Toplantıdaki üçüncü dinleyici: Yapay zeka için mi konuşmaya başlıyoruz?
24 Eylül’de yayımlanan yeni bir saha araştırması, çalışanların toplantıdan sonra yapay zekanın üreteceği özet ve belgeleri düşünerek konuşmalarını değiştirmeye başladığını gösteriyor. Araştırmacılar bu davranışa "machine-readable talk" diyor. Teams, Slack ve Zoom toplantıları giderek yalnızca kaydetmekle kalmayıp kararları, görevleri ve sonraki AI iş akışlarını besleyen kurumsal veriye dönüştürürken daha büyük bir soru ortaya çıkıyor: Yapay zeka bizi anlamayı öğrenirken biz de kendimizi onun daha kolay anlayacağı biçimde mi yeniden düzenliyoruz?
Bir toplantının sonuna doğru aksiyon maddelerini yeniden saydığınızı düşünün. Kimin ne yapacağını birkaç dakika önce konuşmuşsunuz, odadaki herkes de anlamış gibi görünüyor; yine de isimleri, işleri ve teslimleri daha temiz cümlelerle tekrar ediyorsunuz. Proje numarasını özellikle sesli söylüyor, normalde herkesin bildiğini varsayacağınız bağlamı yeniden kuruyorsunuz. Bunu karşınızdaki insan anlamadığı için değil, toplantıyı dinleyen sistem daha sonra doğru bir özet çıkarsın, taahhüdünüzü "action item" olarak yakalasın ve birkaç gün sonra biri bu görüşmeyi sorguladığında doğru yere ulaşabilsin diye yapıyorsunuz.
Hoş geldin! Aposto Premium üyelerine özel bu içeriği okumak için Premium üye olabilir ya da Premium hesabına giriş yapabilirsin.
Aposto Premium
Ayda
- Aposto'nun tüm arşivine ve güncel yayınlara sınırsız erişim.
- Yükselen endüstrilerden gelişme ve içgörüleri aktaran, entelektüel dünyanı besleyecek Premium üyelere özel makale ve bültenler.
- Gündemdeki gelişmeleri küresel bir perspektifle aktaran analizler.
- Aposto Radyo için hazırladığımız podcast ve sesli belgesellere websitemiz ve mobil uygulamamızdan erişim imkanı.
QuandoHer salı ve cuma girişimcilik ve teknoloji ekosistemlerinden öne çıkan gelişmeler, paradigma değişimleri, inovasyon trendleri ve dijital dönüşüm e-posta kutunda.
YAZARLAR
Berk Bayri
Yapay zeka dönüşümü, inovasyon ve dijital ürünler üzerine çalışan bağımsız danışman ve inovasyon lideri. 1998’den beri dijital ortamlar için tasarlıyor ve üretiyor; teknolojik değişimin ürünleri, deneyimleri ve organizasyonları nasıl dönüştürdüğüyle ilgileniyor. Bugün odağında, şirketlerin yapay zekayı nerede ve nasıl kullanmaları gerektiğini belirlemek ve yapay zekanın iş akışlarına girmesiyle değişen karar, yetki, yönetişim ve çalışma modellerini tasarlamak var. Kariyeri boyunca tasarım, ürün, teknoloji ve inovasyonun kesişiminde; dijital ürünlerden yaratıcı teknoloji projelerine uzanan işler geliştirdi ve yönetti. Özellikle yeni teknolojilerin yalnızca ürünlere değil, kurumların karar alma biçimlerine, ekipler arasındaki ilişkilere ve iş yapma yöntemlerine nasıl etki ettiğine odaklanıyor. Çalışmalarında teknoloji ile insan yargısı arasındaki sınırları, belirsizlik altında alınan kararları ve yeni araçların organizasyon içinde nasıl anlamlı hale getirilebileceğini inceliyor. Teknoloji, yapay zeka, tasarım, karar sistemleri ve inovasyon üzerine yazıyor. Yazılarında çoğunlukla teknolojik değişimin gündelik çalışma pratiklerine, kurum kültürüne ve karar mekanizmalarına etkisini ele alıyor. Aynı zamanda strateji, yapay zeka ve belirsizlik altında daha iyi karar verme üzerine odaklanan The Useful Unknown podcast’inin yaratıcısı ve sunucusu.
Quando
Her salı ve cuma girişimcilik ve teknoloji ekosistemlerinden öne çıkan gelişmeler, paradigma değişimleri, inovasyon trendleri ve dijital dönüşüm e-posta kutunda.
İLGİLİ BAŞLIKLAR
OKUMAYA DEVAM EDİN
Birkaç yıl önce bir ürünün ismine “yapay zeka destekli” ifadesini eklemek, onu bir anda daha yeni, daha akıllı ve daha değerli gösterirdi. Bugün ise bu ifade, hemen hemen her üründe rastlanan son derece sıradan ve hatta kimi zaman “korkutucu” bir etiket hâline geldi. Güvenlik endişeleri, şirketleri ürünlerini “sevimli dijital maskotlar” arkasına gizlemeye iterken ABD hükümeti, çözümü yapay zekanın adını “süper zeka” olarak değiştirmekte buldu.
Bir sohbet robotunun hayatımızı kolaylaştırması, onu geliştiren şirketlerin gelecek planlarına onay verdiğimiz anlamına mı geliyor? Yapay zeka, insanın yerini almak için mi, yoksa insanın kapasitesini genişletmek için mi geliştiriliyor? Nobel ödüllü ekonomist Daron Acemoğlu’nun son dönemdeki açıklamaları bu sorulara odaklanıyor.
Televizyonda sunucuların “50 milyon bizi izliyor” dediği günlerden herkesin kendisi için üretilmiş başka bir içerik akışında yaşadığı "yankı odaları" dünyasına geldik. Sosyal medya ortak metni parçaladı, üretken yapay zeka ise kişiselleştirmeyi başka bir aşamaya taşıdı. Peki bu ortamda kitle iletişimi tamamen öldü mü? Belki de buradaki asıl krizi erişimin azalması değil, ortak gerçekliği kuran sistemlerin giderek daha az hesap verebilir hâle gelmesi olarak okumalıyız.
Kanada’da bir okul saldırganının ChatGPT hesabının sekiz ay önce şiddet içerikli kullanım nedeniyle işaretlendiğinin ortaya çıkması, sohbet botlarının kullanıcılarını ne ölçüde izlemesi ve hangi noktada yetkililere bildirmesi gerektiği tartışmasını büyüttü. British Columbia’nın OpenAI’a karşı açtığı dava, mahremiyet ile güvenlik arasındaki sınırın nerede çizileceğini tartışmaya açarken Türkiye’de okul saldırıları sonrası alınan önlemler benzer bir sorunun başka bir yüzünü gösteriyor.
Yapay zekanın insanlığı yok edeceğine dair felaket senaryoları, genellikle kontrolden çıkan süper zekalara ve “katil robotlara” odaklanıyor. Oysa uzmanların daha olası gördüğü risklerin çoğunda yapay zeka tek başına hareket etmiyor. Özellikle beş olası senaryo, kontrol zincirini geri dönüşü olmayacak şekilde kırma potansiyeli taşıyor.
