Asmalı Mescit'in sokak yemekleri

Mahalle: Asmalı Mescit. Mahalleli: Ümit Savaş. Rota: Sahne Sokak’tan Jurnal Sokak’a.

Asmalı Mescit mahallesinde, sokaklardayız bugün. Biraz ondan azıcık da şundan yemeğe gelmişsem Sahne Sokak’ta görebilirsin beni. Olduğumuz noktanın bir ucunda şehrin en eski meyhanelerinden Cumhuriyet, diğer tarafında Tarihî Çiçek Pasajı var. Gerçek İstanbul’u hissetmek, şahit olamadığımız anıları bizzat yaşamış olanlardan dinlemek, hikâyenin parçası olabilmek ve sözlü tarihi geleceğe aktarabilmek için yürümeye devam ediyoruz balıkçılar, sebze-meyve satanlar ve baharatçılar arasında. İstanbul’u İstanbul yapan hâlâ bu şehirde yaşamama, üretmeme neden Beyoğlu mitine ve fiziksel gerçeğine sahip çıkanlar; buradaki esnaflar.

Ümit Bordel'de 

İsmini bir tiyatrodan alan: Sahne Sokak

Sahne Sokak adı yıllar önce Tarihî Çiçek Pasajı’nın yerinde bulunan Naum Tiyatrosu’ndan miras kalmış. Buraya her geldiğimde bir zamanlar bu sokakta İtalyan operalarının sergileniyor olduğunu anımsayıp heyecan duyuyorum. Eskiden Mihail Naum’un evinin olduğu arazide yangınlardan sonra, Sultan Abdülmecid’in de yardımlarıyla 1848’de Naum Tiyatrosu açılıyor. 1850 sonrası daha çok operaya yöneliyor, müzik direktörlüğü görevini de Donizetti Paşa üstleniyor. Ben de yürürken hayal etmeye çalışıyorum binanın mimarisini, temsilleri izlemeye gelen insanları, kıyafetlerini ve o dönemi. Kişisel tarihimde buradan ilk geçtiğim zaman ve şimdisi arasında esnafların azaldığını, daha çok turistik, zincir mekân yerleştiğini söyleyebilirim ama gurme duraklarımın, her gün yesem bıkmayacağım lezzetlerin çoğu yıllardır yerlerinde. Gel, gidelim.

Ümit sokak yemeklerini Samsung Galaxy Z Fold4'le fotoğraflıyor

Balık pazarı ve civarının yeme-içme durakları

İstanbul’a yeni gelen herkes gibi, şehre ilk taşındığım zamanlarda Beyoğlu İstanbul’daki evimdi. Yeme-içme, arkadaşlarla buluşma, kültür ve sanat etkinlikleri ve alışveriş. Konu ne olursa olsun kendimi burada bulurdum. Daimi lokal lezzetlerin peşinde olduğumdan Balık Pazarı ve civarı vazgeçilmezlerimdendi. Petek’in hepsini yöresinden gelen malzemelerle hazırladığı taptaze turşuları, Reşat Balık’ın somon fümesi ve Muammer Abi’nin söğüşü asla değişmeyenlere örnek verilebilir. Şimdi, ayda bir kere bile olsa gelip esnafla sohbet etme, zamanda yolculuk yapma hissi İstanbul’da yaşamanın eşsizliğini hatırlatıyor. Alışkanlıkların insanı olsam da bazen, arada bir, yeni yerlerin de müdavimi olabiliyorum. Jurnal Sokak'ta açılan Bordel gibi. Yenilikçi sokak lezzetleri sunan bu tarz mekânların Asmalı’nın yeniden canlaması için umut verici olduğunu düşünüyorum. Bu arada sosislisi gerçekten muhteşem, mutlaka dene derim.

Sosisliden sonra Reşat Balık'a selfie molasına geldik

Reşat Balık’ta mola, Ahmet Abi’yle tanışmaya

Güleryüzü ve beyefendiliğiyle görür görmez seni gülümseten Ahmet Abi’yle karşılaşıyoruz buralarda gezinirken. 1941’de Ahmet Bey’in dedesi tarafından kurulan Reşat Balık’ın adı o zamanlar Yazgüneş Balıkçılık’mış. Beyoğlu’nu şu an Reşat Balık’ın üçüncü kuşak sahibi olan Ahmet Abi’den dinlemek, o yıllarda Nişantaşı’ndan Balık Pazarı’na alışverişe gelenlerin aldıklarını küfelerle taşıttığı dönemlerden bahsederken sesindeki özlemi duymak lazım. Benim buradaki favorim taramalı somon füme sandviçi olsa da torikten palamut lakerdaya, balık yumurtasından uskumru çirozuna kadar birçok çeşidi barındıran ürün listeleri var.