canımızı sıkanı, umut vereni, kalpleri gümbür gümbür attıranı da bir arada resimde, Pera’da Bir Suare posterinde. Ferhan Şensoy mu o? Babylon’daki hangi konserin sırası şu? Gün batımına buluştuğumuz merdiven kesin şurası. Seninki hangi merdivense. Galata’dan yukarı, Asmalı’dan aşağı, Pera her neresiyse, olduğumuz yer orası.

Babylon’u ve Babylon'dan öncesini yaşayan, Babylon’dan sonra da onu yaşatmaya çalışan bir nesiliz biz. Zamandan bağımsız bir yaşanmışlık bu, hafızada değil kalpte biriken anılarda izleri olan. Şimdi ne açıldı oralarda, Babylönia?

Bu sene Bornova misket kaç şişe çıkmış Selçuk? Comedus’tan hafta sonu eve neler götürsek? Selin bize yardım etse!

Öykü’nün ve İdil’in aklında yeni döndükleri Barcelona, kalplerinde Pera. Kültürü duvarlarında, ruhunu insanında okuduğun yerleri sevenlerden onlar da.

Taycan’ın kulağı Meşrutiyet’in seslerinde. Mahallenin sesini ona sorsak ne derdi acaba?

Ömer çağırıyor: “Hoşbeşten yemeğe — istikamet: Aheste.” Sofrada bizi bekleyen Pera anları var. Yemeğe ve Peralı dosta da eşlikçi.

Aheste, evimizin oturma odası. Mahallenin hafızası. Ne varsa döküyoruz ortaya sofrada.

Emirhan dalmış gitmiş Pera günlüklerinde. Kim bilir kimin hikâyesini dinlemekte.

Deniz, muhabbetin tam ortasında. Acaba hangi anılarda, belki de başka bir mahallelininkine ziyaretçi.

“Peralı olmak geçmişe nostalji, saygı ve hüzün barındırdığı kadar, bugüne ait müthiş bir yaşama sevinci ve geleceğe dair iflah olmaz bir iyimserliği de kapsıyor,” demişti Anlam. Bu sofranın etrafında hepimiz biliyoruz ki her birimiz iflah olmaz birer Peralıyız. Yaşam sevinci içimizde — sofrada, sokakta, ayaklarımızın biri götürdüğü yerde.