Geçtiğimiz ay efsanevi caz saksafoncusu Pharoah Sanders ile iş birliği yaparak Londra Senfoni&nbsp;Orkestrası’nın eşlik edeceği Promises isimli bir albüm yayımlayacağını duyuran Floating Points, o günden beri aklımdan çıkmıyor. 26 Mart’ta dokuz bölüm hâlinde yayımlanacak albümden şimdilik elimizde sadece <a fr-original-style="" href="https://youtu.be/lpdqUiOmVds" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">burada</a> daha da heyecanlanmamı sağlayan, albümün kayıt sürecine fotoğraflarla eşlik ettiğimiz bir video mevcut.

Aposto Gündem

<h1>Çağdaş seslerin gölgesinde: Wilma Archer</h1><figure class="image"><img src="https://images.aposto.com/images-2020-07-09T11:59:53.339Z.jpeg" alt="Fotoğraf: Bradley Lloyd Barnes"><figcaption>Fotoğraf: Bradley Lloyd Barnes</figcaption></figure> Hızlı bir profil çizelim: Grup serüvenine A Rage Against the Machine/Incubus cover’ı yapan bir toplulukla başlayan, eline aldığı ilk enstrümanı alto saksafon olan, bunun yanı sıra davul ve piyanoya da çokça gönül veren, ilk solo konser deneyimini kendi besteleriyle henüz 16 yaşındayken yaşayan, tek kullanımlık şarkılardan ve ifadesi olmayan müziklerden nefret ettiğini açık açık dile getiren, 20’li yaşların başında gönlünü elektronik müziğe kaptırıp Slime adını verdiği mahlasıyla seri üretimler yapan ve son olarak Wilma Archer isimli projesiyle bugününü benzersiz bir müzikal kimliğe dönüştüren biri var karşımızda. İsmi, Will Archer. Kendisi Newcastle eşrafından.Will Archer’ın Slime mahlasıyla üretimleri geçtiğimiz yıla kadar ulaşıyor fakat albüm formatındaki son çalışması 2015’te kalmış. Zaten kendisi de bir dönem elektronik müzikle gerçekleştirdiği dışa vurumu, şimdi enstrüman geçmişiyle birleştirerek yeni bir ifade şekline dönüştürdüğünü söylüyor. Şimdilerde elektronik yapılar onun için sadece kılavuz görevini üstleniyor. Başrolde ise yaylılar, tuşlular ve üflemeliler var. Tüm bunları bilmemi sağlayan ise beş yıllık bir hazırlığın ardından&nbsp;geçtiğimiz nisan ayında Domino Recording etiketiyle yayımlanan A Western Circular albümü. Bazen okuduğunuz bir kitap, izlediğiniz bir film, dinlediğiniz bir albüm tam da o gününüzden ulaşır, dokunur size. Will Archer için de öyle olmuş. ABD doğumlu yazar John Fante’in Bandini Quartet adıyla bilinen dört romanlık serisindeki hırs, sevgi ve sadakat anlatımı zamanla albümün temasına dönüşmüş. Archer, yıllar içinde yarattığı müzikal birikimi, bir metnin üstünde istediği yöne çekme cesaretini göstermiş. Bu da albüme pek çok farklı müzik etiketi ve beraberinde Samuel T. Herring, Laura Grove, MF DOOM gibi şahane iş birlikleri kazandırmış. Sonuç muazzam. O halde sözü uzatmadan sizi <a target="_blank" rel="noopener noreferrer" href="https://open.spotify.com/album/3tXlCQgeSBsZZmL9GtlYnP?si=wFDf5R8jRDebXKS8gn6WHA">A Western Circular</a> albümüne uğurluyorum.

Duende

• Özellikle 1960'larda John Coltrane ile sahne almasıyla dikkatleri çeken caz saksafoncusu Pharoah Sanders'ın <a target="_blank" rel="noopener noreferrer" href="https://open.spotify.com/album/4OIvs636Rl3NeLlsK9Wktt?si=MBZFIwGbQUaCS-RMQzddJw">1975</a> yılında Paris'te verdiği bir konserin kaydı çevrim içi platformlara yüklendi. &nbsp;🎷

Aposto İstanbul

Toronto merkezli saksafoncu Joseph Shabason'un geçirgen ve şeffaf müziğiyle yakınlaşma zamanı

Hayatın peşinden giden sesler: Joseph Shabason

<h1>Yalnızlığın bir başka formu: Laura Misch</h1><figure class="image"><img src="http://api.apos.to/uploads/images-2020-07-23T13:41:29.678Z.jpeg" alt="Fotoğraf: Charlie Coleman"><figcaption>Fotoğraf: Charlie Coleman</figcaption></figure> “Sanırım her şey tüketimi üretimle dengelemekle ilgili. Şu anda, müzik dinlemek, sergi gezmek veya film izlemek için harcadığım süreyi dengelemek için resim yapıyor, yazı yazıyor veya yüz yüze diyaloglar kuruyorum.” &nbsp;Bu sözler 23 yaşında ilk kez müzik üretmeye başlayan, iki yıl sonra ilk solo konserini veren ve 2019'da ikinci albümünü yayımlayan Laura Misch’e ait. Kendisi saksafoncu, prodüktör, şarkıcı ve söz yazarı unvanlarını taşıyan bir DIY sanatçısı.Laura Misch, çocukluğunda kulağına dolan klasik müzik ezgilerinin peşinden gidip enstrümantal seslere yönelmeye karar verdiğinde yanında Londra’nın yeni jenerasyon müzik sahnesinden Alfa Mist, Jordan Rakei, Carmody ve kardeşi Tom Misch vardı. Müzikle kurduğu öznel bağı, saksafonu, müzik aletleri ve vokaliyle güçlendiren Laura, sanatsal dışa vurumunu özgürce genişletti. Öyle ki kendi adını verdiği müzikal projesinde üzerine projeksiyon yansıtarak şovunun bir parçası hâline getirdiği meteoroloji balonundan tutun, tişört ve albüm kapak tasarımına kadar her şeyde parmağı var. 2016 yılında yayımladığı Shaped by Who We Knew albümüyle diskografisinin kapağını açan Laura, aralıklarla paylaştığı kayıtlarla müziğinin peşine takılanları 2019 yılına kadar taşıdı. Sonra ne mi oldu? 2019’un soğuk şubat ayında Laura evine kapandı ve Olivia Laing’ın aynı isimli romanından ilham alarak <a target="_blank" rel="noopener noreferrer" href="https://link.apostonews.com/click?uri=aHR0cHM6Ly9saW5rLmFwb3N0b25ld3MuY29tL2NsaWNrP3N0b3J5PTVmMTk5MzliMzJiZGI5MDAwN2UyNTY4OCZ1cmw9aHR0cHMlMjUzQSUyNTJGJTI1MkZvcGVuLnNwb3RpZnkuY29tJTI1MkZhbGJ1bSUyNTJGNzA2N3pnTnNHYkZRZGt5UzZqTDF3biUyNTNGc2klMjUzRFByTmZsa0FuVGZlWklFOXZ4ajhrTGc="">Lonely City</a> adını verdiği ikinci albümünü kaydetti. Sahip olduğu yetenekleri caz ve elektronik müzik elementleri ile birleştiren Laura Misch, kentsel yaşamın kaçınılmaz yalnızlığını albümün teması olarak seçip bize tüm kapılarını açtı. İçeriyi merak edenler önden gidebilir.

saksafon ile ilgili hikayeler