<img src="https://images.aposto.com/2026/2/6/1774710503404.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.51" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"><h1 fr-original-style="" style="font-size: 2em; margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Romanların ve kadehlerin izinde: Bir Viyana turundan lezzetli notlar</h1>Viyana sokaklarında hafızamıza yer eden yazarların, roman karakterlerinin, bira, kahve ve kokteyllerin izinde zamanda yolculuğa çıkıyor; Peter Altenberg'in o meşhur dizesini anıyoruz: "Bir derdin var, şu ya da bu kahvehaneye!"Yazı: Talha Ö."Günün altını tükendi, Akşamın kahvesi ve mavisi: Çobanların kavalları şişer, solar Akşamın mavisi ve kahvesi Günün altını tükendi."Georg Trakl (1887-1914)Ben Viyana'nın tarihini turist rehberlerinden değil, Robert Musil’in Niteliksiz Adam’ından ve Elias Canetti’nin Körleşme adlı eserinden öğrendim. Bir tur rehberi bana yalnızca meydanları ve anıtları gösterirdi ama bu iki yazar, evlerin içini, insanların yalnızlıklarını, kalabalıkların körlüğünü öğretti. Dostlarım, Ulrich adında bir matematikçi ve Çin kültürü üzerine uzmanlaşmış Profesör Kien’di.&nbsp;Viyana’da pencerelerden bu odaları hayal ettim, içerideki hikayeleri düşündüm durdum ve sonrasında bir gün elimde bir bira şişesiyle Marx Augustin’in kavalının peşine takılıp&nbsp;sokaklarda dolaşmaya başladım. O zaman anladım ki Viyana, görkemli yapıları, incelikle dekore edilmiş barları ile beraber, kazdıkça karşıma sırlarını çıkaran bir hazine gibi önümde duruyordu.Stefan Zweig’in (1881-1942) anlattığı aşkların, devrimlerin, kuşatmaların ve sonunda Orta Avrupa’daki yüzlerce yüzyıllık Habsburg hakimiyetinin çöküşünün tanığı oldu bu şehir. Rentiye bankerlerini, küskün yazarları ve Avusturya-Macaristan topraklarından gelen onlarca farklı etnik topluluğu biraraya getirdi.Viyana anakronik bir yer. Yani bilmeseniz hâlâ bir İmparatorluk başkentinde sanırsınız kendinizi. Büyük saygı duyuluyor son İmparator ve Kral olan Franz Joseph’e (1830-1916) ve özellikle onun eşi olan Kraliçe Sisi’ye (1837-1898). Şehrin birçok kısmında onlar anılırken tarihî mekanlar veyahut üreticiler bu ünlü kraliyet çifti tarafından ziyaret edildiklerini vitrinlerinde belirtiyor; simgelerini gururla ambalajlarına ekliyorlar.&nbsp;Bunun biraz da turistik bir tarafı olduğunu kabul etmek lazım. Hatta daha da ilgi çekici bir şey söyleyeyim, eğer bir angostura bitter&nbsp;(kokteyllerde kullanılan bir tür baharat ekstraksiyonu) şişesini alırsanız üzerinde İmparator Franz Joseph’in bir madalyonunu görebilirsiniz. Bunun sebebi 1873 Viyana Dünya Fuarı’nda bu bitter'ın ödül alması. Tabii İmparator’un kendisi ne kadar severdi bilemeyeceğim... <p contenteditable="false" fr-original-class="custom-button-wrapper fr-deletable" fr-original-style="text-align:center" style="text-align: center; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; box-sizing: border-box;"><a bgcolor="#0d3388" color="#ffffff" contenteditable="false" fr-original-class="custom-button-link" fr-original-style="background-color:#0d3388 !important;color:#fafbfc !important" href="https://aposto.com/s/romanlarin-ve-kadehlerin-izinde-bir-viyana-turundan-lezzetli?a=customButton" rel="noreferrer" style="background-color: rgb(13, 51, 136) !important; color: rgb(250, 251, 252) !important; text-decoration: none; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">YAZININ DEVAMI</a>

Soli

Dost sohbetleri, ilk buluşmalar, kutlamalar, ayrılıklar, bir başına geçirilen düşünceli saatler... Cafe ve pub masaları, türlü yaşanmışlıklara şahitlik eder ve bazıları "o anın yaşandığı" yer olarak kazınır zihnimize. Bazıları ise kolektif hafızaya müdavimleriyle işlenir; o masalarda oturmuş yazarların, sanatçıların, düşünürlerin hatıralarını bugüne taşır. Fikirleri ve eserleriyle tarihe yön veren entelektüellerin sık sık uğradığı, kapıları hâlâ açık mekanları geziyoruz.<img src="https://images.aposto.com/2025/10/6/1762626250994.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.50" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"><h2 dir="ltr" fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Caffè Florian, Venedik</h2>Piazza San Marco, 57, 301241720’de Venedik'teki San Marco Meydanı'nda açılan Caffè Florian, hâlâ İtalya’nın en ünlü kafelerinden biri. Ancak açıldığında adı A la Venezia Trionfante olan mekanın müdavimleri, burayı kurucusu ve sahibi Floriano Francesconi'nin adıyla andığından, sonradan isim değiştirdi.&nbsp;Avrupa’nın en eski kahvehaneleri arasında anılan Florian’da, tarihi boyunca birçok entelektüel zaman geçirdi. Goethe, Balzac, Musset, Dickens, Proust, Lord Byron, George Sand&nbsp;ve daha birçok yazar... Kafedeki "Sala degli Uomini Illustri"de (Ünlü Adamlar Salonu) Carlo Goldoni, Titian, Marco Polo ve Andrea Palladio gibi Venedik'in ünlü simalarının portreleri sergileniyor.&nbsp;<ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; box-sizing: border-box;"><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">20. yüzyılın başında, kafelerde canlı eğlence geleneğinin başlamasıyla birlikte 1908'den 1911'e kadar, Henri de Régnier ve diğer yazarların kurduğu Fransız dandy grubu Club des Longues Moustaches da burada sahne almıştı.</li></ul>Florian’ın menüsünde gurme kahve, çikolata, çay ve bisküvi seçenekleri öne çıkıyor. Şarap ve İtalyan likörleri de iddialı. Hediyelik eşya mağazasında ise menüden sevilen lezzetlerin yanında özel tasarım çanta ve aksesuarlar satılıyor.<img src="https://images.aposto.com/2025/10/6/1762640542428.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.34" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"><h2 dir="ltr" fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Café Central, Viyana</h2>Herrengasse 14, 1010&nbsp;1876'da açılan Café Central, kısa zamanda Viyana entelektüel çevresinin sık sık biraraya geldiği bir buluşma yerine dönüştü. Peter Altenberg, Alfred Adler, Egon Friedell, Arthur Schnitzler, Stefan Zweig, Sigmund Freud ve Leon Troçki,&nbsp;Central'in düzenli müşterileri arasındaydı.&nbsp;O dönemde kafede&nbsp;22 farklı dilde 250'den fazla gazete bulunuyordu.&nbsp;Café Central uzun yıllar boyunca müdavimi olan çok sayıda satranç oyuncusu nedeniyle&nbsp;Die Schachhochschule (Satranç Okulu) olarak da anıldı. 1920’ler ve 30’larda mantıksal pozitivizmden yana olan Moritz Schlick'in önderliğindeki Viyana Çevresi (Wiener Kreis) burayı evi gibi kullanırdı. İkinci Dünya Savaşı'nın sonunda kapılarını kapatan kafe, 1975 yılında yeniden açıldı.Günümüzde Café Central’ın üç öğünü de kapsayan zengin yemek menüsüne, Avusturya'nın spesiyal pastaları, organik ve adil üretim kremalı kahveler, bira ve şaraplar eşlik ediyor. Favoriler tabii ki tafelspitz, Wiener schnitzel, goulash ve tatlı olarak elmalı kaiserschmarren. Kafede her gün 21.30’a kadar canlı piyano dinletisi yapılıyor.<img src="https://images.aposto.com/2025/10/6/1762640887205.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.34" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"><h2 dir="ltr" fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">George Inn, Londra</h2>75 Borough High StreetGeorge Inn’i İngiltere’nin en iyi hanlarından biri olarak tanımlayan Charles Dickens,&nbsp;yaşadığı dönemde kahvehane olan bu mekandan Küçük Dorrit ve Müşterek Dostumuz romanlarında bahseder.&nbsp;<ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; box-sizing: border-box;"><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">17. yüzyıldan kalma handaki pub’ın adı ilk başta George and Dragon’du. Han, 1677’deki büyük yangından sonra yeniden inşa edildi.&nbsp;</li></ul>Southwark’taki mekan, sabah 11.00’den geceyarısına kadar açık; yemek servisi 22.00’de kapanıyor. Güneşli günelerde bira bahçesi müdavimlerle dolup taşarken iç mekan canlı müziğin yanı sıra sports bar olarak da hizmet veriyor. Yemek menüsünde klasik pub lezzetlerinin yanı sıra burgerler, çocuklara özel menü, hafif seçenekler ve pazar klasiği sunday roast bulunuyor.<img src="https://images.aposto.com/2025/10/6/1762642394643.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.50" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"><h2 dir="ltr" fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Antico Caffè Greco, Roma</h2>Via dei Condotti, 86, 001871760 yılında açılan Antico Caffè Greco, Roma'nın en eski kafelerinden. Bir zamanlar Casanova, Goethe, Wagner, Stendhal, Schopenhauer, Baudelaire, Shelley ve Byron gibi isimler burada takılırdı. 1849-70 yıllarındaki Fransız işgaline karşı direniş de burada planlanmıştı.&nbsp;İki asırdan uzun süredir yazar, düşünür ve sanatçıların sığınak olarak bellediği mekanın sahibi 2017 yılında aylık kirayı 18.000'den 120.000 avroya çıkarmak istedi. Antico Caffè Greco'nun kapatılma kararının ardından bu yıl Kültür Bakanlığı devreye girerek kafenin hayatta kalması için arabuluculuk yoluyla bir anlaşma sağlanmasını teklif etti.&nbsp;Günümüzde turist akınına uğrayan kafe, pek çok Romalının da uğrak mekanlarından.<img src="https://images.aposto.com/2025/10/6/1762645521803.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.47" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"><h2 fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Café de Flore, Paris</h2>172 Boulevard St GermainMüdavimleriyle anılan mekanların en ünlüsü herhalde Paris'in Café de Flore'udur. Şehrin en eski kahvehanelerinden biri olan Flore, 1880'lerden beri entelektüellerin yanı sıra Paris sosyetesinin de favori mekanlarından.&nbsp;Saint-Germain-des-Prés'de, açık olduğu her an turist akınına uğrayan Flore'un masalarıyla özdeşleşen isimler Picasso'dan Bataille'a, Camus, Sartre ve Beauvoir'dan Hemingway'e&nbsp;("Sarhoşken yaz, ayıkken editle"&nbsp;diyen Hemingway'in müdavimi olduğu mekanlar ayrı bir yazı konusu), Brigitte Bardot'dan Jane Fonda'ya&nbsp;kadar uzanıyor.Bulunduğu köşenin hemen karşısındaki Les Deux Magots ile birlikte kentin entelektüel hafızasını sırtlanan Flore'da James Baldwin, Dağlardan Duyur Onu'nun büyük kısmını kaleme aldı. Yves Saint Laurent 1960'daki sonbahar koleksiyonunun adını buradan aldı. Beigbeder'nin 1994 yılında başlattığı Prix de Flore edebiyat ödülü ise hâlâ varlığını sürdürüyor.<img src="https://images.aposto.com/2025/10/0/1762649400840.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.51" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"><h2 fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">White House Tavern, New York</h2>567 Hudson Street1880'de açılan White House Tavern, New York'taki edebiyat ve müzik dehalarının buluşma yerine dönüşmeden önce, liman işçilerinin mesai sonrasında birer bira içmek için uğradıkları sıradan bir bardı.&nbsp;1950'lerde ise James Baldwin, Anaïs Nin, Norman Mailer, Frank O'Hara, Allen Ginsberg ve Jack Kerouac, Greenwich Village'daki bu mütevazı mekanın tanınan yüzleri hâline geldi. Öyle ki Kerouac, burada haddinden fazla zaman geçirdiği için tuvalet duvarına "Jack artık evine git" yazıldığı söylenir.&nbsp;White House Tavern'in bir başka efsanesi ise Gallerli şair Dylan Thomas'tır. 1953'te Thomas, 18 viski shot içtikten sonra barın önündeki kaldırıma yığılıp kalmış ve kaldırıldığı hastanede hayatını kaybetmişti.<h3 fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Başka neler var?</h3><ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; box-sizing: border-box;"><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Café Tortoni, Buenos Aires (Jorge Luís Borges, Alfonsina Storni)</li><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">The Elephant House, Edinburgh (J.K. Rowling, Ian Rankin)</li><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Café Louvre, Prag (Franz Kafka, Max Brod)</li><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Ritz-Carlton, Boston (Sylvia Plath, Anne Sexton)</li><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Café la Habana, Mexico City (Gabriel García Márquez, Roberto Bolaño, Octavio Paz)</li><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Romanisches Café, Berlin (Bertolt Brecht, Joseph Roth, Erich Maria Remarque)</li><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Donzoko, Tokyo (Maksim Gorki, Yukio Mişima)</li><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Literaturnoe Kafe, St. Petersburg (Dostoyevski, Lermontov)</li><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Closerie des Lilas, Paris (Modigliani, Picasso, Cézanne, Zola, Sartre, Verlaine)</li><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Café A Brasileira, Lisbon (Fernando Pessoa, Aquilino Ribeiro, Alfredo Pimenta)</li><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">The Eagle and Child, Oxford (J.R.R. Tolkien, C.S. Lewis)</li></ul>

Bazı cafe ve pub masaları, orada yaşadıklarımızla kişisel tarihimize kazınır. Bazıları ise kolektif hafızaya müdavimleriyle işlenir; o masalarda oturmuş yazarların, sanatçıların, düşünürlerin hatıralarını bugüne taşır. Fikirleri ve eserleriyle tarihe yön veren entelektüellerin sık sık uğradığı, kapıları hâlâ açık mekanları geziyoruz.

Peter Altenberg ile ilgili hikayeler